sklias

Την περασμένη Τετάρτη, ανάμεσα σε ένα υπουργικό συμβούλιο και σε μια Σύνοδο Κορυφής την επομένη, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μίλησε σε εκδήλωση της «Προοδευτικής Συμμαχίας» (Progressive Caucus) στις Βρυξέλλες. Πρόκειται για ένα χώρο διαλόγου μεταξύ ευρωβουλευτών που ανήκουν σε τρεις διαφορετικές πολιτικές ευρωομάδες: της Ενωτικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE, στην οποία ανήκει ο ΣύΡιζΑ), των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και των Πρασίνων.
Η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα σηματοδοτεί τον προσανατολισμό αυτού του σχήματος που αποτελείται από αριστερόστροφους ευρωβουλευτές που κινούνται στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Όλα αυτά εγγραφόμενα σε μια αντινεοφιλελεύθερη και πάντα ευρωπαϊκή προοπτική.
Η πορεία της Ελλάδας αποτελεί πάντα σημαντικό θέμα συζήτησης στους προοδευτικούς, όπως αυτοπροσδιορίζονται, κύκλους της Ευρώπης. Μέσα σε μια Ευρώπη που κυριαρχείται από νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας και απέναντι στις σειρήνες της άκρας και της λαϊκίστικης δεξιάς που εκμεταλλεύονται τα αντι-ελίτ αντανακλαστικά των χαμένων από την παγκοσμιοποίηση, δυνάμεις από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους προσπαθούν να αρθρώσουν μια αντίσταση από αριστερή σκοπιά και να την μετατρέψουν σε πειστική πολιτική δύναμη.

Αλέξης Τσίπρας: Η υπεράσπιση της αριστεράς στην Ευρώπη

Ο έλληνας πρωθυπουργός υπεραμύνθηκε του ετεροβαρούς συμβιβασμού που δέχτηκε η κυβέρνηση της Αριστεράς το καλοκαίρι του 2015. Όταν η αριστερά ανέλαβε την εξουσία, κυβερνούσε τη χώρα υπό συνθήκες διαρκούς δημοσιονομικού εκβιασμού από τους πιστωτές. «Αλλά η πολιτική επιλογή μας ήταν ξεκάθαρη, συμπαγής και αταλάντευτη όλα αυτά τα χρόνια: Να μην κινδυνέψει η Ελλάδα με κατάρρευση, να μην κινδυνεύσει να καταδικαστεί σε ανυποληψία η Αριστερά στην Ευρώπη».
Παρατήρηση: Αυτό είναι ένα ζήτημα που εξακολουθεί να διχάζει και να ταλανίζει την Αριστερά, γιατί η ταύτιση με το θύμα εκβιασμού είναι μια δύσκολη επιλογή που προϋποθέτει πολιτική ωριμότητα.
Τώρα, συνέχισε ο πρωθυπουργός, «ίσως είναι η πρώτη φορά που νιώθουμε δικαιωμένοι για την επιλογή μας να μείνουμε και να παλέψουμε, φτιάχνοντας συμμαχίες στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, διαπραγματευόμενοι σκληρά, προσπαθώντας να ανοίγουμε παράθυρα ελπίδας στο σκοτάδι του ευρωπαϊκού κατεστημένου».

Γκάμπι Τσίμμερ: Ένα νέο μανιφέστο

Η πρόεδρος της GUE, Γκάμπι Τζίμμερ, κάλεσε σε αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό, καταδικάζοντας τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται στην Ευρώπη. «Η Ευρώπη έχει απομακρυνθεί από τις ιδρυτικές της αρχές. Πρέπει να επανιδρυθεί ξαναγράφοντας το Μανιφέστο του Βεντοτένε (σ.σ.: συντάχτηκε το 1941 από τον Αλτιέρο Σπινέλι και τον Ερνέστο Ρόσσι, κρατούμενους στις φυλακές του ομώνυμου νησιού). Να συντάξουμε ένα νέο Μανιφέστο, στη Λαμπεντούζα», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Τα σημερινά οξυμμένα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται σε επίπεδο εθνικών κρατών», κατέληξε.

Σκα Κέλλερ: Αναγκαία η πολιτική πλειοψηφία

Η γνωστή μας στην Ελλάδα Σκα Κέλλερ, συμπρόεδρος της ευρω-ομάδας των Πρασίνων, θύμισε μερικά απλά πράγματα, ότι η σημερινή Ευρώπη επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση από μια χώρα στην άλλη, πράγμα που δεν ήταν καθόλου αυτονόητο μερικές δεκαετίες πριν, και κυρίως για την ίδια που προέρχεται από την Ανατολική Γερμανία. «Χρειαζόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θέλουμε να την αλλάξουμε», είπε. «Ασφαλώς, όμως, δεν διαθέτουμε την αναγκαία πολιτική πλειοψηφία. Και πώς να φτάσουμε να την αποκτήσουμε; Μία προϋπόθεση είναι να αναπτύξουμε τους δεσμούς μας με τα κινήματα της κοινωνίας πολιτών.»

Η Γαλλία σε σημείο καμπής

Η οπισθοδρόμηση, που ξεκίνησε με την άνοδο στην εξουσία της Θάτσερ και επιταχύνθηκε με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, έφερε ανακατατάξεις στο πολιτικό φάσμα. Η εκδήλωση αυτή πραγματοποιήθηκε σε μια χρονική στιγμή, όπου το πολιτικό τοπίο στη Γαλλία ανετράπη εκ βάθρων. Γι’ αυτό η συζήτηση που έγινε έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Γαλλία, χώρα κλειδί για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.
Από τη γαλλική πλευρά, συμμετείχαν ο Γκιγιόμ Μπαλάς, σοσιαλιστής ευρωβουλευτής, συντονιστής της συζήτησης, η Εύα Τζολί, πράσινη ευρωβουλευτής, η Ισαμπέλ Τομάς, σοσιαλίστρια ευρωβουλευτής που χαιρέτισε εκ μέρους του προέδρου της ευρω-ομάδας Τζιάνι Πιτέλα.

Μπενουά Αμόν: Η σοσιαλδημοκρατία ολοκληρώνει έναν κύκλο

Αλλά η πιο επίκαιρη παρέμβαση ήταν αυτή του Μπενουά Αμόν, του υποψήφιου του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, που συνετρίβη ανάμεσα στις συμπληγάδες του Εμανουέλ Μακρόν και Ζαν Λικ Μελανσόν. «Η σοσιαλδημοκρατία», όπως είπε, «ολοκληρώνει έναν κύκλο. Ηττήθηκε και αντικαταστάθηκε. Πολλοί, διατηρώντας μάλιστα την προμετωπίδα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, υποστήριξαν τον Μακρόν, άλλοι πάλι πήγαν στην κάλπη της «Ανυπότακτης Γαλλίας» του Μελανσόν, αυτή την εκδοχή Αριστεράς, που τονίζει περισσότερο την εθνική κυριαρχία ενώ απομακρύνεται από την Ευρώπη». Να σημειώσουμε πως ο Αμόν βρίσκεται σε φάση αποχώρησης από το Σοσιαλιστικό κόμμα και αναζήτησης νέων σχημάτων.
«Πολλοί, που έχουν πληγεί από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η Ευρώπη, απορρίπτουν και την ίδια την ευρωπαϊκή προοπτική. Τα τεράστια προβλήματα που μάς ταλανίζουν, της χρηματοπιστωτικής κυριαρχίας, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, το μεταναστευτικό, μπορούν άραγε να επιλυθούν σε επίπεδο κάθε κράτους χωριστά;
Η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να ξαναζωντανέψει παίρνοντας στα χέρια της την οικολογία. Το χρηματοπιστωτικό χρέος, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αποπληρώνεται. Το οικολογικό χρέος, η επιβάρυνση δηλαδή που επιφέρει ο άνθρωπος στο περιβάλλον, δεν αποπληρώνεται. Η αποκατάσταση των ζημιών δεν θα είναι δυνατή από τις μέλλουσες γενιές. Το οικολογικό ζήτημα είναι πάνω απ’ όλα ένα ζήτημα κοινωνικό.
Ο Μακρόν επέτυχε μια τριπλή ενοποίηση: Της παλιάς με τη νέα αστική τάξη, των χρηματοπιστωτικών συμφερόντων με τους ανώτατους κρατικούς λειτουργούς, και των δυο οχθών του νεοφιλελευθερισμού, της αριστερής με την δεξιά.  Όλα αυτά τα συμφέροντα ενοποιούνται πλέον υπό την αιγίδα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Εκείνοι είναι ομοιογενείς. Εμείς από τη μεριά μας, θα χτίσουμε τις συμμαχίες εκείνες που μάς είναι απαραίτητες;»
Όπως είπε η Σκα Κέλλερ, «απέχουμε πολύ από την πολιτική πλειοψηφία που χρειάζεται για να αλλάξουμε τα πράγματα».
Τα πράγματα όμως περιπλέκονται ακόμα περισσότερο αν λάβουμε υπόψη ότι η καθεμιά από τις τρεις πολιτικές ομάδες από τις οποίες προέρχονται οι ευρωβουλευτές της Συμμαχίας δεν διαθέτει την αναγκαία ομοιογένεια στο εσωτερικό της που να εγγράφεται στην οπτική που είπαμε παραπάνω. Για ν΄ αλλάξει η κατάσταση, θέλει δουλειά πολλή.

Βασίλης Σκλιάς
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet