georgulas-2georgulas-1

Το «έγκλημα» είναι διαρκές, αλλά η εντεταλμένη και τυφλωμένη δημοσιογραφία δεν το βλέπει.

Ας αρχίσουμε με δύο πρόσφατα δείγματα. Το πρώτο, είναι ένα δισέλιδο ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Τα Νέα», το οποίο υιοθετεί πλήρως τα μισόλογα, τους υπαινιγμούς, τις φήμες που ρίχνουν στην αγορά ανυπόληπτα κέντρα παραπληροφόρησης (της μιντιακής «ζούγκλας» και των μεταλλαγμένων υπεραριστερών που κατάντησαν αθύρματα στα χέρια των βαρόνων των μίντια) και υιοθετεί αναπαράγοντάς τα η ηγεσία της ΝΔ. Αυτά, δηλαδή, που επαναφέρουν στην επικαιρότητα –έτσι ξαφνικά– την υπόθεση του τερατώδους ναρκοφορτίου των 3 τόνων του διαβόητου «Νουρ Ουάν».
Και λοιπόν, θα πείτε, πού είναι το περίεργο; Να πού είναι: όσο κι αν ψάξει κάποιος να βρει υπογραφή σ’ αυτό το δισέλιδο ρεπορτάζ, δεν θα το καταφέρει. Όταν μια εφημερίδα δημοσιεύει ανυπόγραφο ρεπορτάζ τέτοιας έκτασης και για τόσο σοβαρό θέμα, ή δεν παίρνει την ευθύνη, λόγω προχειρότητας ή μεροληψίας, κανείς επαγγελματίας, ή εξ αρχής η ευθύνη έχει αναληφθεί από τον εκδότη-ιδιοκτήτη. Στη δεύτερη εκδοχή το πρόβλημα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, καθώς το συγκεκριμένο ρεπορτάζ αναφέρεται άμεσα σε υποθέσεις και γεγονότα που αφορούν τη νέα ιδιοκτησία της εφημερίδας. Η είδηση παραδίδεται στα χέρα της ιδιοκτησίας, που «δημοσιογραφεί» (πόσο αμερόληπτα άραγε;) για υπόθεση που την αφορά άμεσα.

Ένας νέος τύπος δημοσιογραφίας

Το δεύτερο δείγμα είχε έρθει μια μέρα νωρίτερα, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του «Σκάι». Επί αρκετή ώρα, παρουσιάστρια και δαιμόνιος συντάκτης έλουζαν με το χειρότερο τρόπο την υπουργό Εργασίας, επειδή, όπως έλεγαν, συμπαραστάθηκε σε εργαζόμενους της ΔΕΗ, οι οποίοι δεν έχουν πια αντικείμενο εργασίας στο χώρο όπου εργάζονταν, αλλά δεν δέχονται να μετατεθούν όπου είναι χρήσιμοι για την εταιρία. Και τι δεν άκουσε η δυστυχής από το στόμα τόσο της κυρίας όσο και του κυρίου. Προς το τέλος του δελτίου, ωστόσο, μετά από αρκετή ώρα, με μια φράση που ελάχιστοι πρόλαβαν να προσλάβουν, η παρουσιάστρια ανακοίνωσε βιαστικά πως η υπουργός Εργασίας διαβεβαίωσε με δήλωσή της ότι όλα αυτά που λέγονται για τη στάση της είναι ανυπόστατα. Έτσι απλά, δεν είχαν επικοινωνήσει (πριν την ξεχέσουν) μαζί της… Ένας νέος τύπος δημοσιογραφίας, με μη ειδήσεις, σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Ακούει η ΕΣΗΕΑ; Ακούει το ΕΣΡ; Και να ακούνε, τι έγινε! Τα μίντια έχουν αφεντικά – και τα αφεντικά έχουν μίντια.

Νέα κατάσταση

Αυτό, όμως, το ξέρουμε από καιρό. Εκείνο που δεν ξέρουμε, είναι αν στο Μαξίμου έχουν αντιληφθεί πως η κατάσταση δεν είναι πια όπως «παλιά». Μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης και τη μεγαλύτερη, αποσαφήνιση των μέτρων για τη, μελλοντική, ελάφρυνση του χρέους, η στρατηγική τής αντιπολίτευσης –και δεν εννοούμε μόνο τα κόμματά της– αλλάζει αναγκαστικά. Δεν αρκεί πια να στηρίζεται στην καταγγελία της συμφωνίας, από τη στιγμή που δεν προτίθεται να την αμφισβητήσει. Ούτε αρκεί να πρακτορεύει τις θέσεις των δανειστών, και μάλιστα των πιο αδιάλλακτων από αυτούς, στο εσωτερικό της χώρας. Καταλαβαίνει ότι στο πεδίο αυτό κινδυνεύει να χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της, ακόμη και με μια μικρή ανοδική πορεία του ΑΕΠ και μια μικρή αλλά σταθερή καθοδική πορεία του ποσοστού ανεργίας.
Όλα τα σημάδια δείχνουν πια καθαρά ότι η στρατηγική της δεν μπορεί να έχει στόχο την αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής θέσης της κυβέρνησης έναντι των δανειστών. Χρειάζεται να υπονομευτεί με επιθέσεις σε όλα τα μέτωπα και με όλα τα μέσα. Με τον χειρότερο δυνατό συνδυασμό συμμάχων: αφενός, των κομμάτων που δεν είναι διατεθειμένα να δεχτούν ως νόμιμο και νομιμοποιημένο ανταγωνιστή τους τον ΣΥΡΙΖΑ και, αφετέρου, των ολιγαρχών εκείνων που δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν οποιαδήποτε ανακατάταξη στη διάταξη και κατανομή θέσεων, σχέσεων και προνομίων. Στη συμμαχία φαίνεται πως γίνονται πια δεκτοί και άνθρωποι του υποκόσμου. Πρόκειται για την πιο αδίστακτη συμμαχία, που στον πυρήνα του σκεπτικού της έχει την ιδέα της θεσμικής εκθεμελίωσης της κυβέρνησης. Δεν είναι τυχαίες ούτε γραφικές οι αναφορές στη Βενεζουέλα, τη Βόρεια Κορέα ή τη σοβιετοποίηση πότε της υγείας και πότε της παιδείας. Ούτε η εμπλοκή του ισοβίτη του «Νουρ Ουάν» σε ρόλο κατήγορου (υπουργού) και συνήγορου (μιντιάρχη). Η μάχη από εδώ και πέρα, τουλάχιστον, εκ μέρους τους, θα είναι ακόμα πιο σκληρή. Ας μην έχει κανείς αυταπάτες.

Χωρίς ερασιτεχνισμούς

Αν θέλει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα αυτή την κατάσταση, δεν μπορεί να το κάνει χωρίς συνεπές και τακτικά ελεγχόμενο σχέδιο, μόνο με παλικαρισμούς, ερασιτεχνισμούς, ελαφρότητες και τιτιβίσματα στο τουίτερ. Χρειάζεται αναδιάταξη και συγκέντρωση δυνάμεων στους πιο κρίσιμους τομείς. Χρειάζεται προσοχή σε κάθε βήμα, σε κάθε κίνηση, με επαρκή σχεδιασμό και έγκαιρη πρόβλεψη για αντιμετώπιση πιθανών περιπλοκών. Δεν γίνεται, για παράδειγμα, ένα σωστό μέτρο, όπως η ασφάλιση όλων των οχημάτων να εκτίθεται σε υποκριτικές επιθέσεις, επειδή δεν οργανώθηκε με επάρκεια η εφαρμογή του. Δεν μπορεί η μόνη κυβέρνηση που ενδιαφέρθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια να επιλύσει το πρόβλημα της ομηρίας και των πελατειακών σχέσεων που στήνεται με το σύστημα των ψευδο-συμβασιούχων, να βρίσκεται κατηγορούμενη από αυτούς που οικοδόμησαν με επιμέλεια τις στρατιές των όμηρων ψηφοφόρων τους. Είναι πολλές οι δυσκολίες και τα εμπόδια που παρεμβάλλονται, αλλά δεν αντιμετωπίζονται με ευκαιριακό τρόπο και ερασιτεχνισμούς. Όπου πέτυχε κάτι αυτή η κυβέρνηση, το πέτυχε με επαρκή σχεδιασμό και πολλή δουλειά.

Χωρίς όπλα στη μάχη της ενημέρωσης;

Τέλος, αυτή η μάχη δεν μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα με αδιατάρακτο το τοπίο στο πεδίο της ενημέρωσης. Αρκετοί ερασιτεχνισμοί έγιναν και αρκετές αυταπάτες καλλιεργήθηκαν. Αρκετοί σωτήρες αναζητήθηκαν είτε ως αντίβαρα στη μιντιακή ζούγκλα, είτε ως μάγοι που αποδεικνύονται ικανοί να ξοδεύουν απλώς με ξένα κόλλυβα, είτε σαν φλουριά κωνσταντινάτα που ο ίδιος ο υπουργός τα ονομάζει βαρέλια δίχως πάτο, όταν τον εγκαταλείπουν.
Αντί να ψάχνει για φιλικούς μιντιάρχες η κυβέρνηση, οφείλει να δώσει βοήθεια και άνεση στη δημόσια τηλεόραση. Υπάρχουν εκπομπές στην ΕΡΤ που δείχνουν το δρόμο. Και είναι ευκαιρία τώρα, με την παραίτηση Ταγματάρχη, να γίνουν επιλογές που θα δώσουν νέα πνοή στο εγχείρημα της αντικειμενικής και έγκυρης ενημέρωσης.
Κι ακόμα, αντί να μένει αμήχανη και αποσβολωμένη η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στην υποβάθμιση του «Κόκκινου» και της «Αυγής» (για την «Εποχή» ας μιλήσουν άλλοι), θα όφειλε να μας ξεσηκώσει όλους, ώστε να αναγεννηθούν τα μέσα που παραπαίουν και να μετατραπούν σε βοηθήματα καθημερινά για την αναβάθμιση όλων των μελών του ΣΥΡΙΖΑ σε πομπούς μιας αγωνιστικής αισιοδοξίας της πράξης και δέκτες της κριτικής των πολιτών.

Χ. Γεωργούλας
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet