Η μεγάλη νίκη του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις εκλογές της 25ης Ιουνίου, υποχρεώνει τον πρωθυπουργό να επιχειρήσει να δώσει διέξοδο στα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της Αλβανίας.

albania

Νέα πολιτικά δεδομένα στην Αλβανία δημιουργεί η άνετη επικράτηση στις εκλογές της 25ης Ιουνίου του Έντι Ράμα. Ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος ανανεώνει την πρωθυπουργική του θητεία αυξάνοντας τις έδρες του κόμματός του στις 74, σε σύνολο 140 στο κοινοβούλιο, έχοντας τη δυνατότητα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Παράλληλα, αύξησε και την εκλογική δύναμη του κόμματος, υπερβαίνοντας το 48%, δίνοντας μία εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό σκηνικό.
Πρόκειται για ένα σχετικά απρόσμενο αποτέλεσμα, γιατί ως και τον Ιούνιο τα περισσότερα σενάρια για την έκβαση των εκλογών δεν προέβλεπαν αυτοδυναμία και προσανατολιζόταν σε κάποια μορφή συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων, ενώ ακουγόταν σοβαρά και η περίπτωση ενός «μεγάλου συνασπισμού» με το Δημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα της αντιπολίτευσης, όμως, είχε ένα καταστροφικό αποτέλεσμα στις εκλογές, αφού όχι μόνο δεν απέτρεψε την πλειοψηφία των αντιπάλων του, αλλά υποχώρησε σε έδρες (καταλαμβάνει 43 έδρες) και σε ποσοστό (28,8%), χάνοντας την ευκαιρία να παίξει οποιοδήποτε ρυθμιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Ήδη το αποτέλεσμα αυτό προκαλεί αναταράξεις στο Δημοκρατικό Κόμμα και αμφισβήτηση της ηγεσίας του Λουζλίμ Μπασά, ο οποίος πάντως δηλώνει ότι θα ανοίξει το θέμα εκλογής ηγεσίας πιθανά μέσα στον Ιούλιο, θέτοντας όμως ξανά υποψηφιότητα.
Τρία ακόμα κόμματα μπαίνουν στη Βουλή. Το Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ενσωμάτωση (LSI) που ενισχύθηκε με 19 έδρες με φυσικό ηγέτη τον Ίλιρ Μέτα, ο οποίος αναλαμβάνει προσεχώς πρόεδρος της Αλβανίας, το PDIU («κόμμα των Τσάμηδων») με 3 έδρες και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PDS) με 1 έδρα.
Η αυτοδυναμία των Σοσιαλιστών αποτελεί όντως μία πρωτοτυπία, αφού η εκλογική παράδοση των τελευταίων κομμάτων περιελάμβανε τη δημιουργία μεγάλων συνασπισμών γύρω από τα δύο βασικά κόμματα εξουσίας, λόγω και του εκλογικού συστήματος που είναι πλειοψηφικό ανά έδρες, σε ένα γύρο. Η εξασφάλιση συνεπώς της απόλυτης πλειοψηφίας από το Σοσιαλιστικό Κόμμα μόνο του αποτελεί επιτυχία του Έντι Ράμα, η οποία ήρθε, ας μην το ξεχνάμε, μετά από μία πεντάμηνη σχεδόν γενικευμένη κινητοποίηση του Δημοκρατικού Κόμματος με μεγάλες διαδηλώσεις και απειλές ότι δεν θα κατέβει στις εκλογές.

Το κρας τεστ του αφηγήματος Ράμα

Μετά και την παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα (ΗΠΑ, ΕΕ) και τη συμφωνία για κοινά αποδεκτούς κανόνες της εκλογικής διαδικασίας, που έγινε τον Μάιο, φάνηκε ότι η αντιπολίτευση είχε κερδίσει κάποιο πλεονέκτημα, το οποίο σε συνδυασμό με τη διαπιστωμένη δυσαρέσκεια της αλβανικής κοινωνίας για την οικονομική κατάσταση, θα μπορούσε να επηρεάσει τη δυναμική της κυβέρνησης Ράμα. Από τις στήλες της «Εποχής», όμως, είχαμε σημειώσει έγκαιρα, ότι η ηγεμονία των Σοσιαλιστών, είναι δεδομένη, γιατί, ακόμα και σε συνθήκες κρίσης, φαινόταν, και φαίνεται πια και σήμερα, ότι είναι η μόνη πολιτική δύναμη που διατηρεί ένα συνεκτικό αφήγημα για το μέλλον της Αλβανίας. Ένα αφήγημα που περιλαμβάνει κυρίως την ένταξη της χώρας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα μέσω της ΕΕ και μία εξισορρόπηση με την επιρροή των ΗΠΑ, ως ένα απαραίτητο εκσυγχρονιστικό βήμα για το κράτος που ανοίγει κάποιες προοπτικές.
Δεν μπορεί παρά να επαναλάβουμε για μία ακόμα φορά, βέβαια, ότι η Αλβανία αντιμετωπίζει περισσότερα προβλήματα στο κοινωνικό επίπεδο, παρά στο πολιτικό. Είναι μία χώρα που αντιμετωπίζει το φάσμα της φτώχειας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, που δεν δίνει προοπτικές στους νέους, που πρέπει να λύσει τα προβλήματα με το μεγάλο έγκλημα.
Αυτή η πολύπλοκη κοινωνικά και πολιτικά κατάσταση, σε αυτές τις εκλογές εκφράστηκε με αύξηση της αποχής, η οποία υπερέβη το 50%, κάτι που δείχνει απόσταση και αδιαφορία από το παγιωμένο πολιτικό σύστημα -και στην προκειμένη περίπτωση το πλήρωσε περισσότερο το Δημοκρατικό Κόμμα-, ενώ το τμήμα εκείνων των ψηφοφόρων που έφτασε ως τις κάλπες, είναι φανερό ότι επέλεξε τη σταθερότητα και όχι νέα πειράματα.
Μέσα σε αυτό το αντιφατικό πλαίσιο, ο Έντι Ράμα, κρατάει την επόμενη μέρα χαμηλούς τόνους και δεν βιάζεται να ανακοινώσει τις προθέσεις του για το σχηματισμό της κυβέρνησης, που πιθανολογείται ότι θα έχει κάποια συμμαχικά χαρακτηριστικά.
Με δεδομένο ότι τα δομικά προβλήματα της Αλβανίας παραμένουν άλυτα και την υπόθεση της ένταξης στην ΕΕ να έχει μετατεθεί μετά το 2019, και τις αποφάσεις που θα λάβει τότε η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη Διεύρυνση, ο Ράμα μοιάζει να έχει μία τελευταία ευκαιρία να αποδείξει ότι το αφήγημά του μπορεί να γίνει και πραγματική πολιτική υπέρ της χειμαζόμενης αλβανικής κοινωνίας.

Φιλήμων Καραμήτσος
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet