Ï õðïõñãüò Ïéêïíïìéêþí ÃéÜííçò ÓôïõñíÜñáò óôï ÌÝãáñï Ìáîßìïõ üðïõ åß÷áí óõíÜíôçóç ï ðñùèõðïõñãüò Áíôþíçò ÓáìáñÜò ìå ôïí ðñüåäñï ôïõ Eurogroup Æáí Êëïíô Ãéïýíêåñ,ÔåôÜñôç 22 Áõãïýóôïõ 2012. ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁËÊÇÓ ÊÙÍÓÔÁÍÔÉÍÉÄÇÓ

Γι’ άλλη μια φορά τέθηκε το ζήτημα εάν ο Διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος, κ. Γιάννης Στουρνάρας, βγαίνει εκτός των αρμοδιοτήτων του, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, και παρεμβαίνει στη χαρασσόμενη οικονομική πολιτική ή και την πολιτική, μια ευθύνη που είναι καθαρά της εκάστοτε εκλεγμένης Κυβέρνησης. Το   θέμα των ορίων των αρμοδιοτήτων του τέθηκε —όπως και ζητήματα ορθής πρακτικής— αυτή τη φορά όμως εκ των έσω, από μέλη του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας, γεγονός που περιπλέκει την υπόθεση και κυρίως υποχρεώνει τον Διοικητή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη δικαιολόγηση.
Οι προηγούμενες θέσεις που κατείχε, ως υπουργός Οικονομικών μιας κυβέρνησης που ηττήθηκε απ΄ τον ΣΥΡΙΖΑ, και ο διορισμός του σαν η καταλληλότερη επιλογή από το ελληνικό και ευρωπαϊκό κατεστημένο, ακριβώς ενόψει μιας κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά είναι η μήτρα των συνεχών τριβών. Διότι, ακριβώς, στον Κεντρικό Τραπεζίτη ανατέθηκε ο έλεγχος, ο περιορισμός των βαθμών ελευθερίας στην υλοποιούμενη πολιτική της κυβέρνησης. Και αυτό κάνει πέραν, βεβαίως, της «εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του δικαιώματος του κεντρικού τραπεζίτη να διατυπώνει απόψεις για την οικονομία», όπως προκύπτει από τη θέση του, και σημειώθηκε στο φιλικό του Τύπο.
Στην προκειμένη περίπτωση, στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «The Wall Street Journal» της 11ης Ιουλίου, δεν περιορίστηκε, όμως, στη διατύπωση απόψεων για την οικονομία. Σχολίασε την απόφαση του Eurogroup, ανατρέποντας ως και την ανάγνωση που είχαν κάνει ακόμη και οι αξιωματούχοι των θεσμών. Σημείωσε, πχ, ότι δεν υπάρχει σαφήνεια στην απόφαση ως προς την ελάφρυνση του χρέους. Ότι η αναφορά για παράταση των ωριμάνσεων των ομολόγων και των πληρωμών τόκων από 0-15 χρόνια «δεν λέει πολλά». Άρα, συμπεραίνει, η συμφωνία όπως διατυπώθηκε, δεν επιτρέπει στο ΔΝΤ και στην ΕΚΤ να επεξεργαστούν μια ανάλυση βιωσιμότητας χρέους. Αυτά δεν είναι απόψεις για την οικονομία. Ακόμη σημειώνει ότι «γίνονται βήματα στη σωστή κατεύθυνση, αλλά είναι μόνο η αρχή»! Και ακόμη υποστηρίζει ότι υπάρχει μεν μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον μετά τη συμφωνία, αλλά «η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο ιδίως σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό του μέλλοντος καθώς και τις ιδιωτικοποιήσεις». Το επίθετο, δε, «εμβληματικές» ως προς τις ιδιωτικοποιήσεις μάς φέρνει ευθέως στο χώρο της —νεοφιλελεύθερης— πολιτικής που πρέπει να κάνει κάτι «χαρακτηριστικό» —όχι αναγκαίο για την οικονομία— για να πείθονται οι «αγορές»...
Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, ασφαλώς, έχει άποψη για την έξοδο στις αγορές ως εκ της θέσεώς του. Και έχει όλο το περιθώριο και την υποχρέωση να τη συζητά με τους αρμόδιους αξιωματούχους της κυβέρνησης. Η δημόσια τοποθέτηση, όμως, αποκτά άλλο περιεχόμενο, ιδίως, όταν δεν είναι προσεκτική. Ακόμη και η πρόσφατη τοποθέτηση του κ. Ντράγκι κράτησε κάποιους τύπους. «Είναι αρμοδιότητα της κυβέρνησης να αποφασίσει πότε θα βγει στην αγορά ομολόγων. Η δραστηριότητα όσον αφορά τις εκδόσεις χρέους θα πρέπει να είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής όπου θα υπάρχει η ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος και η επιστροφή (στις αγορές) θα πρέπει να είναι με μόνιμο τρόπο». Το ότι συγχρόνως κάλυψε τον κ. Στουρνάρα για την παρέμβασή του, είναι στην πάγια τακτική του εκάστοτε προέδρου της ΕΚΤ, είναι περισσότερο εθιμικό, όχι ουσιαστικό.

Π. Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet