pantis

Του Κώστα Γαβρόγλου

Τον Γιάννη τον είχαμε, ήδη, χάσει εκείνη τη βροχερή μέρα του Μαΐου, πριν τη δεύτερη αξιολόγηση, για την οποία τόσο πολύ αγωνιούσε. Στο ΚΑΤ, βουβοί οι φίλοι και συνεργάτες κοιταζόμασταν σαν χαμένοι. Οι γιατροί, ήδη, μιλούσαν για θαύμα που άρχισε να αναπνέει ξανά.
Έτσι, στην εντατική με τα μάτια συνέχεια κλειστά άντεξε για άλλους τέσσερις μήνες. Όλοι απορούσαμε πώς τα καταφέρνει. Ο Γιάννης ανήκε σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που τίποτα δεν του ήρθε εύκολα. Καθετί που κατάφερε στην ακαδημαϊκή και πολιτική του πορεία ήταν μέσα από δυσκολίες, στις οποίες ανταποκρίθηκε με αξιοπρέπεια και πείσμα. Τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο νοσοκομείο, κάνοντας έναν απίστευτο αγώνα να θεραπευθεί από την πολιομυελίτιδα. Δεν μιλούσε γι’ αυτά τα χρόνια με παράπονο, αλλά με μία ιδιόμορφη περηφάνια. Ήταν κι αυτό ένα κατόρθωμα του. Ολόδικό του. Μετά το σχολείο, οι σπουδές, η βιολογία, η απόφαση μαζί με άλλους να συγκροτήσουν τις πρωτοποριακές για την εποχή τους σπουδές στην οικολογία, ενώ πάντα τον συνόδευαν οι προβληματισμοί του για τη σύνθεση των κοινωνικών αναζητήσεων με τις ακαδημαϊκές του προτεραιότητες. Καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, πρόεδρος του ΔΣ του Θαλάσσιου Πάρκου Ζάκυνθου, πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας. Όταν τον Νοέμβριο του 2014 είχαμε βγει από μία συνδιάσκεψη για τα πανεπιστήμια, γυρνάει και μου λέει «λες;». Κατάλαβε ότι δεν κατάλαβα. «Λες να γίνουμε κυβέρνηση;» Αμήχανα, σχεδόν ενοχικά, αλλά και με εκείνη την τόσο χαρακτηριστική του έκφραση, όταν ήταν χαρούμενος για κάτι που έρχεται.
Μοιραία στους αποχαιρετισμούς εκφράζουμε και τις δικές μας προσωπικές στιγμές. Από όλα όσα ζήσαμε στο υπουργείο, εκείνο που έχει αφήσει ένα ανεξίτηλο ίχνος είναι οι συζητήσεις με τον Γιάννη, όταν υπήρχαν σοβαρά προβλήματα, όταν υπήρχαν περιπλοκές στις συνεννοήσεις μας με τους θεσμούς, όταν αντιμετωπίζαμε αδιέξοδα με τους συνδικαλιστές, όταν προσπαθούσαμε να δούμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, ώστε να βγούμε από το πλέγμα των παθογενειών που είχαν δεκαετίες στις πλάτες τους. Ο Γιάννης είχε αυτό το μοναδικό χάρισμα να προτείνει έκκεντρες λύσεις, λύσεις που κανείς δεν σκεφτόταν, να μπορεί ακόμη και στις πιο αδιέξοδες καταστάσεις να βρει χαραμάδες και να μπορεί να δραπετεύει. Στις γραφειοκρατικές απαντήσεις που συχνά προσπαθούσαμε να προτείνουμε, εκείνος απαντούσε με αλλαγή του σημείου αναφοράς, με αλλαγή του συνολικού πλαισίου της όποιας συζήτησης. Δραπέτευε, λοιπόν, σε ένα πιο αισιόδοξο, σχεδόν εξωπραγματικό κόσμο, για τον οποίο, όμως, σε έπειθε ότι είναι υπαρκτός, φτάνει να πιστέψουμε ότι είναι δυνατόν να οικοδομηθεί.
Ο Γιάννης, όμως, μας έκανε και ένα άλλο δώρο. Τους σχεδόν τέσσερις μήνες που ήταν με κλειστά τα μάτια στην εντατική, η σύντροφος του, η Ειρήνη, και ο γιος του, ο Διονύσης, ήταν στο νοσοκομείο κάθε μέρα, περίμεναν ώρες ολόκληρες για να τον δουν δύο μισάωρα κάθε μέρα. Ήταν εκεί για να εμψυχώνουν όλους όσους έρχονταν να τους επισκεφτούν. Το απίστευτο αυτό ψυχικό σθένος που μας μετέδωσαν η Ειρήνη και ο Διονύσης, η ηρεμία και το χαμόγελο τους όταν μιλούσαν για τον Γιάννη, προσπαθώντας να εμψυχώσουν αυτοί εμάς, και τον Γιάννη να φεύγει σιγά σιγά, μας έκανε να δεθούμε με δύο υπέροχους συντρόφους.
Όλοι όσοι γνώρισαν τον Γιάννη τον είχαμε «ταυτίσει» με μία έκφραση που επαναλάμβανε: «Όλα ρολόι!». Κάτι που επαναλάμβανε και όταν διάφορα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Στην αρχή μπορεί και να μας εκνεύριζε αυτή η ανεδαφική αισιοδοξία του. Όσο, όμως, τον γνωρίζαμε πιο πολύ, διακρίναμε τις διαφορετικές χροιές της φωνής του, όταν έλεγε αυτή τη φράση: άλλη χροιά όταν ήταν στεναχωρημένος, άλλη όταν ήταν χαρούμενος, άλλη όταν ήταν δεικτικός, άλλη όταν θεωρούσε ότι καταφέραμε κάτι σημαντικό, άλλη όταν διέκρινε συμπεριφορές που υπονόμευαν το εγχείρημα μας, άλλη όταν μιλούσε για τα επιστημονικά επιτεύγματα των συνεργατών του. Αυτές οι διαφοροποιήσεις της φωνής του, αυτές οι χροιές που εξέφραζαν έναν ολόκληρο κόσμο, τον κόσμο του Γιάννη μας, θα μας λείψουν περισσότερο από όλα.



ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet