ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ
tzela-prosfygiko

«Το κράτος δικαίου στην Τουρκία βρίσκεται σε λάθος κατεύθυνση. Ανησυχούμε παρά πολύ για αυτό», δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, προσερχόμενη στη Σύνοδο Κορυφής την περασμένη Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου. Λόγω των συνεχόμενων διώξεων σε τούρκους και ευρωπαίους πολίτες, η καγκελάριος πρότεινε τη μείωση της προενταξιακής βοήθειας στη χώρα. Παράλληλα, όμως, εξήρε «τη σπουδαία δουλειά που κάνει στο προσφυγικό», παρά τις καταγγελίες για παραβίαση των δικαιωμάτων και σε αυτό τον τομέα. Απ’ ό,τι φαίνεται για την ΕΕ τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αφορούν όλους τους ανθρώπους.
Η λογική της κλειστής Ευρώπης με οποιοδήποτε τίμημα διαπνέει και τα συμπεράσματα της Συνόδου σχετικά με το προσφυγικό. Από την άλλη, παρότι ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε τη συμφωνία με την Τουρκία δύσκολη, την έκρινε ως αποτελεσματική. Τάχθηκε υπέρ της οικονομικής ενίσχυσης και των διπλωματικών πρωτοβουλιών για τη λήξη των συγκρούσεων των χωρών καταγωγής, και πρότεινε επίσης τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού επανεγκατάστασης από τρίτες χώρες σε χώρες της ΕΕ, αλλά και «έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό επιστροφών προσφύγων σε χώρες προέλευσης ή διέλευσης, ένα μηχανισμό χρηματοδότησης για πρόσφυγες στο έδαφος της Τουρκίας και την εφαρμογή της συμφωνίας επανεισδοχής που έχει υπογράψει η Τουρκία».
Οι προτάσεις, βέβαια, για την οικονομική ενίσχυση των χωρών καταγωγής των μεταναστών, ώστε να καταπολεμηθεί το αίτιο της φτώχειας, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν κάτι αρνητικό. Κρίνονται, όμως, ως τέτοιες, αν λάβουμε υπόψιν ότι αυτές θα συνδυαστούν, αποτελώντας πιθανώς και άλλοθι, με πολιτικές κλειστών συνόρων και ανάθεσης των διαδικασιών ασύλου σε τρίτες χώρες, που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα ούτε των πολιτών τους, ούτε των μεταναστών και των προσφύγων.

Η κατάσταση των προσφύγων στην Τουρκία

Όποτε, λοιπόν, γίνεται λόγος για οικονομική ενίσχυση τρίτων χωρών καταγωγής και διέλευσης είναι σημαντικό να θυμόμαστε το παράδειγμα της Τουρκίας. Όπου, παρά τα χρήματα, σημειώνονται «προβληματικές πρακτικές που οδηγούν στη σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των προσφύγων»,  σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ (3/10/17).
Η Τουρκία, που επαινείται από τη Σύνοδο Κορυφής για τη στάση της στο προσφυγικό, αποτελεί μία από τις 4 χώρες παγκοσμίως που εφαρμόζει τη συνθήκη της Γενεύης με γεωγραφικό περιορισμό, δηλαδή μόνο για τους Ευρωπαίους. Προκειμένου να κλείσει η συμφωνία με την ΕΕ, μόλις μία μέρα πριν την υπογραφή, όρισε σε νόμο τη δυνατότητα να μπορούν να καταθέσουν αίτημα διεθνούς προστασίας όλες οι εθνικότητες (οι Σύροι μπορούσαν από το 2014). Παρόλα αυτά, πρόκειται για αίτημα που δίνει προσωρινή προστασία μόνο και όχι κανονικό προσφυγικό καθεστώς. Ενώ από πέρυσι τον Οκτώβριο υπάρχει διάταγμα που επιτρέπει την επιστροφή των αιτούντων άσυλο στη χώρα καταγωγής τους οποιαδήποτε στιγμή, χωρίς εξαιρέσεις, αν αυτοί αναγνωριστούν σαν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης. Χωρίς ούτε να περάσουν από δίκη, απλά αν κάποιος διοικητικός αξιωματούχος αποφασίσει ότι έτσι συμβαίνει. Κατηγορία που ούτως ή άλλως απονέμεται πολύ εύκολα και συχνά στην Τουρκία, αν αναλογιστούμε ότι έχουν προφυλακιστεί υπό αυτήν περίπου 50.000 άτομα. Σημειώνεται ότι την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου ξεκίνησε και η δίκη 11 ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, ανάμεσά τους και η επικεφαλής της Διεθνούς  Αμνηστίας στην Τουρκία.
Η πραγματικότητα δε για τους επιστρέφοντες πρόσφυγες και μετανάστες από την Ελλάδα είναι ακόμα χειρότερη, αφού ούτε αυτό το ασθενές μεταναστευτικό δίκαιο δεν τηρείται γι’ αυτούς στην πράξη.
Όσοι δεν είναι Σύροι στέλνονται στα κέντρα απομάκρυνσης στην πόλη Kırıkkale (στο Pehlivanköy μέχρι τον Μάιο του 2017 και έκτοτε στο Kayseri), όπου κρατούνται σε κελιά, παρότι δεν έχουν καταδικαστεί για κάποιο αδίκημα, με ημερήσιο πεντάλεπτο προαυλισμό πριν το φαγητό. Δεν έχουν  ενημέρωση για ποιο λόγο βρίσκονται εκεί ούτε για πόσο διάστημα, ενώ συχνά τους αρνούνται την επαφή με δικηγόρους και την Ύπατη Αρμοστεία και έτσι δεν μπορούν να καταθέσουν αίτημα για άσυλο. Άλλωστε, τους κατάσχουν τα κινητά μόλις φτάσουν στο χώρο και δεν μπορούν να έχουν επικοινωνία με κανένα άνθρωπο, αφού δεν έχουν πρόσβαση ούτε στα τηλέφωνα του κέντρου.
Πέραν αυτών, πολλές φορές οι υπάλληλοι του κέντρου τους δίνουν και ψευδείς πληροφορίες για την αίτησή τους για το άσυλο. Πολλούς, επίσης, τους φοβίζουν ότι αν καταθέσουν αίτημα θα παραμείνουν κρατούμενοι για πολύ μεγάλο διάστημα, ενώ υπήρξαν και καταγγελίες ότι τους υποχρέωσαν να υπογράψουν έγγραφο εθελοντικής επιστροφής στη χώρα καταγωγής τους.
Τις ίδιες καταστάσεις και συνθήκες κράτησης αντιμετωπίζουν ακόμα και οι ανήλικοι (ασυνόδευτοι και μη), που διαμένουν σε κελιά μαζί με ενήλικες, χωρίς καμία ειδική μέριμνα, παρά το γεγονός ότι ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες.

Χωρίς μέριμνα ένταξης

Ακόμα, όμως, και οι Σύροι δεν τυγχάνουν και πολύ καλύτερης αντιμετώπισης. Όσοι επιστρέφονται από την Ελλάδα, στέλνονται στο κέντρο Duzici, το οποίο από κέντρο φιλοξενίας έχει μετατραπεί de facto σε κέντρο κράτησης, αφού δεν τους επιτρέπεται η έξοδος από εκεί, ούτε η επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
Για τις συνθήκες παραμονής τους, όμως, παραμένει ένας μεγάλος κίνδυνος, καθώς προ της συμφωνίας υπήρχε νομολογία που όριζε ότι όποιος φύγει παράτυπα από τη χώρα, χάνει το δικαίωμα σε διεθνή προστασία αν επιστρέψει. Μετά τη συμφωνία απαιτήθηκε η διόρθωση αυτού από την ΕΕ, και πάλι όμως ορίζεται ότι «μπορεί» να πάρουν πίσω το καθεστώς προστασίας, μπορεί και όχι.
Αν και έχουν γίνει νομοθετικές βελτιώσεις για τα δικαιώματα των Σύρων στην Τουρκία για την πρόσβαση σε διαμονή, εργασία, υγεία κτλ, πρακτικά, σύμφωνα με την έρευνα, μέχρι και τον Ιούνιο του 2017 σε κέντρα φιλοξενίας διαμένουν 252.061, δηλαδή μόνο το 10% των Σύρων που βρίσκονται στη χώρα. Αυτή είναι η «εξαιρετική» ή έστω «αποτελεσματική» δουλειά της Τουρκίας στο προσφυγικό, που πρέπει να συνεχίσει με την τήρηση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, όπως σημειώνεται από τους ευρωπαίους και τους έλληνες ιθύνοντες…


ΑΝΝΕΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ, ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους

tzela-anneta

Ποια είναι τα συμπεράσματά σας από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής αναφορικά με το προσφυγικό;
Αυτό που πρέπει να εξετάσουμε είναι η συνολική κατεύθυνση της πολιτικής της ΕΕ στο προσφυγικό/μεταναστευτικό, στη διαχρονική της διάσταση. Ειδικά ως προς την Τουρκία, έχουμε τη διαβόητη κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, η οποία είναι το θεμέλιο της βασικής στόχευσης - από την πλευρά της Ευρώπης- που δεν είναι άλλη από τον περιορισμό των ροών. Εδώ έχουμε μια αντίφαση και μια υποκρισία, από ευρωπαϊκής πλευράς, που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Την ίδια στιγμή που στηλιτεύει, και ορθώς, την Τουρκία - και, ειδικότερα, την κυβέρνηση του Ερντογάν - για τη μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων  δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών σε αυτήν τη χώρα, φαίνεται με μεγάλη ευκολία να την εμπιστεύεται τυφλά, ως προς την προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών. Πολύ απλά, δεν γίνεται από τη μία να θέτει η Ευρώπη, συγκεκριμένα το Συμβούλιο της Ευρώπης, υπό επιτήρηση την Τουρκία και, από την άλλη, να τη θεωρεί καθ’ όλα ασφαλή χώρα, στην οποία μπορούν χωρίς κανένα πρόβλημα, χωρίς καμιά τύψη, να επιστραφούν οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο.
Τα ίδια, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, ισχύουν για την άκρως προβληματική – για να μην πούμε απαράδεκτη - σχέση συνεργασίας μεταξύ Ευρώπης και Λιβύης. Η Λιβύη, μια χώρα υπό πλήρη διάλυση, για την οποία οι ευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν ευθύνη, ξαφνικά γίνεται εταίρος στην προσπάθεια ανακοπής των μεταναστευτικών ροών από την Κεντρική και την Υποσαχάρια Αφρική. Στην πραγματικότητα, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, αυτή η συνεργασία μεταφράζεται σε κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης στα βάθη της Σαχάρας, ενδεχομένως και με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση. Αν αυτή είναι η κοινή πολιτική και η ανθρωπιστική απάντηση της Ευρώπης στο προσφυγικό και το μεταναστευτικό, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.

Τι θα έπρεπε να αλλάξει, κατά τη γνώμη σας, στην πολιτική της ΕΕ για το προσφυγικό; 
Αυτό που περιγράφουμε δεν είναι κάτι διαφορετικό από την Ευρώπη -φρούριο. Μια Ευρώπη που αγνοεί με τη μεγαλύτερη ευκολία τις διακηρύξεις περί ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών αξιών, προκειμένου να κρατήσει αυτό που θεωρεί ως πρόβλημα – να θυμίσουμε ότι μιλάμε για ανθρώπινες υπάρξεις και  όχι για «πρόβλημα» - μακριά από τα σύνορα των κρατών της. Το τι θα απογίνουν αυτοί οι άνθρωποι, στην Τουρκία ή στα βάθη κάποια αφρικανικής ερήμου, δεν την απασχολεί. Είδαμε το σκληρό πρόσωπο μιας Ευρώπης που δεν διστάζει να επιτρέψει τη σφράγιση των συνόρων ανάμεσα στα ίδια τα κράτη της, και μάλιστα να χαιρετίζει αυτήν την ιταμή παραβίαση της αρχής της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, ως «θετική συνεισφορά στη λύση του προβλήματος». Και αυτή η τάση ενισχύεται στην Ευρώπη. Τα αποτελέσματα των εκλογών στην Αυστρία και την Τσεχία επιβεβαιώνουν ότι η στάση των κρατών του Βίζεγκραντ δεν είναι εξαίρεση, αλλά ο νέος ευρωπαϊκός κανόνας. Η Ελλάδα -ιδίως μια Ελλάδα με κυβέρνηση της Αριστεράς- πρέπει να συνεχίσει να αντιστέκεται σε αυτήν την παράλογη λογική και να διεκδικεί μια τελείως διαφορετική προσέγγιση, πάνω στους άξονες της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Και να τηρηθούν, επιτέλους, οι ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για τη μετεγκατάσταση και την επανεγκατάσταση. Όχι για λόγους στενού εθνικού συμφέροντος, αλλά γιατί αυτό επιβάλλουν οι αξίες μας, οι αξίες του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Αξίες που η Ευρώπη θέλει να θεωρεί δικές της, αλλά σε αυτό το μείζον ζήτημα, τις έχει προδώσει. Και αυτό είναι κάτι που θα το πληρώσει και η ίδια.



 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
Πρόταση για τη μεταρρύθμιση του Δουβλίνου III

Syrian Kurds cross on September 20, 2014 the border from Syria into Turkey near the southeastern town of Suruc in Sanliurfa province. Tens of thousands of Syrian Kurds flooded into Turkey on September 20, fleeing an onslaught by the jihadist Islamic State group, as Kurdish and opposition officials called for international help. Turkey's deputy prime minister Numan Kurtulmus said on September 20that at least 45,000 Syrian Kurds had crossed into the country. The exodus was prompted by intense clashes between the Islamic State (IS) group and Kurdish fighters trying to hold off an assault on the town of Ain al-Arab, known as Kobane by the Kurds. AFP PHOTO / BULENT KILICBULENT KILIC/AFP/Getty Images

«Το σχέδιο της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών βελτιώνει σαφώς την πρόταση της Κομισιόν για τη μεταρρύθμιση του Δουβλίνου, καθώς καθιστά πολύ δικαιότερο το σύστημα του ασύλου και για τους αιτούντες, αλλά και για τις χώρες πρώτες υποδοχής», σημειώνει ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου (ΕΚ), Δημήτρης Παπαδημούλης στην «Εποχή», για την πρόταση μεταρρύθμισης του κοινού συστήματος ασύλου (Δουβλίνο III), που υπερψηφίστηκε από την επιτροπή του ΕΚ, την Πέμπτη 19/10, και είχε επεξεργαστεί η Σεσίλια Βίκστρομ από τους Φιλελεύθερους της Σουηδίας, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους.
Βασικό στοιχείο της πρότασης αποτελεί το τέλος της υποχρέωσης της ευρωπαϊκής χώρας άφιξης να αναλαμβάνει τις διαδικασίες ασύλου των μεταναστών και των προσφύγων και της επιστροφής τους σε αυτή, σε περίπτωση που έχουν περάσει παράτυπα σε άλλη χώρα της ΕΕ. Αλλάζει το κύριο χαρακτηριστικό, δηλαδή, του κανονισμού του Δουβλίνου, που είχε ως αποτέλεσμα την άνιση επιβάρυνση των χωρών του Νότου σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, και που κατέρρευσε επί του πρακτέου όταν οι μεταναστευτικές ροές έγιναν πολύ μεγάλες.
Αντί αυτού, προτείνεται η δημιουργία ενός μηχανισμού με προκαθορισμένο ποσοστό καταμερισμού και η αυτόματη μετεγκατάσταση όλων των αιτούντων άσυλο σύμφωνα με αυτόν. Δηλαδή οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αφού έχουν καταγραφεί στις χώρες άφιξης, θα αναχωρούν για την εξέταση του ασύλου τους στη χώρα της Ευρώπης, που μέχρι εκείνη τη στιγμή  θα έχει υποδεχτεί τους λιγότερους αιτούντες, βάσει του ποσοστού που της αναλογεί.

Δικαίωμα επιλογής

Το θετικό στοιχείο είναι ότι στο σχέδιο προβλέπεται η δυνατότητα επιλογής των εισερχομένων σε ποια χώρα θα μεταβούν, διαλέγοντας ανάμεσα στις 4 πρώτες που θα εμφανίζει το σύστημα. Σε περίπτωση, βέβαια, που υπάρχει πρότερη σύνδεσή τους με κάποια χώρα, είτε μέσω οικογένειας, είτε μέσω σπουδών, θα μεταβαίνουν σε αυτές. Μάλιστα, στην περίπτωση της οικογενειακής επανένωσης προβλέπεται πρώτα η μετάβαση των ανθρώπων εκεί που ισχυρίζονται πως έχουν συγγενείς, και μετά η εξέταση της ορθότητας του ισχυρισμού τους.
Επίσης, θα δίνεται και η δυνατότητα για κοινή μετάβαση αιτούντων στην ίδια χώρα, αν είναι φίλοι (αν προέρχονται από την ίδια πόλη  ή έγιναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους), για μέχρι και 30 άτομα, προκειμένου να είναι πιο εύκολη η κοινωνικοποίηση και η ένταξή τους.

Οι κυρώσεις

Ταυτόχρονα, η πρόταση είναι αυστηρή και ως προς τις ευρωπαϊκές χώρες που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους αναφορικά με το προσφυγικό, καθώς προβλέπει περιορισμό της πρόσβασή της στα ευρωπαϊκά κονδύλια.
Και για τις χώρες άφιξης, όμως, προβλέπονται κυρώσεις, σε περίπτωση που δεν καταγράψουν όλους τους εισερχόμενους στο ευρωπαϊκό έδαφος, σταματώντας τις μετεγκαταστάσεις των αιτούντων. Σημειώνεται πάντως ότι προβληματικό μπορεί να αποδειχτεί το σημείο που αναφέρεται στον αρχικό έλεγχο δικαιώματος διεθνούς προστασίας από τις χώρες άφιξης, «πιο γρήγορα από τους τρέχοντες έλεγχους παραδεκτού», καθώς η μέχρι τώρα εμπειρία από τις fast track διαδικασίες στα νησιά, έχει δείξει ότι συνήθως είναι σε βάρος των αιτούντων. Ενώ παραμένει το ερώτημα κατά πόσο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες θα μπορούν να προσφύγουν κατά των συμπερασμάτων αυτών των ελέγχων για ανάγκη διεθνούς προστασίας.

Οι σκόπελοι  

Προς το παρόν, πάντως, αναμένεται η συζήτηση και η ψήφιση της πρότασης από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου το Νοέμβριο, όπου πιθανά να συναντήσει τις αντι-μεταναστευτικές αντιδράσεις των δεξιών και ακροδεξιών ευρωομάδων. Ενώ και η υπερψήφιση της πρότασης δεν σημαίνει την υιοθέτησή της από την ΕΕ, αλλά την έναρξη των διαβουλεύσεων με το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (αρμόδιοι υπουργοί κάθε χώρας), με το οποίο θα πρέπει να συναποφασίσουν για το τελικό κείμενο, όπου και πάλι είναι πιθανές οι συντηρητικές αναταράξεις από τις χώρες του Βίσεγκραντ και όχι μόνο.

 

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ 19 ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
Ανάγκη άμεσων λύσεων για την κατάσταση των προσφύγων στα νησιά

 

Τέλος στην πολιτική γεωγραφικού περιορισμού των αιτούντων άσυλο στα νησιά ζητούν 19 ανθρωπιστικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις από τον πρωθυπουργό με επιστολή τους στις 23 Οκτωβρίου, καθώς οι συνθήκες διαβίωσης των εγκλωβισμένων στα hot spot κρίνονται ως ιδιαίτερα ανησυχητικές, ειδικά με τον χειμώνα να είναι προ το πυλών.
Ενδεικτικά στην επιστολή αναφέρεται:
« (…) Σας καλούμε να βάλετε ένα τέλος στη συνεχιζόμενη “πολιτική περιορισμού”, που εγκλωβίζει όσους αιτούντες άσυλο κατέφθασαν μετά από την έναρξη ισχύος της δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016, και να μεταφέρετε τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική χώρα και να καλύψετε τις ανάγκες τους για προστασία, παρέχοντάς τους, μεταξύ άλλων, κατάλληλη και αξιοπρεπή προστασία, στέγαση και πρόσβαση σε υπηρεσίες.
(…) Σύμφωνα με πρόσφατα κυβερνητικά στοιχεία, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στα hot spot της Σάμου και της Λέσβου, όπου συνολικά 8.300 και πλέον άνθρωποι ζουν σε εγκαταστάσεις χωρητικότητας μόλις 3.000 ατόμων. (...) Στη Λέσβο, 5.400 και πλέον άνθρωποι ζουν σε υπερπλήρη αντίσκηνα και κοντέινερ, με περιορισμένη πρόσβαση σε κατάλληλη στέγη, τροφή, νερό, εγκαταστάσεις υγιεινής, υγειονομική περίθαλψη ή προστασία. (...) Οι συνθήκες διαβίωσης είναι ιδιαίτερα σκληρές για τις εγκυμονούσες γυναίκες, θέτοντας τις ίδιες και την υγεία των μωρών τους σε κίνδυνο (…) Και κάποιοι από τους αιτούντες άσυλο έχουν πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη συνέντευξη χωρίς την απαιτούμενη εκτίμηση ευαλωτότητας, που είναι καθοριστικής σημασίας τόσο για την παρεχόμενη πορεία χορήγησης ασύλου, όσο και για την παροχή κατάλληλης φροντίδας ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της υγείας τους.
Οι συνθήκες αυτές μακροπρόθεσμα έχουν ολέθριες συνέπειες στην ευημερία των ανθρώπων που έχουν εγκλωβιστεί εκεί (…) Η Ελλάδα έχει την ευθύνη να προστατέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, των αντρών και των παιδιών που καταφθάνουν στα νησιά. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο βάζοντας ένα τέλος στην ισχύουσα πολιτική περιορισμού και μεταφέροντας τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική χώρα, ώστε να μπορούν να τους παρασχεθούν κατάλληλα καταλύματα, υπηρεσίες για την κάλυψη των αναγκών τους και πρόσβαση σε δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες χορήγησης ασύλου (…)»

Επιμέλεια : Τζέλα Αλιπράντη
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet