smyrnaios

Οι Χριστιανοδημοκράτες θέλουν να προχωρήσει γρήγορα η διαδικασία σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ίσως γιατί βλέπουν ότι η συνέχιση της αβεβαιότητας επηρεάζει και την εικόνα της καγκελαρίου Μέρκελ και τελικά και την ισχύ της χώρας στο εξωτερικό. Οι Σοσιαλδημοκράτες δεν ξέρουν ακόμα αν θέλουν, αλλά όλα δείχνουν ότι τελικά θα υποκύψουν στον «πειρασμό» υπό το φόβο μιας νέας κατρακύλας στην περίπτωση νέων εκλογών. Την ίδια στιγμή ανησυχίες προκαλεί στο Βερολίνο η αμφισβήτηση της απόφασης για τις ποσοστώσεις στο προσφυγικό από τον Ντόναλντ Τουσκ.

Του Δημήτρη Σμυρναίου, Βερολίνο

Μπορεί το προσφυγικό να ήταν το τέλειο άλλοθι για να αποστρέψει το βλέμμα από τα κοινωνικά προβλήματα σε μια σειρά από χώρες της Ευρώπης, αλλά τώρα αποδεικνύεται ότι το τζίνι που βγήκε από το μπουκάλι δύσκολα θα ξαναμπεί, με ό,τι αυτό μπορεί τελικά να σημάνει για το μέλλον της Ευρώπης. Την εβδομάδα που πέρασε η Ανγκέλα Μέρκελ είδε να αμφισβητείται για μια ακόμα φορά η παντοδυναμία της από ένα συμπαγές μπλοκ των χωρών του Βίζεγκραντ, που επιμένει να αγνοεί τις αποφάσεις για την ποσόστωση στην αποδοχή προσφύγων, οι οποίες αποτελούν στη θεωρία νομικά δεσμευτικά κείμενα για όλους. Αυτό δεν ήταν και τόσο καινούριο. Το καινούριο ήταν ότι οι Ανατολικοευρωπαίοι βρήκαν έναν απροσδόκητο υποστηρικτή στο πρόσωπο του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, ανθρώπου που μέχρι πριν μερικούς μήνες θεωρείτο «του χεριού» της κυρίας Μέρκελ. Τώρα ο πολωνός πολιτικός προέταξε την καταγωγή του και τα σχέδια του για το μέλλον και αγνόησε το θεσμικό, και υποτίθεται ενοποιητικό, του ρόλο ως εκπροσώπου της ΕΕ, αποφαινόμενος ότι η σχετική απόφαση της ΕΕ ουσιαστικά είναι ανενεργή, άρα και άχρηστη.

Και συ τέκνο μου Τουσκ;

Αυτό ερμηνεύτηκε στο Βερολίνο ως ένα ακόμα δείγμα της απώλειας κύρους της γερμανίδας καγκελαρίου, που μπορεί στο εσωτερικό να αποφεύγει να συζητήσει για τις ευθύνες της για τη σημερινή πολιτική στασιμότητα στη Γερμανία, αλλά στις Βρυξέλλες φαίνεται να μην τρομάζει τους εταίρους όπως παλιά. Ειδικά ο κύριος Τουσκ ήταν σταθερά καταχωριμένος στους ανθρώπους, που έχουν στηριχτεί από το Βερολίνο και ως τώρα απέφευγε να κάνει κάτι χωρίς προηγούμενη συνεννόηση.
Με δεδομένο ότι το προσφυγικό ήταν και το βασικό προεκλογικό θέμα συζήτησης στη Γερμανία είναι άγνωστο πώς θα επηρεάσει η εξέλιξη αυτή τις διστακτικές, προκαταρκτικές επαφές για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών. Σε κάθε περίπτωση δεν θα τις διευκολύνει. Το σίγουρο είναι πάντως ότι όσο θα συνεχίζει η αβεβαιότητα στη Γερμανία, όσο θα μεγαλώνει το πολυσυζητημένο «κενό» ηγεσίας, τόσο και η Ευρώπη θα καλείται να αντιμετωπίσει ...αποσχιστικές τάσεις, χωρίς να έχει τη μέχρι τώρα αυστηρή «καθοδήγηση» από το Βερολίνο.
Είναι λογικό τα δύο μεγάλα κόμματα να φοβούνται τις νέες εκλογές, ειδικά μετά από αυτές τις εξελίξεις, που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν νέες φοβίες για επανάληψη του προσφυγικού κύματος και να αποτελέσουν το καλύτερο καύσιμο για την περαιτέρω ενίσχυση εθνοσυντηρητικών και ακροδεξιών δυνάμεων. Ας μην παραγνωριστεί το γεγονός ότι η προσωρινή «λύση» στην προσφυγική κρίση είχε καθαρά την υπογραφή της κυρίας Μέρκελ και ήταν αποτέλεσμα και των παρασκηνιακών της διαπραγματεύσεων με τον πρόεδρο της Τουρκίας. Τώρα οι σαθρές βάσεις αυτού του προσωρινού ...καταλύματος κλονίζονται από πολλές πλευρές και η γερμανική ακροδεξιά ανυπομονεί για να εξαπολύσει την επόμενη επίθεσή της.

Φεστιβάλ σοσιαλδημοκρατικής πρωτοτυπίας

Την ίδια στιγμή στο εσωτερικό της χώρας ετοιμάζονται για τα Χριστούγεννα και προσδοκούν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα προλάβει να ορκιστεί πριν το Πάσχα, υπό την προϋπόθεση ότι ο Μάρτιν Σουλτς θα σταματήσει να πετά τη μπάλα στην εξέδρα, ξεστομίζοντας καινούριες ιδέες, τις οποίες το συντηρητικό στρατόπεδο απορρίπτει γελώντας. Ήταν πρώτα η πρόταση του για τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», που κανείς στην αντίπερα πολιτική όχθη δεν έδειξε να παίρνει σοβαρά ως γερμανική απάντηση στα σχέδια Μακρόν. Ακολούθησε η ιδέα για ένα «συνεργατικό συνασπισμό» αντί του «μεγάλου συνασπισμού», που έτσι και αλλιώς με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα είναι και τόσο μεγάλος. Συνεργασία, δηλαδή, σε κάποιους βασικούς άξονες και ανοικτές συζητήσεις στο Κοινοβούλιο εκεί που δεν μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος. Τα αρχικά «ΚοΚο» αυτής της νέας ιδέας του σοσιαλδημοκράτη πολιτικού για μια «ανοικτού τύπου» σχέση των δύο κυβερνητικών εταίρων αποτέλεσαν τροφή για ειρωνείες και σχόλια στα παραδοσιακά ΜΜΕ, αλλά και στο ιντερνέτ. Από το περιβάλλον της κυρίας Μέρκελ η απάντηση ήταν πιο διπλωματική, αλλά χωρίς κανένα περιθώριο για παρερμηνείες: η Γερμανία χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση» και όχι αλλόκοτα πειράματα. Αυτό μετέφερε και προσωπικά στον κύριο Σουλτς, όταν και συναντήθηκαν υπό «συνωμοτικές συνθήκες» και μακριά από τον Τύπο για μια πρώτη διερευνητική συζήτηση. Την επομένη πάντως οι διαρροές μιλούσαν για εξεύρεση αρκετών κοινών σημείων εκκίνησης.
Όλα δείχνουν λοιπόν ότι η Γερμανία θα παραμείνει για μήνες σε μια φάση ουσιαστικά στασιμότητας, την οποία δεν θα μπορεί να συνεχίσει να προβάλει η κυρία Μέρκελ και οι πιστοί της ως σταθερότητα. Οι εκκρεμότητες εντός και εκτός συνόρων είναι πολλές και όσο κυλούν οι μήνες θα αρχίσουν να προστίθενται και άλλες. Όποιος ελπίζει ότι με το πέρασμα του χρόνου μπορεί και να ...παραγραφούν απλά προσπαθεί να ξεγελάσει τον εαυτό του. Το θυμωμένο ύφος της γερμανίδας καγκελαρίου μετά τη συζήτηση για το προσφυγικό στις Βρυξέλλες, μαρτυρά ότι ίσως έχει αρχίσει να το συνειδητοποιεί
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2023 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet