Το τελευταίο φύλλο της «Εποχής» για το 2017 χρωστά κάποιες παραπάνω σκέψεις σε ένα πολιτικό γεγονός, μια συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση, για τον τρόπο που αυτή συνοψίζει, αποτιμά και κρίνει χωρίς περιστροφές και με τον πιο επίσημο τρόπο το είδος και τους λόγους της αντιπολίτευσης που ασκήθηκε στην κυβέρνηση ολόκληρο το χρόνο που πέρασε, και όχι μόνο. Αλλά και για έναν επιπρόσθετο, ακόμη πιο σημαντικό λόγο, ότι δηλαδή αυτό το είδος αντιπολίτευσης θα εξακολουθήσει να ασκείται απαράλλαχτα, αν όχι ολόκληρο τον καινούργιο χρόνο, οπωσδήποτε μέχρι το τέλος του καλοκαιριού και την επικύρωση της εξόδου από την επιτροπεία. Θα εντείνεται μάλιστα όσο θα πλησιάζει ο Αύγουστος του 2018, το σημείο στροφής της χώρας στην κανονικότητα.
Ο λόγος για την παρέμβαση του προέδρου της Βουλής στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2018, την Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου, στην Ολομέλεια. Όπου ο Νίκος Βούτσης, μιλώντας με την ιδιότητα του βουλευτή, κατήγγειλε την ύπαρξη πολιτικού σχεδίου οικονομικών συμφερόντων να συγκροτηθεί ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ πολιτικό μέτωπο, με ζητούμενο τη διαρκή παρεμπόδιση του έργου της κυβέρνησης και τελικό στόχο την πτώση της, «ένα πολιτικό μέτωπο πάνω σε σαθρά υλικά, πολιτικές ιδιοτέλειες και βαθιά συντηρητική πολιτική», όπως επεσήμανε.
Δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι είναι η πρώτη φορά που, ως πρόεδρος του σώματος, ο Ν. Βούτσης χρησιμοποιεί τη γλώσσα της σκληρής κατά μέτωπο επίθεσης στην αντιπολίτευση μιλώντας από το βήμα της Βουλής. Γνωστού όντως του δημοκρατικού ήθους και της πολιτικής σύνεσης που τον χαρακτηρίζουν ως άτομο και ως θεσμικό παράγοντα, η επιλογή του αυτή δεν επιδέχεται παρά μόνο μία ερμηνεία: αυτή της προειδοποίησης προς το υπό διαμόρφωση αντικυβερνητικό πολιτικό μέτωπο ΝΔ - ΔΗΣΥ, αλλά και τους …χορηγούς του, ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα απαντά με αποφασιστικότητα σε κάθε προσπάθεια να της ασκηθεί αντιπολίτευση χωρίς αρχές και κανόνες.
«Η ισχυρή διαφωνία με τον προϋπολογισμό», είπε ο πρόεδρος της Βουλής απευθυνόμενος στη μείζονα αντιπολίτευση, «εδράζεται στα οικονομικά συμφέροντα, τα οποία εσείς εκφράζετε, και στη βαθιά ανησυχία τους ότι χάνουν το καθεστώς ασυλίας στο οποίο επί δεκαετίες, αλλά και μέσα στην κρίση, είχαν συνηθίσει να κερδοσκοπούν, να φοροδιαφεύγουν, να εισφοροδιαφεύγουν και να στέλνουν σε οικονομικούς παραδείσους τα μαύρα και γκρίζα χρήματά τους. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτοί είναι οι επισπεύδοντες», αυτοί απεργάζονται την ανατροπή της κυβέρνησης πριν από την έξοδο της χώρας από την επιτήρηση, πριν από τη διευθέτηση του χρέους, γνωρίζοντας ότι αυτό θα ισοδυναμεί με μια νέα μεταπολίτευση, την οποία απεύχονται, διότι δεν θα υπάρχει θέση γι’ αυτούς.
Από τον επιμερισμό των ευθυνών για οποιαδήποτε εκτροπή από τον κανόνα της έντιμης, χωρίς πολιτικές υστερίες και ψευδολογίες αντιπολίτευσης, δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί η ηγεσία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Η οποία, για να αποποιηθεί τις ευθύνες της έχει «ενθέρμως και απροσχημάτιστα προσχωρήσει» στο σχέδιο συγκρότησης του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Η ηγεσία της ΔΗΣΥ, επισήμανε ο Ν. Βούτσης, στην ουσία αυτοπεριορισμένη στη μονόδρομη επιλογή «να φύγει τώρα η κυβέρνηση και να υποστεί στρατηγική ήττα ο ΣΥΡΙΖΑ», προβλέπει εντελώς αυθαίρετα «αδυναμία καθαρής εξόδου από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και επιτηρήσεις, και πρόσδεση της χώρας σε τέταρτο και πέμπτο μνημόνιο», παρά το γεγονός ότι οι εκτιμήσεις αυτές έχουν κατ’ επανάληψη διαψευσθεί από έγκυρους διεθνείς παράγοντες.
Σε εντελώς άλλο μήκος κύματος, «η κοινωνία, οι δημιουργικές της δυνάμεις, οι πνευματικές, επιστημονικές δυνάμεις, οι δυνάμεις της εργασίας, αντιλαμβάνονται την ουσία του πολέμου και των συμφερόντων που διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο», διαβεβαίωσε ο πρόεδρος της Βουλής. «Οι δυνάμεις που θα αναδειχθούν σε αυτή τη μεταβατική φάση που θα οριοθετήσει το μέλλον της χώρας για τη μεταμνημονιακή εποχή, θα είναι οι δυνάμεις της προοδευτικής πολιτικής, οι δυνάμεις που θα υπερασπιστούν την ενεργητική θέση της χώρας στο σύνθετο και αντιφατικό γίγνεσθαι των επόμενων χρόνων και θα είναι οι δυνάμεις αυτές που θα αναδειχθούν σε ηγεμονικές δυνάμεις».
Αναφερόμενος «στις δυνάμεις που θα αναδειχθούν σε αυτή τη μεταβατική φάση», ο Ν. Βούτσης στην ουσία προβάλλει στους πολιτικούς σχεδιασμούς της ριζοσπαστικής Αριστεράς τις κοινωνικές εκείνες δυνάμεις στις οποίες πρέπει να αναζητηθούν οι συμμαχίες που θα στηρίξουν την προσπάθεια να κερδίσει η χώρα υπολογίσιμη θέση σε ένα ρευστό, υπό διαμόρφωση διεθνές περιβάλλον. Περιγράφει αδρά τις δυνάμεις που θα διαθέτουν τα φόντα να εγγυηθούν ότι, στο νέο σημείο ισορροπίας της ευρωπαϊκής και ευρύτερα της διεθνούς πραγματικότητας, η χώρα θα έχει θέση διακριτή, υπολογίσιμη οικονομική και ανθρωπολογική ευρωστία. Επισημαίνει ότι η χώρα δεν μπορεί να αναμετρηθεί με το μέλλον της καταφεύγοντας σε φθαρμένα υλικά. Προτρέπει να δούμε ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα δεν αντανακλά την κοινωνική πραγματικότητα, ότι ο χώρος δεν προσφέρεται για αναζήτηση συμμαχιών. Αυτές πρέπει να αναζητηθούν στην κοινωνία, συνδράμοντας στην πολιτική τους ωρίμανση.
Η ριζοσπαστική Αριστερά αποδέχτηκε οικειοθελώς το διπλό «καθήκον» με το οποίο την επιφόρτισε η συγκυρία: να βγάλει τη χώρα από την κρίση με την κοινωνία όρθια, δηλαδή ικανή να ανασυνταχθεί, και να «επανεφευρεθεί» η ίδια ως πολιτικό υποκείμενο. Το πρώτο θα μπει σε τροχιά τον Αύγουστο του 2018. Για το δεύτερο δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια επανάπαυσης. Το αν η χώρα θα βγει από την κρίση με την κοινωνία όρθια συναρτάται απόλυτα με μια νέα τετραετία της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην κυβέρνηση.
Οι «επισπεύδοντες» καιροφυλακτούν.


Κωστής Γιούργος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet