Η κερδισμένη μέχρι τώρα από την κρίση γερμανική οικονομία θα ήταν αυτή που θα αντιμετώπιζε τις μεγαλύτερες αναταράξεις από μια απότομη ανατροπή της σημερινής ισορροπίας

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Ξαφνικά ο Αλέξης Τσίπρας έγινε «ρεαλιστής, λογικός, συνετός πολιτικός» και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ άρχισε να μιλά για την «ανθρωπιστική κρίση» στην Ελλάδα, όρο που μετά βδελυγμίας απέρριπταν ως τώρα ευρωπαίοι συντηρητικοί. Προφανώς κάτι έχει αλλάξει στην Ευρώπη και η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να ξεκινήσει από το πολιτικό σκέλος της συζήτησης για την κρίση στην Ελλάδα μοιάζει να δικαιώνεται, πολύ νωρίτερα από ότι θα περίμεναν οι αντίπαλοί της. Μια πρώτη μάχη φαίνεται να κερδίζεται, αν και ο πόλεμος θα είναι μακρύχρονος. Η γερμανική κοινή γνώμη, πάντως, βρίσκεται μέσα σε λίγες ώρες αντιμέτωπη με μια θεαματική αναστροφή του «τύπου γνώμης», ακούει πιο μετριοπαθείς απόψεις της κυβέρνησής της απέναντι στα ελληνικά αιτήματα και αντιπαρατίθεται με αναλύσεις, που σκιαγραφούν ως απειλή το κόστος που θα είχε το Grexit. Φυσικά, η προσπάθεια που γίνεται έχει στόχο να δείξει ότι υποχώρησε η Ελλάδα, η οποία έτσι κι αλλιώς τις προηγούμενες ημέρες είχε παρουσιαστεί ως βρισκόμενη στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Ο γερμανικός Τύπος προετοιμάζει το κοινό του

Το έναυσμα έδωσε στις αρχές της εβδομάδας η κάθε άλλο παρά φιλική προς τους «αχάριστους χαραμοφάηδες» του Νότου εφημερίδα BILD όταν«ανακάλυψε» έρευνα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργασίας για τις αρνητικές συνέπειες που θα είχε η έξοδος της χώρας μας από την ευρωζώνη για τη γερμανική οικονομία. Η «κίτρινη» εφημερίδα, που έχει πρωτοστατήσει στις επιθέσεις απαξίωσης της Ελλάδας φιλοξενούσε τη Δευτέρα δηλώσεις του Εκκερχαρντ Ερνστ, ο οποίος προειδοποιούσε ότι μια πιθανή αποπομπή της χώρας μας από την ευρωζώνη θα κόστιζε στη γερμανική αγορά εργασίας 80.000 θέσεις το 2016 και άλλες 150.000 το 2017. Και παρέθετε την εκτίμηση του γερμανού επιστήμονα ότι και αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να συνυπολογιστούν στις πολιτικές διαπραγματεύσεις με την Αθήνα. Kάποιοι είπαν ότι στόχος του δημοσιεύματος ήταν να «προετοιμαστεί» το κοινό της εφημερίδας για το ενδεχόμενο μιας «κωλοτούμπας» του Βερολίνου, για την περίπτωση δηλαδή που θα αναγκαστεί η γερμανική κυβέρνηση, που είναι αρκετά απομονωμένη πολιτικά διεθνώς, να υποχωρήσει σε κάποια από τα αιτήματα της Αθήνας, έτσι ώστε να αποτραπεί η καταστροφή. Φαίνεται ότι είχαν δίκιο.
Η πολύ πιο αντικειμενική «ντι Τσάιτ» ανέλυε δύο μέρες αργότερα πέντε μεγάλες παρανοήσεις των τελευταίων ετών, που αδικούν την Ελλάδα και το πρώτο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης, που και στο παρελθόν είχε καταρρίψει θεωρίες για τα «δανεικά» που μας δίνουν οι Γερμανοί, ακολουθούσε με στοιχεία, που επίσης διέψευδαν κάποιους μύθους, που με συνέπεια καλλιεργούν τα τελευταία χρόνια ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και οι ομοϊδεάτες του.

Η γερμανική οικονομία εκμεταλλεύεται τη συγκυρία

Η αλήθεια είναι, βεβαίως, ότι όσο και αν κάποιοι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες επιμένουν ότι δεν δίνουν δεκάρα για το μέλλον της Ελλάδας, οι σοβαροί οικονομολόγοι επέμεναν όλο το προηγούμενο διάστημα ότι το Grexit και οι επακόλουθες αναταράξεις, που θα μπορούσε να προκαλέσει σίγουρα δεν θα αφήσουν ανέγγιχτη τη γερμανική οικονομία. Γιατί ήξεραν ότι πιθανές αλυσιδωτές αντιδράσεις δεν μπορούν να προβλεφθούν. Τι άλλα φαινόμενα θα μπορούσε να προκαλέσει η χρεωκοπία εντός της Ευρωζώνης; Τι μηνύματα θα έστελνε ένα τέτοιο γεγονός στις αγορές, το να αφεθεί δηλαδή μια χώρα να χρεοκοπήσει για μερικά δισεκατομμύρια ευρώ;
Οι γερμανικές εφημερίδες πανηγύρισαν συντονισμένα τις τελευταίες ημέρες μετά και την επίσημη ανακοίνωση του νέου ρεκόρ εξαγωγών της χώρας, που ξεπέρασε το 1,1 τρισεκατομμύρια ευρώ. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ως αποτέλεσμα των νομισματικών εξελίξεων, που ευνοούν τις γερμανικές εξαγωγές και δικαιώνουν όσους λένε ότι οι Γερμανοί παραμένουν σε πολλά επίπεδα οι κερδισμένοι της κρίσης. Από την άλλη, όμως, κάποιοι προειδοποιούν ότι η εθελοτυφλία του κυβερνητικού επιτελείου μπροστά στα προβλήματα, που συσσωρεύσει η κρίση κάποια στιγμή θα πληρωθεί ακριβά. Έστω και πιο μεσοπρόθεσμα. Η γερμανική οικονομία εκμεταλλεύεται τη συγκυρία, αλλά κάποια στιγμή η «ισορροπία του τρόμου» μπορεί να ανατραπεί. Τα μηδενικά ή αρνητικά επιτόκια με τα οποία δανείζεται η χώρα κάποια στιγμή θα αρχίσουν να ανησυχούν και τους απλούς καταθέτες. Υπάρχουν τράπεζες που δεν πληρώνουν τόκους, αλλά ζητούν φύλακτρα από μεγαλοκαταθέτες τους. Αν αυτό το φαινόμενο παγιωθεί, θα αρχίσει να ανατρέπεται στην κοινή γνώμη η μεταπολεμική σιγουριά της «αποταμίευσης που κάνει τα λεφτά στην τράπεζα να αβγατίζουν». «Και τελικά ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;» αναρωτιόταν πρόσφατα ένας αναλυτής με μπόλικη φαντασία. «Θα μας δίνει μπόνους η τράπεζα για να δανειστούμε από αυτήν;»
Τα χαμηλά αυτά επιτόκια έχουν στρέψει τα τελευταία χρόνια πολλούς Γερμανούς προς τον στεγαστικό τομέα ως το πιο ασφαλές επενδυτικό καταφύγιο. Πολλοί μιλούν για τη δημιουργία μιας φούσκας, που αν κάποια στιγμή αρχίσει να ξεφουσκώνει ή ακόμα χειρότερα αν σκάσει θα δημιουργήσει πολλούς χαροκαμένους.

Σωτήρια μια πολιτική στροφή; 

Μια προσεκτική, σταδιακή «χαλάρωση» ίσως να μην είναι λοιπόν και τόσο αρνητική για τη Γερμανία, ειδικά αν μπορεί να πλασαριστεί στην κοινή γνώμη της χώρας πακεταρισμένη με ένα περιτύλιγμα «δικαίωσης» της γερμανικής πολιτικής μαζί με γενναιοδωρία. Μπορεί να αποβεί και σωτήρια, και σίγουρα είναι πολύ πιο ελεγχόμενη από μια σφοδρή σύγκρουση. Δεν είναι τυχαίο, που στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα η γερμανική πλευρά φάνηκε συχνά να έχει μεγαλύτερη διάθεση να κάνει βήματα προς τη μεριά της νέας ελληνικής κυβέρνησης, από ότι κάποιοι φανατικοί εντολοδόχοι της, όπως οι συντηρητικοί πρωθυπουργοί της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, που ακολουθώντας τη μοίρα του Αντώνη Σαμαρά νοιώθουν λίγο σαν πιστοί, αλλά «απατημένοι σύζυγοι».
Όταν ο κ.Σόιμπλε δήλωνε ότι δεν «τον νοιάζει» και τόσο το τι θα αποφασίσει να κάνει η Ελλάδα, μάλλον έλεγε τη μισή αλήθεια. Όπως εύστοχα σχολιάστηκε από ορισμένους είναι σαν να λέει ότι δεν τον ενδιαφέρει αν θα χρεοκοπήσει η Σαξονία ή η Θουριγγία. Και, κυρίως, αν εννοούσε ό,τι έλεγε θα ήταν σαν να υπέγραφε την καταδίκη του ευρώ. Και αυτό η γερμανική κυβέρνηση, παρά τις προτροπές συγκεκριμένων κύκλων, δεν μοιάζει έτοιμη να το κάνει.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet