ͅ`ć̏ʑTɁ (EUROKINISSI/ÉّÏӠʏ͔QɍǓ)

Οταν το 2003, με ανοιχτό το μέτωπο του πολέμου στο Αφγανιστάν, η Αμερική του Τζ. Μπους υιού εισέβαλε στο Ιράκ, ο σύμβουλος του προέδρου Κάρτερ επί θεμάτων Εθνικής Ασφαλείας Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκ προειδοποιούσε τη χώρα του «να μην απλώνει τα πόδια της έξω απ’ το πάπλωμα». Η προτροπή για διοχέτευση των πόρων στην καινοτομία και την παιδεία, «έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες με τη μακροπρόθεσμη οικονομική κυριαρχία της Αμερικής σε έναν κόσμο υψηλού ανταγωνισμού» δεν εισακούστηκε. Οι ΗΠΑ είναι σήμερα το υπ’ αριθμόν 1 κράτος-οφειλέτης.
Η εσχάτη αιτία κατάρρευσης μιας αυτοκρατορίας, είχε πει ο άγγλος ιστορικός και φιλόσοφος της ιστορίας Άρνολντ Τόινμπι, «είναι η άσκηση αυτοκαταστροφικής πολιτικής». Είναι αλήθεια. Και όχι αποκλειστικά για τις αυτοκρατορίες. Κατά γενική ομολογία, ισχύει για όλα τα μεγέθη του ανθρωπίνου δράματος. Οι απόψεις διίστανται μόνο στο αν γι’ αυτό ευθύνεται η υπεροψία ή η ανεπάρκεια.
Στη μικροκλίμακα του δικού μας, εγχώριου δράματος, και πιο συγκεκριμένα σε ό, τι αφορά στην περίπτωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μάλλον πρόκειται για συνδυαστικό αποτέλεσμα των δύο. Με συνέπεια η αντικυβερνητική πολεμική του κόμματος του Κ. Μητσοτάκη υιού να απλώνεται σε περισσότερα μέτωπα από όσα μπορεί κάθε φορά να αντέξει χωρίς ζημία.
Εξακολουθητικά η αξιωματική αντιπολίτευση «απλώνει τα πόδια της έξω από το πάπλωμα» των δυνατοτήτων της. Παράδειγμα, τα παρελκόμενα της εξόδου της χώρας από τη μνημονιακή επιτροπεία τον Αύγουστο.

Αμφισβητώντας την «καθαρή έξοδο»

Με την τρίτη αξιολόγηση να προεξοφλείται ως έγκαιρη και επιτυχής, η αξιωματική αντιπολίτευση παρέταξε τις δυνάμεις στο μέτωπο της αμφισβήτησης του κυβερνητικού σεναρίου περί «καθαρής εξόδου», ισχυριζόμενη ότι «την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος ακολουθεί ένα άτυπο τέταρτο μνημόνιο επιτήρησης της χώρας μέχρι το 2022». Ατυχώς για την ίδια, εναπέθεσε ελπίδες σε γενικόλογες φημολογίας, όπως ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Bundesbank συμφωνούν πως η έξοδος από το τρίτο πρόγραμμα ίσως χρειαστεί κάποιου είδους «εγγύηση» για το ενδεχόμενο αρνητικής αντίδρασης των αγορών.
Αν και διατυπωμένη με πιο συγκεκριμένους όρους από τον διοικητή της ΤτΕ κ. Γιάννη Στουρνάρα, η θέση αυτή περί «προληπτικής γραμμής στήριξης» της Ελλάδας μετά τα μνημόνια δεν απέφερε κάποιο πολιτικό κέρδος στην αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς δεν φαίνεται να κλόνισε την εμπιστοσύνη στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και στην αξιοπιστία της κυβέρνησης.
Το αντίθετο. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, ο εκπρόσωπος Τύπου της Κομισιόν κ. Μαργαρίτης Σχοινάς, εκπέμποντας θετικό μήνυμα προς τις αγορές, χαρακτήρισε την τρίτη αξιολόγηση «υποδειγματική». Αναφερόμενος δε συγκεκριμένα στην Προληπτική Γραμμή Στήριξης, σημείωσε ότι, ναι, είναι μια από τις δυνατότητες που προβλέπονται στη συνθήκη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, όμως η υιοθέτησή της προϋποθέτει συμφωνία των μερών. Σε ανάλογο πνεύμα, αξιωματούχος της ευρωζώνης, ερωτηθείς σχετικά τις προάλλες, απάντησε ότι δεν υπάρχει ζήτημα νέου προληπτικού προγράμματος για την Ελλάδα από τη στιγμή που δεν κατέθεσε τέτοιο αίτημα η ίδια.
Προφανώς οι Βρυξέλλες, σε αντίθεση με τις αυταπάτες που καλλιεργούνται στο επιτελείο πολιτικού σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, εκτιμούν ως σχεδόν βέβαιο ότι η ελληνική κυβέρνηση θα επιτύχει στους σχεδιασμούς της για δημιουργία ενός «μαξιλαριού» 19 δισ. ευρώ προκειμένου να καλύψει τις αποπληρωμές του χρέους μετά την λήξη του τρέχοντος προγράμματος, ετοιμάζοντας γι’ αυτό το σκοπό τρεις εκδόσεις ομολόγων μέχρι τον Αύγουστο. Στόχος, το απόθεμα αυτό να καθησυχάσει τις αγορές ως προς την δυνατότητα της Αθήνας να καλύψει τις ωριμάνσεις των ομολόγων της για ενάμιση χρόνο μετά τη λήξη του προγράμματος και χωρίς επιπλέον έξωθεν βοήθεια.

Άστοχα πολιτικά παιχνίδια

Ας σημειωθεί και τούτο, ως απόδειξη του μεγέθους της αστοχίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επιλέξει να «κάνει» πολιτικό παιχνίδι με το «τέταρτο μνημόνιο». Αν υπήρχε και η παραμικρή υπόνοια εκ μέρους της Standard & Poor’s ότι η Ελλάδα μπορεί να προσέφευγε στην «έξωθεν βοήθεια» οποιουδήποτε προγράμματος στήριξης, αυτό θα απέτρεπε αυτοστιγμεί τον διεθνή οίκο αξιολόγησης από το να προχωρήσει στην πιστοληπτική αναβάθμιση της χώρας, όπως, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, ετοιμάζεται να κάνει ίσως και εντός των επομένων ωρών – και όπως σχεδίαζε ήδη μετά τη δεύτερη αξιολόγηση, πράγμα που όφειλαν να το γνωρίζουν στη ΝΔ.
Αποτυχία πρώτου μεγέθους. Που θα ήταν λιγότερο δυσβάστακτη αν η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη υιού δεν άνοιγε ταυτοχρόνως ένα δεύτερο μέτωπο απείρως δυσκολότερα διαχειρίσιμο από την ίδια, ως συντηρητική παράταξη, απ’ ό, τι το πρώτο.
Με μια απερίσκεπτη κίνηση, η ΝΔ ανακίνησε -εκτινάσσοντάς το μάλιστα στα ύψη της δημοσιότητας- ένα ζήτημα που διχάζει την ίδια εσωτερικά, πράγμα που επίσης όφειλε να γνωρίζει: το «Μακεδονικό». Ορμώμενοι οι της ΝΔ από τη δήλωση του υπουργού Άμυνας ότι δεν θα συναινέσει ποτέ «στην οποιαδήποτε χρήση του ελληνικού όρου «Μακεδονία» για την ονομασία των Σκοπίων», και επικαλούμενοι την υποτιθέμενη συνηγορία του Συντάγματος, ανακίνησαν διά του Τύπου θέμα «δεδηλωμένης» της κυβέρνησης, καθότι, υποτίθεται, οι δύο κυβερνητικοί εταίροι διχάζονταν επί ζητήματος ύψιστης εθνικής σημασίας. Πίστεψαν στα σοβαρά ότι αν ετίθετο ζήτημα δεδηλωμένης στη Βουλή, η κυβέρνηση θα κατέρρεε λόγω απώλειας εθνικής συγκολλητικής ουσίας; Ίσως. Δεν το έθεσαν, ωστόσο, στη Βουλή…
Τώρα πρόβλημα απώλειας εθνικής συγκολλητικής ουσίας αντιμετωπίζουν οι ίδιοι. Δεν θα το λύσει η απάντηση περί σύνθετης ονομασίας για κάθε χρήση και παύση της αλυτρωτικής προπαγάνδα, διότι στην όποια «σύνθετη ονομασία» είναι αδήριτα παρών ο όρος «Μακεδονία». Εκεί θα δοκιμαστεί η ενότητα της ΝΔ — και όχι η συνοχή της κυβέρνησης, όπως ήλπιζαν όταν διεμήνυαν: Αν δεν τα βρείτε μεταξύ σας εμάς ξεχάστε μας, ακόμη κι αν συμφωνούμε με την πρόταση που θα κατατεθεί για το όνομα της γείτονος.
Πόσο θα αντέξει το κόμμα του Κ. Μητσοτάκη υιού να σκορπίζεται σε περισσότερα μέτωπα από όσα μπορεί να χειριστεί κάθε φορά μαζί;

Κωστής Γιούργος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet