Με ποια κριτήρια το όνομα του κράτους

georgoulas

Με στόχο την πληροφόρηση και τον προβληματισμό της ομάδας των βουλευτών της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς στην Ευρωβουλή, πάνω στο πρόβλημα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Μιχ. Παπαγιαννάκης κατέθεσε ένα ενημερωτικό σημείωμα στην ομάδα στις 25 Φεβρουαρίου 1992.
Στο κείμενο γίνονται και προτάσεις για το όνομα του νέου κράτους, όπως «Γιουγκοσλαβική (Νοτιοσλαβική) Μακεδονία», «Σλαβική Μακεδονία», «Μακεδονία του Βορρά», «Μακεδονία του Βαρδάρη». Στο σημείωμα, αναφέρεται: «Οι θέσεις του ΣΥΝ πάνω στο «μακεδονικό ζήτημα» είναι επίσημα εκείνες των «κριτηρίων της ΕΟΚ» για την αναγνώριση των πρώην γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών. Υπενθυμίζω ότι αυτά τα τρία κριτήρια, που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Υπουργών στις 7.12.91, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την εγγύηση ότι δεν θα υπάρχουν εδαφικές διεκδικήσεις κατά των γειτονικών χωρών, ιδίως δε των χωρών - μελών της ΕΟΚ. Υπάρχει ένα καυτό ζήτημα: το όνομα της νέας ανεξάρτητης Δημοκρατίας που θα πάρει τη θέση της πρώην «Ομόσπονδης Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η’ επίσημη θέση της Ελλάδας είναι ότι αν αυτό το όνομα είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ή όποια άλλη αναφορά σε «μακεδόνικη» ετυμολογία, τότε αυτό συνεπάγεται μιαν εδαφική διεκδίκηση, δεδομένου ότι η γεωγραφική περιοχή της παραδοσιακής ή ιστορικής Μακεδονίας είναι σήμερα μοιρασμένη ανάμεσα στην Ελλάδα (το μεγαλύτερο μέρος), τη Βουλγαρία (ένα μικρό μέρος) και τη Γιουγκοσλαβία (στην αρχή του αιώνα μας, είχε συμμετάσχει στο διαμοιρασμό, 1912-13).
Το να θέλει λοιπόν κάποιος να μονοπωλήσει το όνομα ‘Μακεδονία’ δείχνει μια τάση προς διεκδίκηση όλης της περιοχής περιλαμβανομένης π.χ. και της Θεσσαλονίκης κ.λπ. Και υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στα Σκόπια που μιλούν με τέτοιους όρους.
Στον ΣΥΝ οι γνώμες είναι μοιρασμένες πάνω σ’ αυτήν την ερμηνεία. Υπάρχει μια τάση που υιοθετεί την επίσημη ή ημιεπίσημη θέση, σύμφωνα με την οποία στην περίπτωση της αναγνώρισης μιας ‘Δημοκρατίας της Μακεδονίας’ ευνοεί ως και μέτρα εμπορικού αποκλεισμού και άλλα μέτρα πίεσης, πάνω στο νέο κράτος.
Μια άλλη τάση λέει ότι ορθώς αποκλείεται το μονοπώλιο του νέου κράτους, επί της Μακεδονίας, δεν είναι δυνατόν να αρνείται κανείς σ’ αυτό το κράτος την οποιαδήποτε ‘Μακεδονική’ αναφορά. Και ότι επομένως ήταν λογικό να συμφωνήσουμε τους Ευρωπαίους εταίρους και το νέο κράτος πάνω σε ένα όνομα του τύπου ‘Σλαβική Μακεδονία’, ‘Γιουγκοσλαβική Μακεδονία’, ‘Μακεδονία του Βορρά’ (Βόρεια Μακεδονία), ‘Μακεδονία του Βαρδάρη’. Και βεβαίως να σκεφτούμε τις σχέσεις της Ελλάδας με τις άλλες βαλκανικές χώρες μέσα σε μια πιο ευρεία προοπτική, ειρηνική, προοπτική οικονομικής και πολιτιστικής συνεργασίας, με το βλέμμα στραμμένο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης.
Δυστυχώς αυτές οι σκέψεις παρεμποδίζονται από τα γεγονότα κι από την άρνηση συμβιβαστικών λύσεων από την πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα και στα Σκόπια. Ο αγώνας εναντίον του υπερεθνικισμού και των συνεπειών του γίνεται επίσης πιο δύσκολος όταν ορισμένες δυνάμεις στα Σκόπια ή σε ευρωπαϊκές χώρες παίρνουν θέσεις χωρίς καμιά σχέση με την Ιστορία και τη σημερινή πραγματικότητα: Ένα κόμμα των Σκοπίων που ανακοίνωσε ότι η πρωτεύουσα του νέου κράτους είναι η Θεσσαλονίκη και ότι εκεί θα οργανώσει το συνέδριό του. Ακόμη ο κ. Φλαμίνιο Πίκολι που έγραψε ένα άρθρο στο οποίο βεβαιώνει η Θεσσαλονίκη κατοικείται από ...Σλάβους κι ότι θα έπρεπε να είναι αυτόνομη”.

Αυγή, 8 Δεκεμβρίου 1992
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet