Refugees and migrants arrive on the Greek Island of Lesbos after crossing the Aegean sea from Turkey on October 15, 2015.

«Η ΕΕ με τη συμφωνία με την Τουρκία έχει αποτύχει παταγωδώς να αντιληφθεί την ουσία του προσφυγικού προβλήματος. Ουσιαστική λύση είναι να υπάρξουν νόμιμες και ασφαλείς δίοδοι για τους πρόσφυγες προς τα κράτη μέλη της, με επιμερισμό της ευθύνης σε όλα και διασφαλίζοντας ότι δεν θα είναι οι δουλέμποροι αυτοί που θα ορίζουν τις συνθήκες του ταξιδιού. Ρεάλ πολιτίκ για εμάς, είναι αυτή που έχει στον πυρήνα της την ανθρώπινη ζωή, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα», σημείωσε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που έδωσαν έξι ανθρωπιστικές οργανώσεις και το ΚΕΕΛΠΝΟ για τα δύο χρόνια της κοινής δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, την περασμένη Τρίτη, υπό το συντονισμό του Γιάννη Παπαδόπουλου, δημοσιογράφου της Καθημερινής.

Συμφωνία χωρίς νομική υπόσταση

Το κυριότερο πρόβλημα της κοινής δήλωσης έγκειται στο γεγονός ότι δημιουργεί ένα κακό νομικό προηγούμενο πως οι πρόσφυγες μπορούν να τύχουν επιστροφής και μη υποδοχής, όπως επισήμανε ο Βασίλης Παπαδόπουλος, συντονιστής της νομικής υπηρεσίας του Ελληνικού Συμβουλίου Προσφύγων (ΕΣΠ).
«Η νομική φύση της συμφωνίας, όπως αποκαλείται συνήθως, εκκρεμεί ακόμα στα δικαστήρια. Το Δικαστήριο της ΕΕ απεφάνθη καταρχήν ότι πρόκειται για ένα απλό δελτίο Τύπου. Περιμένουμε την απόφαση κατ’ έφεση του Δικαστηρίου. Η συμφωνία, όμως, έχει προβληματικούς όρους και στο περιεχόμενό της. Ο σημαντικότερος αφορά την επιστροφή όλων των παράτυπα εισερχομένων, ενώ τα ευρωπαϊκά δικαστήρια έχουν αποφανθεί αλλεπάλληλες φορές ότι δεν μπορεί να επιστραφεί κανένας σε άλλη χώρα πριν εξεταστεί η αίτηση ασύλου του», εξήγησε ο Βασίλης Παπαδόπουλος.
Υπενθυμίζεται ότι οι επιστροφές στην Τουρκία αφορούν κυρίως τους σύρους πρόσφυγες. Ακόμα και στατιστικά η κοινή δήλωση εμφανίζεται να μην μπορεί να εφαρμοστεί, αφού μέσα σε δύο χρόνια βάσει αυτής έχουν επιστραφεί μόνο (ευτυχώς) 265 Σύριοι, κάποιοι μάλιστα εθελοντικά. Με τις νέες δευτεροβάθμιες επιτροπές ασύλου αυτό μάλλον επιχειρείται να αλλάξει, καθώς ενώ οι προηγούμενες, που καταργήθηκαν για να μπουν στη σύσταση δικαστικοί, είχαν κρίνει την Τουρκία μη ασφαλή τρίτη χώρα σε 390 περιπτώσεις από τις 393 στο πρώτο τρίμηνο, οι νέες σε αντίστοιχο διάστημα μόνο σε 7 περιπτώσεις αναγνώρισαν αυτόν τον κίνδυνο.

Δίνοντας στην Τουρκία κυρίαρχο ρόλο

Το τέχνασμα της Τουρκίας σαν ασφαλούς τρίτης χώρας αποτελεί ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της κοινής δήλωσης, σύμφωνα με όλες τις ανθρωπιστικές οργανώσεις. «Ο ρόλος που αποδίδεται στην Τουρκία στο προσφυγικό είναι επικίνδυνος. Η Τουρκία από το 2016 είναι σε φάση αποσταθεροποίησης, επεμβαίνει στη Συρία, στους κουρδικούς πληθυσμούς του Αφρίν, που θα προκαλέσει νέους προσφυγικούς πληθυσμούς», σημειώνει ο συντονιστής του ΕΣΠ για την οξύμωρη στάση της ΕΕ να δίνει χρήματα και δέλεαρ την απελευθέρωση της βίζας σε μία χώρα που έχει κατηγορηθεί πλείστες φορές ότι δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και μάλιστα δημιουργεί με την εξωτερική της πολιτική πρόσφυγες.
«Η Τουρκία δεν είναι ασφαλής τρίτη χώρα. Μέσα από έρευνα που διεξήγαμε στη χώρα επιβεβαιώνεται ότι πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν έχουν πολλές φορές επαναπροωθηθεί εξαναγκαστικά στις χώρες τους, που εγκατέλειψαν για να σωθούν, με αποτέλεσμα να μπαίνει η ζωή και η ασφάλειά τους άμεσα σε κίνδυνο», περιέγραψε και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ενώ πρόσθεσε πως ακόμα και οι εκθέσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης καταδεικνύουν και συντείνουν στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία δεν είναι ασφαλής.

Νησιά ανοιχτές φυλακές   

Το πιο άμεσο πρόβλημα της κοινής δήλωσης –όπως έχουμε γράψει πολλάκις- είναι ο γεωγραφικός περιορισμός των εισερχομένων στα νησιά, οδηγώντας τους εγκλωβισμένους σε απόγνωση, καθώς περιμένουν επί μήνες για την κρίση επιστροφής τους στην Τουρκία ή όχι. «Ακόμα και η πρώην διευθύντρια της υπηρεσίας ασύλου είχε δηλώσει πως μόνο το 16% των προσφύγων θα μπορούσε να επιστραφεί στην Τουρκία. Στην ουσία, ο περιορισμός τους στα νησιά δεν έχει κανένα άλλο νόημα πέρα από τη δημιουργία μιας συμβολικής αποτροπής των προσφύγων να έρθουν στην Ευρώπη», τόνισε η Εύα Κοσσέ, ερευνήτρια του Human Rights Watch.
Εν τω μεταξύ, οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στα νησιά συνεχίζουν μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια να είναι πολύ δύσκολες και να μη βελτιώνονται. «Το Φεβρουάριο που επισκεφθήκαμε τη Μόρια της Λέσβου διαπιστώσαμε πως υπάρχει μεγάλο πρόβλημα υπερπληθυσμού, με σκηνές ακόμα και έξω από το hot spot, όπου μάλιστα διέμενε μία γυναίκα που μόλις είχε αποβάλλει. Γιατρός δεν την είχε δει, αφού γενικά υπάρχει έλλειψη στις υπηρεσίες υγείας, με τους αιτούντες άσυλο να περιμένουν επί μήνες για εξέταση. Ακόμα περισσότερο διάστημα περιμένουν για να εξεταστεί το άσυλό τους. Υπάρχουν άνθρωποι στη Μόρια από το 2016. Ταυτόχρονα δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση, ούτε διαμεσολαβητές. Να τονίσουμε πως δεν αρκεί να υπάρχουν απλά διερμηνείς που ξέρουν μόνο τη γλώσσα, αλλά πολιτισμικοί διαμεσολαβητές που μπορούν να προσεγγίσουν τους αιτούντες και βάσει της κουλτούρας τους. Τραγικό πρόβλημα υπάρχει στον τομέα της ασφάλειας: μέσα στο κέντρο της Μόριας διακινούνται ναρκωτικά και άνθρωποι (πορνεία). Ταυτόχρονα, έξω από το hot spot, αλλά και κάποιες φορές μέσα, οι διακινητές έχουν στήσει κανονικά τις επιχειρήσεις τους», περιέγραψε την κατάσταση στη Λέσβο ο Γιονούς Μοχαμαντί, πρόεδρος του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων.
Από τον Οκτώβριο, αφού έφτασε η κατάσταση στα κέντρα καταγραφής και πιστοποίησης στο και πέντε, έχουν ξεκινήσει οι μεταφορές των ευάλωτων ανθρώπων προς την ενδοχώρα, χωρίς όμως να επαρκεί για την αποσυμφόρηση των νησιών, αλλά και χωρίς να επιτυγχάνεται η μεταφορά όλων όσων θα έπρεπε. «Είναι απάνθρωπο να αναγνωρίζεις την ευαλωτότητα κάποιου και να μην μπορείς να του εγγυηθείς την κατάλληλη θεραπεία και διαμονή σε καλύτερες συνθήκες», επεσήμανε ο Αγάπιος Τερζίδης, αντιπρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ, για το περίπου 30% του προσφυγικού πληθυσμού, που εκτιμάται ότι είναι θύματα βασανιστηρίων αλλά συνεχίζουν να βρίσκονται στα νησιά. Παράλληλα, λόγω των συνθηκών στα κέντρα υπάρχει έξαρση της ηπατίτιδας Α’ και πρόκληση ψυχιατρικών προβλημάτων στους διαμένοντες. Ο αντιπρόεδρος, όπως και οι υπόλοιποι ομιλητές, ζήτησε την άμεση άρση του γεωγραφικού περιορισμού στα νησιά προκειμένου να σταματήσει αυτή η κατάσταση, τονίζοντας πως «δεν λύνεται κάτι μόνο με γιατρούς και ψυχιάτρους. Καλύτερη διαμονή χρειάζονται οι άνθρωποι. Κανονικά ευάλωτος είναι όποιος μένει πάνω από μία εβδομάδα σε αυτές τις συνθήκες».

Χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό

Ζητούμενο, βέβαια, είναι και τι ακολουθεί του απεγκλωβισμού των προσφύγων από τα νησιά, αφού σε αρκετές περιπτώσεις, όπως υπογράμμισε ο Γιονούς Μοχαμαντί, τελειώνει η διαδικασία της εξέτασης ασύλου στα νησιά, χωρίς να  υπάρχει μέριμνα για το πού θα μείνουν οι πρόσφυγες στην ενδοχώρα, με αποτέλεσμα κάποιοι να γυρνούν από μόνοι τους πίσω στα νησιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που συνάντησε το Ελληνικό Φόρουμ, ήταν οι πρόσφυγες που γύρισαν στη Λέσβο αφού δεν τους πήγαν σε κάποια δομή φιλοξενίας στην ηπειρωτική Ελλάδα και διαμένουν έξω από το Καρά Τεπέ, όπου τους δίνεται φαγητό από τους αιτούντες άσυλο του κέντρου.
Αυτό καταδεικνύει πως η διαχείριση του προσφυγικού δεν είναι προβληματική μόνο εξαιτίας της κοινής δήλωσης, αλλά και λόγω έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού τόσο στην ΕΕ, όσο και στην Ελλάδα, όπως τόνισε η Τζένη Καβαρίδη, μέλος του ΔΣ του Solidarity Now. Ταυτόχρονα, η έλλειψη σχεδίου και συντονισμού έχει ως αποτέλεσμα το υψηλό κόστος δράσεων, χωρίς μάλιστα να επιτυγχάνεται η εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς ζωής για τους πρόσφυγες. Για παράδειγμα, επειδή το πρόβλημα υπερπληθυσμού των νησιών αφηνόταν στην τύχη του μέχρι να γιγαντωθεί, στο τέλος οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν σε ξενοδοχεία που πέρυσι είχαν απορριφθεί ως ακατάλληλα, ξοδεύοντας όμως το δημόσιο περισσότερα χρήματα για τη διαμονή τους εκεί, απ’ ό,τι αν είχε προβλεφθεί η μεταφορά τους πιο πριν σε διαμερίσματα ή δομή φιλοξενίας, σύμφωνα με την Τζένη Καβαρίδη.

Αύξηση ροών ή θανάτων;

Παρά την αποδόμηση της κοινής δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας από τους ομιλητές και πάλι τέθηκε η ερώτηση από δημοσιογράφο «και τι θα γίνει αν καταπέσει και αυξηθούν οι ροές;». Το ζητούμενο, όμως, είναι ακριβώς η συζήτηση της διαχείρισης του προσφυγικού να μην περιστρέφεται γύρω από το θέμα των ροών, αλλά των ανθρώπινων ζωών. Το σημαντικό είναι όχι με ποιο τρόπο αυτές οι ροές θα αποκλειστούν και άρα θα αφεθούν οι άνθρωποι να πεθάνουν, αλλά με ποιο τρόπο θα τους βοηθήσουμε να ξεφύγουν από τον πόλεμο, όπως τόνισε κατά την παρέμβασή της η Ελένη Σπαθανά από την Άρσις. «Αλλιώς, υπό τη σκοπιά της μείωσης των ροών πάση θυσία, το “πνίξτε τους” θα θεωρείτο και πιο αποτελεσματικό. Θα ακολουθήσουμε αυτή τη λογική;».

 
Οι πραγματικοί διακινητές είναι ελεύθεροι
Ενώ επιβάλλονται εξωφρενικές ποινές σε όσους κατηγορούνται για διακίνηση

tzela3

Με αφορμή τη δίωξη για «διευκόλυνση παράτυπης μετανάστευσης» της ισπανικής ΜΚΟ «Open Arms» από τις ιταλικές αρχές, επειδή διέσωσε πρόσφυγες από ναυάγιο στη Μεσόγειο την περασμένη Κυριακή, ξαναέρχεται στη δημοσιότητα το ζήτημα ποιοι τελικά συλλαμβάνονται και κατηγορούνται για διακίνηση, κι αν τα πραγματικά κυκλώματα οδηγούνται στη δικαιοσύνη. Ένα ζήτημα που απασχολεί ιδιαίτερα και την Ελλάδα, αφού πολλές φορές οι άνθρωποι που βρίσκονται ένοχοι, είναι απλά πρόσφυγες και δεν έχουν καμία σχέση με τους δουλέμπορους.
«Οι πραγματικοί διακινητές συνήθως δεν συλλαμβάνονται. Αυτούς που πιάνει η αστυνομία από τις βάρκες είναι πρόσφυγες που οι διακινητές τους λένε ότι αν πάρουν το πηδάλιο του καϊκιού, θα τους κόψουν 100 ευρώ από την τιμή. Έτσι τους κάνουν “μαθήματα” μισής ώρας πριν ξεκινήσουν το ταξίδι, προκειμένου να μην ταξιδέψουν βέβαια και οι ίδιοι μαζί τους. Οι διακινητές προφανώς μένουν πίσω στην Τουρκία, δεν βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο, μπαίνοντας στις σάπιες βάρκες», εξηγεί στην «Εποχή» ο Γιονούς Μοχαμαντί, πρόεδρος του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων.

Ποινές χιλίων ετών

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που αφηγείται ο πρόεδρος του Φόρουμ είναι αυτό με τον ανήλικο του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι. Το παιδί ήταν πρόσφυγας και έγινε κουρέας για ένα διάστημα στην Κωνσταντινούπολη. Αφού μάζεψε χρήματα, αποφάσισε να έρθει στην Ευρώπη μέσω του μόνου δρόμου που υπάρχει, δηλαδή των διακινητών. Λίγο πριν η βάρκα ξεκινήσει το ταξίδι από τα τουρκικά παράλια, ο διακινητής τον επέλεξε για «καπετάνιο» και του είπε να χειριστεί αυτός το τιμόνι, δείχνοντάς του για λίγα λεπτά πώς χρησιμοποιείται. Τελικά, ο ανήλικος όταν ναυάγησε η βάρκα, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 150 χρόνια κάθειρξη και χρηματική ποινή για διακίνηση.
Αντίστοιχες υποθέσεις σημειώνονται συχνά, με τις ποινές να φθάνουν και να ξεπερνούν τα 1.000 χρόνια (ανάλογα με το πόσα άτομα επέβαιναν στη λέμβο, καθώς η ποινή δίνεται κατά κεφαλήν). Αυτό σημαίνει πως σίγουρα θα εκτίσουν 25 χρόνια μέσα στη φυλακή (ανώτατη έκτιση ποινής), και για τη συντριπτική πλειονότητα ότι δεν θα μπορεί να απελευθερωθεί ούτε τότε, παραμένοντας όντως ισόβια μέσα, αφού είναι αδύνατον να εξοφλήσουν τις χρηματικές ποινές που τους επιβάλλονται ταυτόχρονα. Πρόκειται για ποσά άνω του ενός εκατ. ευρώ, με αυτά μάλιστα να προσαυξάνονται στο 100% από τη στιγμή της επιβολής τους και πρέπει να εξοφληθούν (ή να διακανονιστούν) πριν την αποφυλάκιση.
Πέραν του ζητήματος κατά πόσο είναι θεμιτό και σωφρονιστικό τέτοιου είδους ποινές για τους ενόχους, η σκληρότητα των ποινών είναι ιδιαίτερα βάναυση αν αναλογιστούμε ότι υπάρχουν περιπτώσεις που πρόκειται για αθώους ανθρώπους, οι οποίοι οδηγούνται στη φυλακή επειδή προσπάθησαν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και το θάνατο.

«Βαφτίζουν» διακινητές

Σε υποθέσεις του δικαστηρίου της Ρόδου κρίθηκαν ένοχοι πρόσφυγες επειδή κράτησαν το πηδάλιο της βάρκας την ώρα του ναυαγίου, προκειμένου να σώσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους, σύμφωνα με τις απολογίες τους, και χωρίς καμία άλλη ένδειξη. Κάποιες φορές η απολογία αυτή μπορεί να είναι όντως ψεύτικη, όπως συνέβη σε περιστατικό που μάρτυρες είπαν πως ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν ο μόνος με σωσίβιο, διέφυγε του ναυαγίου χωρίς να βοηθήσει τους άλλους που πνίγονταν την ίδια ώρα, και όταν έφθασε στην ακτή, πήγε στο περίπτερο για τσιγάρα και μετά σε ξενοδοχείο (http://www.dimokratiki.gr/17-01-2017/pini-kathirxis-1-772-eton-ke-chrimatiki-pini-3-379-000-evro-se-3-sirous-diakinites/).
Σε αρκετές άλλες περιπτώσεις, όμως, δεν υπάρχουν σχετικές μαρτυρίες, απλά «βαφτίζονται» διακινητές από τους λιμενικούς ή τους αστυνομικούς. «Στο κέντρο της Μόριας είχαν ξεσπάσει ταραχές, εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν στο hot spot, και όταν συνελήφθηκαν πέντε άτομα που είχαν πάρει μέρος σε αυτές, βαφτίστηκαν από τους αστυνομικούς διακινητές, ενώ δεν έχουν καμία σχέση και δεν υπάρχει καμία ένδειξη σχέσης με το κύκλωμα. Αυτή τη στιγμή περιμένουν ακόμα στο κρατητήριο να περάσουν δίκη. Αυτό είναι πολύ άδικο, ειδικά όταν την ίδια ώρα οι πραγματικοί διακινητές επιχειρούν ελεύθεροι έξω και μέσα στο κέντρο», σημειώνει ο Γιονούς Μοχαμαντί.
Οι πραγματικοί διακινητές ακόμα και όταν συλλαμβάνονται, την άλλη μέρα βρίσκονται ελεύθεροι, προσθέτει ο ίδιος. «Προσωπικά έχουμε εμπειρία που καταγγείλαμε στην αστυνομία κάποιους διακινητές που επιχειρούσαν στην Αθήνα και ερχόντουσαν και ζήταγαν χρήματα και πίεζαν πρόσφυγες. Συνεργαστήκαμε με την αστυνομία, τους συνέλαβε και την επόμενη μέρα ήταν ελεύθεροι. Έτσι συμβαίνει συνήθως με τα μεγάλα κεφάλια της διακίνησης. Μόνο το 2017 θυμάμαι, προς μεγάλη μας χαρά, που εξαρθρώθηκε ένα όντως μεγάλο κύκλωμα διακινητών».
Η σύλληψη, βέβαια, των κυκλωμάτων διακίνησης είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, ιδίως όταν οι κρατικές και ευρωπαϊκές πολιτικές κατατείνουν στην ανάπτυξή τους, αφού δε�� θεσπίζουν νόμιμες διόδους για τη διάσωση των προσφύγων από τους πολέμους, αφήνοντας στους σωματέμπορους πεδίο δόξης λαμπρό.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Yasaman Heidarpour: «Ακόμα και αν με επέστρεφαν στην Τουρκία, θα ξανάκανα το ταξίδι»

tzela2

Συγκλονιστική κατά τη συνέντευξη Τύπου ήταν η μαρτυρία της προσφύγισσας και πλέον διαμεσολαβήτριας του  Δικτύου «Melissa», Yasaman Heidarpour, για το ταξίδι της από το Ιράν στην Ελλάδα πριν από δύο χρόνια:
«Ήρθα στην Ελλάδα με τον άντρα μου πριν από δύο χρόνια. Από το Ιράν πήγαμε πρώτα στην Τουρκία. Από εκεί για να περάσουμε στα ελληνικά νησιά, ξοδέψαμε πάρα πολλά χρήματα σε διακινητές. Μας έβαλαν σε μία πλαστική βάρκα με άλλα 75 άτομα, χωρίς σωσίβια και κάποια ασφάλεια. Μέσα στη βάρκα ήταν και πολλά παιδιά και βρέφη. Ξοδέψαμε πολλά λεφτά για αυτό τα ταξίδι, αλλά τουλάχιστον εμείς φθάσαμε ζωντανοί. Οι άλλες τέσσερις βάρκες που ξεκίνησαν μαζί μας, βυθίστηκαν. Είδα πολλούς να παλεύουν για τη ζωή τους, για τη ζωή των μωρών τους, αλλά δεν τα κατάφεραν και πέθαναν. Η θάλασσα ήταν πολύ παγωμένη…
Όταν φθάσαμε πια στην Αθήνα, μείναμε σε μια δομή φιλοξενίας που είχε πάρα πολλούς διαμένοντες. Μείναμε σε ένα κοντέινερ με άλλα 12 άγνωστα άτομα. Τα σύνορα έκλεισαν και όλο και περισσότεροι μαζεύονταν στον καταυλισμό. Πολλοί πρόσφυγες πέθαναν και εκεί, και πολλές γυναίκες απέβαλλαν.
Αφού έκλεισαν τα σύνορα κάποιοι αποφασίσαμε να μείνουμε στην Ελλάδα, αλλά αρκετοί είχαν ήδη την οικογένειά τους σε άλλες χώρες και ήθελαν να πάνε να τους βρουν. Το χειρότερο ήταν που δεν τους έλεγε κανείς πόσο καιρό θα πάρει μέχρι να είναι έτοιμα τα χαρτιά τους για να τους ξαναδούν.
Ο μεγαλύτερος φόβος μας ήταν μήπως μας επιστρέψουν πίσω στην Τουρκία. Νιώθαμε σαν όσα βήματα έχουμε κάνει για να σωθούμε, μπορούν ξαφνικά να ακυρωθούν και να γυρίσουμε στο μηδέν. Βέβαια, ακόμα και αν μας επέστρεφαν στην Τουρκία, θα ξαναπροσπαθούσαμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα ή να πάμε σε άλλη χώρα της Ευρώπης. Δεν θα μέναμε στην Τουρκία για κανένα λόγο, θα ξαναπληρώναμε τους διακινητές. Για τους δουλέμπορους όσο πιο δύσκολο είναι να περάσεις στην Ευρώπη, τόσο το καλύτερο. Βγάζουν περισσότερο κέρδος έτσι.
Το ταξίδι γίνεται και μέσα από τα βουνά, όχι μόνο μέσω θαλάσσης, αλλά είναι πολύ πιο επικίνδυνο. Μία φίλη μου από τον καταυλισμό ήρθε από αυτόν το δρόμο μαζί με τη μικρή της κόρη. Στη μέση της διαδρομής ο διακινητής που τις οδηγούσε στο βουνό άρχισε να απειλεί τη μητέρα και της βούτηξε κι άλλα χρήματα. Ύστερα τη βίασε και τις εγκατέλειψε μόνες στο βουνό. Η φίλη μου σκέφθηκε να αυτοκτονήσει… η ίδια και η κόρη της. Ευτυχώς τις βρήκαν κάποιοι άλλοι πρόσφυγες που έκαναν την ίδια διαδρομή και τις βοήθησαν να έρθουν στην Αθήνα. Κάθε βράδυ στον καταυλισμό ξαναζούσε το περιστατικό. Δεν ήταν η μόνη, το ίδιο είχε συμβεί και σε πολλές ακόμα γυναίκες του καταυλισμού…»
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet