bougdanis-2

Στις 16 και 17 Μαρτίου, διοργανώθηκε στην Αθήνα διήμερη διεθνής συνάντηση για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης και την προοπτική της ενωτικής δράσης των προοδευτικών δυνάμεων. Πιάνοντας το νήμα από το 1ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Προοδευτικών Δυνάμεων»(Μασσαλία, Νοέμβριος 2017) και την «Προοδευτική Συμμαχία» (Progressive Caucus) στο ευρωκοινοβούλιο, ευρωβουλευτές και εκπρόσωποι κομμάτων και δεξαμενών σκέψης της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και των Ευρωπαίων Πρασίνων, συζήτησαν για αυτήν ακριβώς την προοπτική, ενώ την ιδιαίτερη σημασία του συνεδρίου σηματοδότησε η ομιλία του πρωθυπουργού της χώρας και Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, με την οποία έκλεισαν και οι εργασίες της συνάντησης.
Η πρόκληση του συνεδρίου εντοπίστηκε στην ανάγκη να υπάρξει ένας τρίτος πόλος στην Ευρώπη, ο οποίος θα συσπειρώνει όλες εκείνες τις προοδευτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στο νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά. Ο στόχος τελικά δεν είναι άλλος από μια άλλη Ευρώπη της Δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και των ίσων ευκαιριών. Μιας Ευρώπης που με τις πολιτικές της θα αντιστρατεύεται τον εύκολο λαϊκισμό του ακροδεξιού φάσματος, που αναμοχλεύει ρατσιστικές και ξενόφοβες αντιλήψεις του παρελθόντος, προκειμένου να προβάλλει ως «λύση» τη θεσμοθέτηση διαχωριστικών γραμμών μεταξύ λαών, φυλών και θρησκειών, κλείνοντας όχι μόνο τα ευρωπαϊκά σύνορα, αλλά και εφαρμόζοντας πολιτικές νεοφιλελεύθερης ζούγκλας. Άλλωστε, οι συντηρητικές έως και ακροδεξιές φωνές στην ήπειρό μας, βαδίζουν αρκετά συχνά χέρι-χέρι –ακούσια πολλές φορές— με τις νεοφιλελεύθερες δοξασίες, οι οποίες οδήγησαν σε μεγάλο βαθμό και στην εκ νέου ανακάλυψη «καθαρών» ευρωπαϊκών λύσεων, αμόλυντων από την «εισβολή» —όπως διακηρύσσουν— των ξένων.

Ορίζοντας οι ευρωεκλογές του 2019

Όπως σημειώνει ο Γιάννης Μπουρνούς, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ και Υπεύθυνος των Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, «το κύριο ερώτημα είναι αν σε 14 μήνες από τώρα, στις ευρωεκλογές, θα επιτρέψουμε η πολιτική πόλωση και η πολιτική συζήτηση στην Ευρώπη να μονοπωληθεί από δύο εξίσου καταστροφικά ρεύματα: το ένα ρεύμα είναι αυτό της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας, είτε με τη συντηρητική του εκδοχή, όπως είναι η Αγγέλα Μέρκελ, είτε μιλάμε για τη μεταπολιτική του εκδοχή, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, και από την άλλη πλευρά, ένα ρεύμα καταστροφικό που αναδύεται με έναν τρόπο εφιαλτικό σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η ακροδεξιά και οι εθνικιστικές δυνάμεις, των οποίων η ανάλυσή ξεκινάει από την επιστροφή στο έθνος-κράτος και τη διάλυση της ΕΕ, αλλά κυρίως ντύνεται με ξενοφοβία, ρατσισμό, ισλαμοφοβία και διάθεση εναντίωσης απέναντι στους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς. Είναι η Ευρώπη των κλειστών συνόρων, η Ευρώπη-φρούριο, η Ευρώπη που θέλει να πνίξει τους μετανάστες στη θάλασσα ή τους αποκαλεί χολέρα, όπως στην περίπτωση της πολωνικής κυβέρνησης. Εμείς, λοιπόν, λέμε πως η πρόκληση είναι να υπάρξει ένας τρίτος πόλος στην Ευρώπη, ο οποίος θα συσπειρώνει όλες εκείνες τις προοδευτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον νεοφιλελευθερισμό που έχει καταστρέψει κάθε έννοια ευρωπαϊκής ενοποίησης, κάθε ιδέα για ευρωπαϊκή διαδικασία, κι από την άλλη θα βάλουν φρένο στην προσπάθεια ανάδυσης της επικίνδυνης ακροδεξιάς. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν συζητήσουμε εντατικά, ώστε να βρούμε τις κεντρικές πολιτικές αιχμές που μπορεί να μας ενώσουν. Το που θα καταλήξει αυτή η συζήτηση δεν έχει κριθεί, ούτε μπορούμε να προδικάσουμε το χάρτη του επόμενου ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, αλλά σίγουρα η βούλησή μας είναι να ξεπεραστεί η σημερινή εικόνα. Εμείς είχαμε χρέος να ανοίξουμε τη συζήτηση και αυτό κάναμε, να δείξουμε πως η Αριστερά έχει την προθυμία να συνεργαστεί με εκείνο το κομμάτι των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και των Ευρωπαίων Πράσινων που βλέπουν ως διέξοδο ένα προοδευτικό πρόγραμμα αλλαγών για την Ευρώπη».

Έτη ζυμώσεων και ανακατατάξεων

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν σημαδευτεί από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Αυτή η εξέλιξη δημιούργησε τους όρους και τις προϋποθέσεις για την έναρξη διαδικασιών σύγκλισης στην Ευρώπη. Απέναντι στις προσδοκίες για μια σύντομη αριστερή παρένθεση, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε ότι όχι μόνο μπορεί να προωθήσει πολιτικές που ευνοούν την κοινωνική ανάπτυξη και δικαιοσύνη, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές ζυμώσεις και πρωτοβουλίες μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων για την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη και την ευρωπαϊκή σκηνή γενικότερα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή που ανέλαβε την κυβερνητική ευθύνη και ύστερα από το αποπνικτικό τοπίο στο οποίο βρέθηκε το πρώτο εξάμηνο, πάλεψε και παλεύει για την αλλαγή των συσχετισμών και με αυτή την πολιτική οδηγό, ενίσχυσε και την ανάγκη για αποτύπωση συμμαχικών πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η «Προοδευτική Συμμαχία» (Progressive Caucus) στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη συμμετοχή ευρωβουλευτών από τις ευρωομάδες τις Αριστεράς, των Σοσιαλιστών και των Πρασίνων και η Σύνοδος του ευρωπαϊκού Νότου, με πρωτοβουλία του έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, αποτελούν τους δύο βασικούς πυλώνες δράσεις με στόχο τη θεσμική μεταρρύθμιση στην ΕΕ και την ευρωζώνη.

Πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία

Αυτές οι πρωτοβουλίες δεν προωθούνται για τους τύπους. Όπως τονίζει ο Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος είναι και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Προοδευτικής Συμμαχίας, «οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους αναπτύσσονται οι πρωτοβουλίες αυτές είναι η προώθηση της δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης, η πλήρης και οριστική εγκατάλειψη των πολιτικών λιτότητας, η επαναφορά της ΕΕ στις ιδρυτικές της αξίες, η ενίσχυση της διαφάνειας και της δημοκρατικής λογοδοσίας θεσμών όπως το Eurogroup, η ενίσχυση του ρόλου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στο ζήτημα της δεσμευτικότητας των νομοθετικών πρωτοβουλιών, η αύξηση των επενδύσεων με στόχο την καταπολέμηση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής».
Για να υπάρχει, όμως, η δυνατότητα υλοποίησης τέτοιων προτάσεων, θα πρέπει όλες οι προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης να αντιληφθούν ότι ο χρόνος μας πιέζει. Το επόμενο χρονικό διάστημα πρέπει να αλλάξουμε πολιτικές, να ανατρέψουμε κατευθύνσεις ετών. Το διακύβευμα δεν είναι, όπως παλαιότερα, κάποιες λιγότερο ή περισσότερο δίκαιες πολιτικές, αλλά η ίδια η ύπαρξη της ενοποιημένης πολιτικά Ευρώπης.
Όσο και να επισημαίνουμε τις αστοχίες, τα λάθη, τις παραλείψεις των ευρωπαϊκών πολιτικών —ειδικά τα τελευταία χρόνια— δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα χώρο σχετικής ασφάλειας και ευημερίας σε σύγκριση όχι μόνο με την ευρύτερη περιφέρειά της, αλλά και με το μεγαλύτερο μέρος των περιοχών του πλανήτη στον 21ο αιώνα.
Η αντίληψη αυτής της αναγκαιότητας, η συνεισφορά της ευρωπαϊκής Αριστεράς στην ολοκλήρωση τεκμηριωμένων προτάσεων και η δημιουργία ενός μεγάλου προοδευτικού μετώπου με τις δυνάμεις της Αριστεράς στο προσκήνιο, δημιουργούν όρους και προϋποθέσεις μιας ιδεολογικής και πολιτικής ηγεμονίας των ευρύτερων προοδευτικών αντιλήψεων και προτάσεων απέναντι στην Ευρώπη της μισαλλοδοξίας και του φόβου.

Η συνέχεια

Το Προοδευτικό Φόρουμ στην Ελλάδα, επεκτείνει τη συζήτηση και στη χώρα μας. Η συμμετοχή ομιλητών και από τις τρεις προοδευτικές πολιτικές οικογένειες στο Φόρουμ, μας δίνει το έναυσμα για τη διοργάνωση πολιτικών εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα που θα προωθήσουν τη συζήτηση, στα πλαίσια ενός έντιμου διαλόγου χωρίς ηγεμονισμούς. Αυτό το μοντέλο το θέλουμε όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη τους επόμενους μήνες με κεντρικό σταθμό το 2ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Προοδευτικών Δυνάμεων, που θα διεξαχθεί τον προσεχή Νοέμβριο στη Μαδρίτη. Αναμένεται λοιπόν, μιας περίοδος πλούσιου διαλόγου και δράσης, μεταξύ διαφορετικών πολιτικών ρευμάτων σε όλη της Ευρώπη.
Όπως είπε και ο πρωθυπουργός στο κλείσιμο των εργασιών «είναι κρίσιμο και αναγκαίο να μιλήσουμε σήμερα για την ανάγκη μιας νέας Αριστεράς στην Ευρώπη, μιας νέας ευρωπαϊκής αριστεράς, που θα γεννηθεί μέσα από τις αντιθέσεις, αλλά και τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων». Μια νέα ευρωπαϊκή Αριστερά που θα πρέπει να είναι «πολύ πιο ριζοσπαστική και μαχητική για τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας από ότι είναι σήμερα ο μέσος όρος της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Και σαφώς πιο φιλοευρωπαϊκή, πιο οικολογική, πιο δικαιωματική και αντιεθνικιστική από ότι ο μέσος όρος της σημερινής παραδοσιακής ευρωπαϊκής αριστεράς».

Νεκτάριος Μπουγδάνης
συντονιστής τμήματος Διεθνών Σχέσεων & Εξωτερικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet