kovanis

Σε πλαίσιο διεθνούς έντασης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν επανεκλέχτηκε πρόεδρος της Ρωσίας, την περασμένη Κυριακή, με ένα εντυπωσιακό 76,67%. Το ποσοστό συμμετοχής έφθασε στο 67,4%, το μεγαλύτερο απ’ όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Έτσι, διαψεύστηκαν οι προβλέψεις του φερόμενου ως βασικού αντίπαλου του Πούτιν, Αλεξάντερ Ναβάλνι, ο οποίος αποκλείστηκε από τις εκλογές. Ο ίδιος, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, κατήγγειλε για παρατυπίες κατά την εκλογική διαδικασία. Στο ίδιο μήκος κύματος βρέθηκε και η μη κυβερνητική οργάνωση Golos που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ...
Η πολυάριθμη αντιπροσωπία, πάνω από 1.500 άτομα από αρκετές οργανώσεις και τον ΟΑΣΕ, που βρέθηκαν σε όλη τη χώρα, μίλησαν για παρατυπίες, χωρίς να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα, που δεν αμφισβήτησε κανείς. Ένα αποτέλεσμα που ικανοποίησε τον Πούτιν, έφερε, όμως, στην επιφάνεια τα μεγάλο δομικά προβλήματα «λειτουργίας της δημοκρατίας και του κρατικού μηχανισμού, που δυσφημούν τη χώρα και θα πρέπει να αλλάξουν», όπως υποστηρίζει ο υποψήφιος του ΚΚ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Πάβελ Γκρουντίνι, ο μόνος υποψήφιος που πήρε 12% και βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όταν τα υπόλοιπα κόμματα παρέμειναν κάτω από το 10%. Ο υπερεθνικιστής Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι συγκέντρωσε το 5,66% και η φιλελεύθερη δημοσιογράφος, Ξένια Σόμπτσακ, το 1,67%.

Ο Πούτιν προκαλεί τους ισχυρούς της Δύσης

Μετά την «αναμφισβήτητη νίκη του Πούτιν», που πήρε το χαρακτήρα ενός «δημοψηφίσματος», όπως έγραψε η «Λε Μοντ», πολλοί αναρωτιούνται πώς ο Πούτιν μετά από 18 χρόνια εξουσίας κατάφερε να πάρει ένα τόσο υψηλό ποσοστό. Ασφαλώς, υπάρχει ο έλεγχος του δημοσίου, ο αποκλεισμός του αντιπάλου, οι παρατυπίες κ.λπ. Όλ’ αυτά δεν δίνουν μια επαρκή απάντηση. Θα χρειαστεί κάποιος να καταφύγει πολύ πίσω, στην περίοδο ανάδειξής του στην προεδρία της χώρας το 2000, όταν διαδέχτηκε τον Μπορίς Γιέλτσιν και τη φατρία του στην εξουσία. Με την άνοδό του «σημειώνεται μια ρήξη», αναφέρει ο σχολιαστής Ναούμ Κλέιμαν και συνεχίζει: «η λαϊκότητά του οφείλεται κατά ένα μέρος στην κατεύθυνση που χάραξε τα πρώτα χρόνια της εξουσίας του, για την οικοδόμηση του κράτους, τη διαχείριση της οικονομίας και τη διανομή του πλούτου… Σ’ αυτή την πολιτική τα μεσαία και λαϊκά στρώματα αναγνώρισαν τον εαυτό τους».

Βρετανορωσική ένταση

Για άλλους, όμως, ο κυριότερος λόγος θα πρέπει να αναζητηθεί στην ένταση των σχέσεων της χώρας του με τις ισχυρές δυνάμεις της Δύσης. Μια ένταση που οξύνεται όλο και περισσότερο, με τη Ρωσία να είναι συστηματικά κατηγορούμενη, είτε γιατί ενεπλάκη στις εκλογές των ΗΠΑ, για το ντόπινγκ των αθλητών, το ουκρανικό, τη Συρία… Τελευταία, ήρθε και η βρετανορωσική ένταση, με την κατηγορία της πρώτης κατά της Ρωσίας για τη δηλητηρίαση του πρώην ρώσου διπλού πράκτορα, Σεργκέι. Σκριπάλ, και της κόρης του στην περιφέρεια του Λονδίνου από τη Ρωσία. Ο ρώσος πρόεδρος απέρριψε την κατηγορία, λέγοντας πως «δεν έχει κανένα νόημα η Ρωσία να προβαίνει σε μια τέτοια πράξη λίγους μήνες πριν τις εκλογές και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου».
Η Βρετανία με την καταγγελία αυτή έριξε λάδι στη φωτιά στον προεκλογικό αγώνα της Ρωσίας, συνέβαλε στη συσπείρωση υπέρ του Πούτιν και τη στήριξή του σχεδόν απ’ όλα τα μίντια, τα οποία χωρίς να αρνούνται τις πιθανές ευθύνες της Ρωσίας βρήκαν την ευκαιρία και αναφέρθηκαν «στις μεγάλες ευθύνες των δυτικών δυνάμεων που έχουν δημιουργήσει με τις επεμβάσεις τεράστιες καταστροφές και αδιέξοδα στη Λιβύη, το Ιράκ…» Οι δυνάμεις αυτές με τις κατηγορίες τους «κατά της Ρωσίας παίζουν το παιχνίδι του Πούτιν» ανέφερε η καθημερινή εφημερίδα «Novaya Cozeta». Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι κανένας από τους υποψήφιους αντιπάλους του Πούτιν δεν καταφέρεται κατά της εξωτερικής πολιτικής. Και ακόμα δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Πούτιν είναι ένας πολιτικός πραγματιστής που προσαρμόζει πάντα τα γεγονότα στα μέτρα του και έτσι καλλιεργεί τη δημόσια εικόνα «του ηγέτη που αντιστέκεται στις εξωτερικές πιέσεις και απειλές.»

Η Ρωσία επιστρέφει

Ο πρώην εκπρόσωπος του προέδρου Μ. Γκορμπατσόφ , Αντρέι Γκράτσεφ, κάνει μια διαφορετική εκτίμηση. «Οι δυτικοί και οι ΗΠΑ με την αλαζονική συμπεριφορά τους εκτιμούν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα. Η Ρωσία, από την άλλη, με την αλαζονεία του αδύνατου προβάλει το επιχείρημα ότι παραμένει μια ισχυρή πυρηνική δύναμη. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έτσι προκαλεί τους ισχυρούς της Δύσης. Αυτούς δηλαδή που έχουν οδηγήσει τον κόσμο, εδώ και σχεδόν τριάντα χρόνια, στην καταστροφή: Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία».
Ο Βλ. Πούτιν που δεν μετείχε σε καμία συζήτηση προεκλογικά είχε επενδύσει πολλά στη διεθνή πολιτική. Με το σύνθημα «ισχυρή Ρωσία με δυνατό πρόεδρο», το μεγάλο του στοίχημα ήταν να δώσει την εντύπωση ότι η «Ρωσία επιστρέφει» και φαίνεται πως το κέρδισε. Ο χρόνος θα δείξει.

Οι οικονομικές δυσκολίες

Η Ρωσία τα τελευταία χρόνια γνώρισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες κυρίως συνδέονται με την πτώση της τιμής του πετρελαίου, που έπεσε από τα 90 στα 40 δολάρια το βαρέλι και τελευταία έχει επιστρέψει στα 60 δολάρια. Η πτώση αυτή είχε μεγάλες συνέπειες στην οικονομία της χώρας που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές, κυρίως των πετρελαιοειδών. Έτσι, γνώρισε περιόδους ύφεσης και υποτίμησης του νομίσματος που έφθασε στο 40% σε σχέση με το 2012 (δηλαδή το 1 ευρώ αντιστοιχούσε σε 38 ρούβλια έναντι των 70 σήμερα).
Ο Πούτιν, αντιμετωπίζοντας αυτή τη δύσκολη κοινωνική κατάσταση, τα 20 εκατομμύρια που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, είπε πως θα πάρει μέτρα για να τη μειώσει στο μισό. Ταυτόχρονα, θα αυξήσει την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων. Έτσι η πλειοψηφία των Ρώσων με τον Πούτιν αισθάνεται ασφαλής, ανησυχεί, όμως, για το μέλλον της χώρας του…

Μ. Κοβάνης

 

ΠΑΒΕΛ ΓΚΡΟΥΝΤΙΝΙΝ: «Ο πολιτικός αγώνας τώρα αρχίζει»

Pavel Grudinin, head of the Lenin State Farm, attends a Communist Party congress to nominate a candidate for presidency in Snegiri outside Moscow, Russia, December 23, 2017. REUTERS/Stringer
Αυτό τονίζει ο υποψήφιος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (KPRF) που κέρδισε τη δεύτερη θέση με 12,79% στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές. Ο πρόεδρος του κόμματος, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, είχε πάρει το 17% το 2012. Ο Π. Γκρουντίνιν δεν κατάφερε να συγκρατήσει το ποσοστό του προκατόχου του, παρά το ανανεωμένο και ρεαλιστικό πρόγραμμά του. Αυτό ίσως να οφείλεται στην πολιτική συγκυρία ή στο ότι είναι επιχειρηματίας, επικεφαλής του «αγροτικού σοβχόζ, Λένιν». Τα ποσοστά των δύο μικρότερων κομμάτων της αριστεράς κυμάνθηκαν κάτω από το 1%.

Τι προσδοκούσε απ’ αυτές τις εκλογές;
Δεν ήταν παρά η αρχή. Οι ιδέες μας, το πρόγραμμά μας δεν παύουν να λειτουργούν και μετά τις εκλογές. Ασφαλώς, καταγράφηκε ένα αποτέλεσμα. Δεν είναι το παν. Ο αγώνας, η πολιτική περιπέτεια, όμως, συνεχίζεται…

Θα ξαναγυρίσετε στην προεδρεία του σοβχόζ ή θα αφιερωθείτε στην πολιτική; Ποια θα είναι στο εξής η στάση σας και γενικότερα η μιντιακή διαχείριση στις συζητήσεις;
Στην προεκλογική περίοδο δεν συζητήσαμε ποτέ σοβαρά και ουσιαστικά. Όλη η διαδικασία έμοιαζε μ’ ένα μιντιακό τσίρκο, στο οποίο μετείχαν τα κόμματα, όποτε το επιθυμούσαν. Ορισμένοι, μάλιστα, δεν είχαν κανένα πρόγραμμα. Δεν είχαν τίποτα να προτείνουν στους ψηφοφόρους. Η κατάσταση αυτή δεν αφορά, ασφαλώς, το κόμμα μας. Για εμάς, το βασικό είναι ο σεβασμός των ψηφοφόρων, ανδρών και γυναικών, η εκλογική διαδικασία δεν είναι φαρσοκωμωδία. Ήταν απαράδεκτο το γεγονός ότι ο πρόεδρος Πούτιν δεν πήρε μέρος σε καμία συζήτηση, θέλοντας έτσι να φανεί ότι είναι υπεράνω όλων.
Από την άλλη, ήταν απαράδεκτη η μιντιακή κωμωδία, που, κατά τη γνώμη μου, συνέβαλε στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Θα πρέπει να μπει τέρμα σ’ αυτή την κατάσταση, ν’ αλλάξει ο τρόπος άσκησης της εξουσίας και η ασέβεια του κράτους προς τις δημοκρατικές αρχές. Σήμερα, με τις αυταρχικές συμπεριφορές αποδεικνύεται ότι οι πολιτικές δυνάμεις βρίσκονται σε αδυναμία, ανίκανες να κυβερνήσουν δημοκρατικά και ν’ αλλάξουν οι ίδιες. Συνεπώς, θα πρέπει να αλλάξουν όλα.

Εκτιμάτε ότι η κοινή γνώμη κατανόησε την πολιτική και τις ιδέες σας;
Ο λαός δεν είναι μια μάζα χωρίς άποψη. Έχουμε να κάνουμε με άτομα που σκέφτονται και δρουν διαφορετικά. Κατάλαβαν, όμως, ότι εμείς έχουμε την πολιτική βούληση να αλλάξουμε πραγματικά για να προχωρήσουμε μπροστά. Η αλλαγή, όμως, είναι μια μακρόχρονη διαδικασία, που δεν σταμάτησε στις 18 Μαρτίου.
Στο επόμενο διάστημα, προτεραιότητά μας είναι η αναθεώρηση του συντάγματος, για να μπει τέρμα στο καθεστώς της υπερτροφικής προεδρίας και ταυτόχρονα να διασφαλιστούν τα δικαιώματα του καθενός, ώστε να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, πολιτισμού κ.λπ. Δικαιώματα που απολαμβάνουν σήμερα μόνο οι πλούσιοι. Πρόκειται για μια κατάσταση όχι κανονική. Το ρωσικό σύνταγμα θα πρέπει να εγγυάται την ισότητα, αντί να κηρύσσει τον πόλεμο κατά των φτωχών; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτουμε εμείς οι ρώσοι κομμουνιστές. Στο πρόγραμμά μας «20 βήματα για το μέλλον» αναφέρονται αναλυτικά αυτοί οι στόχοι, καθώς και οι τρόποι που θα τους πετύχουμε. Αυτή η εκλογική μάχη δεν ήταν παρά η αρχή ενός κινήματος που θα οδηγήσει σε μια ουσιαστική αλλαγή και στο τέλος της διαφθοράς.
Πρόσφατα άρθρα ( Διεθνή )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2024 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet