Ακτιβίστρια, μαύρη, μητέρα και λεσβία που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε φαβέλα

 

Το βράδυ της 14ης Μαρτίου η δημοτική σύμβουλος και ακτιβίστρια Μαριέλ Φράνκο δολοφονήθηκε καθώς έφευγε από εκδήλωση για τις μαύρες γυναίκες της Βραζιλίας, την οποία είχε οργανώσει. Τέσσερις σφαίρες την χτύπησαν στο κεφάλι και μαζί της πέθανε επίσης ο οδηγός της, Άντερσον Πέδρο. Ήδη από το επόμενο πρωί είχαν οργανωθεί διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις σε δεκαπέντε διαφορετικές πόλεις της Βραζιλίας, ενώ πάνω από 20.000 άτομα μαζεύτηκαν τη νύχτα της κηδείας της στη γειτονιά όπου δολοφονήθηκε. Σε διεθνές επίπεδο, διαδηλώσεις έγιναν στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και το Μπουένος Άιρες.

Η Μαριέλ Φράνκο ήταν στόχος μιας οργανωμένης δολοφονικής επίθεσης, μόλις 18 μήνες μετά την εκλογή της στο δημοτικό συμβούλιο του Ρίο ντε Τζανέιρο, στο οποίο εκλέχθηκε πέμπτη κατά σειρά. Ήταν 38 χρονών, μαύρη, μητέρα και λεσβία που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην φαβέλα Mare, μια από τις πιο φτωχές και επικίνδυνες κοινότητες της πόλης. Η Φράνκο είχε αφιερώσει τη ζωή της και την καριέρα της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χάρη σε υποτροφία κατάφερε να σπουδάσει σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου ασχολήθηκε με τις κοινωνικές επιστήμες. Η απόφασή της να ασχοληθεί με τον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχε να κάνει με προσωπικά της βιώματα και κυρίως το θάνατο φιλικού της προσώπου από αδέσποτη σφαίρα σε ανταλλαγή πυρών μεταξύ εμπόρων ναρκωτικών και αστυνομίας στην περιοχή. Η Φράνκο δούλεψε δέκα χρόνια στην επιτροπή του Ρίο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και εκλέχθηκε στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης εκπροσωπώντας το κόμμα Σοσιαλισμός και Ελευθερία (PSOL). Στην εκλογική της εκστρατεία χρησιμοποίησε το χρώμα μωβ των βραζιλιάνων φεμινιστριών και πρότεινε 50 ιδέες για την υποστήριξη των γυναικών, των Αφρο-βραζιλιάνων και των φτωχώτερων κοινωνικών τάξεων. Είναι ενδεικτικό ότι ήταν η μόνη μαύρη γυναίκα εκπρόσωπος σε ένα συμβούλιο με 51 μέλη και μια εκ των μόλις 7 γυναικών. Εισηγήθηκε 19 νέους νόμους και από αυτούς πέρασαν οι 2.
Η Βραζιλία, μια χώρα όπου πάνω από το μισό του πληθυσμού της αποτελούν γυναίκες, μαύροι και μιγάδες, κυβερνάται από ένα υπουργικό συμβούλιο αποκλειστικά λευκών ανδρών υπό την προεδρεία του Μισέλ Τεμέρ, που κατάφερε να ρίξει την κυβέρνηση της Ντίλμα Ρουσέφ. Η Φράνκο έγινε στόχος λόγω της δράσης της στην πολιτική σκηνή και το ακτιβιστικό της έργο. Η υπόθεσή της ερευνάται, αλλά πολλοί θεωρούν ότι αυτό που την καταδίκασε ήταν πρόσφατα αρνητικά σχόλια για την αστυνομία του Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Φράνκο τοποθετήθηκε εναντίον της αστυνομικής βίας καθώς είτε πολεμούν τις συμμορίες, χωρίς να προβλέπουν ότι υπάρχουν αθώοι πολίτες που σκοτώνονται σε συμπλοκές, είτε συνομωτούν με αυτές και τις υποστηρίζουν. Μόνο τον Ιανουάριο, 154 άτομα υπήρξαν θύματα της αστυνομίας λόγω της έναντίωσής τους στις αρχές. Οι σφαίρες που χρησιμοποιήθηκαν στη δολοφονία της Φράνκο ανήκουν στην ίδια σειρά που αγοράστηκε από την ομοσπονδιακή βραζιλιάνικη αστυνομία το 2006. Μάλιστα, ίδιες σφαίρες χρησιμοποιήθηκαν το 2015 σε μια πολύνεκρη επίθεση στο Σάο Πάολο με 18 θύματα.
Οι φαβέλες είναι αποκλεισμένες από τις μεγάλες οδικές αρτηρίες που οδηγούν από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης με έναν αδιαφανή πλαστικό φράχτη που αποκλείει το μάτι των επισκεπτών. Είναι ένας φράχτης που αποκόπτει τα πραγματικά προβλήματα και αποδεικνύει το δομικό ρατσισμό της Βραζιλίας. Ο θάνατος της Φράνκο εγείρει ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα για την Βραζιλία καθώς είναι η πιο επικίνδυνη χώρα για ομοφυλόφιλα άτομα στην Λατινική Αμερική. Σύμφωνα με την βουλεύτρια Φατίμα Κλέιντε, μόνο στο ομόσπονδο κρατίδιο της Ροντόνια, ένα άτομο πεθαίνει ανά δύο μέρες ως θύμα ομοφοβικών επιθέσεων.
Όλγα Βερελή
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet