xatzopoulos

Του Ορέστη Αθανασίου

Με μια οργανωτική διευθέτηση κορυφής και ανοικτό το πολιτικό στίγμα του νέου φορέα ολοκληρώθηκε το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Η Φώφη Γεννηματά επέλεξε τόσο στα οργανωτικά όσο και στα πολιτικά ζητήματα την πολιτική των «ίσων αποστάσεων». Στο οργανωτικό, παρά τα όσα ακούστηκαν -ακόμη και από τον Κ. Σημίτη!- περί ανανέωσης και ένταξης νέων δυνάμεων στο εγχείρημα, μετά το διορισμό των συνέδρων, ακολούθησε ο διορισμός των νέων οργάνων με βάση τα παζάρια των μηχανισμών που απαρτίζουν το νέο φορέα. «Προχωράμε μαζί μπροστά και όλα γίνονται με τη σειρά τους και στην ώρα τους», είπε η κυρία Γεννηματά μεταθέτοντας στο μέλλον ακανθώδη ζητήματα όπως την ενοποίηση των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, που συνεχίζουν να διατηρούν την αυτονομία τους στο Κοινοβούλιο έστω και αν προσπαθούν να συμπλέουν στα κρίσιμα ζητήματα.

«Ίσες» αποστάσεις

Στο πολιτικό επίπεδο το ερώτημα με ποιον θέλει να συμμαχήσει το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που δεν προκύψει αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος στις επόμενες εκλογές απαντήθηκε με έναν τελείως διαδικαστικό τρόπο. «Ζητάμε τη δύναμη από τους πολίτες για να επιβάλουμε τη συνεννόηση, στο πλαίσιο της εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης που μπορεί να εξασφαλίσει την πολιτική σταθερότητα και την ανασυγκρότηση της χώρας», είπε στην ομιλία της η Φώφη Γεννηματά, διευκρινίζοντας πως το Κίνημα Αλλαγής διεκδικεί την εντολή ως τρίτο κόμμα με στόχο «ένα κυβερνητικό σχήμα εθνικής συνεννόησης… με τη συμμετοχή τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της ΝΔ». Την πολιτική αυτή των ίσων αποστάσεων είχε αναλάβει να στηρίξει ιδεολογικά στην ομιλία του ο Κώστας Σκανδαλίδης. «Με τον ΣΥΡΙΖΑ», είπε, «μας χωρίζει τεράστια απόσταση που έχει να κάνει με τη δημοκρατία, με τη ΝΔ μας χωρίζει η κοινωνική δικαιοσύνη».
Σε αυτή τη θολή γενική κατεύθυνση που φαίνεται ότι αποτελεί προς το παρόν τον κοινό παρονομαστή για την πλειοψηφία όσων συμμετείχαν στο συνέδριο, υπήρξαν δύο σαφέστερες και τελείως αντίθετες απόψεις. Από τη μια ο Ι. Ραγκούσης έθεσε το ερώτημα: «Το Κίνημα Αλλαγής συμπορεύεται και συμμαχεί με τη Δεξιά ή με τις προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις; Θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης μετεκλογικά στη Νέα Δημοκρατία ή θα οδηγήσουμε τη χώρα σε δεύτερες εκλογές με απλή αναλογική; Αν πάρουμε την τρίτη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα προτείνουμε για πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη ναι ή όχι;». Το ερώτημα δεν απαντήθηκε από τη Φώφη Γεννηματά και από ό,τι φάνηκε η πλειοψηφία των συνέδρων δεν θέλει να ακούσει για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο μόνος που απάντησε ευθέως σ’ αυτό το ερώτημα ήταν ο Ευ. Βενιζέλος. Πρότεινε μέτωπο δημοκρατικών δυνάμεων κατά του ΣΥΡΙΖΑ και έθεσε ως πρώτο στόχο του Κινήματος Αλλαγής «τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, που σημαίνει να μην μπορεί να καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις». Χαρακτήρισε αυταπάτη την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» και «γλοιώδες» το φλερτ κάποιων με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το μήνυμα Βενιζέλου ήταν σαφές και δεν αφορούσε μόνο τη Φώφη Γεννηματά. Ο Βενιζέλος πήγε στο συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, έγραψε ο Γ. Λακόπουλος, «για να κάνει στην ευρύτερη συντηρητική παράταξη μια σύντομη επίδειξη ότι είναι ο μόνος αντι-Τσίπρας», καθώς βλέπει ότι «ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να πάρει αυτοδυναμία. Το κενό από κάποιον πρέπει να καλυφθεί». Τολμηρή ανάλυση που ακόμη και αν δεν επιβεβαιωθεί, καταδεικνύει το πραγματικό πρόβλημα της πάλαι ποτέ Κεντροαριστεράς ή της «προοδευτικής παράταξης», όπως αρέσκονται ακόμη να αποκαλούν τον εαυτό τους αρκετοί από το παλιό ΠΑΣΟΚ. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ο χώρος της Σοσιαλδημοκρατίας έχει καταδικαστεί στην ανυποληψία και τον εκλογικό μαρασμό από τις ίδιες τις πολιτικές επιλογές του. Την άνευ όρων προσχώρηση στο ιδεολογικό στρατόπεδο του νεοφιλελευθερισμού. Οι μόνοι που το κατάλαβαν είναι ο Κόρμπιν και ο Βενιζέλος. Και ο καθένας έκανε τις επιλογές του. Ο Κόρμπιν επιχειρώντας μια αριστερή στροφή των Εργατικών, ο Βενιζέλος επιδιώκοντας την οργανική ένταξη της πρώην σοσιαλδημοκρατίας στη Δεξιά. Αν μάλιστα αυτό γίνει υπό τη δική του αρχηγία, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο.

Στο γαλαξία της Δεξιάς

Υπό αυτήν την έννοια δεν φαίνεται παράδοξο πως την παραδοχή Βενιζέλου ασπάστηκαν στις ομιλίες τους στο Συνέδριο, τόσο ο Κ. Μητσοτάκης όσο και ο Γ. Δραγασάκης.
Ο Κ. Μητσοτάκης πρότεινε μετεκλογική συμπόρευση στο όνομα της «υπεράσπισης των θεσμικών αρμών της δημοκρατίας», καθώς, όπως είπε, έχουν αμβλυνθεί οι ιδεολογικές διαφορές των δύο πολιτικών χώρων.
Στον χαιρετισμό του ο Γ. Δραγασάκης τόνισε πως η διαχωριστική γραμμή μνημόνιο-αντιμνημόνιο που διαμορφώθηκε στην περίοδο της κρίσης με έντονη τη σφραγίδα της συγκυρίας υποχωρεί και επανέρχονται στο προσκήνιο πιο διαχρονικές, αξιακά καθορισμένες διαχωριστικές γραμμές, όπως είναι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση. «Με ποιες δυνάμεις, με ποιες συμμαχίες, με ποιες επιλογές θα προχωρήσουμε;» αναρωτήθηκε. «Η στρατηγική θέση του ΣΥΡΙΖΑ από τότε ακόμα που ήταν μικρό κόμμα», πρόσθεσε, «ήταν ότι πρέπει να υπάρξει ένας αστερισμός, μία μεγάλη παράταξη με πολλά και διάφορα πολιτικά υποκείμενα, ένας συνασπισμός, πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που θα αναλάβει το έργο της ανασυγκρότησης της χώρας, που έχουμε ακόμα μπροστά μας».
«Εμείς έχουμε το δικό μας γαλαξία», απάντησε με περισσή αυταρέσκεια στη δευτερολογία της η Φώφη Γεννηματά. Προς το παρόν η πολιτική των ίσων αποστάσεων λειτουργεί ως συγκολλητική ουσία για τις αποκλίνουσες πολιτικές και προσωπικές επιδιώξεις του Γ. Παπανδρέου, του Θ. Θεοχαρόπουλου, του Στ. Θεοδωράκη του Γ. Καμίνη και των υπολοίπων. Αλλά η συγκόλληση αυτή έχει ημερομηνία λήξης το βράδυ των εκλογών. Από εκείνη τη στιγμή το ζήτημα των συνεργασιών θα λειτουργεί ως φυγόκεντρος δύναμη για τις συνιστώσες του νέου φορέα. Ιδίως αν επιβεβαιωθούν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, στις οποίες διαπιστώνεται πως το ποσοστό του Κινήματος Αλλαγής υπολείπεται από το άθροισμα των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού στις προηγούμενες εκλογές.
Έως τις επόμενες εκλογές το Κίνημα Αλλαγής θα πρέπει να απαντήσει σε μια από τις δύο προσκλήσεις. Είτε σε αυτή των Μητσοτάκη-Βενιζέλου, είτε σε αυτήν που σκιαγράφησε ο Γ. Δραγασάκης. Αν δεν απαντήσει συλλογικά, τότε είναι σίγουρο πως θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη και κάθε συνιστώσα ή πρόσωπο θα τραβήξει το δικό της δρόμο.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet