Τέσσερα έως πέντε είναι τα σημεία όπου επικεντρώνεται η συμφωνία όσον αφορά τη φορολογική πολιτική και γενικώς τη διαχείριση των Δημόσιων Οικονομικών και Εσόδων. Είναι ίσως από τους τομείς με άφθονη τη «δημιουργική ασάφεια», που παρέχει μεγάλα περιθώρια και ισχυρά επιχειρήματα στην ελληνική πλευρά έναντι των δανειστών. Με τη βοήθεια του μέλους της Ομάδας Φορολογίας του ΣΥΡΙΖΑ και συνεργάτη της «Εποχής» Βαγγέλη Καραγρηγορίου.

Τι θα γίνει με τον ΦΠΑ

Εδώ, το δύσκολο για την ελληνική πλευρά είναι η αναφορά για «εξορθολογισμό των συντελεστών» «οι οποίοι θα εξομαλυνθούν με τρόπο που θα μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα χωρίς αρνητική επίπτωση στην κοινωνική δικαιοσύνη και με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις». Οι έως τώρα δηλώσεις των αξιωματούχων της κυβέρνησης είναι ότι κάποιες αποσπασματικές αυξήσεις θα γίνουν, εξαιρώντας εκ προοιμίου παραμεθόριες περιοχές, νησιά, είδη λαϊκής κατανάλωσης κτλ. Όμως, το σπουδαιότερο επιχείρημα που αναμένεται να προσκομίσει η κυβέρνηση, κατά τις συζητήσεις, είναι – η πίεση που άσκησε η τρόικα στην προηγούμενη κυβέρνηση για αυξήσεις στον ΦΠΑ είναι γνωστή – ότι το κρίσιμο στην ελληνική περίπτωση δεν είναι το ύψος των συντελεστών, που μάλιστα είναι υψηλό σε σχέση με όσα ισχύουν στην ΕΕ αλλά η μειωμένη εισπραξιμότητά του.
 Στην Ελλάδα εισπράττεται το 60% των προϋπολογισμένων εσόδων από ΦΠΑ έναντι του 80% στην ΕΕ. Αυτή η διαφορά ισοδυναμεί με δύο ΕΝΦΙΑ! Τα διαφεύγοντα έσοδα, δηλαδή, είναι τεράστια και άρα εδώ πρέπει να δοθεί το κύριο βάρος. M’ άλλα λόγια είναι απαραίτητος ο ειδικός σχεδιασμός για ΦΠΑ, με ειδική μονάδα στο υπουργείο, που θα παρακολουθεί την εισπραξιμότητά του.

Οι εκατό δόσεις για τις οφειλές

Τα ανείσπρακτα έσοδα αυξάνονται κάθε μήνα, η προηγούμενη ρύθμιση δεν απέδωσε. Το κρίσιμο σημείο, που μπορεί να προταχθεί από την ελληνική πλευρά, είναι ότι θα βρει τρόπο, θεσμικό, να ξεχωρίζει αυτός που δεν μπορεί να πληρώσει, αντικειμενικά, απ’ αυτόν που προσποιείται. Αυτό δεν μπόρεσε να το κάνει το προηγούμενο σχέδιο. Θα εισαχθούν, λοιπόν, τα εισοδηματικά – περιουσιακά κριτήρια ως οδηγός. Ο Νόμος δηλαδή θα ξεκινά εξαιρετικά ελαστικός και να γίνεται εξαιρετικά αυστηρός. Όχι με όριο του τι χρωστάς, αλλά τη φοροδοτική σου ικανότητα. Αυτός ο αστερίσκος, εκτιμάται, ότι δεν είναι αδιάφορος για τους δανειστές.

Τι θα απογίνει ο ΕΝΦΙΑ

 Ο ΕΝΦΙΑ δεν αναφέρεται καθόλου στο κείμενο της συμφωνίας. Καταρχάς, θα είναι θέμα του δεύτερου εξάμηνου, όχι του τετράμηνου. Άρα δεν σημαίνει ότι η μη αναφορά του υπονοεί ότι δέχονται ότι θα καταργηθεί. Από την ελληνική πλευρά η εργασία αντικατάστασης του ΕΝΦΙΑ, πρέπει να αρχίσει από τώρα, διότι είναι εξαιρετικά δύσκολη μαθηματική εξίσωση. Και τούτο διότι πρέπει να έχει δείξει η κυβέρνηση ότι είναι ικανή να βρει ισοδύναμα για να μπορεί να κατεβάσει τον ισχύοντα στόχο. Αν μείνει ο ίδιος στόχος, τότε δεν θα εισαχθεί κοινωνικά διαφορετικός φόρος.

Το αφορολόγητο όριο

Το ζήτημα του αφορολόγητου των 12.000 δεν αναφέρεται στη συμφωνία, εκτός και αν υπονοείται στην αναφορά - είναι το πιθανότερο - ότι πρέπει να καταργηθούν οι φορολογικές απαλλαγές. Οι πρώτες, μετά τη συμφωνία, τοποθετήσεις υπουργών μιλούν για το μέτρο και ότι θα εφαρμοστεί από το 2016, όχι αναδρομικά από το 2015. Είναι γνωστό ότι η απώλεια εσόδων θα είναι μεγάλη, άρα πρέπει να εξισορροπηθούν από κάποιες άλλες πηγές. Εδώ έχει μεγαλύτερη σημασία ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, ανεξάρτητα αν ξεκινήσει από το 8.000 ή 9.000 ή 10.000 το αφορολόγητο (τώρα είναι 9.550, με αποδείξεις, για το μισθωτό και συνταξιούχο και μηδέν για τους επαγγελματίες). Καλύτερα να πεις φέτος ορίζω 8.000 ως αφορολόγητο με προοπτική αύξησής του με βάση τα μεγέθη της οικονομίας και της δημοσιονομικής ανάγκης.

Ανεξαρτησία Φορολογικής Διοίκησης

Είναι κατ’ εξοχήν θέμα που τίθεται από το ΔΝΤ. Η τρόικα το θεωρούσε κομβικό θέμα, διότι φοβούνται τις παρεμβάσεις που έχουν ως συνέπεια να χάνονται έσοδα. Ουσιαστικά, η Γραμματεία βάσει εγκυκλίων (όπως προέκυψε από τη διαμάχη Θεοχάρη – Σούρλα) νομοθετεί. Άρα αυτό που πρέπει να υιοθετηθεί είναι η ενίσχυση της αυτονομίας και ανεξαρτητοποίηση της Γενικής Γραμματείας σε επιχειρησιακό επίπεδο αλλά όχι να μπορεί να παρεμβαίνει τροποποιώντας νόμους, θεσμικά.

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet