thomas

Ο Θωμάς Τσαλαπάτης κέρδισε το πρώτο βραβείο για την κατηγορία της ποίησης του Premio InediTO – Colline di Torino. Ο ποιητής βραβεύτηκε για την ανέκδοτη ποιητική ενότητα «Περιστατικά» Circostanze σε μετάφραση στα Ιταλικά της Viviana Sebastio. Το βραβείο συνοδεύεται με συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης της Γένοβας «Parole Spalancate».

To Premio InediTO – Colline di Torino αποτελεί εδώ και 17 χρόνια σημείο αναφοράς στην Ιταλία μεταξύ των Λογοτεχνικών Βραβείων ανέκδοτων έργων και είναι το μοναδικό στο είδος του που αφορά σε όλα τα λογοτεχνικά είδη. Ο διαγωνισμός έχει σαν στόχο να εντοπίσει, να αναγνωρίσει και να στηρίξει νέους ταλαντούχους δημιουργούς και διοργανώνεται από την εταιρεία Πολιτισμού «Camaleonte di Chieri». Μετά την έκδοσή τους τα έργα προωθούνται σε εκθέσεις και φεστιβάλ βιβλίου ανά την Ιταλία, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις δημιουργών, που μετά την έκδοση των έργων τους συμμετείχαν με αυτά και βραβεύτηκαν και σε άλλους διαγωνισμούς.
Ο διαγωνισμός έχει ενταχθεί εδώ και χρόνια στο πλαίσιο εκδηλώσεων του Il Maggio dei libri που προωθείται το Κέντρο βιβλίου και ανάγνωσης και το Salone off (Διεθνές Σαλόνι Βιβλίου) που διοργανώνεται από το Ιδρυμα Βιβλίου, Μουσικής και Πολιτισμού του Τορίνο. Εδώ και χρόνια το βραβείο έχει τη στήριξη του υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας, της τοπικής αρχής του Πιεμόντε, της Περιφέρειας του Τορίνο, της πόλης της Άλμπα, του ιδρύματος CRT, του εμπορικού επιμελητηρίου του Τορίνο, του Film Commission του Τορίνο, του Κέντρου Σύγχρονης Ποίησης της Μπολόνια. Η βράβευση θα λάβει χώρα στις 13 Μαΐου στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου του Τορίνο. Στην επιτροπή συμμετέχουν μεγάλα ονόματα του χώρου των Γραμμάτων και των Τεχνών της Ιταλίας.
Η «Εποχή» συγχαίρει τον Θωμά, δημοσιεύοντας το ποίημα «Ένας ηγεμόνας ΙΙ» από την αδημοσίευτη ποιητική ενότητα «Περιστατικά».

 

 

Ένας ηγεμόνας II

Κάποτε ζούσε ένας βασιλιάς, ηγεμόνας μιας έκτασης τεράστιας. Αλίμονο όμως, το βασίλειό του όλο, ήταν ένας γκρεμός. Και υπηκόους δεν είχε, τουλάχιστον όχι για πολύ, γιατί κάθε φορά έπεφταν στα βάθη του γκρεμού και χάνονταν. Και βασίλισσες δεν είχε, γιατί και αυτές έπεφταν και χάνονταν. Υπηρέτες, υπασπιστές και συνωμότες. Όλοι τους έπεφταν στον γκρεμό και χάνονταν.
Έτσι γερνά στη θλίψη, στην ανία. Κοιτά τα βάθη και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Καμιά φορά, σε μια μάταιη προσπάθεια μετρά όλους αυτούς που πέφτουν μπας και τον πάρει ο ύπνος. Γαστρονόμους, νομοθέτες, τροχονόμους. Γελωτοποιούς, κηπουρούς και οικονόμους. Όλοι τους κάθετοι να χάνονται. Μετρά τα πρόσωπα, τα μάτια, τα μαλλιά τους. Όλα τους να πέφτουν στον γκρεμό να χάνονται.
Και μες την ατελείωτη πτώση όλα μοιάζουν. Λιτά, τα μαλλιά μπλέκουν μεταξύ τους. Τα μάτια καθρεφτίζουν άλλα μάτια. Και τα πρόσωπα καταφέρνουν να αντικρίσουν μονάχα όμοια πρόσωπα.
Όμοια και αυτός το πρόσωπό του αντικρίζει. Βλέπει το πρόσωπο, τα μάτια, τα μαλλιά του. Είναι η δική του πτώση. Και κάθε φορά είναι η δική του πτώση που μετρά.
Είναι άλλωστε γνωστό.
Κάθε ηγεμόνας διαρκεί
όσο η πτώση του.

 

Θωμάς Τσαλαπάτης, από την ποιητική σύνθεση Περιστατικά
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet