Γιορτάσαμε Μαζί στον Ελαιώνα

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Της Βασιλικής Κατριβάνου*

«Μέσα στον άνεμο και στην αντάρα
ήρθ’ ένας πόλεμος παλιά κατάρα·
ήρθ’ ένας πόλεμος φωτιά και λάβρα,
πώς θα τον διώξουμε άμπρα-κατάμπρα».

Αυτό μας το τραγούδησε το προηγούμενο βράδυ της γιορτής του Ελαιώνα ένα κορίτσι από τη Συρία, η Λωρήν. Ήταν πολύ χαρούμενη με την προσμονή της γιορτής. Το άκουσα και πάλι την Κυριακή, από τα παιδιά του 76ου Δημοτικού Πετραλώνων. Και τις δυο φορές ένιωσα ανατριχίλα, ότι τραγουδούν την ουσία όσων έζησαν.
Το ίδιο βράδυ της παραμονής, μόλις έπεσε ο ήλιος και τέλειωσε η νηστεία του Ραμαζανιού για κείνη τη μέρα, μας κάλεσε στο «σπίτι» τους η μάνα του Τζαχατζίπ («Ωραίος Κόσμος» σημαίνει το όνομά του στα αφγανικά): να φάμε στο κοντέινερ όπου μένουν και να πιούμε τσάι. Κατάλαβα πως η προετοιμασία της γιορτής είχε δημιουργήσει σχέσεις ανάμεσά μας, ανάμεσα στους δασκάλους και στις οικογένειες των παιδιών κι ότι αυτό είναι σημαντικό από μόνο του, πέρα από την ίδια τη γιορτή.
Η οργάνωση της γιορτής στον Eλαιώνα ήταν μια πρωτοβουλία του υπουργείου Παιδείας, σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και το δήμο Αθηναίων, που υποστηρίχθηκε από τη UNICEF και το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.
Ήταν μια προσπάθεια με πολλή ψυχή και αγάπη. Η προετοιμασία κράτησε τέσσερις μήνες: συναντιόμασταν σχεδόν κάθε βδομάδα με τους εκπαιδευτικούς και τους εργαζόμενους στη δομή, πηγαίναμε στα σχολεία, μιλούσαμε με παιδιά και τους γονείς, κι έτσι χτίζονταν σιγά σιγά οι σχέσεις και μια αίσθηση ομαδικότητας. Για τη γιορτή εργάστηκαν και συνεργάστηκαν με πολύ μεράκι οι συντονιστές και συντονίστριες Εκπαίδευσης Προσφύγων της δομής του Ελαιώνα, που έχουν αποσπαστεί από το ΥΠΠΕΘ για να υποστηρίξουν τη σχολική ένταξη των προσφυγόπουλων, οι εκπαιδευτικοί των 15 σχολείων στα οποία φοιτούν και τα παιδιά του Ελαιώνα, το προσωπικό της Ανοιχτής Δομής Φιλοξενίας του Ελαιώνα, του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και του δήμου Αθηναίων, τα στελέχη, οι εθελοντές και εθελόντριες των υπηρεσιών και των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στη δομή, οι φοιτητές και φοιτήτριες του τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής για την Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βαθαίνοντας τη φιλία των παιδιών

«Ποιος είμαι εγώ, ποιος είσαι εσύ και πώς βρεθήκαμε μαζί;
Ποιος είσαι εσύ, ποια είμαι εγώ και πώς βρεθήκαμε εδώ;
Βρισκόμαστε Μαζί στον Ελαιώνα - Γιορτάζουμε Μαζί στον Ελαιώνα!».

Έτσι ξεκίνησαν οι παρουσιάσεις τραγουδιών, χορών και θεατρικών παραμυθιών από τους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολείων. Ήταν απόγευμα της Κυριακής, ήταν η μέρα της γιορτής, μέρα λαμπρή που ούτε τα σύννεφα στον ουρανό ούτε οι λίγες μπόρες μπόρεσαν να σκιάσουν. Σαν ένα «χωριό» όπου γιορτάζουν μαζί παιδιά προσφύγων, μεταναστών, Ελλήνων, δάσκαλοι και δασκάλες, καθηγητές και καθηγήτριες, γονείς, εθελοντές και εθελόντριες, φίλοι, φίλες. Με χορό, θέατρο, τραγούδια και εργαστήρια από 15 σχολεία της Αθήνας (τα σχολεία όπου πηγαίνουν τα παιδιά της δομής του Ελαιώνα) –και, πάνω από όλα, με πολλή χαρά και συγκίνηση για όλους και όλες που βρεθήκαμε εκεί.
Μια κανονική σχολική γιορτή, κανονική και συνάμα διαφορετική, όπου πήραν μέρος γύρω στους 1.000 ανθρώπους, όπου όλοι μαζί, γονείς και εκπαιδευτικοί, έβλεπαν τα παιδιά τους στη σκηνή, αισθάνονταν περήφανοι, τα φωτογράφιζαν και μοιράζονταν τον ενθουσιασμό. Κι όταν τους ρωτούσες για κείνη τη μέρα, σου έλεγαν πως οι άνθρωποι ήταν χαρούμενοι, η δομή γεμάτη χρώματα κι η ατμόσφαιρα γεμάτη ενέργεια, μαγική.
Μερικά παιδιά στον Ελαιώνα μας έλεγαν ότι ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους, ενώ κάποιοι δάσκαλοι μας είπαν: «Ήταν ένα αλισβερίσι, μεταξύ των παιδιών, Ελλήνων και προσφυγόπουλων· ήρθαν πιο κοντά, βάθυνε τη φιλία τους. Χάρηκαν τα παιδιά στον Ελαιώνα που άνοιξε η δομή σαν να ήταν η γειτονιά τους, και υποδέχτηκαν τους φίλους και τους συμμαθητές μαζί με τους γονείς τους, έδειξαν στους δασκάλους τους πού μένουν».
Η μαμά του Χατίς είπε στην καθηγήτρια του γιου της: «Φεύγουμε για Γερμανία, αλλά θέλω να σας κάνω το τραπέζι. Μα να μου το πείτε δυο μέρες πριν, να ετοιμάσω τα καλύτερα φαγητά».
Άλλοι δάσκαλοι μας είπαν τις επόμενες μέρες: «Κάποια παιδιά, που ήταν πιο κλειστά και σφιγμένα, με τη γιορτή “ξεκλειδώθηκαν”. Και ενώ δεν ήθελαν να συμμετάσχουν στην προετοιμασία, την τελευταία στιγμή ανέβηκαν στη σκηνή. Μετά τη γιορτή εντάσσονται καλύτερα στην τάξη και ανοίγονται περισσότερο. Στην προετοιμασία της γιορτής υπήρχε πολύ συναίσθημα που πολλές φορές λείπει από τη σχολική καθημερινότητα. Νιώσαμε ότι μπορεί να γίνει δουλειά, δουλειά συλλογική και προσεγμένη ακόμα και στα πλαίσια της κρίσης που μας κόβει τα πόδια, μέσα στη γενική απαξία. Κι αυτό μας δίνει ελπίδα και δύναμη να συνεχίσουμε».
Κάποια παιδιά είπαν: «Μας άρεσε πάρα πολύ, χαρήκαμε που τραγουδήσαμε παρέα με τα παιδιά του Ελαιώνα, θέλαμε να κρατήσει και άλλο η γιορτή! Πότε μπορούμε να ξαναπάμε στον Ελαιώνα;».
Ένας γονιός που δούλευε στο Λιμενικό είπε σε διοργανωτές εργαστηρίων: «Άλλες φορές έχουμε αποδιώξει ανθρώπους, άλλες τους έχουμε σώσει, χαίρομαι πολύ που βλέπω τα παιδιά εδώ χαρούμενα… Σας ευχαριστώ».
Κι ένα παιδί έπεισε τη μάνα του να έρθει, παρόλο που αρχικά εκείνη δεν ήθελε τα προσφυγόπουλα και τους πρόσφυγες, αλλά στην πορεία κάτι άλλαξε.

Η αξία της «μίας» μέρας

katrivanou-2

Οι φωτογραφίες από τη γιορτή στον Ελαιώνα (20.5.2018) είναι του Άγγελου Καλοδούκα

Ήταν ωραία την Κυριακή στον Ελαιώνα. Κι ακούω ήδη στο κεφάλι μου τον αντίλογο: –«Ναι, αλλά ήταν μονάχα μία μέρα· κι η χαρά της μιας μέρας δεν φτάνει, ούτε λύνει τα προβλήματα». Το ξέρω –φυσικά δεν λύνει τα προβλήματα. Κι όμως αυτή η μία μέρα δεν ήταν μόνο μία· ήταν πολλές μέρες προετοιμασίας, που έφτιαξαν σχέσεις μαζί. Κι έτσι, αυτή η μία μέρα, που κλείνει μέσα της πολλές, έχει μεγάλη αξία. Επειδή μπορεί να εμπνέει, να αλλάζει σχέσεις, να μας κάνει να βλέπουμε πολλά πράγματα και αλλιώς.
Αισθάνομαι τη γιορτή αυτή σαν γέννα, μετά την περίοδο της προετοιμασίας και της κύησης. Ο χώρος της δομής άνοιξε και ήρθαν κοντύτερα δάσκαλοι, παιδιά, γονείς, ενώ η ίδια η γιορτή μας έκανε να νιώσουμε χαρά μεγάλη, καθώς ξετύλιγε μπροστά μας τα ταλέντα, την ψυχή και το δυναμικό τόσων ανθρώπων.
Στη Γιορτή του Ελαιώνα
(Κυριακή 20 Μαΐου 2018) συμμετείχαν

Νηπιαγωγείο Ελαιώνα, 5ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω, 81ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 76ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 4ο Δημοτικό Σχολείο Ταύρου, 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 66ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 49ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 3ο Δημοτικό Σχολείο Ταύρου, 85ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 12ο Γυμνάσιο Αθηνών, 51ο Γυμνάσιο Αθηνών, 63ο Γυμνάσιο Αθηνών, Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Ελληνικού και Διαπολιτισμικό Λύκειο Ελληνικού
Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Project Elea, Έλιξ, Ευρωπαϊκή Έκφραση, Χαμόγελο του Παιδιού, IRC, Μετάδραση, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Θεατρική ομάδα «Αερόπλοιο», Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός-Σαμαρείτες.

*H Bασιλική Κατριβάνου είναι ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της ομάδας για την ένταξη των προσφυγόπουλων στα σχολεία.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet