giourgos

Ανάμεσα στα συμπτώματα της αδυναμίας προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες που μαστίζει το παλαιό πολιτικό σύστημα, η περίπτωση του κ. Μητσοτάκη ξεχωρίζει παραδειγματικά.
Όταν, μετά την παραίτηση του κ. Σαμαρά από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας τον Ιούλιο του 2015, ο κ. Μητσοτάκης έθεσε υποψηφιότητα για την αρχηγία, λίγοι διέβλεψαν σε όλο του το μέγεθος το νέο κεφάλαιο στη μεταπολιτευτική ιστορία της συντηρητικής παράταξης, αλλά και της πολιτικής ζωής συνολικά, που εγκαινίασε η ανάρρησή του στην αρχηγία. Δεν είχε ακόμη γίνει σαφές το σοβαρό έλλειμμα της δεξιάς σε δύναμη αυτο-ανανέωσης.
Ακόμη ηχούν στα αυτιά του γράφοντος οι επισημάνσεις, σε κατ’ ιδίαν συζήτηση, συναδέλφου δημοσιογράφου την επομένη της επικράτησης του κ. Καραμανλή στις εκλογές της 7 Μαρτίου 2004. Σοβαρός πολιτικός αναλυτής, με θητεία σε υψηλά πόστα σε έγκριτα συντηρητικά φύλλα, ενεργό μέλος της Ν.Δ., αμφέβαλλε ειλικρινά αν ο Κώστας Καραμανλής θα μπορούσε να παραγάγει το έργο που απαιτούσαν από το κόμμα του οι καιροί μετά την εκφυλιστική κατάληξη του ΠΑΣΟΚικού φαινομένου. Η Νέα Δημοκρατία, είχε πει, δεν έχει συγκροτημένη νεολαία, δεν έχει δεξαμενή στελεχών ικανών να ανταποκριθούν στις ανάγκες των καιρών.
Οι αμφιβολίες του επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά όταν, μετά από μια σύντομη ανανέωση της κυβερνητικής θητείας τον Σεπτέμβριο του 2007, η ΝΔ εγκατέλειψε, χάνοντας τις πρόωρες εκλογές που η ίδια είχε προκηρύξει, αποκαμωμένη, τον Οκτώβριο του 2009.
Αποκαμωμένη είναι ακριβώς η λέξη που αποδίδει την ΝΔ, όπως το κόμμα αυτό είχε πολύ πριν το 2010 και την πολυδιάστατη κρίση. Συμπυκνώνει τη ληθαργική εκείνη κατάσταση —αποτέλεσμα και της έλλειψης νέων στελεχών— που έδωσε την ευκαιρία στον αποσυνάγωγο κ. Σαμαρά να επιστρέψει στο κόμμα και να εφιππεύσει, καταφέρνοντας, στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νέου αρχηγού το Νοέμβριο του 2009, να συγκεντρώσει ποσοστό 50,06%, και να επιβληθεί της κ. Ντόρας Μπακογιάννη (39,72%), ως αποτέλεσμα και της παρεμβολής ενός τρίτου συνυποψήφιου, του κ. Παναγιώτη Ψωμιάδη, που το 10,72% το οποίο απέσπασε, υπέκλεψε κρίσιμες ψήφους από την αντίπαλο του κ. Σαμαρά.
Την πραγματικότητα ήρθαν να αποκαταστήσουν οι εθνικές εκλογές. Το 29,66% που συνέλεξε στις εκλογές της 17 Ιουνίου 2012, έδωσε στη Ν.Δ. την πρώτη θέση, όμως απείχε πολύ από το ποσοστό το οποίο θα της επέτρεπε να ανασυσταθεί και να επιχειρήσει την ανασύσταση του πολιτικού συστήματος της εναλλαγής, που απέκλειε στο διηνεκές τη ριζοσπαστική αριστερά από τη διακυβέρνηση.
Η κάμψη δεν ήταν συγκυριακή. Το επιβεβαίωσε το 27,81% που η Ν.Δ. συνέλεξε στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 —δεύτερο κόμμα, με διαφορά σχεδόν δέκα μονάδων από το 36,34% του ΣΥΡΙΖΑ. Η ποσοστιαία ανάκαμψή της (μόλις 0,29%) στις εκλογές-θρίλερ της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, δεν άφησαν στη ΝΔ περιθώρια αισιοδοξίας για σύντομη επιστροφή.
Ήταν η σειρά του κ. Μητσοτάκη να εφιππεύσει. Και το έκανε με τρόπο που παρουσιάζει ενδιαφέρουσες ομοιότητες με εκείνον ανάρρησης του κ. Σαμαρά στην αρχηγία το 2009. Μετά την παραίτηση του κ. Σαμαρά από την προεδρεία του κόμματος στις 5 Ιουλίου 2015 και την αντικατάστασή του από τον κ. Ευ. Μεϊμαράκη, αποφασίστηκαν εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου την άνοιξη του 2016. Η ήττα στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου μετέθεσε τη διεξαγωγή πριν από το τέλος του 2015. Πρώτος έθεσε υποψηφιότητα ο κ. Μητσοτάκης. Ακολούθησαν οι κ.κ. Απ. Τζιτζικώστας, Άδ. Γεωργιάδης και Ευ. Μεϊμαράκης. Οι εκλογές ορίστηκαν για τις 22 Νοεμβρίου 2015, με δεύτερο γύρο, αν χρειαζόταν, στις 29 Νοεμβρίου.
Θα πραγματοποιούνταν ακώλυτα, αν το πρωί της 22 Νοεμβρίου η κεντρική εφορευτική επιτροπή δεν διέκοπτε τη διαδικασία, μετά από δήλωση της εταιρίας που είχε αναλάβει το τεχνικό μέρος της διεξαγωγής των εκλογών ότι αδυνατούσε «να τηρήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της».
Αποκαλυπτική του τι παίχτηκε στο παρασκήνιο —αλλά αποσιωπήθηκε, προς αποφυγή καταλογισμού ευθυνών για τη βέβαιη διάσπαση που θα επακολουθούσε— είναι η δήλωση του κ. Γεωργιάδη την ίδια ημέρα: «Το σημερινό φιάσκο έχει υπεύθυνους με ονοματεπώνυμο. Όσοι νομίζουν ότι θα διαλύσουν την ΝΔ για να αφήσουν ανενόχλητο τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αυτά που κάνει πλανώνται πλάνην οικτράν». Το ίδιο και η απάντηση-σχόλιο του εκπροσώπου του κ. Μεϊμαράκη: «Ο καθένας μπορεί τώρα να θέλει να κάνει σπέκουλα πάνω στο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί. Ο καθένας έχει τις δικές του πολιτικές σκοπιμότητες»…
Στον εξ αναβολής πρώτο γύρο, στις 15 Δεκεμβρίου, πρώτος αναδείχθηκε, με 160.823 ψήφους (39,80%) ο κ. Μεϊμαράκης, με δεύτερο τον κ. Μητσοτάκη. Η επαναληπτική αναμέτρηση της 10ης Ιανουαρίου 2016 ανέδειξε νικητή τον κ. Μητσοτάκη, με τον κ. Μεϊμαράκη να συγκεντρώνει ποσοστό 47,57%. Είχε προηγηθεί δήλωση στήριξης του κ. Μητσοτάκη από τον κ. Γεωργιάδη... Ο κ. Τζιτζικώστας τήρησε στάση αιδήμονος ουδετερότητας… Ο κ. Μεϊμαράκης απέφυγε κάθε σχόλιο…
Κάποια στιγμή θα αποσαφηνιστεί αν ο κ. Μητσοτάκης είναι ανδρείκελο του κ. Σαμαρά, που τον ανέδειξε στην αρχηγία και έκτοτε του υπαγορεύει πολιτική, ή αν πρόκειται για δύο αντίγραφα του ίδιου προτύπου: τρόφιμοι και οι δύο του Χάρβαρντ, γαλουχημένοι με μια ελιτίστικη, ακραία ταξική κοσμοαντίληψη, φανερή στην αποστροφή που αισθάνονται, στην απαξίωση που επιφυλάσσουν στη μάζα των πολλών. Στην υποτίμηση, εν τέλει, της δημοκρατίας. Με αποκορύφωμα της ανερμάτιστης πολιτείας του κ. Μητσοτάκη ως αρχηγού, την άθλια διαχείριση του Μακεδονικού από το δίδυμο που νέμεται ένα ιστορικό κόμμα, και την επιλογή τους να κατατεθεί από την αποκαμωμένη Νέα Δημοκρατία πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, με μόνη επιδίωξη τη νομή της εξουσίας, αδιαφορώντας αν η διχαστική πολιτική τους εμπερικλείει κινδύνους για τη χώρα —για το ίδιο τους το κόμμα, που έχει αφεθεί άβουλο να βαδίζει την οδό της απαξίωσης από αδυναμία αυτο-ανανέωσης, από ανικανότητα να αφουγκραστεί το πνεύμα των καιρών.

Κωστής Γιούργος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet