tsigonias

Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις από απόσταση αυτό που πραγματικά συμβαίνει στη Μανωλάδα. Ακόμα και μια επίσκεψη όμως, έστω και αρκετών ωρών, πάλι δεν φθάνει. Γιατί κάθε στιγμή προστίθεται και ένα νέο στοιχείο, κάθε ώρα παραμονής προσθέτει νέα δεδομένα, που μάλιστα συχνά ανατρέπουν κάποια προηγούμενα.
Πρέπει να μείνεις πολύ στη Μανωλάδα για να αποκτήσεις εικόνα, αφού δεις πολλά και αφού ακούσεις πολλούς. Και φυσικά να έχεις πάει εκεί για να κατανοήσεις και να βοηθήσεις ουσιαστικά. Όχι για να καταγγείλεις, ούτε γιατί ένας τυπικός υπηρεσιακός ρόλος σε υποχρεώνει για μια σύντομη παρουσία σου.
Στην καυτή εβδομάδα που ακολούθησε την ολοσχερή καταστροφή από πυρκαγιά των «σπιτιών»-θερμοκηπίων μερικών εκατοντάδων ανθρώπων, για πρώτη φορά παρουσιάζονται ενδείξεις πως ίσως αποτελέσει την αρχή για τη δημιουργία, γρήγορα, ενός σχεδίου αξιοπρεπούς εργασίας και διαμονής των μεταναστών εργατών γης. Ενός υποδείγματος χρήσιμου όχι μόνο για τη Μανωλάδα.
Βρεθήκαμε στην περιοχή την επόμενη μέρα, ακολουθώντας το φορτηγό της «Αλληλεγγύης για όλους», ένα φορτηγό γεμάτο με σκηνές, υπνόσακους, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής και τρόφιμα, που συγκεντρώθηκαν από την «Αλληλεγγύη» με τη συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής και της Παμπειραϊκής.
Την ίδια μέρα βρέθηκαν στην Μανωλάδα τα μεταναστόπουλα δεύτερης γενιάς της Generation2.0., η πακιστανική κοινότητα, η ΚΕΕΡΦΑ, η Πρεσβεία του Μπαγκλαντές. Από την πρώτη ημέρα της καταστροφής στάθηκαν στο πλευρό των εργατών ταξιδεύοντας επί τόπου η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου και ο υφυπουργός Νάσος Ηλιόπουλος. Τις επόμενες ημέρες ο Δημήτρης Βίτσας με κλιμάκιο του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι τοπικές του οργανώσεις σε καθημερινή βάση.

Οι δεσμεύσεις

Το υπουργείο Εργασίας αποδέχθηκε από την πρώτη στιγμή μια πολύ σοβαρή δέσμευση. Εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και διαμονής, αλλά και πλήρως κατοχυρωμένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής δεσμεύτηκε με τη σειρά του για τη γρήγορη επανέκδοση των κατεστραμμένων χαρτιών των εργατών και για τη γρήγορη επίσης δρομολόγηση διαδικασιών νόμιμης παραμονής για όλους τους εργαζόμενους στις αγροτικές καλλιέργειες. Το άμεσο ενδιαφέρον, η φυσική παρουσία και τα θερμά λόγια των υπουργών έδωσαν ελπίδα και σε συμβολικό επίπεδο έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Από τις πράξεις τους, όμως, θα κριθούν και οι ευαισθησίες και οι προθέσεις και τελικά όλο το παιχνίδι.
Από εκεί περιμένουν απάντηση και τα αιτήματα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, καθώς ανακοινώσεις εξέδωσαν το τμήμα Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ΠΑΜΕ. Η γραμματεία μεταναστών και προσφύγων του ΠΑΜΕ, μάλιστα, επισκέφθηκε την Μανωλάδα μοιράζοντας προκήρυξη μεταφρασμένη στη γλώσσα των μεταναστών. Ανήσυχοι προφανώς από την άμεση κυβερνητική παρουσία, καλούν τους μετανάστες «να κλείσουν τ΄ αυτιά τους στις κυβερνητικές Σειρήνες και να μην περιμένουν καμιά λύση από τα πάνω». Την ίδια στιγμή με παράλληλη, αμετάφραστη προφανώς προκήρυξη, ζητούν -και σωστά- από την κυβέρνηση να εξασφαλίσει άμεσα τη διαμονή των εργατών γης σε ανθρώπινες συνθήκες, ζητούν πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη και εργασιακά δικαιώματα, καθώς και έκδοση αδειών παραμονής για όλους.
Στη Μανωλάδα για την οποία υποχρεωτικά πρέπει να επανέλθουμε, η εκμετάλλευση πάει σύννεφο, αλλά και η αδυναμία των κάθε είδους αρχών να αντιμετωπίσουν στοιχειωδώς τα προβλήματα, βρίσκεται τουλάχιστον μέχρι τώρα στα ύψη. Η εκμετάλλευση έχει ως θύματά της κυρίως τους μετανάστες. Δεν είναι όμως τα μόνα. Η εξίσωση της Μανωλάδας είναι έτσι κι αλλιώς πολύ δύσκολη.
Σε ένα χωριό 1.000 ανθρώπων διαμένουν μόνιμα 1.000 περίπου μετανάστες. Εποχιακά, Φλεβάρη με Ιούνη (στους μήνες της φράουλας) 7.000 επιπλέον ψυχές εργατών γης προστίθενται στην εξίσωση. Χωρίς καμία υποδομή και χωρίς πολλές – πολλές ευαισθησίες. Τα πολύ υψηλά κέρδη τα καρπώνονται πολύ λίγοι, δεν είναι για όλο το χωριό, όλοι οι κάτοικοί του όμως ζουν τις δυσκολίες.

Αναγκαίες απαντήσεις

Ποιος θ΄ αλλάξει τις παραμέτρους; Πώς θα διανεμηθεί δικαιότερα το αποτέλεσμα της δουλειάς των μεταναστών; Ποιες είναι οι υποχρεώσεις εργοδοτών, κράτους, αυτοδιοίκησης απέναντι στους εργάτες, αλλά και στους κατοίκους της περιοχής που επηρεάζονται από τις δυσκολίες; Οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν άμεσα.
Τελειώνοντας ένα ακόμη συμπέρασμα από μία συζήτηση που κάναμε με συντρόφους και συντρόφισσες του Τμήματος Προσφυγικού- Μεταναστευτικού (μεταξύ μας και η Ελένη Σταματάκη) επιστρέφοντας ξημερώματα στην Αθήνα.
Στη Μανωλάδα δεν κυριαρχεί τουλάχιστον αυτή την περίοδο ρατσισμός. Αν υπάρχουν κρούσματα είναι μεμονωμένα. Στην είσοδο του χωριού ξεδιψάσαμε με νερά από μπακάλικο που ο ιδιοκτήτης του είναι Μπαγκλαντεσιανός. Τους ανθρώπους, ιδιαίτερα τους μετανάστες που ζουν καιρό εκεί, οι χωρικοί τους φωνάζουν με τα μικρά τους ονόματα και τους κερνάνε συχνά καφέ στο ίδιο καφενείο. Τις αντιπροσωπίες ακολουθούσαν νέοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να βρουν λύσεις. Στις στιγμές έντασης που υπήρξαν, κανείς από αυτούς δεν έκανε καμία παρεκτροπή. Ο ρατσισμός φαίνεται όπου υπάρχει, εμείς τις ώρες που περάσαμε εκεί δεν τον συναντήσαμε.
Και είναι αυτό το «ένα και στο χέρι» που λέμε. Τώρα, όμως, πρέπει να διεκδικήσουμε λύσεις. Αξιοπρεπή ζωή για τους ξένους μας, φραγμούς στην εκμετάλλευση και κυματοθραύστες στο ρατσισμό.
Νίκος Τσιγώνιας
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet