Να συναντηθούμε με ευρύτερες δυνάμεις της κοινωνίας που αντιλαμβάνονται την ανάγκη επίλυσης

Οχι μια φορά, εδώ στην «Εποχή» και σ’ αυτή την στήλη, υποστηρίξαμε ότι δυο από τις σοβαρότερες εκκρεμότητες της χώρας, η άρση της μνημονιακής επιβολής, λόγω της χρεοκοπίας της χώρας, και η επίλυση της διαφωνίας μας με τη γειτονική Βόρεια Μακεδονία μπορεί να συμβούν από αυτή την κυβέρνηση που έχει κορμό την Αριστερά. Και ότι αν αυτό συνέβαινε, θα ήταν καθοριστικό, θα μπορούσε να αναδιατάξει τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Θα προσέδιδε μια τεράστιας πολιτικής σημασίας νέα αξιοπιστία στην Αριστερά. Αυτό, όπως τώρα βλέπουμε, συμβαίνει.

Ολισθηρό υπόστρωμα

Συμβαίνει ή προς τα εκεί οδηγούν οι εξελίξεις, ωστόσο κανείς και καμία, και εμείς εδώ, δεν μπορέσαμε να προβλέψουμε το μεγάλο βάθος και το τεράστιο βάρος αυτών των δυο εξελίξεων, ιδίως της επίλυσης του μακεδονικού. Διότι και τα δύο αυτά θέματα, μετά τις διαψεύσεις μυωπικών προβλέψεων, όπως για «αριστερές παρενθέσεις» ή κατάρρευση της κυβέρνησης ή ακόμη και της οικονομίας, έρχονται να ανησυχήσουν σοβαρά τις συστημικές δυνάμεις, ίσως και αφυπνίζοντας τες, ώστε αποφάσισαν να δώσουν την έσχατη μάχη, να βάλουν στο τραπέζι τα ρέστα τους.
Αυτό, όμως, το δεύτερο λάθος, άλλης ποιότητας, είναι και άκρως επικίνδυνο για την ελληνική κοινωνία και ενδεχομένως, υπό ορισμένες συνθήκες καταστεί επικίνδυνο και για τη χώρα. Η στείρα και επιβλαβής άρνηση της ΝΔ, η νοσηρή ταλάντευση ή και άρνηση των δυνάμεων —κατά ένα μέρος— του Κέντρου, η μυωπική και συντηρητική εθνικιστική αναδίπλωση του ΚΚΕ διαμορφώνουν ένα υπόστρωμα ολισθηρό. Ένα περιβάλλον που μπορεί να αναπτυχθούν κάθε είδους ακροδεξιές δυνάμεις ή να ξαναζήσουμε διχασμούς.
Δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει το εύρος των δυνάμεων που συγκροτούν την κάθετη αντίδραση στο ενδεχόμενο λύσης στο Μακεδονικό. Το κομμάτι της αστικής τάξης που πολιτικά θέλει να εκπροσωπεί η ΝΔ, εφόσον δεν μπόρεσε να εμποδίσει την κυβέρνηση της Αριστεράς στο οικονομικό πεδίο, σπεύδει να εκμεταλλευτεί ένα μείζον θέμα εξωτερικής πολιτικής και μέσω αυτού, οικοδομώντας ένα κάστρο εθνικοφροσύνης, να εμποδίσει, να κατανικήσει την πορεία της Αριστεράς. Ο πιο εύκολος δρόμος, γνωστός εξάλλου από μαύρες εποχές, είναι η κατηγορία της μειοδοσίας, της προδοσίας. Καλό, βέβαια, είναι που απομονώθηκε ο χρυσαυγίτης βουλευτής Μπαρμπαρούσης αλλά σε τι κλίμα πήρε αυτό το θάρρος; Πόσες φορές «έγκυρες» πένες δεν έχουν υπαινιχθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποφύγει ακόμη και τις εκλογές;

Νηπιώδης πολιτική ανάλυση  

Χωρίς να υποτιμήσει κανείς και καμία τους κινδύνους που εμπεριέχει αυτή η τακτική της ΝΔ, ωστόσο, σήμερα υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές που δεν τους ενισχύουν, τους αποδυναμώνουν. Οι πολίτες αυτά τα οκτώ χρόνια έμαθαν πολλά και μπορεί να διακρίνουν το κάλπικο. Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, παρά την προπαγάνδα, έχει τώρα δική της άποψη για την κυβέρνηση και το έργο της, ανεξάρτητα αν θα την ψηφίσει ή όχι. Δεν μπορεί να είναι αδιάφορη μπροστά στο γεγονός της εξόδου από το πρόγραμμα ή της επίλυσης του μακεδονικού. Δεν στηρίζουν εθνικιστικές θέσεις σημαντικοί διανοούμενοι, όπως το 1992. Είναι, ακατανόητη εξάλλου και στο διεθνές πεδίο η στάση της συντηρητικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα.
Παρά τη δυναμική, δήθεν, αντίδραση της ΝΔ, η αξιωματική αντιπολίτευση είναι σε δεινή θέση και ο πρόεδρος της Κ. Μητσοτάκης απολύτως εγκλωβισμένος. Έχει παρακάμψει όλες τις ευκαιρίες να πιάσει το νήμα για μια αξιόπιστη συντηρητική αντιπολίτευση και προσφεύγει σε όλο και μεγαλύτερη όξυνση. Η πρόταση μομφής είναι τόσο φανερό σφάλμα που απορεί κανείς με τη νηπιώδη πολιτική ανάλυση που κάνουν στην ηγεσία της ΝΔ. Ακόμα και το κέρδος που έχει, καθώς υπερψηφίζει την πρότασή της το ΚΙΝΑΛ –προφανώς επιχειρώντας να αποφύγει τη διάσπαση, προς το παρόν–, είναι ελάχιστο μπροστά στο όφελος που έχει ο πρωθυπουργός –που δεχόταν κριτική γιατί δεν πάει τη συμφωνία στη Βουλή– να πάει στις Πρέσπες για την υπογραφή της συμφωνίας με μια πρόσφατη ανάκτηση της εμπιστοσύνης της Βουλής.

Χρειάζονται πειστικά επιχειρήματα

Ασφαλώς, χρειάζεται να υπάρξει και στην πλευρά της κυβέρνησης, τον ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλη προσοχή, σύνεση και σταθερότητα. Ο δρόμος είναι τραχύς και μακρύς. Η κυβέρνηση, απομακρυνόμενη από τη λειψή αντίληψη που εμφάνισε στην αρχή, όταν άνοιξε το μακεδονικό, για το τι σημαίνει ηγεμονία και πως επιτυγχάνεται —θεωρώντας εύκολο και όχι πεδίο που μπορεί ο αντίπαλος να οργανώσει επιτυχώς την επίθεσή του— οφείλει να απευθυνθεί με πειστικά επιχειρήματα σ΄ ολόκληρη την κοινωνία. Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην ΕΡΤ να είναι ο μπούσουλας και όχι οι ατάκες που συχνά εκπέμπονται από το Μαξίμου. Δεν χρειάζονται περιττές επιθέσεις και όταν ακόμα προκαλούμαστε.
Υπάρχει πολύς κόσμος, πολίτες, στη συντηρητική παράταξη και το Κέντρο που θέλουν να λυθεί το μακεδονικό, που δεν θέλουν να ανακοπεί ο δρόμος προς την έξοδο από το πρόγραμμα. Υπάρχει κόσμος που ακολουθεί το ΚΚΕ ή ακολουθούσε τη ΛΑΕ και πέφτει από τα σύννεφα με τον εθνικισμό που αποκαλύπτουν αυτά τα κόμματα. Τα οποία ανακαλύπτουν ως και αλυτρωτισμούς στη Βόρεια Μακεδονία όπως και οι δεξιοί!
Το θέμα είναι σοβαρό και το βλέπουν σημαντικές δυνάμεις πέρα από μας. Διανοούμενοι, διεθνολόγοι, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι-αναλυτές που μέχρι χθες επέκριναν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, συχνά με εμπάθεια, χωρίς να προσέχουν τα λόγια τους, τώρα στηρίζουν τη λύση για τη Βόρεια Μακεδονία, τη μακεδονική γλώσσα, τη μακεδονική εθνότητα κ.τ.λ. Εκτιμούν την προσπάθεια που έγινε και κατανοούν τις δυσκολίες και του γειτονικού λαού, που υποχρεώθηκε να αλλάξει όνομα χάριν της επίλυσης ενός δύσκολου προβλήματος. Μ΄ αυτούς μαζί μπορούμε να οργανώσουμε ανοιχτές συζητήσεις ενημέρωσης των πολιτών, του λαού σ΄ ολόκληρη τη χώρα. Αυτή η μάχη μπορεί να κερδηθεί αν οργανωθεί σωστά, με ευρύ πνεύμα.

Παύλος Κλαυδιανός

 

 

Εν όψει ενός κρίσιμου Eurogroup

pavlos-plaisio

To Eurogroup της Πέμπτης 21ης Ιουνίου ίσως αποδειχθεί καθοριστικό για το μέλλον της ελληνικής περίπτωσης. Ο στόχος είναι δεδομένο ότι είναι δύσκολος, διότι θα επιχειρηθεί συμφωνία για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης, τον καθορισμό της δόσης που θα εκταμιευτεί από τον ESM (την οποία προσδιόρισε ανάμεσα στα 10 και 12 δισ. ευρώ), τη μεταμνημονιακή παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας και φυσικά για τα μέτρα για το χρέος, όπως δήλωσε ο κ. Ρέγκλινγκ. Και η συνεδρίαση θα είναι πολύωρη πρόσθεσε.
Αν υπάρξει ένα εμπόδιο, αυτό, ασφαλώς, θα προκύψει από τις παραμένουσες διαφωνίες ΔΝΤ–Γερμανίας που παρά τη σχετική άμβλυνση τους και τη βάσιμη, σχεδόν βέβαιη, αναζήτηση ενός συμβιβασμού, παραμένουν. Δεν αποκλειόταν, επομένως, όπως αναφερόταν και σε έγκυρα ρεπορτάζ, να υπάρξουν και έκτακτες συναντήσεις παράλληλα με τη Σύνοδο Κορυφής στις 26-27 Ιουνίου για τις τελευταίες εκκρεμότητες (Γ. Αγγέλης, capital.gr). Από τα τέσσερα θέματα που θα τεθούν την Πέμπτη τα δύο είναι σχετικά εύκολα. Το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης, δηλαδή το πρώτομ είναι σχεδόν βέβαιο. Η εκταμίευση, το δεύτερο, επίσης, καθώς στην πορεία των διαπραγματεύσεων επιλέχθηκε η ενίσχυση του «μαξιλαριού» για διασφάλιση έναντι διαταραχών στις αγορές και τελικής απομάκρυνσης από το ενδεχόμενο προληπτικής στήριξης.
Δεν είναι, όμως, τόσο εύκολα τα άλλα δύο. Η ενισχυμένη εποπτεία είναι στο κέντρο της διαπραγμάτευσης, διότι συνδέεται ευθέως και με τις αποφάσεις για το χρέος, την έκταση ελαφρύνσεων και προϋποθέσεων. Ο κ. Μοσκοβισί εμφανίστηκε κάπως χαλαρός για το είδος της εποπτείας. «Κανένας δεν πιέζει για προληπτική γραμμή, όλοι θέλουν η Ελλάδα να βγει από το πρόγραμμα ως κανονική χώρα, κανένας δεν θέλει ένα τέταρτο πρόγραμμα, όλοι θέλουν, πρώτον, ισχυρή εφαρμογή των συμφωνηθέντων, δεύτερον, ένα δυνατό πακέτο μέτρων ελάφρυνσης του χρέους και, τρίτον, μία σημαντική μεταμνημονιακή επιτήρηση. Αν έχουμε όλα τα παραπάνω, τότε η Ελλάδα θα βγει από το πρόγραμμα με έναν θετικό και αξιόπιστο τρόπο στις αγορές».
Όσον αφορά το χρέος, η αποσαφήνιση ήταν ακόμα μικρότερη, καθώς ο τελικός συμβιβασμός Γερμανίας–ΔΝΤ δεν είχε βρεθεί. Αυτό, όμως, το οποίο συνάγεται από τις διάφορες δηλώσεις αξιωματούχων και πληροφορίες είναι ότι οι τελικές ελαφρύνσεις θα είναι ουσιαστικότερες απ΄ ότι φαίνονταν μερικές εβδομάδες πριν. Αυτό επιβάλλει η ανάγκη και της Γερμανίας, καθώς η μη συμμετοχή του ΔΝΤ δεν θα την απαλλάσσει, έναντι και της δικής της Βουλής, από το να παρουσιαστεί μια έκθεση που να βεβαιώνει ότι το χρέος της Ελλάδας είναι βιώσιμο. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ρωτήθηκε σχετικά και είπε, κατά την κοινή συνέντευξή του με τον κ. Ρέγκλινγκ, «ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διευθετηθεί και να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις του Eurogroup του Ιουνίου 2017». Πρόσθεσε ότι το θέμα «έχει πολλές λεπτομέρειες για να τις πούμε τώρα».
Εξαιρετική πολιτική σημασία έχει για την ελληνική κυβέρνηση η μεταμνημονιακή επιτήρηση να αφήνει τόσους βαθμούς ελευθερίας που να μπορεί να ασκήσει πολιτική που ναι μεν δεν θα αλλάζει τους στόχους, αλλά θα επιτρέπει να εφαρμοστεί το πρόγραμμά της ή να αμβλύνει επώδυνα ψηφισμένα μέτρα. Φαίνεται ότι και αυτή η συζήτηση δεν πάει άσχημα και πια αξιωματούχοι της κυβέρνησης, ενθαρρυμένοι κάπως, παραδέχονται ότι συμπεριλαμβάνουν και την έκταση των περικοπών των συντάξεων. Και ο κ. Ντομπρόβσκις, όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε κάπως χαλαρά ότι «επ’ αυτού του θέματος θα ήθελα να επαναλάβω ότι δεν υπάρχει κάτι νέο πέραν των αλλαγών που έχουν νομοθετηθεί».

Π.Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet