proti-2

Η περασμένη εβδομάδα μπορεί να περιλάμβανε την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, όμως τίποτε δεν εμπόδισε να σημαδευτεί από ακόμη πιο ακραία βάναυση συμπεριφορά απέναντί τους στη Μεσόγειο, στην Ευρώπη, στον κόσμο. Η σημερινή σύνοδος των δέκα χωρών που συγκαλείται με πρωτοβουλία του Γιούνκερ –Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, Ελλάδα, Βουλγαρία, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Ολλανδία– υπάρχει τελικά κίνδυνος να σκληρύνει ακόμη πιο πολύ τη στάση της Ευρώπης και να επιβληθούν μέτρα που, με κάθε τρόπο, θα εμποδίζουν τους κατατρεγμένους να προσεγγίσουν τα παράλια της Μεσογείου στην Ευρώπη. Με κάθε τρόπο και μέσο, δηλαδή έξω όχι μόνο από τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη, αλλά και από τις διεθνείς συμβάσεις που φαίνεται τώρα δεν έχουν, για την ηγεσία του Δυτικού Κόσμου, καμία αξία.
Ο Τραμπ δεν δίστασε να χωρίσει τα παιδιά από τους γονείς τους πρόσφυγες σαν –τρομοκρατικό– αντικίνητρο! Ο Σαλβίνι απαγόρευσε σε 2, μέχρι στιγμής, πλοία με διασωθέντες πρόσφυγες να προσεγγίσουν ιταλικό λιμάνι. Ο ούγγρος πρωθυπουργός Ορμπάν και το κοινοβούλιο της χώρας ποινικοποίησαν την παροχή βοήθειας σε πρόσφυγες και μετανάστες. Ο Ζεερχόφερ, ο ακροδεξιός υπουργός Εσωτερικών της Μέρκελ, απειλεί ότι δεν θα περιμένει άλλο τις συνεννοήσεις κορυφής και θα αρχίσει να στέλνει πίσω πρόσφυγες που πέρασαν τα σύνορα της Γερμανίας. Η Α. Μέρκελ, απ’ ό,τι φάνηκε και από τη συνάντηση με τον γάλλο πρόεδρο Μ. Μακρόν, υποχωρεί στις πιέσεις του υπουργού της και προτείνει -πέραν της επιστροφής των προσφύγων από εδώ και πέρα στις χώρες της πρώτης καταγραφής- να εμποδίζονται οι άνθρωποι να φύγουν από την Αφρική ή την Ασία όχι μόνο με στρατούς και συνοριοφύλακες, αλλά και με δημιουργία κλειστών κέντρων –δηλαδή φυλακών– σε τρίτες χώρες, όπως η Λιβύη, η Τυνησία, Νιγηρία, και να εξετάζεται εκεί το άσυλό τους. Έγιναν ως και σκέψεις για να «εγκατασταθούν» τέτοιου είδους κέντρα και οι πρόσφυγες, δηλαδή να εγκιβωτιστούν, σε χώρες των –Δυτικών– Βαλκανίων...
Η Ελλάδα δια του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρη Βίτσα, αντέδρασε -και πολύ σωστά- μόλις έλαβε το προσχέδιο ανακοινωθέντος για τη σημερινή σύσκεψη. Σε αντίθετη κατεύθυνση προτείνει: «πρώτον, νόμιμες και ασφαλείς οδούς για τους πρόσφυγες, ώστε να μην στρέφονται στα κυκλώματα διακίνησης. Δεύτερον, δίκαιο και βιώσιμο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, που είναι ανθεκτικό σε κρίσεις και δεν θα επιβαρύνει αποκλειστικά τα κράτη-μέλη στα εξωτερικά σύνορα. Και, τρίτον, ενίσχυση της συνεργασίας με τις τρίτες χώρες για την αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτίων της μετανάστευσης». Τόνισε επίσης ότι για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρξει επιμερισμός του βάρους και όχι περαιτέρω επιβάρυνση του υπό πίεση κράτους πρώτης υποδοχής με πρόσθετες υποχρεώσεις και περίπλοκες διαδικασίες που δεν δύνανται να τηρηθούν. «Είμαστε υπέρ της συνεργασίας των κρατών για μια αποτελεσματική διαχείριση των συνόρων, όμως, με πλήρη σεβασμό στους κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές δεν είναι «εισβολή» απέναντι στην οποία πρέπει να «αμυνθούμε»», πρόσθεσε. Το ίδιο και η Μάλτα. Ακόμη πιο μεγάλη σημασία έχει ότι αντέδρασε ο εκπρόσωπος της Τυνησίας: «Όχι», απάντησε ο πρέσβης της, κ. Ταχάρ Σερίφ. «Ήδη υποφέρουμε πολύ από αυτά που συμβαίνουν στη Λιβύη ως αποτέλεσμα ευρωπαϊκών ενεργειών», δήλωσε.
Το πιο τραγικό, όμως, είναι ότι την απόσυρση του προσχεδίου που προέβλεπε επιστροφές στις πρώτες χώρες καταγραφής και outsourcing του ασύλου, ανέκοψε ο φοβικός Σαλβίνι. Αλλά μην χαιρόμαστε: ο Σαλβίνι θέλει να προστατεύσει την Ιταλία –δίκαια ως εδώ– από τις επιστροφές που θέλει να κάνει η Γερμανία. Συντάσσεται, όμως, πλήρως με τα μέτρα αποτροπής των προσφυγικών – μεταναστευτικών ροών, τη δημιουργία «ευρωπαϊκών κέντρων προστασίας» στο έδαφος τρίτων χωρών κτλ. Αυτές είναι οι προτάσεις του για σήμερα στη σύσκεψη, προτάσεις που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, υποστηρίζονται από το 70% του ιταλικού λαού.
Πώς  φθάσαμε σε αυτή την τρομαχτική κατάσταση οι ευρωπαϊκές κοινωνίες να βλέπουν τις κυβερνήσεις τους να αφήνουν κόσμο να πνίγεται, να τον κλείνουν σε στρατόπεδα επειδή προσπαθεί να γλιτώσει από την πείνα και τους πολέμους, και να μην αντιδρά ή ακόμα χειρότερα να επικροτεί; Το ερώτημα είναι πολυπαραγοντικό και δεν μπορεί να αναλυθεί επαρκώς εδώ. Σίγουρα, όμως, δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο, όπως αναπάντητες δεν πρέπει να μείνουν και οι ακροδεξιές πολιτικές και προτάσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Είναι χρέος των λαών να αντιδράσουν στη γενοκτονία που συντελείται στη Μεσόγειο, όπως πολύ σωστά περιγράφει ο Ετιέν Μπαλιμπάρ στη σελίδα 31.

Τζ. Α.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet