pavlos

Η αναστολή αύξησης του ΦΠΑ στα 5 νησιά, η οποία είχε συμφωνηθεί σε ανώτατο επίπεδο —τουλάχιστον μεταξύ Α. Τσίπρα, Α. Μέρκελ και Ζ. Κ. Γιούνκερ— θεωρήθηκε ικανή ευκαιρία για να σταλεί ένα μήνυμα προς την ελληνική κυβέρνηση από την γερμανική —με την ανοχή, όμως, ή και σιωπηρή αν όχι και φανερή συμφωνία επίσης εκπροσώπων ευρωπαϊκών θεσμών. Η αιτία, βέβαια, ιδίως για το ύψος του ποσού που είναι επίδικο —28 εκ. ευρώ— μπορεί να είναι γελοία και να προκάλεσε ειρωνικά σχόλια η αντίδραση του γερμανικού κοινοβουλίου —π.χ., από τον Π. Μοσκοβισί— όμως αξιοποιήθηκε κατάλληλα για να προειδοποιηθεί η ελληνική κυβέρνηση για το τι θα συνεπάγονται την μετά την έξοδο περίοδο τάσεις αυτονόμησης της.
Η ελληνική πλευρά θεωρήθηκε ότι αθέτησε ένα προαπαιτούμενο και κλήθηκε «να δεσμευθεί ότι ο ΦΠΑ θα αυξηθεί στο τέλος του χρόνου», όπως είτε ο κ Ρέγκλινγκ, ενημερώνοντας ταυτόχρονα ότι ήδη όρισε ποιες δαπάνες θα περικόψει —αμυντικές— συμπληρωματικά. Και ο πορτογάλος πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, κ. Σεντένο, έσπευσε, μέσα στο κλίμα αυτό, να σημειώσει ότι «το επόμενο στάδιο, το τέλος του προγράμματος είναι πολύ σημαντικό για τη δημιουργία εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα και για αυτό πρέπει να παραμείνει πιστή στις δεσμεύσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του προγράμματος».
Εμμέσως πλην σαφώς, στη συζήτηση έριχνε τη σκιά του και το ζήτημα της περικοπής ή όχι των συντάξεων. Μιλώντας στο ευρωκοινοβούλιο, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, κ. Σολτς, ήταν κάπως προσεκτικός και δεν απομακρύνθηκε εντελώς από τις σχετικές δηλώσεις Μοσκοβισί στην Αθήνα, αλλά επανέλαβε κι αυτός τα περί «εμπιστοσύνης». Σημείωσε ότι «θα είναι μεγάλο λάθος να αλλάξουν κομμάτια του προγράμματος που έχουν οριστεί» και τόνισε «ότι το πιο σημαντικό είναι να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη προς την Ελλάδα». Πρόσθεσε, όμως, ταυτόχρονα ότι «παρόλο που μπορεί να υπάρχει ένα νέο περιθώριο ελιγμού με την έξοδο από το πρόγραμμα, θα πρέπει να κινηθούμε στο πλαίσιο αυτών που έχουν συμφωνηθεί».
Εν μέρει, το μπλοκάρισμα του γερμανικού κοινοβουλίου μας θυμίζει ότι σ΄ αυτό προεδρεύει όντως ο κ. Σόιμπλε. Θυμίζει επίσης ότι αυτή είναι, πάντοτε, και η αντίληψη —τιμωρητική— της Γερμανίας. Αποκαλύπτει, όμως, και την αδύναμη θέση, πια της κ. Μέρκελ. Δεν έγινε σεβαστός ο λόγος της και η ανάγκη που την έκανε να αποδεχθεί το ελληνικό αίτημα.
Η περίοδος μετά την 21η Αυγούστου θα δείξει και στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα φέρει στη ράχη της ένα βαρύ πρόγραμμα,  πόσο η Γερμανία θα μπορεί να συνεχίσει να επιβάλει αποφάσεις στους; ευρωπαϊκούς θεσμούς. Όπως και το πόσο αυτοί θέλουν ή θα είναι σε θέση να αυτονομηθούν.


Π. Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet