olp-apopano

Του Χρή­στου Λα­μπρί­δη,
γε­νι­κού γραμ­μα­τέα Λι­μέ­νω­ν

Η είσοδος της χώρας στη μνημονιακή περίοδο, πέρα από το σκοπό της διάσωσης των τραπεζών, αποτέλεσε για τους δανειστές και τους κύκλους που προώθησαν τη λογική των μνημονίων, την ευκαιρία για την εφαρμογή πολιτικών ακραίας νεοφιλελεύθερης έμπνευσης. Οι πολιτικές αυτές στόχευσαν μεταξύ άλλων στη μετατροπή του πλαισίου των παρεχομένων δημόσιων υπηρεσιών σε χώρο κερδοσκοπίας, στον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων και εν τέλει στη συσσώρευση περισσότερου πλούτου στους έχοντες. Δεν μπορεί βεβαίως κανείς να αγνοήσει ότι η διαπλοκή και το πελατειακό κράτος «έστρωσαν το χαλί» για την εφαρμογή αυτών των μνημονιακών πολιτικών, καθώς λεηλάτησαν τον πλούτο αυτής της χώρας και κατασπατάλησαν τους πόρους της προς ίδιον όφελος δημιουργώντας έτσι ένα ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο. Οι ίδιοι λοιπόν, οι οποίοι ευθύνονταν γι’ αυτήν την κατάσταση, όχι μόνο δεν συνέβαλλαν στην υπέρβαση της, αλλά την χρησιμοποίησαν ως ευκαιρία για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους, απαιτώντας από τα χαμηλότερα στρώματα να πληρώσουν το κόστος της εξόδου, στην οποία η χώρα θα έφτανε αν και όποτε θα ήταν αυτό εφικτό, με τους δικούς τους όρους.
Η έξοδος από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 αποτελεί ημερομηνία ορόσημο γιατί το επόμενο διάστημα η ελληνική κυβέρνηση απελευθερώνεται από το πλαίσια της ασφυκτικής εποπτείας και θα μπορεί πλέον με μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας να σχεδιάσει και να εφαρμόσει πολιτικές υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, των εργαζομένων και των ανέργων. Ωστόσο αυτή η κυβέρνηση αμφισβήτησε την ουσία και τους στόχους των μνημονιακών πολιτικών από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τις τύχες της χώρας, αλλά ακόμα και κατά την εφαρμογή της συμβιβαστικής συμφωνίας του Αυγούστου του 2015, μέσα σε ένα πλαίσιο έντονης διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς και κυρίως μέσω της σύγκρουσης με τη διαπλοκή και τα κατεστημένα συμφέροντα. Η κυβέρνηση αυτή δεν αποδείχθηκε «καλύτερος μαθητής» από τις προηγούμενες αλλά προσπάθησε, και σε πολλές περιπτώσεις πέτυχε, να αλλάξει το μίγμα της πολιτικής και τα μέσα άσκησης της, διατηρώντας την αξιοπιστία της μέσω της επίτευξης συγκεκριμένων οικονομικών μεγεθών και αποτελεσμάτων.

1. Eναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο για τη λι­με­νι­κή βιο­μη­χα­νία

Ει­δι­κό­τε­ρα στο χώ­ρο των λι­μέ­νων και της λι­με­νι­κής βιο­μη­χα­νίας, η κυ­βέρ­νη­ση α­πέ­να­ντι στην πρό­τα­ση για ι­διω­τι­κο­ποίη­ση των φο­ρέων δια­χεί­ρι­σης των λι­μα­νιών, και μά­λι­στα σχε­δόν χω­ρίς ό­ρους και προϋπο­θέ­σεις, α­ντέ­τα­ξε έ­να σχέ­διο βιώ­σι­μης α­νά­πτυ­ξης με ου­σια­στι­κό και ι­σχυ­ρό δη­μό­σιο έ­λεγ­χο και τη δυ­να­τό­τη­τα α­ξιο­ποίη­σης ι­διω­τι­κών πό­ρων για ε­πεν­δύ­σεις σε συ­γκε­κρι­μέ­νους το­μείς.
Ει­δι­κό­τε­ρα, α­πέ­να­ντι στα σχέ­δια για ά­με­ση ο­λο­κλή­ρω­ση των ι­διω­τι­κο­ποιή­σεων των ΟΛΠ και ΟΛΘ που ξε­κί­νη­σε η προ­η­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση και μά­λι­στα χω­ρίς ου­σια­στι­κούς ό­ρους και προϋπο­θέ­σεις, πέ­τυ­χε:
* Τη δια­σφά­λι­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­τω­νμε τη δια­τή­ρη­ση των κα­νο­νι­σμών ε­σω­τε­ρι­κής ορ­γά­νω­σης και λει­τουρ­γίας και προ­σω­πι­κού
* Την πραγ­μα­το­ποίη­ση ε­πεν­δύ­σεων που θα δώ­σουν πραγ­μα­τι­κή α­να­πτυ­ξια­κή δυ­να­μι­κή, ό­χι μό­νο στα δύο λι­μά­νια αλ­λά και στην οι­κο­νο­μία σε το­πι­κό, πε­ρι­φε­ρεια­κό και ε­θνι­κό ε­πί­πε­δο
* Την ε­ξα­σφά­λι­ση ό­χι μό­νο της α­διά­λει­πτης λει­τουρ­γίας των λι­μα­νιών αλ­λά και της α­νά­πτυ­ξης τους μέ­σω της δια­σφά­λι­σης ε­λά­χι­στων ε­πί­πε­δων δια­κί­νη­σης ε­μπο­ρευ­μά­τω­ν
* Τη συ­νέ­χι­ση της α­πρό­σκο­πτης λει­τουρ­γίας των μι­κρο­με­σαίων ε­πι­χει­ρή­σεω­νπου συν­δέ­ο­νται με τη λι­με­νι­κή λει­τουρ­γία και χρη­σι­μο­ποιούν τις λι­με­νι­κές υ­πο­δο­μές.
* Την ε­ξαί­ρε­σηα­πό τις συμ­βά­σεις πα­ρα­χώ­ρη­σης (ΣΠ) πολ­λών χώ­ρων της χερ­σαίας ζώ­νηςπου α­πο­δό­θη­καν στην αυ­το­διοί­κη­ση και σε φο­ρείς του δη­μο­σίου (π.χ. πε­ριο­χή των Λι­πα­σμά­των στη Δρα­πε­τσώ­να, των ε­ξαι­ρού­με­νων χώ­ρων α­πό την ΣΠ στους πα­ρα­λι­μέ­νιους Δή­μους του Πει­ραιά, πρώ­τος προ­βλή­τας στο λι­μά­νι της Θεσ­σα­λο­νί­κης).

2. Α­να­τρο­πή του σχε­δίου των προ­η­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σεων

Α­να­φο­ρι­κά με τα 10 λι­μά­νια που α­νή­κουν στο ΤΑΙ­ΠΕ­Δ, ο προ­γραμ­μα­τι­σμός των προ­η­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σεων για την πώ­λη­ση του πλειο­ψη­φι­κού πα­κέ­του του με­το­χι­κού κε­φα­λαίου των Ορ­γα­νι­σμών Λι­μέ­να α­να­τρά­πη­κε, κα­θώς θα πα­ρα­μεί­νουν υ­πό κρα­τι­κή ι­διο­κτη­σία. Η συμ­φω­νία που ε­πε­τεύχ­θη με τους θε­σμούς για την α­ξιο­ποίη­ση ι­διω­τι­κών κε­φα­λαίων σε ο­ρι­σμέ­να λι­μά­νια και σε συ­γκε­κρι­μέ­νες δρα­στη­ριό­τη­τες σε μια α­να­πτυ­ξια­κή προο­πτι­κή, εί­ναι σύμ­φω­νη με το ευ­ρω­παϊκό πα­ρά­δειγ­μα λει­τουρ­γίας των λι­μα­νιών, το ο­ποίο ε­ξα­σφα­λί­ζει αυ­ξη­μέ­νο δη­μό­σιο έ­λεγ­χο μέ­σω της ε­πο­πτείας της Αρ­χής Λι­μέ­να και τη δυ­να­τό­τη­τα ε­ξα­σφά­λι­σης ε­πεν­δύ­σεων.
Για τα υ­πό­λοι­πα λι­μά­νια (πε­ρί­που 90 φο­ρείς δια­χεί­ρι­σης και 900 λι­με­νι­κές ε­γκα­τα­στά­σεις), που α­νή­κουν κα­τά κύ­ριο λό­γο στην αυ­το­διοί­κη­ση, ο α­κραίας έ­μπνευ­σης νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος σχε­δια­σμός που εί­χε δει το φως της δη­μο­σιό­τη­τας, για α­φαί­ρε­ση των δη­μό­σιων ε­ξου­σιών α­πό τα Λι­με­νι­κά Τα­μεία, α­νά­θε­ση τους σε ε­νιαίο δη­μό­σιο φο­ρέα και διά­θε­ση ό­λων των λι­με­νι­κών ε­γκα­τα­στά­σεων σε ι­διώ­τες, δεν προ­χώ­ρη­σε. Α­ντί­θε­τα, σε συ­νερ­γα­σία με το υ­πουρ­γείο Ε­σω­τε­ρι­κών ξε­κί­νη­σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση με σκο­πό την α­να­διορ­γά­νω­ση του συ­στή­μα­τος λι­με­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης με βά­ση τους ε­ξής ά­ξο­νες: α) δη­μιουρ­γία βιώ­σι­μων και ι­σχυ­ρών φο­ρέων δια­χεί­ρι­σης β) δια­σφά­λι­ση της ευέ­λι­κτης λει­τουρ­γίας τους γ) α­πο­φα­σι­στι­κή συμ­με­το­χή της αυ­το­διοί­κη­σης δ) δια­τή­ρη­ση του δη­μό­σιου χα­ρα­κτή­ρα τους. Ήδη γί­νε­ται ε­πε­ξερ­γα­σία των α­πο­τε­λε­σμά­των και τον Σε­πτέμ­βριο θα τε­θούν εκ νέ­ου σε δια­βού­λευ­ση.

3. Α­ντι­στρο­φή μιας μα­κράς πο­ρείας α­πα­ξίω­σης

Η συ­νει­δη­τή πο­ρεία α­πα­ξίω­σης των δη­μό­σιων υ­πο­δο­μών και της λει­τουρ­γίας τους, προ­κει­μέ­νου να πε­ρά­σουν στα χέ­ρια ι­διω­τών α­πο­τε­λεί μια πρα­κτι­κή που έ­χει δο­κι­μα­στεί σε πολ­λούς χώ­ρους. Δεν θα πρέ­πει, ω­στό­σο, να ξε­χνά­με ό­τι τα λει­τουρ­γι­κά προ­βλή­μα­τα δεν ο­φεί­λο­νται πά­ντα σε μια σκο­πι­μό­τη­τα α­πα­ξίω­σης αλ­λά και σε εν­δο­γε­νείς α­δυ­να­μίες του συ­στή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης. Στο χώ­ρο των λι­μέ­νων, η α­δυ­να­μία α­ξιο­ποίη­σης των συ­γκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των που προ­σφέ­ρει η γεω­γρα­φι­κή θέ­ση της χώ­ρας, η χα­μη­λή προ­σέλ­κυ­ση φορ­τίων, οι δυ­σκο­λίες στην υ­λο­ποίη­ση των α­να­γκαίων ε­πεν­δύ­σεων, η χα­μη­λή ποιό­τη­τα των πα­ρε­χό­με­νων υ­πη­ρε­σιών, η δυ­σκο­λία στην α­ξιο­ποίη­ση χρη­μα­το­δο­τι­κών πό­ρων, οι κα­θυ­στε­ρή­σεις στην υ­λο­ποίη­ση α­να­γκαίων έρ­γων, η α­δυ­να­μία είσ­πρα­ξης α­κό­μα και των λι­με­νι­κών τε­λών, α­πο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της λει­τουρ­γίας του λι­με­νι­κού συ­στή­μα­τος. Για την α­ντι­με­τώ­πι­ση ό­λων αυ­τών των προ­βλη­μά­των, πέ­ραν των προω­θού­με­νων αλ­λα­γών στο σύ­στη­μα λι­με­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης α­παι­τή­θη­καν πα­ρεμ­βά­σεις προ­κει­μέ­νου να α­να­στρα­φεί η πο­ρεία α­πα­ξίω­σης και τα λι­μά­νια να ε­ξυ­πη­ρε­τή­σουν ευ­ρύ­τε­ρες οι­κο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές α­νά­γκες. Για το σκο­πό αυ­τό πραγ­μα­το­ποιή­θη­καν διά­φο­ρες πα­ρεμ­βά­σεις και ε­νέρ­γειες ό­πως:
* Η δη­μιουρ­γία βά­σης δε­δο­μέ­νω­νγια την κα­τα­γρα­φή του συ­νό­λου των λι­μέ­νων και των λι­με­νι­κών ε­γκα­τα­στά­σεων κα­θώς και για την προ­τε­ραιο­ποίη­ση των έρ­γων που α­παι­τού­νται
* Η αύ­ξη­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης προς τα λι­μά­νιαμέ­σω του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σίων Ε­πεν­δύ­σεων με τον τρι­πλα­σια­σμό των πό­ρων που δια­τί­θε­νται και της α­ξιο­ποίη­σης πό­ρων του Ε­ΣΠΑ για έρ­γα α­σφα­λείας λι­με­νι­κών ε­γκα­τα­στά­σεω­ν
* Ο σχε­δια­σμός και η υ­λο­ποίη­ση ση­μα­ντι­κών έρ­γων λι­με­νι­κής υ­πο­δο­μήςτα ο­ποία λύ­νουν χρό­νια προ­βλή­μα­τα και βελ­τιώ­νουν το ε­πί­πε­δο των πα­ρε­χό­με­νων υ­πη­ρε­σιώ­ν
* Η νο­μι­μο­ποίη­ση υ­φι­στά­με­νων λι­με­νι­κών ε­γκα­τα­στά­σεω­ν(που το ί­διο το κρά­τος κα­τα­σκεύα­σε), με­τά α­πό την εκ­πό­νη­ση Με­λε­τών Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Ε­πι­πτώ­σεων, ώ­στε να μπο­ρούν να γί­νουν πα­ρεμ­βά­σεις με στό­χο την ε­νί­σχυ­ση της α­σφά­λειας και τη βελ­τίω­ση των πα­ρε­χό­με­νων υ­πη­ρε­σιώ­ν
* Η α­πλο­ποίη­ση των δια­δι­κα­σιών για την ε­κτέ­λε­ση α­να­γκαίων τε­χνι­κών έρ­γων συ­ντή­ρη­σηςγια την α­πο­φυ­γή ά­με­σου κιν­δύ­νου
* Η μείω­ση των γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών για την ε­κτέ­λε­ση έρ­γων μι­κρής κλί­μα­κας
* Η ε­νί­σχυ­ση της δυ­να­τό­τη­τας είσ­πρα­ξης λι­με­νι­κών τε­λώ­νμε την πρόσ­λη­ψη προ­σω­πι­κού, τη σύμ­βα­ση με τρί­τους και την πρό­βλε­ψη για τη χρή­ση η­λεκ­τρο­νι­κών συ­στη­μά­των
* Η δυ­να­τό­τη­τα το­πο­θέ­τη­σης ναυ­δέ­τω­νσε πε­ριο­χές ε­ντός θα­λάσ­σιας ζώ­νης λι­μέ­να
* Η δυ­να­τό­τη­τα ί­δρυ­σης λι­με­νι­κών γρα­φείων προ­κει­μέ­νου να α­πο­κτή­σουν τα λε­γό­με­να ορ­φα­νά λι­μά­νια φο­ρέα δια­χεί­ρι­σης.
* Η πρόσ­λη­ψη προ­σω­πι­κού για την κά­λυ­ψη των κε­νών ορ­γα­νι­κών θέ­σεω­νστους Ορ­γα­νι­σμούς Λι­μέ­να και στα Λι­με­νι­κά Τα­μεία
* Η α­πό­δο­ση στην αυ­το­διοί­κη­ση χώ­ρω­νπου δεν χρη­σι­μο­ποιού­νται ή δεν πρό­κει­ται να χρη­σι­μο­ποιη­θούν για λι­με­νι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.
Ση­μα­ντι­κό εί­ναι ε­πί­σης το έρ­γο των νέων διοι­κή­σεων των Ορ­γα­νι­σμών Λι­μέ­να που κα­τά­φε­ραν, α­πό το φθι­νό­πω­ρο του 2015 ο­πό­τε και α­νέ­λα­βαν και με­τά, να βελ­τιώ­σουν τη λει­τουρ­γία των λι­μα­νιών, να αυ­ξή­σουν ση­μα­ντι­κά τα οι­κο­νο­μι­κά και ε­μπο­ρι­κά τους με­γέ­θη και να α­πο­δεί­ξουν ό­τι α­κό­μα και μέ­σα σε αυ­τό το δύ­σκο­λο μνη­μο­νια­κό πλαί­σιο μπο­ρούν να υ­πάρ­ξουν θε­τι­κά α­πο­τε­λέ­σμα­τα υ­πέρ της οι­κο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας.
Δεν θα πρέ­πει κα­νείς να πα­ρα­λεί­ψει να α­να­φέ­ρει την έ­ντο­νη και συ­στη­μα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση της Ελ­λά­δας μέ­σω του υ­πουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τείας Λι­μέ­νων στα ευ­ρω­παι­κά θε­σμι­κά όρ­γα­να και στις πρω­το­βου­λίες που α­να­πτύσ­σο­νται ώ­στε να μπο­ρέ­σει να διεκ­δι­κή­σει ε­νερ­γό ρό­λο για τους ελ­λη­νι­κούς λι­μέ­νες και να δια­μορ­φώ­σει το ευ­ρω­παϊκό πλαί­σιο στη νέα ε­πο­χή.
Α­ντί­στοι­χα και σε άλ­λες υ­πη­ρε­σίες, ό­πως για πα­ρά­δειγ­μα η Πλο­η­γι­κή Υ­πη­ρε­σία, η ο­ποία πα­ρά τα οι­κο­νο­μι­κά της πλε­ο­νά­σμα­τα εί­χε α­φε­θεί στην τύ­χη της προ­κει­μέ­νου να α­πα­ξιω­θεί και τε­λι­κά να πε­ρά­σει σε ι­διώ­τες, η πο­ρεία α­πα­ξίω­σης α­να­στρά­φη­κε. Έγι­νε για πρώ­τη φο­ρά α­πό το 2003 προ­μή­θεια ε­ξο­πλι­σμού, έ­γι­ναν προσ­λή­ψεις για πρώ­τη φο­ρά με­τά το 2008, αυ­ξή­θη­καν οι ορ­γα­νι­κές θέ­σεις οι ο­ποίες πε­ρι­κό­πη­καν το 2014, πα­ρά το γε­γο­νός ό­τι αυ­τό δεν α­πο­τε­λού­σε μνη­μο­νια­κή υ­πο­χρέω­ση, και η Πλο­η­γι­κή Υ­πη­ρε­σία έ­χει τε­θεί πλέ­ον σε πο­ρεία εκ­συγ­χρο­νι­σμού και α­νά­πτυ­ξης.
Θα μπο­ρού­σε κα­νείς να α­να­φερ­θεί και σε άλ­λα πα­ρα­δείγ­μα­τα α­πό άλ­λους το­μείς αρ­μο­διό­τη­τας της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τείας Λι­μέ­νων ό­πως εί­ναι ο θα­λάσ­σιος του­ρι­σμός, ό­που η α­στυ­νό­μευ­ση στο θέ­μα των πα­ρά­νο­μων ναυ­λώ­σεων και η αλ­λα­γή του θε­σμι­κού πλαι­σίου αύ­ξη­σε κα­τά 80% σύμ­φω­να με τους πλοιο­κτή­τες τις ναυ­λώ­σεις ελ­λη­νι­κών σκα­φών με ό,τι αυ­τό μπο­ρεί να ση­μαί­νει σε θέ­σεις ερ­γα­σίας και έ­σο­δα για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο το­μέα ό­χι μό­νο δεν ι­κα­νο­ποιή­θη­καν οι ε­πι­διώ­ξεις για πλή­ρη α­πε­λευ­θέ­ρω­ση του κλά­δου, αλ­λά α­ντί­θε­τα πε­ριο­ρί­στη­κε ο α­θέ­μι­τος α­ντα­γω­νι­σμός σε βά­ρος των ε­παγ­γελ­μα­τιών του δρα­στη­ριο­ποιού­νται με συ­νέ­πεια.

4. Nέες προ­κλή­σεις στη με­τα­μνη­μο­νια­κή πε­ρίο­δο

Η κυ­βέρ­νη­ση της α­ρι­στε­ράς, λοι­πόν, αμ­φι­σβή­τη­σε τη φι­λο­σο­φία των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών ό­λη αυ­τή την πε­ρίο­δο και κα­τά­φε­ρε να ι­κα­νο­ποιή­σει χρό­νια αι­τή­μα­τα των το­πι­κών κοι­νω­νιών (ό­πως εί­ναι η α­πό­δο­ση χώ­ρων στην αυ­το­διοί­κη­ση) ή και να λύ­σει προ­βλή­μα­τα μέ­σα σε έ­να ι­διαί­τε­ρο δύ­σκο­λο πλαί­σιο. Υ­πε­ρα­σπί­στη­κε τα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα λι­μά­νια και προω­θεί λύ­σεις προς ό­φε­λος τους.
Δεν θα πρέ­πει κα­νείς ω­στό­σο να πα­ρα­γνω­ρί­ζει ό­τι αν και οι προ­σπά­θειες της κυ­βέρ­νη­σης ο­δή­γη­σαν τη χώ­ρα σε έ­να α­σφα­λώς πιο ευ­νοϊκό πλαί­σιο λει­τουρ­γίας με με­γά­λο βαθ­μό α­νε­ξαρ­τη­σίας στις ε­πι­λο­γές της, οι ση­με­ρι­νές συν­θή­κες ε­μπε­ριέ­χουν δυ­σκο­λίες. Η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να μην εί­ναι πλέ­ον μο­να­δι­κό φαι­νό­με­νο και χώ­ρα «πα­ρίας», πα­ρα­μέ­νει ω­στό­σο μια ευ­ρω­παϊκή χώ­ρα με τα προ­βλή­μα­τα πολ­λών ευ­ρω­παϊκών χω­ρών, ι­διαί­τε­ρα του Νό­του, για τα ο­ποία και θα πρέ­πει να ε­πι­διωχ­θεί και να βρε­θεί συ­νο­λι­κή λύ­ση.
Το ε­πό­με­νο διά­στη­μα ε­πι­διώ­κε­ται η α­να­βάθ­μι­ση των ελ­λη­νι­κών λι­μέ­νων με την ου­σια­στι­κή λει­τουρ­γι­κή έ­ντα­ξη τους στο Διευ­ρω­παϊκό Δί­κτυο Με­τα­φο­ρών για τα λι­μά­νια που α­νή­κουν σε αυ­τό και την α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή ε­ξυ­πη­ρέ­τη­ση των οι­κο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών α­να­γκών για τα υ­πό­λοι­πα. Για το σκο­πό αυ­τό α­παι­τεί­ται:
* Η προώ­θη­ση ε­πεν­δύ­σεω­νπου εί­τε έ­χουν προ­γραμ­μα­τι­στεί εί­τε εί­ναι α­να­γκαίο να πραγ­μα­το­ποιη­θούν στους κύ­ριους λι­μέ­νες της χώ­ρας. Οι συμ­βά­σεις πα­ρα­χώ­ρη­σης σε ΟΛΠ και ΟΛΘ προ­βλέ­πουν συ­γκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις, ε­νώ εί­ναι έ­τοι­μο προς ψή­φι­ση το θε­σμι­κό πλαί­σιο για την προώ­θη­ση ε­πεν­δυ­τι­κών σχε­δίων στα υ­πό­λοι­πα 10 λι­μά­νια που α­νή­κουν στο ΤΑΙ­ΠΕΔ.
* Η αύ­ξη­ση των θέ­σεων ερ­γα­σίαςκαι η δια­σφά­λι­ση και η πε­ραι­τέ­ρω κα­το­χύ­ρω­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­τω­ν
* Η κα­τά­θε­ση πρό­τα­σης προς δια­βού­λευ­ση και στη συ­νέ­χεια η τε­λι­κή δια­μόρ­φω­ση του θε­σμι­κού πλαι­σίου για την αλ­λα­γή του συ­στή­μα­τος λι­με­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σηςγια τη δη­μιουρ­γία ι­σχυ­ρών και α­πο­τε­λε­σμα­τι­κών φο­ρέων δια­χεί­ρι­σης
* Η ε­νί­σχυ­ση της χρη­μα­το­δό­τη­σης των λι­μέ­νων και η α­ξιο­ποίη­ση των ευ­ρω­παϊκών χρη­μα­το­δο­τι­κών ερ­γα­λείων για το σκο­πό αυ­τό
* Η δη­μιουρ­γία πολ­λα­πλα­σια­στι­κών ω­φε­λειώ­νγια την οι­κο­νο­μία με την α­νά­πτυ­ξη νέων δρα­στη­ριο­τή­των (κυ­ρίως στον το­μέα των logisticsκαι της συ­ναρ­μο­λό­γη­σης κα), που θα έρ­θουν ως α­πο­τέ­λε­σμα των ε­πεν­δύ­σεων που πραγ­μα­το­ποιή­θη­καν, πραγ­μα­το­ποιού­νται και θα πραγ­μα­το­ποιη­θούν στα λι­μά­νια και θα προσ­δώ­σουν προ­στι­θέ­με­νη α­ξία
* Η α­νά­πτυ­ξη σχέ­σεων συ­νερ­γα­σίας και αρ­μο­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης με­τα­ξύ των λι­μέ­νων και των α­στι­κών πε­ριο­χώ­νπου τους πε­ρι­βάλ­λουν. Η ο­λο­κλή­ρω­ση της πα­ρα­χώ­ρη­σης χώ­ρων στην αυ­το­διοί­κη­ση με­τά τον Πει­ραιά, τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, την Πά­τρα, την Α­λε­ξαν­δρού­πο­λη , την Κα­βά­λα και στους Δή­μους του Θριά­σιου, στο Λαύ­ριο, στη Ρα­φή­να, στην Κέρ­κυ­ρα, στην Η­γου­με­νί­τσα, στο Βό­λο και στο Η­ρά­κλειο κι­νεί­ται προς αυ­τή την κα­τεύ­θυν­ση.

5. Πα­ρέμ­βα­ση σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο

Τε­λευ­ταίο στοι­χείο που α­φο­ρά στους στρα­τη­γι­κούς στό­χους της χώ­ρας στον το­μέα των λι­μα­νιών, α­φο­ρά στην πα­ρέμ­βα­ση μας σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο. Το τέ­λος των μνη­μο­νίων βρί­σκει την Ελ­λά­δα σε μια πε­ρίο­δο που οι δυ­νά­μεις και οι ι­δέες της α­ρι­στε­ράς στην Ευ­ρώ­πη και στον κό­σμο, πα­ρά το γε­γο­νός ό­τι α­να­κά­μπτουν σε μια σει­ρά α­πό χώ­ρες, δεν εί­ναι κυ­ρίαρ­χες. Η ε­πι­κρά­τη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην Ελ­λά­δα, η σκλη­ρή μά­χη που έ­δω­σε με δυ­νά­μεις υ­πέρ­τε­ρες υ­πέρ του κό­σμου της ερ­γα­σίας, μπο­ρεί να εί­χε ση­μα­ντι­κά α­πο­τε­λέ­σμα­τα στο ευ­ρω­παϊκό πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό, έ­δει­ξε ω­στό­σο ό­τι ο­ρι­σμέ­να ζη­τή­μα­τα θα πρέ­πει να α­ντι­με­τω­πι­στούν σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο σε συ­νερ­γα­σία με τις προο­δευ­τι­κές και α­ρι­στε­ρές δυ­νά­μεις.
Για πα­ρά­δειγ­μα, στο χώ­ρο των λι­μέ­νων, η συ­γκέ­ντρω­ση διε­θνώς με­γά­λου α­ριθ­μού φορ­τίων σε μι­κρό α­ριθ­μό με­τα­φο­ρι­κών ε­ται­ρειών που λει­τουρ­γούν ταυ­τό­χρο­να ως δια­χει­ρι­στές πλοίων και λι­μέ­νων, δί­νει σε αυ­τές τις ε­ται­ρείες (megacarriers) τε­ρά­στια δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή δύ­να­μη έ­να­ντι των κρα­τών, που προ­σπα­θούν να χρη­σι­μο­ποιή­σουν τις λι­με­νι­κές τους υ­πο­δο­μές για τις α­νά­γκες της οι­κο­νο­μίας τους και του α­να­πτυ­ξια­κού τους σχε­δια­σμού. Η ρύθ­μι­ση του πε­δίου σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο, ώ­στε να δια­μορ­φω­θεί έ­να πλαί­σιο δια­σφά­λι­σης του δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος έ­να­ντι της ι­σχύος των megacarriersεί­ναι α­να­γκαία και γι’ αυ­τό α­παι­τού­νται συμ­μα­χίες.
Η ι­σόρ­ρο­πη α­νά­πτυ­ξη στην Ευ­ρώ­πη με­τα­ξύ Βορ­ρά και Νό­του α­πο­τε­λεί ε­πί­σης μια α­να­γκαιό­τη­τα. Την ε­πο­χή της οι­κο­νο­μι­κής ευ­μά­ρειας και μέ­σα σε έ­να ευ­νοϊκό πλαί­σιο κρα­τι­κής πα­ρέμ­βα­σης χτί­στη­καν ση­μα­ντι­κές λι­με­νι­κές υ­πο­δο­μές στο Βορ­ρά. Σή­με­ρα που υ­πάρ­χει η α­να­γκαιό­τη­τα α­νά­πτυ­ξης των λι­με­νι­κών υ­πο­δο­μών στο Νό­το, θε­σμι­κές ρυθ­μί­σεις που προω­θού­νται α­πό κρά­τη μέ­λη και α­φο­ρούν για πα­ρά­δειγ­μα στις ε­πεν­δύ­σεις ε­ντός ΕΕ α­πό τρί­τες χώ­ρες, στην αυ­στη­ρο­ποίη­ση του πλαι­σίου των κρα­τι­κών ε­νι­σχύ­σεων αλ­λά και η ύ­παρ­ξη ρυθ­μί­σεων στο ε­σω­τε­ρι­κό των χω­ρών (ό­πως εί­ναι η δέ­σμευ­ση των α­πο­θε­μα­τι­κών των Ορ­γα­νι­σμών Λι­μέ­να στην Ελ­λά­δα), εί­ναι δυ­να­τό να στε­ρή­σουν α­πό τις χώ­ρες του Νό­του ευ­και­ρίες α­νά­πτυ­ξης. Η δη­μιουρ­γία ε­νός πλαι­σίου για α­νά­πτυ­ξη με ι­σόρ­ρο­πο τρό­πο με­τα­ξύ Βορ­ρά και Νό­του σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­��ε­δο εί­ναι α­να­γκαία.
Η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή διά­στα­ση της με­τα­φο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας έ­χει α­να­δειχ­θεί με έ­ντο­νο τρό­πο τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Όμως η ρη­το­ρι­κή σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο για την ε­νί­σχυ­ση της χρή­σης των φι­λι­κών προς το πε­ρι­βάλ­λον με­τα­φο­ρι­κών μέ­σων δεν εί­ναι α­ντί­στοι­χη της πρα­κτι­κής, κα­θώς τα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία για την ε­νί­σχυ­ση των θα­λάσ­σιων με­τα­φο­ρών εί­ναι πε­ριο­ρι­σμέ­να πα­ρά την πρόο­δο που έ­χει ση­μειω­θεί. Η ε­νί­σχυ­ση των ε­πεν­δύ­σεων στις θα­λάσ­σιες με­τα­φο­ρές σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο πρέ­πει να α­πο­τε­λέ­σει στό­χο προ­τε­ραιό­τη­τας.
Η α­νά­πτυ­ξη των νη­σιω­τι­κών και α­πο­μα­κρυ­σμέ­νων πε­ριο­χών με την αυ­ξη­μέ­νη χρη­μα­το­δό­τη­ση των υ­πο­δο­μών τους, η υ­πε­ρά­σπι­ση και η κα­το­χύ­ρω­ση της λι­με­νερ­γα­σίας α­παι­τούν ε­πί­σης ευ­ρω­παϊκές ρυθ­μί­σεις.
Σε μια ε­πο­χή που α­ντα­γω­νι­στι­κά αλ­λά και συ­νερ­γα­τι­κά σχέ­δια για την α­νά­πτυ­ξη του πα­γκό­σμιου με­τα­φο­ρι­κού συ­στή­μα­τος σχε­διά­ζο­νται, και δια­μορ­φώ­νε­ται ο πα­γκό­σμιος με­τα­φο­ρι­κός χάρ­της με τρό­πο δυ­να­μι­κό, η Ελ­λά­δα ει­σέρ­χε­ται στη με­τα­μνη­μο­νια­κή πε­ρίο­δο. Η προ­σπά­θεια μας τη δύ­σκο­λη μνη­μο­νια­κή πε­ρίο­δο δεί­χνει ό­τι έ­χου­με την ι­κα­νό­τη­τα, τη γνώ­ση για να τα κα­τα­φέ­ρου­με και να α­πα­ντή­σου­με στις προ­κλή­σεις που α­νοί­γο­νται μπρο­στά μας.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet