thrasos

Τελικά, η διαδήλωση των νεομακεδονομάχων έριξε τη σκιά της (μαζί με τα δακρυγόνα) στην τελετή των εγκαινίων της ΔΕΘ. Όπως είχε επισημανθεί (Εποχή 2.9.2018), οι νεομακεδονομάχοι επιδίωκαν «να δώσουν τα ρέστα» στη διαδήλωση αυτή, εκτιμώντας, προφανώς, πως δεν θα έχουν πολλές ευκαιρίες να επαναφέρουν την ατζέντα τους.
Οι νεομακεδονομάχοι, αλλά και τα κέντρα ισχύος της ευρύτερης αντιπολίτευσης (πχ ΣΚΑΪ) έριξαν όλο το βάρος τους ώστε να μην υπάρξουν τρία συλλαλητήρια, όπως είχε εξαγγελθεί, πριν τη ΔΕΘ, αλλά μόνον ένα. Ματαιώθηκαν οι ξεχωριστές κινητοποιήσεις των εκφραστών του Μ. Θεοδωράκη και της Βεργίνας Τηλεόρασης.
Για την ενιαία διαδήλωση, είχε υπάρξει παγκινητοποίηση, σε όλη την Μακεδονία και όλη την Ελλάδα, όμως το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό και σε σχέση με τις προσδοκίες, αλλά και το συλλαλητήριο του Γενάρη. Το «κανάλι των συλλαλητηρίων», η «Βεργίνα», ήταν σε ζωντανή σύνδεση από νωρίς και η έλλειψη μαζικότητας, αλλά και η απογοήτευση των διοργανωτών (όπως εκφράστηκε από το Στέργιο Καλόγηρο -δημοσιογράφο και διοργανωτή) ήταν εμφανείς.
Ταυτόχρονα, άρχισε και η προσπάθεια μετατόπισης των ευθυνών για την αποτυχία, στα αστυνομικά μέτρα. Αυτή η προσπάθεια εντάθηκε όταν άρχισαν τα επεισόδια και η χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία.
Το συλλαλητήριο της 8/9 ήταν σκιά των συλλαλητηρίων του Γενάρη/Φλεβάρη και είχε την πρόσθετη αδυναμία (ίσως και λόγω των πολλών κέντρων ισχύος που ήθελε να συνθέσει) πως ήταν χωρίς ομιλία ή εξέδρα. Και προφανώς χωρίς πλαίσιο.
Έτσι, τα δυναμικότερα κομμάτια (οργανωμένοι φασίστες, χούλιγκανς και άλλοι) άρχισαν, από νωρίς, ένα κλεφτοπόλεμο με την αστυνομία, θέλοντας «να σπάσουν τους φραγμούς και να προσεγγίσουν το Βελλίδειο», ενώ τα πιο παραδοσιακά κομμάτια (χριστιανικά σωματεία κλπ) βρέθηκαν σε ένα άγνωστο τοπίο επεισοδίων.
Πάντως, ο κόσμος που προσήλθε στη διαδήλωση, δεν υπερέβη τις 6-7.000 τελικά. Βέβαια, οι διοργανωτές μιλούν για δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες, αλλά αυτό είναι παντελώς ανυποστήρικτο.
Και η μειωμένη συμμετοχή δεν ήταν αποτέλεσμα των επεισοδίων, αλλά προϋπήρξε αυτών.
Το βέβαιο είναι πως η καταστολή δεν (πρέπει να) είναι πολιτική της αριστεράς και οφείλει να περιορίζεται (αν καταστεί αναπόφευκτη) στο αναγκαίο μέτρο της απάντησης στην επίθεση.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σε εξέλιξη ΕΔΕ της ΕΛΑΣ, που πρέπει να δώσει κάποιες απαντήσεις.
Το μακεδονικό, λοιπόν, αποδεικνύεται περίτρανα πως λειτουργεί σαν ένα εργαλείο αναδιαμόρφωσης πολιτικών συσχετισμών και ισχύος. Χρησιμοποιήθηκε ως πολιορκητικός κριός της αντιπολίτευσης κατά του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης και μετά την αποτυχία αυτής της επίθεσης χρησιμοποιείται για την αναδιάταξη των συσχετισμών εντός του συντηρητικού χώρου.
Ένα ακόμη συλλαλητήριο για τη Μακεδονία διοργανώνεται για το Σάββατο 15/9, την ώρα της ομιλίας Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ από τη δεξιά των νεομακεδονομάχων, που θέλουν να καταδείξουν την υποκρισία της ΝΔ. Οι λοιποί νεομακεδονομάχοι αποδοκιμάζουν.
Μετά τη συμφωνία των Πρεσπών και καθώς, όλο και περισσότερο, γίνεται αντιληπτό πως η ειρηνική συνύπαρξη είναι ο δρόμος της προόδου για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη, ο «νεομακεδονικός αγών» φαίνεται πια ξεκάθαρα «ένα πουκάμισο αδειανό», που το διεκδικούν διάφοροι υποψήφιοι «ηγεμόνες», λιγότερο ή περισσότερο επικίνδυνοι.
Ας επιστρέψουμε στην πολιτική και την κοινωνία, αφήνοντας τους πατρογονικούς μύθους στην ησυχία της μυθολογίας…

Θράσος Τζίκας
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet