Ο κρατικός μηχανισμός έχει διαβρωθεί από το ακροδεξιό μικρόβιο, εναντίον του οποίου θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Ενας επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών, που προσπαθεί να υποβαθμίσει τον κίνδυνο της ακροδεξιάς και κατηγορείται για σχέσεις μαζί της, προκαλεί την επόμενη κυβερνητική κρίση στη Γερμανία. Ο υπουργός Εσωτερικών στέκεται στο πλευρό του, οι σοσιαλδημοκράτες τον θεωρούν βαρίδι και ζητούν την απομάκρυνσή του, αλλά η Ανγκέλα Μέρκελ προτιμά τη γνωστή τακτική της στρουθοκαμήλου, σε μια προσπάθεια να κερδίσει χρόνο ελπίζοντας ίσως ότι θα λύσει το πρόβλημα με μια οικειοθελή παραίτηση.

Αποδεικνύεται ότι τα γεγονότα του Κέμνιτς έχουν πολύ περισσότερα, και μάλιστα ιδιαίτερα βρώμικα, απόνερα από όσα θα ήθελε η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία από την πρώτη στιγμή έδειχνε να ελπίζει ότι με το πέρασμα του χρόνου το πρόβλημα θα λυθεί από μόνο του. Αλλά ο επικεφαλής της Υπηρεσίας για την Προστασία του Συντάγματος (των Μυστικών Υπηρεσιών δηλαδή) Χανς Γκέοργκ Μάασεν είχε διαφορετική άποψη. Αρχικά με τη βοήθεια της κίτρινης Bild αμφισβήτησε, χωρίς να έχει κανένα στοιχείο, τη γνησιότητα των βίντεο, που έδειχναν ακροδεξιούς να κυνηγούν πρόσφυγες. Αλλά ουσιαστικά ακύρωσε και την αρχική τοποθέτηση της ίδιας της καγκελαρίου, που είχε δημόσια καταδικάσει αυτά τα περιστατικά. Ηταν η καλύτερη πάσα για το κόμμα της ακροδεξιάς, που από την πρώτη στιγμή είχε ταχθεί υπέρ του δικαιώματος των «αγανακτισμένων» διαδηλωτών να βγαίνουν στο δρόμο απαιτώντας την εκδίωξη των μεταναστών.
Αργότερα αποκαλύφθηκαν και οι υπόγειες σχέσεις του Μάασεν με βουλευτές της Εναλλακτικής για τη Γερμανία, δίνοντας ακόμα μια πιο μαύρη διάσταση στην υπόθεση. Αυτό πάντως δεν εμπόδισε τον υπουργό Εσωτερικών, τον Βαυαρό Χορστ Ζέεχοφερ, να στηρίξει δημόσια, και μάλιστα περισσότερες από μια φορές, τον υφιστάμενό του, την ώρα που στελέχη του συγκυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος ζητούσαν την αποπομπή του από την κυβέρνηση, χαρακτηρίζοντας τον βαρίδι.
Η ίδια η Μέρκελ για μια ακόμα φορά προτίμησε να μην προβεί σε καμιά ...βιαστική ενέργεια και απέφυγε να προχωρήσει στην απομάκρυνση του Μάασεν, όπως θα ήταν το πιο λογικό για μια ισχυρή αρχηγό κυβέρνησης. Ετσι, την Πέμπτη το απόγευμα, η κυβέρνηση βρέθηκε στα πρόθυρα μιας μεγάλης κρίσης. Η Ανγκέλα Μέρκελ, η πρόεδρος του SPD Αντρέα Νάλες και ο Χορστ Ζέεχοφερ για λογαριασμό των Χριστιανοκοινωνιστών κλείστηκαν για μιάμιση ώρα στο γραφείο της καγκελαρίου χωρίς να καταλήξουν πουθενά. Ανακοίνωσαν ότι οι αποφάσεις μετατίθενται για την ερχόμενη εβδομάδα, επιβεβαιώνοντας την αδυναμία της καγκελαρίου να λάβει μια απόφαση που θα δυσαρεστούσε τους Βαυαρούς φίλους της, εν όψει και των επικείμενων εκεί εκλογών. Στο μεταξύ οι διαρροές έλεγαν ότι η πιο κομψή λύση θα ήταν να παραιτηθεί ο ίδιος ο αρχηγός των Μυστικών Υπηρεσιών βγάζοντας τα τρία κόμματα από το αδιέξοδό τους. Η κυρία Μέρκελ, για μια ακόμα φορά, επέλεξε να κάνει, λοιπόν, τη στρουθοκάμηλο. Μόνο που όταν θα βγάλει το κεφάλι της από την άμμο, θα διαπιστώσει ότι τα πόδια της είναι δεμένα...
Αυτό που επισημαίνει ο γερμανικός Τύπος, πέρα από την προφανή αιχμαλωσία της κυρίας Μέρκελ που περιορίζει δραστικά τα περιθώρια κινήσεων της, είναι και μια σταδιακή απαξίωση όλων των θεσμών στους οποίους παραδοσιακά οι Γερμανοί είχαν τυφλή εμπιστοσύνη.
Τόσο η στάση της αστυνομίας κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο Κέμνιτς, οι διαρροές στοιχείων της υπόθεσης πιθανώς από τα γραφεία εισαγγελέων και η στάση των Μυστικών Υπηρεσιών, συνολικά δείχνουν ότι ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός έχει διαβρωθεί από το ακροδεξιό μικρόβιο, εναντίον του οποίου θα έπρεπε, με βάση το Σύνταγμα, να είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός. Κάτι τέτοιο κάθε άλλο παρά δεδομένο είναι πλέον στη σημερινή Γερμανία. Αυτός είναι και ο λόγος που μετά την εξάπλωση της ρητορικής του μίσους και τη συμφιλίωση μεγάλης μερίδας της κοινής γνώμης με αυτή, πλέον η ακροδεξιά βίαια εκδηλώνεται ολοένα και συχνότερα στους δρόμους της Γερμανίας, άλλοτε υπό και άλλοτε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η δραματική έκκληση του Μάρτιν Σουλτς, την περασμένη Τετάρτη, μέσα στη γερμανική Βουλή προς όλους τους δημοκράτες να σηκωθούν όρθιοι και να εκδηλώσουν την αντίδρασή τους σε τέτοια φαινόμενα, μπορεί να ήταν δικαιολογημένη. Ομως πολλοί αναρωτήθηκαν αν θα αποδειχτεί και καθυστερημένη.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet