«Η αριστερά δεν πρέπει να υποχωρήσει από τις αξίες της»

 

Στην Ευρώπη, η δεξιά, και κυρίως η άκρα δεξιά, εντείνει τη ρατσιστική και ξενοφοβική προπαγάνδα. Η ριζοσπαστική εναλλακτική αριστερά θα έπρεπε να είχε ένα ιδιαίτερο ρόλο. Οι αντιθέσεις –και πολλές φορές οι αντιπαραθέσεις– όμως δεν αφήνουν να ξεδιπλωθεί αυτή η δυναμική. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση με την πολυδιάσπαση της γαλλικής αριστεράς. Δημοσιεύουμε τη συνέντευξη του Ιάν Μπροσά στο «Nouvelοbs», για μια συζήτηση που προβλέπεται ότι θα συνεχιστεί.

Τι σκεπτόσαστε για το νέο κίνημα και την προβληματική που έθεσε στη δημόσια συζήτηση στη Γερμανία η Σάρα Βάγκενκνεχτ;
Παρατηρώ ότι το Die Linke στη μεγάλη του πλειοψηφία παραμένει στην πολιτική της υποδοχής των μεταναστών. Η Σάρα Βάγκενκνεχτ διαφωνεί. Η άποψή της ήταν μειοψηφική στο τελευταίο συνέδριο. Στη συνέχεια αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της κίνημα που το προσδιορίζει και το εντάσσει στην αριστερά με αντι-μεταναστευτική ατζέντα. Άποψή μου είναι ότι αριστερά αντι-μεταναστευτική δεν υπάρχει, είναι σαν να μιλάμε για ένα λιοντάρι φυτοφάγο. Η αλληλεγγύη απέναντι σ’ αυτούς που υποφέρουν περισσότερο είναι στο DNA της αριστεράς και αυτοί που δέχονται την πίεση της άκρας δεξιάς σε ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να έχουν σχέση με την αριστερά. Παντού στην Ευρώπη η άκρα δεξιά δηλητηριάζει τους ανθρώπους με την ξενοφοβία και το ρατσισμό.
Αγωνίζεται με μια απίστευτη ενέργεια και ορισμένοι μας εξηγούν γιατί η αριστερά δεν πρέπει να δώσει χτυπήματα. Εγώ, αντίθετα, πιστεύω πως θα πρέπει να υπερασπιστούμε τις αξίες μας.

Το 2012, πήρατε μέρος στην καμπάνια του Ζαν-Λικ Μελανσόν με το σύνθημα «Η μετανάστευση δεν είναι πρόβλημα». Από τότε ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας θέλει να ακολουθήσει μια «πολιτική λογική», παντρεύοντας «το καθήκον απέναντι στην ανθρωπιά» και «τον αγώνα κατά των αιτίων της μετανάστευσης». Γιατί θεωρείτε αυτή τη θέση προβληματική;
Αυτή τη στιγμή, το να συζητάμε για τις αιτίες της μετανάστευσης είναι σαν να αποφεύγουμε το ζήτημα. Προφανώς μακροπρόθεσμα θα πρέπει να δράσουμε για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της κλιματικής αλλαγής και την καταπολέμηση των δικτατοριών. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι τα προβλήματα αυτά λύνονται, κουνώντας το δάκτυλο. Γνωρίζουμε ότι απαιτείται χρόνος. Συνεπώς το πρόβλημα που παραμένει και το ερώτημα που μας τίθεται σήμερα είναι: πώς υποδεχόμαστε αυτό τον κόσμο, ποια μέσα διατίθενται για μια αξιοπρεπή υποδοχή; Πώς μοιράζονται τα βάρη ισομερώς στους κόλπους της ΕΕ; Θεωρώ πως σήμερα όλη η ενέργεια της αριστεράς θα πρέπει να δοθεί εκεί. Αυτοί που συζητούν συνεχώς για τις αιτίες της μετανάστευσης, το κάνουν για να μην ασχοληθούν με το πρόβλημα. Στη διαδρομή του ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, εμπλούτισε το λόγο του χωρίς αμφιβολία με μια δόση πολιτικού μάρκετιγκ. Η εξέλιξη αυτή προσωπικά με στενοχωρεί. Για εμάς, όμως, τους κομμουνιστές δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσουμε μπροστά σε ένα ζήτημα τόσο σημαντικό, ιδιαίτερα τώρα που όλη η Ευρώπη βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.

Οι μετανάστες εργαζόμενοι συμπαρασύρουν τους μισθούς των ευρωπαίων εργαζομένων προς τα κάτω;
Ορισμένοι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι μετανάστες ευθύνονται για τη φτωχοποίηση των Ευρωπαίων. Πρόκειται για τον απόλυτο παραλογισμό. Ας δούμε ποια είναι η πραγματικότητα: Εδώ και δέκα χρόνια το ακαθάριστο εσωτερικό εισόδημα των χωρών της ΕΕ έφτασε από τα 15.000.000 δισ. στα 17.000.000 δισ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά το ποσοστό των εργαζομένων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας πέρασε από το 7% στο 10%. Ποιοι φταίνε; Όχι βέβαια οι μετανάστες. Θα πρέπει να τους αναζητήσουμε στους ομολογιούχους που πλουτίζουν στην πλάτη των εργαζομένων.
Συνεπώς το να θεωρούμε τους μετανάστες αποδιοπομπαίους τράγους γι’ αυτή την υπόθεση είναι και άδικο και επικίνδυνο. Είναι ένας τρόπος να μη μιλάμε για τους πραγματικούς υπεύθυνους που είναι οι ομολογιούχοι και ένας ορισμένος αριθμός αδίστακτων εργοδοτών, που έχουν κάνει την επιλογή να πλουτίσουν σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας.

Αυτά υποστήριζε και ο Ζορζ Μαρσέ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα στις 6 Ιανουαρίου του 1981, ο πρώτος γραμματέας του ΚΚ Γαλλίας καλούσε να σταματήσει η μετανάστευση, επίσημη και παράνομη. Γιατί αυτή «είναι ένα εργαλείο για τους εργοδότες και την κυβέρνηση να αυξάνουν την ανεργία και να μειώνουν ακόμα περισσότερο τα χαμηλά μεροκάματα»…
Εάν ορισμένοι δεν έχουν τίποτ’ άλλο να κάνουν, παρά να ξεθάβουν τσιτάτα από κείμενα της δεκαετίας του 1980, δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτούς παρά να τους αφήσω να ασχολούνται με την αρχαιολογία... Το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει πάνω από μια 20ετία επεξεργαστεί με σαφήνεια θέσεις πάνω στο ζήτημα αυτό και κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι δεν έχουμε στο κέντρο όλων των κινητοποιήσεων μας τους μετανάστες. Εάν θέλουν κάποιοι να δουν τη συνέπεια του ενός και του άλλου, ας ρίξουν μια ματιά στη διακήρυξη του Ζαν-Λικ Μελανσόν για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992. Αυτή όμως δεν έχει και μεγάλο ενδιαφέρον πια...

Συγκεκριμένα ποια είναι η πολιτική σας για την υποδοχή;
Oι μετανάστες, αυτοί που ήθελαν να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τον πόλεμο, ξέφυγαν και έφθασαν μέχρι εδώ. Το ζήτημα δεν είναι να ξεκαθαρίσουμε αν θα τους υποδεχθούμε ή όχι, αλλά να ξεκαθαρίσουμε εάν εμείς θα διαθέσουμε τα μέσα ώστε να τους υποδεχθούμε για να ζήσουν σε μια πιο αξιοπρεπή κατάσταση. Μια σωστή πολιτική για το μεταναστευτικό και την υποδοχή των μεταναστών είναι η οργάνωση μιας νόμιμης οδού για τους μετανάστες –η οποία σήμερα δεν υπάρχει με συνέπεια να δρουν διακινητές. Από την άλλη, κλειδί είναι η κατανομή τους σε επίπεδο ΕΕ κατά τρόπο ισομερή.
Από τις αρχές του 2000, οι χώρες της ΕΕ έχουν επενδύσει 15 δισ. ευρώ για τα εξωτερικά τους σύνορα. Εκ των πραγμάτων αυτά δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα, γιατί όσοι μετανάστες ήθελαν να φθάσουν εδώ, παρόλα αυτά έφθασαν. Αυτά τα λεφτά θα ήταν καλύτερα αν επενδύονταν για υποδομές υποδοχής που θα πληρούσαν τους όρους μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης στο ευρωπαϊκό έδαφος. Έτσι θα αποφεύγαμε τους καταυλισμούς των προσφύγων που βλέπουμε σχεδόν παντού.

Δεν υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η πολιτική να θεωρηθεί σαν μια ανοικτή πρόσκληση (για όλους) όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση;
Είμαι υπέρ της νομιμοποίησης όλων των προσφύγων που βρίσκονται σήμερα στη Γαλλία, που έχουν ζητήσει άσυλο ή όχι. Αυτό που προκαλεί σήμερα είναι η κατάσταση που ζουν αυτές οι χώρες, η φτώχεια, ο πόλεμος και οι δικτατορίες. Σε κάθε περίπτωση οι μετανάστες θα φθάσουν στην Ευρώπη. Το ερώτημα είναι να ξεκαθαρίσουμε αν θα κοιμούνται στο έδαφος ή αν θα δημιουργήσουμε τις συνθήκες, ώστε να τους φιλοξενήσουμε και να τους συμπαρασταθούμε.

Μ.Κ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet