Τηρούμε σθεναρή στάση κόντρα στο ρεύμα

xondros-1

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αλλά και από άλλες, το κόμμα διαπίστωσε πως εάν θέλει να εφαρμόσει κοινωνική, δίκαια και δημοκρατική πολιτική, αυτό εξαρτάται κυρίως από τη δικιά του δύναμη και αγωνιστικό απόθεμα.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Χονδρός

Μας ενδιαφέρει πολύ η κυβερνητική εμπειρία της Αριστεράς στη Θουριγγία. Πώς αυτό αποτιμάται από την κοινωνία; ποια νέα πράγματα μαθαίνει η Αριστερά από την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών; Υπάρχουν και κίνδυνοι και πώς αποτρέπονται;
Η Αριστερά (Die Linke) βρίσκεται για πρώτη φορά στην κυβέρνηση της Θουριγγίας. Πριν από το 2014 —χρονιά που μπήκαμε στην κυβέρνηση— καθόμαστε για 25 χρόνια στα έδρανα του Κοινοβουλίου της Θουριγγίας ως αντιπολίτευση. Όλη αυτή την περίοδο εκπονήσαμε πολλές θέσεις και σχέδια, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τα προβλήματα της περιφέρειάς μας, φέρνοντας έτσι την πλειοψηφία του κόσμου κοντά μας. Διαδηλώσαμε κατά των κυβερνήσεων και των αντιλαϊκών συντηρητικών πολιτικών τους. Δεν υποσχεθήκαμε τα πάντα, αλλά να κάνουμε πολλά και καλά. Έτσι το 2014 το κόμμα μας (Die Linke) ήρθε πρώτο κόμμα με περίπου 30%, γεγονός που οδήγησε στο σχηματισμό της πρώτης κόκκινο-κοκκινο-πράσινης κυβέρνησης σε ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο, με τον Μπόντο Ράμελοβ να γίνεται ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός. Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, ο ίδιος παραμένει πολύ δημοφιλής, καταγράφοντας ποσοστά πάνω από 50% στο ερώτημα «ποιον θα θέλατε για πρωθυπουργό σήμερα». Το δε κόμμα μας καταγράφεται στις τρέχουσες μετρήσεις με ποσοστά γύρω στο 24%. Με άλλα λόγια είμαστε αρκετά σταθεροποιημένοι.
Η περίοδος της διακυβέρνησής μας ξεκίνησε με μια μεγάλη και απρόβλεπτη πρόκληση το 2015, με την άφιξη πολλών προσφύγων στην Γερμανία. Είμαστε το μόνο ομοσπονδιακό κρατίδιο —η Θουριγγία— που κατάφερε να υλοποιήσει μια ανθρωπιστική προσφυγική πολιτική στην Γερμανία. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός υποδέχθηκε πολλές φορές τους πρόσφυγες στο σιδηροδρομικό σταθμό, όντας ταυτόχρονα μέχρι σήμερα πιστός στην ανθρώπινη και αξιοπρεπή διαχείριση της συνύπαρξης. Η κυβέρνηση μάς έδειξε με αυτό τον τρόπο το πρόσωπό της.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αλλά και από άλλες, το κόμμα διαπίστωσε πως εάν θέλει να εφαρμόσει κοινωνική, δίκαια και δημοκρατική πολιτική, αυτό εξαρτάται κυρίως από τη δικιά του δύναμη και αγωνιστικό απόθεμα. Τόσο το Σοσιαλιστικό Κόμμα, όσο και οι Πράσινοι, θα προτιμούσαν τα τελευταία χρόνια να υλοποιηθούν αρκετά σημεία της συμφωνημένης ομοσπονδιακής κυβερνητικής πολιτικής. Αυτό δεν το επιτρέψαμε. Αυτό το παράδειγμα δείχνει ακριβώς πως ένας αριστερός μπορεί να παραμένει πολύ δημοφιλής. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο που παρατηρούμε διαρκή δεξιά μετατόπιση στην Ευρώπη και τη Γερμανία, ο ίδιος τηρεί τη σθεναρή του στάση κόντρα στο ρεύμα.
Διαπιστώσαμε επίσης ότι δεν είναι πάντα εφικτό να υλοποιηθούν οι πολιτικές μας άμεσα και χωρίς συμβιβασμούς. Παρόλες τις πολλές όσο και τεχνοκρατικές επεξεργασίες μας από την περίοδο που ήμαστε στην αντιπολίτευση, διαπιστώσαμε ότι μια σειρά από προβλήματα είναι πολύ πιο σύνθετα και δεν αντιμετωπίζονται με απλές λύσεις και συνταγές. Το γεγονός ότι οι υπηρεσίες και η διοίκηση είναι στελεχωμένες με ανθρώπους του CDU, μας κάνει μέχρι σήμερα τη ζωή πολύ δύσκολη. Πολλοί λίγοι δικοί μας άνθρωποι εργάστηκαν στη διοίκηση και ακόμα λιγότεροι είχαν κυβερνητική εμπειρία. Δεν ήταν μια απλή υπόθεση. Τα ΜΜΕ μας κάνουν ευχαρίστως κριτική, σπάνια όμως παρουσιάζουν τις επιτυχίες μας. Και οι επιτυχημένες πολιτικές είναι πολλές: προσλαμβάνουμε διδακτικό προσωπικό στα σχολεία, μειώνουμε τις εισφορές των γονιών για τους παιδικούς σταθμούς, ανακαινίζουμε σχολεία και χρηματοδοτούμε την κατασκευή κατοικιών.
Ένας μεγάλος κίνδυνος βρίσκεται στο γεγονός ότι, λόγω του κυβερνητικού φόρτου και της διαρκούς αναζήτησης συγκλήσεων με τους κυβερνητικούς μας εταίρους, ξεχνάμε το ίδιο μας το κόμμα αλλά και τους ανθρώπους. Για το λόγο αυτό για παράδειγμα, η κοινοβουλευτική μας ομάδα διοικείται από το κόμμα. Ενώσαμε έτσι τη διεύθυνση της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κόμματος στο ίδιο πρόσωπο. Έχουμε ορίσει 14 σταθερές συναντήσεις τον μήνα, όπου το κόμμα, η κοινοβουλευτική ομάδα και τα μέλη της κυβέρνησης, συζητά για τις πολιτικές, τακτικές και στρατηγικές μας επιλογές. Συζητάμε πολύ και διαρκώς με την κομματική μας βάση, και προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε τα μέλη μας, ως πολλαπλασιαστές της κυβερνητικής πολιτικής στην κοινωνία, αλλά και το αντίθετο. Κάνουμε πολύ δουλειά πόρτα-πόρτα, διοργανώνουμε δημόσιες εκδηλώσεις, εκδίδουμε μια μικρή εφημερίδα και προσπαθούμε φυσικά και επικοινωνήσουμε την πολιτική μας και μέσω των κοινωνικών δικτύων. Παρόλη την μεγάλη μας προσπάθεια νομίζουμε ότι η κοινωνία της Θουριγγίας δεν γνωρίζει το συνολικό μας έργο που αφορά την ίδια. Η προσπάθειά μας όμως αξίζει τον κόπο, η αναγνώριση και η ικανοποίηση στην κοινωνία για την κυβέρνηση μας αυξάνεται.

Μας ενθάρρυνε η συναυλία στο Κέμνιτς. Αλλά δεν βλέπουμε ακόμη κάτι μόνιμο ως πολιτική, όπου ένα ευρύ ενωτικό κίνημα θα αντιμετωπίσει την ακροδεξιά που πια περνά στη βία. Αυτο μπορεί να υπάρξει; Ποιος ο ρόλος της Αριστεράς;
Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις υποτίμησαν και αγνόησαν για δεκαετίες το πρόβλημα της Ακροδεξιάς. Δυστυχώς αυτή επανήλθε με όλη του την ορμή. Εμείς, ως κόμμα, πάντα το αναδεικνύαμε, παίρνοντας σαφή θέση κατά της ακροδεξιάς και του φασισμού. Στους δρόμους, στα κοινοβούλια, στα κινήματα, κάνοντας ταυτόχρονα πολλή δουλειά ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Το Ντι Λίνκε πρέπει να γίνει τώρα το λιμάνι για όλους όσοι αντιστρατεύονται τη δεξιά στροφή και τους ναζί. Θεωρώ ότι αυτό το καταφέρνουμε μια χαρά. Το Ντι Λίνκε, είναι μέρος πολλών μετώπων και συμμαχιών που συγκροτούνται παντού με το αίτημα για μια κοινωνικά δίκαιη και δημοκρατική πολιτική, χωρίς αποκλεισμένους, κόντρα στο ρατσισμό: στο Αμβούργο, στην Κολωνία, στο Κέμνιτς, στο Βερολίνο, στην Ερφούρτη, στο Μόναχο… η λίστα μεγαλώνει διαρκώς. Κατά την άποψή μου γεννιέται ένα πραγματικά από τα κάτω νέο κίνημα, με την νεολαία και όσους δεν θέλουν μια (ακρο)δεξιά πολιτική στην Γερμανία, να αναλαμβάνουν πολιτική δράση. Αυτό είναι πολύ θετικό, μπορεί να γίνει πολύ ισχρό και να μείνει. Ταυτόχρονα, οφείλει το Ντι Λίνκε, να πιέζει τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια για περισσότερες ανοιχτές και αντιφασιστικές δράσεις και πολιτικές.

Ενόψει και ευρωεκλογών μας απασχολεί η εμφάνιση της Αριστεράς, η πολιτική της, πανευρωπαϊκά. Τι πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να παρθούν; Πάνω σε ποιους άξονες; Το Ντι Λίνκε τι σχεδιάζει;
Δεν μπορούμε να πετύχουμε ως αριστερά κόμματα, όταν αποκοπτόμαστε από τα κινήματά μας. Με ποινή τον αφανισμό μιας χειραφετικής πολιτικής στην Ευρώπη για τις επόμενες δεκαετίες, οφείλουν τα κόμματα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), να παραμείνουν μαζί, να αντέξουν τις διαφορές τους και να επιδιώξουν ξανά μια κοινή κοινοβουλευτική ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο. Κάθε αριστερό κόμμα έχει διαφορετικά καθήκοντα στη χώρα του, όμως η πολιτικής μας με επίκεντρο τον άνθρωπο σε μια κοινωνικά δίκαιη, δημοκρατική, ειρηνική και ανθρωπιστική Ευρώπη, οφείλει να είναι ο πυρήνας της πολιτικής βούλησης. Κάθε άλλη επιλογή θα τιμωρηθεί με τη μείωση της δύναμης μας πανευρωπαϊκά και αυτό δυστυχώς σημαίνει και την αποδυνάμωση όλων όσων έχουν ανάγκη μιας ισχυρής παρουσίας της Αριστεράς στην Ευρώπη. Οφείλουμε να καταστούμε παντού και χωρίς παρανοήσεις το οχυρό κατά της άκρας Δεξιάς και των οπαδών της. Οι επικεφαλής των κομμάτων μας να το εξασφαλίσουν αυτό μέσα από συζήτηση και συνεννόηση, εμείς, τα μέλη των κομμάτων μας να μάθουμε να αλληλοϋποστηριζόμαστε, και να αλληλοκατανοούμαστε. Και τέλος το ΚΕΑ να σηκώσει και να κρατήσει ψηλά σε ολόκληρη την Ευρώπη την σημαία της αλληλεγγύης, παλεύοντας ταυτόχρονα για μια ανοιχτή, ανεκτική και ελεύθερη κοινωνία. Για αυτό το λόγο το Ντι Λινκε σχεδιάζει να κατέβει στις ευρωεκλογές με ένα κοινωνικά γειωμένο πρόγραμμα, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τα κινήματα, τα συνδικάτα και κάθε μορφής πρωτοβουλίες που είναι κοντά στις απόψεις και τα οράματά μας.

Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει μερικά βήματα επανόρθωσης, εκτός μνημονίου αλλά με ορατές τις επιπτώσεις, χωρίς να παρακάμπτει συμφωνημένους στόχους με δανειστές. Όμως συναντά αντιδράσεις και η γερμανική κυβέρνηση παίζει ως προς αυτό καθοριστικό ρόλο. Η Αριστερά στη Γερμανία θα μπορούσε να αναπτύξει μια πολιτική αλληλεγγύης προς την αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας —όπως και της Ισπανίας και Πορτογαλίας— που θα ασκεί πίεση στη γερμανική κυβέρνηση; Το μεταναστευτικό, εκτός των άλλων, είναι ένας λόγος καθώς η Μέρκελ αναζητά συμμάχους στο Νότο (μη εξαιρουμένου και του Ερντογάν).
Κατ΄ αρχήν να καταθέσω τον μεγάλο μου σεβασμό στον Ελληνικό λαό για τα δεινά του αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ για τα τεράστια καθήκοντα που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει. Η επιρροή του κόμματος μας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι φυσικά περιορισμένη. Συνεργαζόμαστε, όμως, όπως είναι φυσικό με τους σοσιαλδημοκράτες κυβερνητικούς μας εταίρους στα κρατίδια για να κάμψουμε την αντίσταση του σοσιαλδημοκράτη ομοσπονδιακού υπουργού Οικονομικών. Φυσικά αξιοποιούμε την κοινοβουλευτική μας ομάδα για να του ασκήσουμε επιπλέον πίεση. Είναι δε αυτονόητος ο αγώνας μας κατά των πολιτικών λιτότητας και των παραλυτικών περικοπών που περιέχονται στις κυβερνητικές και ευρωπαϊκές πολιτικές.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet