Της Ρένας Δούρου *

Σκοπός του μικρού αυτού σημειώματος δεν είναι να εισέλθει στην ουσία του ζητήματος των στρατιωτικών παρελάσεων. Στοχεύει στο να δοθούν μερικές εξηγήσεις / διευκρινίσεις σχετικά με τη συγκεκριμένη παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Και μάλιστα να δοθούν εξηγήσεις σε τούτη την εφημερίδα επειδή η παρέμβασή της, την περασμένη Κυριακή 22/3, απηχεί ειλικρινή ανησυχία και όχι πολιτικάντικη σπέκουλα, όπως ήταν ο στόχος πλήθους άλλων δημοσιευμάτων σε έντυπα και στο Διαδίκτυο.
Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι η Περιφέρεια Αττικής, εκ του νόμου, συμπεριλαμβάνει στο γενικό πρόγραμμα του εορτασμού της επετείου, τη μαθητική παρέλαση της παραμονής της εορτής και τη στρατιωτική παρέλαση της ημέρας της εορτής. Οι δύο παρελάσεις διεξάγονται, η μεν πρώτη ενώπιον του υπουργού Παιδείας, σύμφωνα με το πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων η δε δεύτερη ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δεν αποτελεί αρμοδιότητα της Περιφέρειας Αττικής η κατάργηση ή η συνέχιση του θεσμού των μαθητικών ή των στρατιωτικών παρελάσεων. Αυτή είναι αρμοδιότητα που ανήκει στην κυβέρνηση και τους αρμόδιους υπουργούς. 
Τι έγινε φέτος;
Αντί να διεξαχθεί η στρατιωτική παρέλαση όπως διεξαγόταν τα τελευταία πέντε χρόνια (σιδερόφρακτη, με το κέντρο αποκλεισμένο και με διαπιστεύσεις για την παρακολούθησή της από τους πολίτες), αποφασίστηκε η παρέλαση να μην αποτελεί κλειστό αλλά ανοικτό γεγονός. Όπως και έγινε.
Την περασμένη Τετάρτη η παρέλασε διεξήχθη χωρίς κάγκελα αποκλεισμού, χωρίς κλειστούς όλους τους δρόμους, χωρίς εντατική αστυνόμευση, χωρίς εξέδρα επισήμων, χωρίς οι επίσημοι να έχουν στραμμένη την πλάτη τους στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και με τη δυνατότητα όσοι πολίτες το επιθυμούν, να μπορούν να παρακολουθήσουν από κοντά την παρέλαση. Σε αυτό προστέθηκε, μετά από την ολοκλήρωση της στρατιωτικής παρέλασης η πρόσκληση για λαϊκούς, δημοτικούς χορούς με τη συμμετοχή μουσικοχορευτικών συγκροτημάτων πολιτιστικών συλλόγων και σωματείων. Μια πρόσκληση συμμετοχής δημοκρατική κι ανοικτή σε όλους πολίτες, η οποία σίγουρα, όπως άλλωστε αποδείχθηκε στην πράξη, δεν συνιστούσε κάλεσμα σε «αριστερούς και ακροδεξιούς, ζητιάνους και λαθρεμπόρους καυσίμων, φοιτητές και τραπεζίτες». 
Εν κατακλείδι: η αλλαγή των συνειδήσεων είναι μακρόχρονη διαδικασία που δεν διατάσσεται ούτε επιβάλλεται. Καλλιεργείται συστηματικά με σοβαρότητα, από πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, μέσα από διάλογο και αντιπαράθεση των απόψεων, στο πλαίσιο συγκεκριμένης προσέγγισης όχι μόνο ρήξης αλλά και οικοδόμησης του νέου - όχι α λα καρτ και συγκυριακά. Και το κυριότερο: επιλέγοντας τους σωστούς στόχους, την κατάλληλη στιγμή, δίνοντας την έμφαση στο σοβαρό, σε αυτό που δρα σε βάθος χρόνου και όχι στο επιφανειακό. 
Διαφορετικά διατρέχουμε όλοι μας τον κίνδυνο μιας αβάσταχτης ελαφρότητας που δεν ανταποκρίνεται ούτε στις περιστάσεις ούτε στις προσδοκίες των πολιτών. 

* Η Ρ. Δούρου είναι Περιφερειάρχης Αττικής.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet