Η συγγραφέας Μάρω Δούκα ανάμεσα στους δύο νεαρούς Σύρους πρόσφυγες, την Όλα και τον Αλί Αλχάζ.

Η συγγραφέας Μάρω Δούκα, σε εκδήλωση στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης για το Προσφυγικό, θύμισε μια ρήση του Μπέρτολτ Μπρεχτ, λίγο μετά το τέλος του πολέμου και πριν καλά καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί στις πλατείες: «Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. Η σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό».
Στην ίδια εκδήλωση συμπλήρωσε: «Ο φασισμός και ο ναζισμός σήμερα, όπως και χθες και πάντα, επιχειρεί να στεγαστεί κάτω από τους “καθημερινά” και καθ’ έξιν δυσαρεστημένους, τους φιλήσυχους πολίτες, τους ολόστεγνους νοικοκυραίους, τους αδιάφορους επικριτές, αλλά και τους άνεργους, τους άστεγους, τους ταλαιπωρημένους, τους απελπισμένους, ταΐζοντας τη σπηλαιώδη σκοτεινιά ακόμη και του πιο καλού, του πιο συνετού, του πιο πράου, αλλά του πιο ανόητου ανθρώπου».
Την παράσταση πάντως έκλεψαν δύο νεαροί Σύροι πρόσφυγες, η Όλα Αλχάζ και ο αδελφός της Αλί, 17 και 19 ετών αντίστοιχα. Μίλησαν στα αγγλικά για την περιπέτεια της οικογένειάς τους, που ξεκίνησε από το εμπόλεμο Χαλέπι και, μέσω Τουρκίας, τους οδήγησε στα ελληνικά νησιά, στην Ειδομένη, τη Θεσσαλονίκη και τώρα πια στο Αννόβερο της Γερμανίας. Είπε η Όλα:
«Ήμουν στην Ελλάδα για δύο χρόνια και τώρα είμαι 8 μήνες στη Γερμανία. Τον πρώτο χρόνο ήταν πολύ άσχημες οι συνθήκες στην Ελλάδα, δεν ήταν έτοιμη η χώρα να υποδεχτεί τους πρόσφυγες. Μείναμε στα σύνορα για τρεις μήνες και ήταν κόλαση. Μετά πήγαμε στη Θεσσαλονίκη, σε στρατόπεδα καθόλου έτοιμα. Το δεύτερο χρόνο τα πράγματα βελτιώθηκαν, μας βοήθησε ο δάσκαλός μας, ο Θόδωρος Καραγιαννίδης (σ.σ. που ήταν παρών στην εκδήλωση), πήγαμε σχολείο, μείναμε σε διαμέρισμα. Ήμασταν τυχεροί γιατί συναντήσαμε καλούς ανθρώπους. Και τώρα ακόμη συνεχίζω να επικοινωνώ με τους Έλληνες φίλους μου», είπε. Στη Γερμανία τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά: «Είναι καλή η αρχή, είναι μια ευρωπαϊκή χώρα που δέχεται τους πρόσφυγες και τους προσφέρει ό,τι χρειάζονται. Ωστόσο είμαι αρχάρια στη γλώσσα και δεν μιλώ με Γερμανούς συμμαθητές μου ακόμη. Είναι πολύ φυσικό στην αρχή να υπάρχουν σύνορα με ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες».
Η εκδήλωση είχε τίτλο «Εναλλασσόμενες πατρίδες: Η δημοκρατία στον 21ο αιώνα και η πρόκληση των μεταναστευτικών ροών». Διοργανώθηκε σε αίθουσα της Buchmesse, κοντά στο ελληνικό περίπτερο, από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού σε συνεργασία με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Στην ίδια εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της ελληνικής παρουσίας στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, της μεγαλύτερης έκθεσης βιβλίου στον κόσμο, μίλησε και ο Κωστής Παπαϊωάννου, τέως Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και γενικός γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το 2015, του υπουργείου Δικαιοσύνης – σχετικό κείμενό του παραπλεύρως.
Σε άλλο κείμενο - παρέμβαση που έστειλε, η νέα υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Μυρσίνη Ζορμπά σημείωσε με τη σειρά της: «Το βιβλίο και οι μετανάστες φαίνονται καταρχάς σαν δύο ξένοι ασύμπτωτοι κόσμοι σε μια διεθνή έκθεση βιβλίου στη σημερινή συγκυρία της μετανάστευσης στην Ευρώπη. Τι δουλειά έχουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες σε έναν χώρο στον οποίο δεν ανήκουν γλωσσικά και πολιτισμικά;».
Για να απαντήσει η ίδια λίγο παρακάτω, ως προς το ρόλο συγγραφέων, εκδοτών, κοινωνικών επιστημόνων: «Οι ευθύνες όλων μας, και κυρίως όσων χειρίζονται το λόγο και τον διαδίδουν είναι εξίσου μεγάλες με εκείνων που χαράζουν πολιτική, γιατί δημιουργούν την ατμόσφαιρα που μπορεί να ευνοήσει την αλληλεγγύη και τη συμβίωση ή τη δυσανεξία και το μίσος».
Άλλωστε «το ζήτημα δεν είναι να περιχαρακώσουμε αξίες όπως η κοινοβουλευτική δημοκρατία, το κοινωνικό κράτος, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη με τρόπο που να αφορούν περίκλειστες ταυτότητες. (…) Το ζήτημα είναι πώς θα εφαρμόσουμε πιο τολμηρές πολιτικές, στην κατεύθυνση της συμπερίληψης και της εμβάθυνσης της δημοκρατίας», κατέληξε.

 

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet