Μετά την καταδίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου για μίζες και ξέπλυμα κανείς δεν μπορεί να πει ότι πέφτει από τα σύννεφα με την παραπομπή του Γιάννου Παπαντωνίου.
Δυστυχώς, δεν μπορεί να πέσει κανείς από τα σύννεφα ούτε με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ομόφωνη απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα για την προσωρινή κράτηση του πρώην υπουργού τού ΠΑΣΟΚ. Το στοιχείο που κυριάρχησε στις αντιδράσεις τόσο των περισσοτέρων ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης (με εξαίρεση το Ποτάμι: «Δεν μιλάμε για σύμπτωση, αλλά για γενικευμένη διαφθορά», είπε), όσο και των κατηγορούμενων, ήταν η προσπάθεια να αποδοθεί η σχετική απόφαση σε κυβερνητικές παρεμβάσεις και στην, οπωσδήποτε βλαπτική, αναφορά του Π. Πολάκη.
Οι ανακοινώσεις της ΝΔ, αν και προσεκτικές, είναι σαν να αφορούν κάποιους άσχετους. Η Λίστα Λαγκάρντ, όμως, από την οποία ξεκίνησε το ξήλωμα, παρέμενε κρυμμένη σε υπουργικά συρτάρια και στη διάρκεια της δικής της θητείας στην κυβέρνηση.
Όσο για τις τοποθετήσεις τού ΚΙΝΑΛ, δεν μπορούν να κρύψουν τη νοσταλγία των στελεχών του ΠΑΣΟΚ για την παλιά καλή εποχή, όπου ο απίστευτος νόμος περί ανευθυνότητας των υπουργών και ο «νόμος της σιωπής» διαμόρφωναν μια αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας για όποιον ήθελε να παρανομήσει με το αζημίωτο, είτε για τη δική του τσέπη είτε για το κομματικό ταμείο.
Μπορεί κάθε κατηγορούμενος να λογίζεται αθώος μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη του, αλλά μια παραπομπή με τόσα επιβαρυντικά αποδεικτικά στοιχεία, η διαταγή της προσωρινής κράτησης και προπάντων η χρήση της βραχείας παραγραφής για το κακούργημα της απιστίας, δικαιολογούν την απαίτηση για μια συγγνώμη, τουλάχιστον, από τους διαδόχους τού ΠΑΣΟΚ.
Η υπόθεση δεν αφορά το παρελθόν. Πρόκειται για ένα ζήτημα σημερινής πολιτικής ευθύνης απέναντι στη διαφθορά και στο καθεστώς συγκάλυψής της. Η σιωπή τού κ. Σημίτη, πρωθυπουργού του κ. Τσοχατζόπουλου και του κ. Παπαντωνίου, έχει παρούσα αρνητική πολιτική βαρύτητα. Δεν «μιλάει» για το παρελθόν, αφήνει κενό για το παρόν και το μέλλον.

Επιμύθιο:
• Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών επείγει να αλλάξει μαζί με την αντίστοιχη συνταγματική διάταξη, για να εκλείψει η σιγουριά ότι κάποιοι βρίσκονται στο απυρόβλητο.
• Η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο δεν πρέπει να υποκύψει στον πειρασμό της χρησιμοθηρικής αξιοποίησης, αλλά οφείλει να δώσει προτεραιότητα στη θεσμική θωράκιση, που θα αποτρέψει τη διάθεση επανάληψης της ιστορίας.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet