59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ο Χρυσός Φοίνικας στη Θεσσαλονίκη



«Κλέφτες καταστημάτων»

Του Στράτου Κερσανίδη

Με εντυπωσιακό τρόπο έγινε η έναρξη του 59ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθώς για την επίσημη έναρξη επελέγη η ταινία η οποία κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Κανών.
Οι θεατές που βρέθηκαν στο Ολύμπιον την περασμένη Πέμπτη καταχειροκρότησαν τους «Κλέφτες καταστημάτων» του Χιροκάζου Κόρε-Έντα, μια ταινία η οποία αποτελεί και την επίσημη πρόταση της Ιαπωνίας για το ξενόγλωσσό Όσκαρ.
Με νωπές ακόμη τις εικόνες από το «Τρίτο έγκλημα», την προηγούμενη ταινία του ιδίου σκηνοθέτη, η οποία προβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα στις αίθουσες, βρεθήκαμε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπροστά σε ένα ακόμη κινηματογραφικό διαμάντι. Τούτη τη φορά στο επίκεντρο της κινηματογραφικής του αναζήτησης βρίσκονται οι ανθρώπινες σχέσεις αλλά και ο κοινωνικός περίγυρος ο οποίος τις επηρεάζει.
Η ιστορία έχει να κάνει με την οικογένεια του Οσάμου, η οποία κερδίζει τα προς το ζην με μικροκλοπές. Μετά από μια τέτοια «επιχείρηση», ο Οσάμου και ο γιος του συναντούν ένα κοριτσάκι το οποίο βρίσκεται μόνο του μέσα στο κρύο. Ξεπερνώντας τους αρχικούς δισταγμούς αποφασίζουν να το κρατήσουν κοντά τους. Έτσι η οικογένεια μεγαλώνει και όλοι ζουν ευτυχισμένοι παρά τη φτώχεια τους. Και το κοριτσάκι; Οι πραγματικοί του γονείς; Μοιραία έρχεται η στιγμή που θα πρέπει να δοθούν απαντήσεις και η οικογένεια του Οσάμου να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.
Ένα προσεκτικά κεντημένο σενάριο το οποίο προσπαθεί να φωτίσει τους ανθρώπους που ζουν στα όρια του νόμου. Χωρίς να κρίνει, ο Κόρε-Έντα, αφηγείται μια ιστορία ανθρώπων, τη ζωή και τα όνειρά τους, αλλά πάνω απ’ όλα τις σχέσεις τους. Ιδιαίτερα λεπτή και συγκινητική προσέγγιση, σφριγηλή και μεστή σκηνοθετική ματιά, γεμάτη σιγουριά η οποία οδηγεί σε ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα.
Δεν είναι τυχαίο πως στις Κάνες, η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Κέιτ Μπλάνσετ, είπε για την ταινία πως «μας παρέσυρε εντελώς η ταινία, το πώς οι ερμηνείες ακολουθούν αβίαστα το σκηνοθετικό όραμα», ενώ ο σκηνοθέτης Ντενί Βιλνέβ, ο οποίος ήταν μέλος στην κριτική επιτροπή, είπε πως «η θέαση της ταινίας ήταν μια βαθιά συναισθηματική εμπειρία».
Επιπλέον γράφτηκαν δεκάδες εγκωμιαστικές κριτικές. Ανάμεσά τους και εκείνη στον Τέλεγκραφ, σύμφωνα με την οποία, «είναι γεμάτη συμπόνια, κινηματογράφος με κοινωνική συνείδηση. Μια ταινία που μπαίνει μέσα σου και σου κλέβει την καρδιά». Νομίζω πως η διεύθυνση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έκανε μια εξαιρετική επιλογή για την έναρξη.
Κατά τα λοιπά, βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη μέρα μετά από την έναρξη του φεστιβάλ και όπως φαίνεται πάμε για ακόμη ένα ρεκόρ στον αριθμό των θεατών. Ισχύει εδώ η παροιμία «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», αφού από τις αρχές ήδη της εβδομάδας υπήρχαν άνθρωποι στα γκισέ που έσπευδαν να προμηθευτούν τα εισιτήριά τους για τις προβολές που τους ενδιαφέρουν.
Ακόμη μπορώ με κάποια βεβαιότητα να σημειώσω πως στο Ελληνικό Τμήμα υπάρχει ιδιαίτερος πλούτος αναζητήσεων και προσεγγίσεων, τόσο θεματικά όσο και από τη σκοπιά των κινηματογραφικών ειδών που επιλέγουν οι σκηνοθέτες για να εκφραστούν. Μάλιστα κάποιες από τις ελληνικές ταινίες οπωσδήποτε θα συζητηθούν.
Οι τρεις ελληνικές ταινίες οι οποίες συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα, είναι: «The waiter» του Στιβ Κρικρή, «Η δουλειά της» του Νίκου Λαμπότ, «Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ» του Μάριου Πιπερίδη.
Τα βραβεία θα διεκδικήσουν συνολικά 15 ταινίες και η επιτροπή που θα τα απονείμει αποτελείται από την Σάντρα ντε Χάμερ, διευθύντρια στο Μουσείο Κινηματογράφου του Άμστερνταμ, τον Ράντου Ζούντε, σκηνοθέτη και σεναριογράφο από τη Ρουμανία, την Φατεμέ Μοταμέντ-Αριά, ηθοποιό από το Ιράν, τη Συραγώ Τσιάρα, επιμελήτρια και ιστορικό τέχνης, και τον Αλφόνσο ντε Βιλαγιόνγκα, μουσικό, τραγουδιστή και πιανίστα από την Ισπανία.

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ



 

«Πίτερλου» (Peterloo) του Μάικ Λι: Το 1819, στην πλατεία Σεντ Πίτερς στο Μάντσεστερ, συγκεντρώθηκαν περί τις 80.000 άνθρωποι οι οποίοι διαδήλωναν ειρηνικά απαιτώντας πολιτικές αλλαγές και κοινωνικά μέτρα κατά της φτώχειας. Όμως παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της συγκέντρωσης, η κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας προτίμησε να δώσει εντολή στην αστυνομία να την καταστείλει, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλά θύματα -νεκροί και τραυματίες- ενώ τα γεγονότα δεν περιορίστηκαν μόνον εκείνη την ημέρα. Αυτό συνέβη γιατί η αντίδραση της κυβέρνησης ξεσήκωσε οργή σε ολόκληρη τη χώρα, με αποτέλεσμα η καταστολή να ενταθεί. Τα δραματικά εκείνα γεγονότα έμειναν στην ιστορία ως «σφαγή του Πίτερλου» και κατά κάποιον τρόπο αποτέλεσαν την αφορμή για αλλαγές στη βρετανική δημοκρατία. Ο Μάικ Λι επιχειρεί μια επική αναπαράσταση των γεγονότων με αυτήν τη διάρκειας 154 λεπτών ταινία. Το κεντρικό μήνυμα που θέλει να δώσει ο σκηνοθέτης είναι η σημασία της συλλογικής δράσης και αλληλεγγύης. Αυτός είναι και ο λόγος που στην ταινία δεν υπάρχουν άτομα, με την έννοια των πρωταγωνιστικών ρόλων, των ηρώων, αλλά πρωταγωνιστούν τα γεγονότα, δηλαδή η ίδια η Ιστορία. Όπως λέει ο ίδιος ο Μάικ Λι, «είναι μια ταινία για τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της ανθρωπότητας, τον αιώνιο αγώνα για αγάπη, συντροφικότητα, εντιμότητα και για την εναντίωση στην εξουσία, τη διαφθορά, την απληστία και τον κυνισμό. Το «Πίτερλου» είναι μια γιορτή για τη δύναμη της ελπίδας και ένας θρήνος για την ανεξάντλητη ανάγκη του ανθρώπου για καταστροφή».

«Οι στάχτες μιας αγάπης» (Jiang hu er nu) του Ζία Ζανγκέ: Σε μια επαρχιακή πόλη στην Κίνα, ο μαφιόζος Μπιν πέφτει θύμα μιας απόπειρας δολοφονίας. Δράστες είναι τα μέλη μια συμμορίας οι οποίοι τον αμφισβητούν και θέλουν να πάρουν τη θέση του στο χώρο του υποκόσμου. Η κοπέλα του Μπιν, η Κιάο, καταφέρνει να τον σώσει αλλά στη συνέχεια θα βρεθεί στη φυλακή για πέντε χρόνια. Αιτία είναι ένα όπλο το οποίο βρέθηκε παράνομα πάνω της. Μια ματιά στη σύγχρονη Κίνα μέσα από μια ιστορία παρανομίας και αγάπης. Λέει ο σκηνοθέτης: «Tο ζευγάρι στην ταινία ζει στα περιθώρια της κοινωνίας. Επιζούν με την αμφισβήτηση του ορθόδοξου κοινωνικού κατεστημένου. Δεν ήθελα να τους υπερασπιστώ, αλλά να συναισθανθώ τη δύσκολη τους θέση. Μου θυμίζει με μερικούς τρόπους την πρώτη δεκαετία της δικής μου καριέρας, όταν ήταν επικίνδυνο να κάνεις ταινίες που εκφράζουν τον αληθινό εαυτό σου και την κοινωνία. Έτσι, έπεισα τον εαυτό μου να γράψω το σενάριο σαν να περιγράφω τα συναισθήματά μου: η χαμένη μου νιότη και η δική μου φαντασία για το μέλλον. Να ζεις, να αγαπάς και να είσαι ελεύθερος. Ξεκινάω με την Κίνα στην αρχή του 21ου αιώνα και κλείνω το 2018. Πάντα ενδιαφέρομαι για ιστορίες με μεγάλο χρονικό διάστημα.»

«Η κατηγορούμενη» (Acusada) του Γκονζάλο Τομπάλ: Η Ντολόρες, μια όμορφη κοπέλα, βρίσκεται κατηγορούμενη για το φόνο της καλύτερής της φίλης. Ενώ όλοι οι αγαπημένοι της άνθρωποι την στηρίζουν και αγωνίζονται να αποδείξουν την αθωότητά της, στο παιχνίδι μπαίνουν τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όταν φτάνει η ώρα της δίκης, η Ντολόρες δείχνει επηρεασμένη από όλα και η στρατηγική που έχουν στήσει οι δικοί της άνθρωποι για να την υπερασπιστούν μπαίνει σε κίνδυνο.

«Ο Καρυοθραύστης και τα τέσσερα βασίλεια» (The nutcracker and the four realms) του Λάσε Χάλστρομ: Η Κλάρα βρίσκεται ξαφνικά στη Χώρα των Ζαχαρωτών, που έχει για βασίλισσα τη Ζαχαρένια Νεράιδα. Αυτή πρέπει να διασχίσει το Τέταρτο Βασίλειο, να αντιμετωπίσει την Κόκκινη Μητέρα, ώστε να ξαναφέρει την αρμονία στο βασίλειό της. Πάντοτε βέβαια βρίσκεται στο πλευρό της ο γενναίος Καρυοθραύστης. Το γνωστό παραμύθι του 19ου αιώνα σε μια ακόμη εκδοχή με καινούργιους χαρακτήρες από την Ντίσνεϊ.

«Η κοιλάδα των σκιών» (Skyggenes dal) του Γιόνας Μάτζοου Γκούλμπραντσεν: Σε ένα μικρό νορβηγικό χωριό, μεταξύ της θάλασσας και των βουνών, ζει ο 6χρονος Άσλακ με τη μητέρα του, Άστριντ. Μετά από ένα τραγικό γεγονός, ο μικρός Άσλακ προσπαθεί να καταλάβει τι έχει συμβεί και αναζητώντας απαντήσεις μπαίνει μέσα στο γειτονικό δάσος. Εκεί αρχίζει ένα ταξίδι όπου δύσκολα ξεχωρίζει κανείς την πραγματικότητα από την παιδική φαντασία. Ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ από τη Νορβηγία πάνω στη γοτθική παράδοση των Σκανδιναβών.

«Motherland» του Γιώργου Ευθυμίου: Ένας ράπερ προσπαθεί με κάθε πιθανό τρόπο να επικοινωνήσει με τη νεκρή μητέρα του και εκεί συναντάει αθάνατους χαρακτήρες.

Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet