Του Θωμά Τσαλαπάτη

Βρίσκομαι στο Λονδίνο και κάθομαι με την ιταλίδα συγκάτοικό μου σε ένα ταϊλανδέζικο, σε μια γειτονιά που κατοικούν κυρίως Πολωνοί. Εγώ έχω έρθει για ένα συγγραφικό πρόγραμμα λίγων ημερών, εκείνη δουλεύει εδώ τα τελευταία χρόνια στην κινηματογραφική παραγωγή. Δεν γνωριζόμαστε, δεν θα διασταυρωθούμε και πολλές φορές μετά από εκείνο το βράδυ. Και όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη συνομιλούμε για το Brexit, ξεκινώντας από ένα κοινό έδαφος ομολογημένο ως αυτονόητο πριν από κάθε ομολογία. Το παράλογο και το τυφλό της επιλογής, την αυτοκτονική του χροιά, τη μιζέρια και την οπισθοδρόμηση που εκφράζει. Αυτό το διχαστικό ερώτημα που παρήλθε, μοιάζει με συγκολλητική ουσία και κοινό τόπο για κουβέντα για κάθε άνθρωπο της ηλικίας μας και της χροιάς μας. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς τι έγινε, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια τι θα γίνει. Παρακολουθώντας τα νέα στα εγχώρια μέσα, είναι δύσκολο να παρακολουθήσεις. Οι κωδικοποιήσεις έχουν προχωρήσει αρκετά και σε αποκλείουν, η εξειδίκευση των επιχειρημάτων σε αφήνει χωρίς επιχείρημα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Αν είναι δύσκολο να καταλάβεις τι συνέβη και το τι σημαίνει το Brexit από την Αθήνα, μοιάζει ακόμα δυσκολότερο όταν βρίσκεσαι στο Λονδίνο. Καθώς περπατάς ανάμεσα στις διαφορετικές πολυεθνικές στρώσεις, γνωρίζοντας κόσμο από παντού, συνομιλώντας με μυρωδιές και γεύσεις από ολόκληρο τον πλανήτη, αντιμέτωπος με τον αφιονισμένο διεθνισμό των απανταχού τουριστών που ανεβοκατεβαίνουν την Oxford Street ψάχνοντας την καταναλωτική τους δόση. Ενώ χάνεσαι σε διαφορετικές αφηγήσεις ανάμεσα σε αιώνες ιστορίας, μυθολογίες της λογοτεχνίας, της ιστορίας και του κινηματογράφου. Την πολυπλοκότητα της συνύπαρξης και τη συνομιλία των πολιτισμών. Τις διαφορετικές στρώσεις του διεθνούς Λονδίνου. Την πάλαι ποτέ πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας, που η πτώση της έφερε εδώ ανθρώπους από όλες τις κοινότητες σε αναζήτηση μιας ατομικής πορείας. Το πάλαι ποτέ κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης με φοιτητές από όλη την ήπειρο να ζητούνε εδώ μια καλύτερη σπουδή και μια σύνδεση με την αγορά εργασίας, ή απλώς μια εξειδικευμένη εργασία. Το οικονομικό χρηματοπιστωτικό κέντρο που καλούσε στο City εταιρείες και τράπεζες απ’ όλο τον πλανήτη σε ένα διεθνισμό της φούσκας και του κέρδους.

Κέντρο του Brexit η άγνοια και ο ρατσισμός

Σε ποιον ανήκει το Λονδίνο; Αυτό το μεταολυμπιακό και μεταευρωπαϊκό συνονθύλευμα που βαφτίζει την απρόσμενη εσωστρέφειά του σε νέο διεθνισμό; Ένα από τα επιχειρήματα του Brexit και ένας από τους κοινούς τόπους των λόγων της Τερέζα Μέι είναι πως η Αγγλία οφείλει να είναι σε συνομιλία με ολόκληρη την υφήλιο και όχι σε μια προνομιακή σχέση αποκλειστικά με την Ευρώπη. Και όμως, παρά τα διάφορα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν, το κέντρο του Brexit είναι η άγνοια και ο ρατσισμός. Αυτή η σκοτεινή ροπή που ανατέλλει τόσο στην Ευρώπη όσο και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Η πολιτική ρευστότητα, τα αβέβαια πολιτικά βήματα, η μόνιμη αίσθηση αναμονής για πολιτικές εξελίξεις (εκλογές, αλλαγή ηγεσίας στο συντηρητικό κόμμα, ακόμη και νέο δημοψήφισμα) δημιουργούν ένα περίεργο μείγμα, ένα γενικευμένο μούδιασμα. Κανείς δεν είναι σίγουρος για το μέλλον του, για την εργασία του, ακόμα και για τη διαμονή του στη χώρα. Η αίσθηση αβεβαιότητας είναι ισχυρότερη από το οποιαδήποτε πολιτικό πλάνο και την οποιαδήποτε κοινή συμφωνία με την Ευρώπη.
Και όμως, όπως οπουδήποτε, η ζωή συνεχίζεται χωρίς κενά. Η ρουτίνα καλύπτει τις απορίες και τα άγχη, η ταχύτητα υπερβαίνει την ακινησία. Αυτό που νιώθεις, είναι πως το Λονδίνο είναι μια πόλη που άλλαξε ταυτότητα ξανά και ξανά σε ένα πρόσφατο διάστημα. Η πολεοδομία του, η αρχιτεκτονιμένη μνήμη του, η συνύπαρξη διαφορετικών αναμνήσεων και τεχνοτροπιών, τοπόσημων και αναφορών, η διαμόρφωση των γειτονιών εκτός του κέντρου, κάνουν εμφανείς όλες αυτές τις αλλαγές και τις μετατοπίσεις. Τώρα καλείται να αλλάξει ξανά. Αυτή τη φορά όμως απρόθυμα, βιαστικά, χωρίς να είναι σίγουρο γιατί. Αυτό που νιώθεις, είναι αυτή η αδράνεια πριν την έκρηξη προς το άγνωστο. Την επόμενη φορά είμαι σίγουρος τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Και αυτό το άρθρο θα έχει ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης του.

http://tsalapatis.blogspot.com/
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet