Με αφορμή όσα είπε ο Γιάννης Πανούσης, χωρίς «αυθαίρετες ερμηνείες και ύποπτες στρεβλώσεις»


Η γενικόλογη και ασαφής διατύπωση του Γ. Πανούση περί «Αριστεράς του Τίποτα» επιτρέπει στον καθένα να διαμαρτυρηθεί ως θιγόμενος και να του αντιγυρίσει το χαρακτηρισμό. Θα έπρεπε να είναι προσεκτικότερος, γιατί ο ίδιος μάλλον προέρχεται από την Αριστερά του Τίποτα, από την οποία ανασύρθηκε αναγορευόμενος αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Κι αυτή είναι που κρίθηκε για την πολιτεία της, την ιδεολογία της, τις θέσεις της και την πρακτική της πολύ πρόσφατα από το εκλογικό σώμα και οδηγήθηκε εκτός Βουλής. Πιθανότατα και εκτός πολιτικής σκηνής. Ίσως «δεν τη χρειάζεται ο τόπος και ο λαός», όπως θα έλεγε ο ίδιος. 
Αυτό που καταδικάστηκε στη συνείδηση του λαού μαζί της, δεν ήταν μόνο ένα πολιτικό πρόγραμμα. Ήταν μια νοοτροπία, σύμφωνα με την οποία «κυβερνώσα αριστερά» είναι ένα πολιτικό είδος, στο οποίο επιτρέπονται τα πάντα, αρκεί να υπάρχουν σε κυβερνητικούς θώκους οι εκπρόσωποί της με αιτιολογικό την σωτηρία της πατρίδος. 
Και είναι Αριστερά του Τίποτα γιατί τίποτα αριστερό δεν αφήνει στο πέρασμά της. 

Η Αριστερά του Κάτι

Υπάρχει, όμως, σε αντιδιαστολή η «Αριστερά του Κάτι»; Και ποια είναι; Τα κατά Πανούση «πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης», που καταγγέλλει σφόδρα, προφανώς δεν εκδίδονται, από «καθαρόαιμους αριστερούς» όπως υπονοεί. Τα εκδίδει η συμπεριφορά ενός εκάστου. Αν ο Γ. Πανούσης φοβάται ότι εκδίδονται από «ανθρώπους χωρίς πρόσωπο», ίσως είναι γιατί τους το έχουν αφαιρέσει όσοι τους αντιμετωπίζουν σαν απρόσωπη μάζα. Η οποία σχεδόν υποχρεούται να άγεται και να φέρεται από πολιτικά προσώπατα, που έχουν τη… γενναιότητα να αδιαφορούν για το πολιτικό κόστος. Δηλαδή για τη γνώμη των πολλών. 
Όσο για τα «πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης» που αφορούν συνολικά πολιτικές δυνάμεις και όχι πρόσωπα, εκδίδονται αυτόματα: στη δοκιμασία που αυτές υφίστανται καθημερινά. Το αν ο αριστερός πολιτικός τους λόγος συμπίπτει με αριστερές πράξεις, αποτελεί ασφαλές κριτήριο, ιδίως για όσους αναλαμβάνουν κυβερνητικά καθήκοντα. 
Ο προεκλογικός και μετεκλογικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν άγνωστος. Ούτε είχε τόσο ασαφές περιεχόμενο, που να θεωρεί ο καθένας ότι μπορεί να τον προσαρμόσει στις ανάγκες του. 
Από την άποψη αυτή, πού βρήκε άραγε ο Γ. Πανούσης γραμμένο ή ειπωμένο ότι «αριστερή διακυβέρνηση σημαίνει ανοχύρωτη χώρα και πόλη», «δίχως στρατό και δίχως αστυνόμευση, ίσως και χωρίς δικαστές ή φυλακές»; Πάντως, ούτε στο πρόγραμμα οποιουδήποτε αριστερού κόμματος, ούτε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Αν δεν εννοούσε με τα λεγόμενά του οποιαδήποτε εκδοχή της αριστεράς, θα όφειλε να προσέχει τις διατυπώσεις του και να μιλήσει για αντιεξουσιαστές ή αναρχικούς ή για ό,τι άλλο και όχι για «αριστερά του τίποτα». Τέτοιες συγχύσεις είναι απαράδεκτα αυθαίρετες, όταν δεν είναι ύποπτα στρεβλωτικές. 

Με τι διαφωνεί ο Γ. Πανούσης;

Το πιθανότερο, όμως, είναι ότι ο κ. Πανούσης διαπράττει αυτό το σφάλμα όχι γιατί έχει να αντιμετωπίσει κάποιους αναρχικούς ή κάποιους αριστερούς που θέλουν «ανοχύρωτη τη χώρα» (να υπάρχει, άραγε, εδώ υπαινιγμός για τη μεταναστευτική πολιτική; Θεός φυλάξοι!), «χωρίς φυλακές» (αν και υπάρχουν χώρες διόλου αναρχικές, που σχεδόν τις καταργούν), αλλά γιατί διαφωνεί με τη συγκεκριμένη αντιμετώπιση της συγκεκριμένης κατάστασης, όπως διαμορφώνεται τις τελευταίες μέρες. Του λείπουν, μήπως, οι γνωστές φλεγόμενες θεατρικές παραστάσεις «κλέφτες κι αστυνόμοι», που και στους μπάχαλους δίνουν λόγο ύπαρξης, και στις δυνάμεις καταστολής μεροκάματο, ενώ τονώνουν και το έντεχνα αποδομημένο αίσθημα (αν) ασφάλειας των πολιτών;
Αν εννοεί ότι επιδεικνύεται υπερβολική ανοχή σε όσους ανοίγουν πανό το προαύλιο της Βουλής ή στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη, ή κάνουν μια κατάληψη για την οποία αδιαφορεί το σύμπαν, εκτός από τους ίδιους τους ελάχιστους καταληψίες, οφείλει να το πει χωρίς περιστροφές και να δηλώσει τη διαφωνία του ακόμα και παραιτούμενος, χωρίς πρωτοσέλιδους θεατρινισμούς. 
Διότι, επί της ουσίας, δεν υπάρχει χώρος για άσκηση πολιτικής από μια κυβέρνηση με κορμό την αριστερά, η οποία να διαιωνίζει την αντίληψη της αυταρχικής καταστολής με το πρόσχημα ότι, αν δεν το κάνει, προσχωρεί στην αναρχία. Όπως, επίσης, δεν υπάρχει χώρος για άρνηση ανθρώπινης και ανθρωπιστικής σωφρονιστικής πολιτικής, με πρόσχημα ότι έτσι καταργούνται οι φυλακές. Με αποτέλεσμα να συμβιώνουμε  μοιρολατρικά με τις φυλακές – αποθήκες χαμένων ψυχών και πανεπιστήμια εγκληματικότητας, ή με ένα σωφρονισμό που συμποσούται σε απλή εκδικητική τιμωρία του κακού από το καλό. Όπως,  τέλος, δεν υπάρχει χώρος για αστυνόμευση με οδηγό τη μανιοκαταστολή, αλλά και για προστασία των έννομων αγαθών με πρόκληση δυσανάλογα μεγαλύτερης ζημιάς από εκείνη που πάμε να αποφύγουμε. 
Αν ο κ. Πανούσης ήθελε να συζητήσει σοβαρά αυτά τα ζητήματα, σίγουρα ο καλύτερος τρόπος και τόπος δεν είναι το πρωτοσέλιδο των «Νέων» υπό τύπο διαγγέλματος και μάλιστα με τον τίτλο «Νοείται αριστερά του τίποτα;». Όσο κι αν δικαιολογηθεί, η βάσιμη εντύπωση που μένει είναι ότι δεν ήταν κύρια έγνοια του η προώθηση του πολιτικού διαλόγου. Σ' αυτή την περίπτωση, θα φρόντιζε να αποφύγει την καλλιέργεια της σύγχυσης.

ΥΓ. Επειδή ο κ. Πανούσης διατυπώνει την απορία: «Θα ήθελα να μάθω πώς νοούν οι “καθαρόαιμοι” την “αριστερή Αστυνομία”», σπεύδω να συνεισφέρω στο σχετικό προβληματισμό λέγοντας κάτι που μου κληροδότησε ο μακαρίτης πατέρας μου (υπηρετήσας επί τριακονταετία την Χωροφυλακή). «Ούτε το σκυλί μου στη Χωροφυλακή», έλεγε κάθε φορά που τον ρωτούσαν σχετικά… Εκείνος ήξερε, εκ πείρας, ότι καμιά αστυνομία δεν είναι αθώα. Ο εξοικειωμένος με το ποινικό δίκαιο και την αντιεγκληματική πολιτική καθηγητής έχει ακόμα απορίες; Δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι όσο λιγότερο κατορθώνει να στηρίζεται κανείς στο ρόλο της όποιας αστυνομίας, τόσο αριστερότερα βαδίζει; 
Χ. Γεωργούλας

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Ο υπότιτλος χρησιμοποιεί δάνειο από τη διορθωτική δήλωση του Γ. Πανούση: «Με τις γραπτές μου παρεμβάσεις στηρίζω τον Πρωθυπουργό και συνολικά την κυβέρνηση στο δύσκολο έργο της. Όλα τα υπόλοιπα είναι αυθαίρετες ερμηνείες και ύποπτες στρεβλώσεις». 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet