Τα καραβάνια υπερασπίζονται τη συλλογική αξιοπρέπεια



Στον απόηχο της άγριας επίθεσης που εξαπέλυσε την Κυριακή ο στρατός των ΗΠΑ εναντίον των μεταναστών/στριών στα σύνορα με το Μεξικό, ο Εντουάρντο Μάρκες, εκπρόσωπος Τύπου της οργάνωσης «Άνθρωποι Χωρίς Σύνορα», που συντονίζει και οργανώνει τα καραβάνια των μεταναστών στο Μεξικό, μιλάει στην «Εποχή» για την πολιτική της μηδενικής ανοχής, τη βαρβαρότητα των συνόρων και τη σημασία της αλληλεγγύης.

 

Τη συνέντευξη πήρε ο Δημήτρης Γκιβίσης

Να μιλήσουμε για τα γεγονότα στην Τιχουάνα.
Η καταστολή στα σύνορα είναι μέρος του πολιτικού σχεδίου έλεγχου και κυριαρχίας της άρχουσας τάξης. Στην Τιχουάνα είδαμε τη συλλογική δύναμη χιλιάδων μεταναστών και μεταναστριών με πολιτικό στόχο να ασκηθεί πίεση στις αρχές των ΗΠΑ, μια μαζική προσπάθεια να ξεπεραστεί το διπλό τείχος των συνόρων και της συνοριακής φρουράς. Για περισσότερο από ένα μήνα χιλιάδες άνθρωποι ταξίδεψαν πάνω από 4.000 χιλιόμετρα με αντίξοες καιρικές συνθήκες, ταλαιπωρία, ταπεινώσεις, απειλές και ρατσιστικές προσβολές, και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα χημικά και τις πλαστικές σφαίρες της ισχυρότερης στρατιωτικής μηχανής στον πλανήτη, αφού προηγουμένως απέτυχε η προσπάθεια της μεξικανικής ομοσπονδιακής αστυνομίας να τους εμποδίσει. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν πάρα πολλοί τραυματίες και περισσότεροι από 50 συλληφθέντες. Παράλληλα, πάνω από 100 άνθρωποι απελάθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από το μεξικανικό κράτος, επειδή έδειξαν ανυπακοή στις εντολές των ισχυρών και το μεξικανικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι τις επόμενες μέρες θα απελαθούν άλλοι 500 που προσπάθησαν να διασχίσουν μια φανταστική γραμμή. Όλο αυτό είναι ένας αποτρόπαιος συνδυασμός ποινικοποίησης και καταστολής.

Η κατάσταση αρχίζει να γίνεται ανησυχητική

Πώς είναι σήμερα η κατάσταση στα σύνορα;
Υπάρχει θυμός, απελπισία, αλλά και αποφασιστικότητα. Περισσότεροι από 12.000 άνθρωποι περιμένουν να εξεταστούν οι εξατομικευμένες αιτήσεις ασύλου, με την αναμονή να φτάνει μέχρι και 6 μήνες, ενώ η αυτοκρατορία απειλεί για το οριστικό κλείσιμο των συνόρων. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εδώ οφείλονται κυρίως στην έλλειψη υποδομών (τουαλέτες, χώροι καθαριότητας και ύπνου). Παράλληλα, έχουν απέναντί τους και τον δεξιό δήμαρχο της Τιχουάνα, Χουάν Μανουέλ Γκαστελάμ, που με πρόφαση ότι δεν μπορεί να τους φιλοξενήσει γιατί δεν έχει χρήματα, κάνει έκκληση να απελαθούν στις χώρες καταγωγής τους επειδή δεν συμμορφώνονται με την «νομιμότητα», έτσι όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται.

Πώς αντιμετωπίζει η μεξικανική κοινωνία τα καραβάνια;
Η κατάσταση αρχίζει να γίνεται ανησυχητική. Τις πρώτες εβδομάδες υπήρξε πολύ μεγάλη αλληλεγγύη και έμπρακτη προσφορά φαγητού, ρούχων, φαρμάκων. Όμως τις τελευταίες μέρες αυξάνονται οι ξενοφοβικές φωνές από διάφορες πλευρές (ακροδεξιοί πολιτικοί, τοπικοί επιχειρηματίες, κλπ), και σε αρκετές περιοχές διέλευσης, κυρίως στο φτωχό Νότο, τα πράγματα είναι εκρηκτικά, με ρατσιστικές επιθέσεις, αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις και κλοπές εναντίον μεταναστών από περιθωριοποιημένα τμήματα του πληθυσμού.

Νέα μορφή μεταναστευτικού αγώνα

Ποια είναι η σημασία της αλληλεγγύης σε αυτόν τον αγώνα των μεταναστών/στριών;
Τα καραβάνια, που ταξιδεύουν αποτελούμενα κατά 45% από γυναίκες και παιδιά, αποτελούν μια νέα μορφή μεταναστευτικού αγώνα, ή ένα νέο τύπου κοινωνικό κίνημα. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες που με τα σώματά τους αμφισβήτησαν την στρατιωτικές/αστυνομικές δυνάμεις στα νότια σύνορα του Μεξικού, και συνεχίζουν την πορεία τους προς τις ΗΠΑ συγκεντρώνοντας την προσοχή των διεθνών ΜΜΕ, υπερασπίζονται δημόσια και χωρίς φόβο το δικαίωμα στην ελεύθερη κυκλοφορία και την συλλογική αξιοπρέπεια. Απέναντι στα δίκτυα της εγκληματικής διακίνησης που δρουν και πλουτίζουν σε συμπαιγνία με τις αρχές όλων των εμπλεκόμενων χωρών, αποφασίζουν να μετακινηθούν όλοι μαζί σαν ένα σώμα και να διεκδικήσουν συλλογικά αρνούμενοι να υποταχτούν. Σε αυτόν τον αγώνα είμαστε μαζί τους, ο αγώνας αυτός είναι και δικός μας. Η στήριξη μας είναι μια προσπάθεια για να ενισχυθούν οι αντιστάσεις και να σπάσουν τα σύνορα που επιβάλουν οι κυρίαρχοι στους από κάτω. Συγχρόνως, είναι μια έμπρακτη μορφή αλληλεγγύης με έναν συμβολισμό και με ένα κάλεσμα: να διευρύνουμε τις ρωγμές του καπιταλιστικού συστήματος που γεννάει φτώχεια, αποκλεισμούς και βία (των αγορών, του κράτους, και της πατριαρχίας).
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet