Την περασμένη Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου, οι δικοί του άνθρωποι, οι φίλοι, σύντροφοι και συντρόφισσες συνόδευσαν τον Θωμά Χαλβατζή στην τελευταία του κατοικία. Τον επικήδειο εκφώνησε το μέλος του ΔΣ του ΣΦΕΑ - Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, Ν. Τριανταφύλλου. Στην κηδεία παραβρέθηκαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του συνδέσμου: Θόδωρος Καλογήρου, Δώρα Καλλιπολίτη, Γιάννης Ξαρχουλάκος, Σταύρος Σκουρτόπουλος, Όλγα Τσολακίδου, όπως και μέλη του συνδέσμου: Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Νίκος Μπερτσιάς, Μπάμπης Ζιώγας, βουλευτές του ΚΚΕ: Λιάνα Κανέλλη, και άλλοι.

Ο Θωμάς Χαλβατζής γεννήθηκε το 1946 στην Κοζάνη σε μια εργατική, κομμουνιστική οικογένεια. Οργανώθηκε το 1964 στη Νεολαία Λαμπράκη. Πρώτη φορά γνώρισε την «περιποίηση» στην Ασφάλεια της Κοζάνης, στις 26 Οκτώβρη του 1961, παραμονές εκλογών της βίας και νοθείας, γιατί πέταγε τρυκάκια της ΕΔΑ για τις εκλογές, την ώρα που γύριζε από το Νυχτερινό Γυμνάσιο που φοιτούσε. Στην Καστοριά που ζούσε το 1965, κυνηγήθηκε από την Ασφάλεια. Δικάστηκε και καταδικάστηκε με στημένη κατηγορία για «αντίσταση κατά της αρχής». Πήγε στο στρατό το 1966. Στη διάρκεια της στράτευσής του στη δικτατορία πέρασε από στρατοδικείο, βασανίστηκε, φυλακίστηκε και έμεινε αλύγιστος.
Μετά την απόλυσή του από το στρατό το 1969, οργανώθηκε στην ΚΝΕ, από όπου αγωνίστηκε ενάντια στη δικτατορία. Στην κατάληψη της Νομικής συνελήφθη, βασανίστηκε στην Ασφάλεια των Μεσογείων από τον Μπάμπαλη, καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλακή. Έκανε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος. Στο Πολυτεχνείο έμεινε μέχρι την ώρα που μπήκε το τανκς. Ήταν στην Πύλη. Στην κλασσική φωτογραφία της Πύλης του Πολυτεχνείου αποτυπώθηκε και έμεινε η μορφή του, πάνω από τα κάγκελα, στην κολώνα.
Ασχολήθηκε με το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη γλυπτική, τον Καραγκιόζη και με καλλιτεχνική έργα από φυσητό γυαλί. Μαχητής στη ζωή, μαχητής για τα ιδανικά του σοσιαλισμού, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Το προπερασμένο Σάββατο, τον συναντήσαμε στο Πολυτεχνείο. Τιμώντας τα 45 χρόνια από την εξέγερση, πήγε και κατάθεσε ένα κόκκινο γαρύφαλλο. Ετσι απλά, στη μνήμη αυτών που έφυγαν. Ένας αλύγιστος αγωνιστής, κομμουνιστής, καλλιτέχνης, Ανθρωπος. Ήταν μέλος του ΣΦΕΑ και μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών.
Θα τον θυμόμαστε πάντα. Ζωηρό, ατίθασο, αγωνιστή.
Η «Εποχή» εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στα αδέλφια του Λευτέρη και Σπύρο.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet