H 1η Ιανουαρίου 2019 θα μείνει στη μνήμη των Βραζιλιάνων, κυρίως, για την ορκωμοσία του νέου της προέδρου, Ζαΐρ Μπολσονάρο. Ενός προέδρου που υπόσχεται να αλλάξει ριζικά την πολιτική πορεία της χώρας, να την απελευθερώσει από το δεσμά του «σοσιαλισμού» και τις ιδέες της αριστεράς για πάντα. Ο Μπολσονάρο ανέλαβε επίσημα τα καθήκοντά του στη μεγαλύτερη λατινοαμερικανική χώρα μετά την εκλογή του, στις 28 Οκτωβρίου, στο τέλος μιας καμπάνιας «βρόμικης, βίας και νοθείας», όπως χαρακτηρίστηκε τότε. «Ποτέ στην ιστορία της δημοκρατίας μας δεν είχαμε εκλέξει έναν ακροδεξιό, ομοφοβικό σεξιστή πρόεδρο (...) που αντιμετωπίζει σαν εχθρούς τους Ινδιάνους και υπόσχεται την πλήρη απελευθέρωση της οπλοκατοχής (...)», επισήμανε ο βραζιλιάνος θεολόγος Λεονάρντο Μποφ και συνέχισε: «Βλέπει την κοινωνία σαν στρατώνα. Παραμένει πιστός στην εποχή της στρατιωτικής δικτατορίας και μάλιστα τιμά σαν ήρωα έναν βασανιστή της εποχής εκείνης τον Μπλαντέ Ούστα, που έγινε γνωστός γι’ αυτή ακριβώς τη δράση του».

Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο τοποθετείται ασφαλώς στην άκρα δεξιά, χωρίς όμως να έχει κανένα πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο. Διακατέχεται από έμμονες ιδέες για σκοτεινές υποθέσεις συνωμοσίας και εκφράζει απόψεις χωρίς συνοχή. «Ηταν για μεγάλο χρονικό διάστημα περιφρονημένος από τον Τύπο της χώρας του» αναφέρει το Mediapart. Μια έκθεση του στρατού τον περιγράφει ως τον άνθρωπο «που στερείται λογικής, ορθολογισμού...». Εκεί αποδίδονται και τα «παρανοϊκά» μέτρα που πάρθηκαν την ημέρα της ορκωμοσίας του, με στρατιωτική παρουσία ανησυχητική και προειδοποιητική για τη νέα εποχή στην οποία μπήκε η Βραζιλία.
Στην τελετή αυτή δεν μετείχαν οι βουλευτές του Κόμματος των Εργατών (PT), του Κομμουνιστικού Κόμματος Βραζιλίας (PCdοΒ) και του Κόμματος του Σοσιαλισμού και της Ελευθερίας (PSOL). Πρόκειται για μια συμβολική πράξη, ασφαλώς, χωρίς προηγούμενο. «Σεβόμαστε την ιστορική μας δέσμευση να τιμούμε την ψήφο του λαού. Αυτή, όμως, δεν μας εμποδίζει να καταγγείλουμε την εκλογική διαδικασία που χαρακτηρίστηκε από σειρά παράνομων πράξεων· (κοινοβουλευτικό πραξικόπημα κατά της αριστερής προέδρου, Ντίλμα Ρουσέφ το 2016), από την παράνομη απαγόρευση του πρώην προέδρου Λούλα να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, αλλά και την εγκληματική χειραγώγηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που διέδιδαν ψευδείς και συκοφαντικές ειδήσεις κατά του υποψηφίου της Αριστεράς Φερνάντο Χαντάντ», δήλωσαν οι πρόεδροι του PΤ και του PCdoB, Λουσιάνο Σάντος, ο οποίος διευκρίνισε πως το κόμμα του δεν έλαβε καμία επίσημη πρόσκληση. Πρόκειται για ένα δείγμα της συμπεριφοράς του προέδρου προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα κοινωνικά κινήματα. Μια από τις πρώτες ενέργειες του θα είναι «να εντάξει τους αγρότες χωρίς γη στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων» όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, για να μην βρει εμπόδια στην πολιτική της παραχώρησης της γης για εκμετάλλευση στις μεγάλες αγροτικές επιχειρήσεις.

Έτοιμος να προσφύγει σε παλιές μεθόδους βίας

Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο είναι έτοιμος να προσφύγει σε παλιές μεθόδους βίας. Η σύνθεση της κυβέρνησης είναι αρκετά αποκαλυπτική των προθέσεών του. Οι μισοί και παραπάνω από τους 28 υπουργούς είναι στρατιωτικοί, παλαιοί συνάδελφοί του. «Η βία, σαν μέθοδος πολιτικής διακυβέρνησης, είναι ένα καινούργιο γεγονός για τη Βραζιλία» είπε η Μανουέλα Ντ’ Αβίλα, υποψήφια συνεργαζόμενη με τον Φερνάντο Χαντάντ, για την αντιπροεδρία, στέλεχος του ΚΚ Βραζιλίας, στο διευθυντή της «Ουμανιτέ» Πατρίκ Λιαρίκ, λίγες μέρες πριν, κατά τη συνάντησή τους στο ευρωκοινοβούλιο, και πρόσθεσε: «Οι άνθρωποι ανησύχησαν για τη νέα κατάσταση που δημιουργείται. Ο πρόεδρος δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να τους διχάζει (...) γιατί μόνο έτσι μπορεί να διατηρήσει την ενότητα μιας εύθραυστης κυβέρνησης. Με την καλλιέργεια του μίσους κατά του κομμουνισμού και της αριστεράς». Η κυβέρνηση, βέβαια, αποτελείται από φίλους του με διαφορετικές, όμως, επιδιώξεις ο καθένας. Φιλελεύθεροι, κρατιστές, εκπρόσωποι διαφόρων λόμπι: του ποδοσφαίρου, των ευαγγελιστών, των αγροτοβιομηχάνων.
Αυτό που ενοχλεί ιδιαίτερα τον Μπολσονάρο είναι «το εκπαιδευτικό πρόβλημα», γιατί «οι καθηγητές ενσταλάζουν στους μαθητές τα μηνύματα της αριστεράς, όπως στην Τουρκία». Ο πρόεδρος «συμβουλεύει τους μαθητές να καταγράφουν τους καθηγητές με τα κινητά τους (...) για να μπορέσει να προχωρήσει στο ξεκαθάρισμα της κατάστασης, απολύοντας 100.000 εκπαιδευτικούς που μετέχουν στη δράση της αριστεράς».

Χωρίς πρόγραμμα

Η νέα κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει κάποιο πρόγραμμα –και σ΄ αυτό συμφωνούν σχεδόν όλοι οι αναλυτές– ούτε στα οικονομικά, ούτε στα κοινωνικά προβλήματα. Ακόμα δυσκολότερη φαίνεται η θέση της στα διεθνή ζητήματα. Η εξωτερική της πολιτική περιορίζεται στη θέση της στενότερης σχέσης με τις ΗΠΑ, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση της έντασης με την Κίνα, τη Ρωσία και κυρίως με τη Βενεζουέλα, για την οποία έδειξε τις εχθρικές της διαθέσεις, αποκλείοντας τον πρόεδρο Μαδούρο από την τελετή της ορκωμοσίας του. Το σοβαρότερο, βέβαια είναι ότι προτίθεται να παγώσει τη συνεργασία της Βραζιλίας με τις χώρες της περιοχής. Προτιμάει τις διμερείς σχέσεις όπως και οι ΗΠΑ. Η πολιτική αυτή ανησυχεί όχι μόνο τους προοδευτικούς ανθρώπους, αλλά και τους βιομηχάνους, όπως φαίνεται σε ανακοίνωσή τους (βλ. παραπλεύρως).
Πολλοί Βραζιλιάνοι αναρωτιούνται αν μπορούν να ζήσουν πια στη χώρα τους, όπως γράφει η εφημερίδα «Journal de Dimanche», ενώ άλλοι, όπως οι έγχρωμοι αστυνομικοί, εκφράζουν φόβο για τη ζωή τους. Μπροστά σ’ αυτή την κρίσιμη κατάσταση, οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, ιδιαίτερα της αριστεράς, πολιτικές και κοινωνικές, οργανώνουν τη δράση τους πριν η ακροδεξιά κυβέρνηση προχωρήσει στις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις, δηλαδή σε μια πολιτική επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και τη χώρα.

Οι βιομήχανοι ανησυχούν

Η Εθνική Συνομοσπονδία Βιομηχανίας (CNI) της Βραζιλίας δημοσίευσε πολύ αυστηρή ανακοίνωση, επισημαίνοντας στον Μπολσονάρο να μην κάνει λάθος βήματα: «Αν η κυβέρνηση της Βραζιλίας δεν δώσει προτεραιότητα στην Mercosur ή, χειρότερα ακόμα, περιορίσει τις εξωτερικές συναλλαγές με μονομερή τρόπο, κερδισμένη θα είναι μόνο η Κίνα, η οποία είναι σε διαδικασία αντικατάστασης της βραζιλιάνικης αγοράς σε όλη τη Λατινική Αμερική.
Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που εξάγουν περισσότερο προς τις χώρες της Mercosur θα τιμωρηθούν περισσότερο». Η ανακοίνωση υπενθύμιζε στο νέο πρόεδρο, που έχει στηρίξει με φανατισμό στην προεκλογική του καμπάνια ότι το Σύνταγμα της χώρας αναφέρει με σαφήνεια τις αρχές που οδήγησαν τη χώρα να αναπτύξει τις διεθνείς σχέσεις και την οικονομική συνεργασία με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Τέλος, η CNI υποστηρίζει την ιδέα ενίσχυσης της Mercosur γιατί «το μπλοκ αυτό συνιστά μια ολοκληρωμένη φιλική αγορά για τα προϊόντα της Βραζιλίας και ένα προορισμό των εξαγωγών όπου η βιομηχανία έχει ένα μεγάλο μερίδιο». Πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είναι η προειδοποίηση των βιομηχάνων.

Μ. Κοβάνης

 

 

NΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ

Να αγωνιστούμε για την απελευθέρωση του Λούλα



Παραβιάζοντας το νόμο, η κυβέρνηση της Βραζιλίας επιχειρεί με πολιτικο-δικαστική μεθόδευση να εμποδίσει την αποφυλάκιση του πρώην προέδρου Ινάσιο Λούλα ντε Σίλβα, που φυλακίστηκε πριν ένα χρόνο, στις 7 Απριλίου 2018, με απόφαση του Σέρτζιο Μόρο, νυν υπουργoύ Δικαιοσύνης, ο οποίος ρίχνει το βάρος του να αποτρέψει την αποφυλάκισή του. Τον Λούλα επισκέφθηκε στη φυλακή και ο Νόαμ Τσόμσκι. Δήλωσε πως ο Λούλα ντε Σίλβα είναι πολιτικός κρατούμενος, ο πιο γνωστός σήμερα. «Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι το 2018 θα είχε το καλύτερο αποτέλεσμα στις προεδρικές εκλογές τον Οκτώβριο. Γι’ αυτό τον έκλεισαν στη φυλακή, τον απομόνωσαν και δεν μπορεί ούτε εφημερίδες να διαβάσει. Και, κυρίως, απαγορεύεται να κάνει πολιτικές δηλώσεις. Έχει μόνο το δικαίωμα, να πεθάνει (...) Σε μας που δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για πολιτική καταπίεση, για άλλο ένα πραξικόπημα της Δεξιάς στη Βραζιλία, απ’ αυτά που έχει κάνει κατά καιρούς, (...) απομένει να αγωνιστούμε, να ασκήσουμε πίεση για την απελευθέρωσή του.»

 
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet