Καυχιόταν επειδή δεν άφησε μια χούφτα μετανάστες που διασώθηκαν στη θάλασσα να αποβιβαστούν από το πλοίο Diciotti. Όταν η εισαγγελία ανήγγειλε έρευνες εναντίον του για απαγωγή, άρχισε τους λεονταρισμούς: «Δεν κάνω πίσω, ας με δικάσουν, κλπ.κλπ.). Όταν έφθασε το ερώτημα για την άρση της ασυλίας του στη Γερουσία, το «ας με δικάσουν» μετατράπηκε σε «να μη με δικάσουν», πρόταση που περιμένει να υποστηρίξουν και οι σύμμαχοί του στην κυβέρνηση. Για ποιον πρόκειται; Φυσικά, για τον Ματέο Σαλβίνι.

Κατώτερο των περιστάσεων

Το συμμαχικό του κόμμα, το Κίνημα 5 Αστέρων, ως συνήθως, βρέθηκε σε δίλημμα. Μη μπορώντας, όπως πάντα, να λάβει μια ενιαία απόφαση, ενώ αρχικά υποστήριζε σύσσωμο το «ναι», γιατί είναι πάγια θέση του Κινήματος να δίνεται πάντα η άδεια για να παραπεμφθούν σε δίκη οι υπουργοί, στη συνέχεια άρχισε να ταλαντεύεται, με κάποιους να παίρνουν θέση υπέρ του «ναι» και άλλους υπέρ του «όχι». Ο πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε έσπευσε να υποστηρίξει ότι η πράξη αυτή καθιστά υπεύθυνη ολόκληρη την κυβέρνηση, άρα πρέπει ολόκληρη η κυβέρνηση να δικαστεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι για άλλη μια φορά το Κίνημα φάνηκε κατώτερο των περιστάσεων.
Το ίδιο συνέβη στο θέμα TAV (Τρένα Υψηλής Ταχύτητας). Οι ακτιβιστές των 5 Αστέρων είχαν δώσει μεγάλη μάχη κατά του έργου της σιδηροδρομικής γραμμής Τορίνο-Λιόν. Όμως η Λέγκα είναι υπέρ των μεγάλων έργων, προσπαθώντας να κρατήσει με το μέρος της τους βιομηχάνους και τους επιχειρηματίες που θέλουν διακαώς την υλοποίηση των έργων και είναι δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση.
Ο καβγάς με τη Γαλλία για την υποστήριξη των Κίτρινων Γιλέκων από το Κίνημα 5 Αστέρων και για το μεταναστευτικό θα αποβεί και πάλι υπέρ του Σαλβίνι, γιατί το χρησιμοποίησε σαν  ευκαιρία να ενισχύσει την εθνική υπερηφάνεια ενός λαού που θεωρεί τον εαυτό του παραγκωνισμένο στη διεθνή σκακιέρα και για να απομακρύνει τα βλέμματα από την οικονομική ύφεση που πλήττει πλέον την Ιταλία.
Άλλο θέμα διαφωνίας: η κυβέρνηση Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Οι 5 Αστέρες ήταν ανένδοτοι στη μη επέμβαση της ΕΕ στην καταδίκη της κυβέρνησης Μαδούρο, αλλά ο Σαλβίνι όχι. Τελικά, ο Κόντε υποχρεώνεται να δηλώσει «Δεν υποστηρίζουμε τον Μαδούρο».
Διπλή ήττα, λοιπόν, για το Κίνημα 5 Αστέρων. Από τη μια πλευρά αποδυναμώνεται συνεχώς έναντι του συμμάχου Σαλβίνι, από την άλλη προκαλεί την αγανάκτηση των οπαδών και ψηφοφόρων του.

Διπλή νίκη

Ο Σαλβίνι είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού και, αντίθετα με το κίνημα 5 Αστέρων, πετυχαίνει διπλή νίκη. Αποδυναμώνει το Κίνημα 5 Αστέρων, αλλά και τον δεξιό του σύμμαχο, με τον οποίο θα μπορούσε μελλοντικά να κυβερνήσει, τον Μπερλουσκόνι.
Η Λέγκα, από κόμμα της απόσχισης του Βορρά, έχει μετατραπεί σε «κόμμα του έθνους» και έχει κατορθώσει να διεισδύσει και στο νότο, ακόμη και σε περιοχές όπου δεν είχε καμία επιρροή.  Η πορεία του προς το στόχο του, ένα μεγάλο ποσοστό στην Ευρωβουλή, είναι ακάθεκτη. Η απόδειξη ήρθε στις περιφερειακές εκλογές στο Αμπρούτσο και δεν θα αργήσει να ακολουθήσει και η Σαρδηνία.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις του Ινστιτούτου Cattaneo και της εταιρείας δημοσκοπήσεων SWG, περίπου οι μισοί ψηφοφόροι των 5 Αστέρων στις βουλευτικές εκλογές επέλεξαν να μην ψηφίσουν στις περιφερειακές του Αμπρούτσο (συνολική αποχή 53,11%).  Αυτοί που επέλεξαν άλλα κόμματα, ψήφισαν κυρίως τη Λέγκα, και σε μικρότερο βαθμό την κεντροαριστερά. Το ποσοστό του Κινήματος 5 Αστέρων μειώθηκε από το 39% στο 19%.
Η αύξηση της Λέγκας οφείλεται σε ποσοστό 32,2% από τις ψήφους που προήλθαν από άλλα κόμματα, με το μεγαλύτερο ποσοστό να προέρχεται από το Κίνημα 5 Αστέρων ( 20,2%). Σε σχέση με τις βουλευτικές, το Κίνημα έχει χάσει 186.000 ψήφους, ενώ η Λέγκα έχει κερδίσει 60.000. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι η Λέγκα στις περιφερειακές του 2014 δεν είχε καν ψηφοδέλτιο, η νίκη είναι ασύλληπτη.  Ο δεξιός συνασπισμός ανήκει πλέον μόνο στο Σαλβίνι. Η Λέγκα είναι η ατμομηχανή που σέρνει πίσω της τα υπόλοιπα δεξιά κόμματα, κλέβοντας όμως ψήφους και από αυτά. Για παράδειγμα, η Forza Italia περνάει από το 14,5% στις βουλευτικές στο 9,1%.
Όσον αφορά την κρίσιμη κατάσταση του Δημοκρατικού Κόμματος, χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ ο κεντροαριστερός συνασπισμός στο Αμπρούτσο είχε μια μικρή άνοδο σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές, το Δημοκρατικό Κόμμα έχασε κι άλλες ψήφους, περνώντας από το 14,3% στο 11,1%.

Χαρακτηριστική αποχή

Τέλος, αξιοσημείωτη ήταν, σύμφωνα με την SWG, η αποχή μεταξύ των γυναικών, των ανέργων, των εργατών και των νέων.  Για τις γυναίκες ήταν 54%, για τους νέους που γεννήθηκαν μεταξύ 1994 και 2010 ήταν 68%, ενώ αυτοί που ψήφισαν επέλεξαν το Κίνημα 5 Αστέρων ως πρώτο κόμμα (μόνο αυτοί και οι άνεργοι) κατά 35%, και τη Λέγκα κατά 31%. Το 52% των εργατών απείχε, ενώ το 48% που ψήφισε επέλεξε τη Λέγκα (38%), και δεύτερο το Κίνημα 5 Αστέρων (36%). Πολύ υψηλότερη ήταν η αποχή μεταξύ των ανέργων (60%). Το 40% που ψήφισε επέλεξε κατά 43% το Κίνημα 5Αστέρων, το 35% τη Λέγκα, το 9% το Δημοκρατικό Κόμμα και μόνο το 2% τη Forza Ιtalia.
Η πανωλεθρία του Κινήματος 5 Αστέρων αποδεικνύει ότι χωρίς ιδεολογική συνοχή και σαφή στόχο, ένας πολιτικός σχηματισμός δεν ριζώνει σε μια χώρα. Αποδεικνύει επίσης, ότι η δήθεν ξεπερασμένη αντίθεση δεξιά-αριστερά είναι κάθε άλλο παρά ξεπερασμένη και ότι οι συμμαχίες με κάποιον πολύ διαφορετικό είναι χρήσιμες μόνο όταν υπάρχει ηγεμονία της δικής μας πλευράς, ειδάλλως, κατά το λαϊκό ρητό «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες».

Τόνια Τσίτσοβιτς
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet