Μιλούν στην «Ε» συνήγοροι πολιτικής αγωγής για την πορεία της δίκης και τις ανάγκες του αντιφασιστικού κινήματος



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δίκη της Χρυσής Αυγής τον Απρίλιο θα κλείνει τα 4 χρόνια διεξαγωγής. Η «Εποχή» συζητά για την πορεία της και τις ανάγκες του αντιφασιστικού κινήματος με τους συνηγόρους της πολιτικής αγωγής, Κώστα Παπαδάκη (υπόθεση επίθεσης κατά αιγύπτιων αλιεργατών), Χρύσα Παπαδοπούλου (υπόθεση δολοφονίας Παύλου Φύσσα), Χάρη Στρατή (υπόθεση επίθεσης κατά των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ) και τη δημοσιογράφο και μέλος του GoldenDawnWatch, Ελευθερία Κουμάντου.

Τις συνεντεύξεις πήρε η Τζέλα Αλιπράντη

Μόλις ολοκληρώθηκαν τα αναγνωστέα της υπεράσπισης. Τα έγγραφα που προσκόμισε αφορούσαν ζητήματα εκτός του κατηγορητηρίου. Πέραν από την προσπάθεια κωλυσιεργίας, θεωρείται ότι αφορά και την επιδίωξη να εμφανίσουν τη δίκη ως πολιτική δίωξη;
Κ. Παπαδάκης: Η ρητορική της Χρυσής Αυγής είναι ότι η δίκη είναι μια σκευωρία που έχει δημιουργήσει όλο το πολιτικό στερέωμα, από τη ΝΔ μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εναντίον τους, επειδή είναι ένα αντισυστημικό κόμμα με τεράστιο κοινοβουλευτικό έργο, που έχει μπει στο στόχαστρο του κατεστημένου. Αυτά βέβαια είναι παραμύθια, που δεν τα πιστεύει κανένας. Αυτό που έχει αναδειχθεί από τη δίκη, είναι ότι το κατεστημένο, με μία σκανδαλώδη πολιτική ανοχή και αστυνομική συγκάλυψη, συνέβαλε στο να γίνει η Χ.Α. μια πρότυπη τρομοκρατική οργάνωση, που αν δεν μεσολαβούσε ο λαϊκός ξεσηκωμός μετά από τη δολοφονία του Φύσσα, είναι άγνωστο πού θα είχε φθάσει. Τα έγγραφα που έχουν καταθέσει, είναι άσχετα με τις κατηγορίες. Είναι μια πληθώρα κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, περίπου 2.800 ερωτήσεις από τις 11.800 που έχουν καταθέσει συνολικά στη Βουλή. Υπάρχει μια επιτηδευμένη τεχνική παραγωγή του βουλευτικού ρόλου της, ακριβώς για να εμφανίσει ένα δήθεν φιλολαϊκό χαρακτήρα, δεν έφεραν για παράδειγμα τις ερωτήσεις που ζητούν φοροελάφρυνση των εφοπλιστών.
Χ. Στρατής: Η τακτική αυτή της υπεράσπισης εξυπηρετεί φυσικά και το στόχο της κωλυσιεργίας, αν και πρέπει να τονίσουμε ότι τη βασική ευθύνη για την καθυστέρηση της δίκης και το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, την έχει η κυβέρνηση. Αν είχε πάρει από την αρχή τα αναγκαία μέτρα για την επιτάχυνσή της, όπως είχαμε επανειλημμένα ζητήσει ως πολιτική αγωγή, τα οποία όπως αποδείχτηκε σήμερα στην πράξη ήταν εφικτά, όπως η αποκλειστική απασχόληση των μελών του δικαστηρίου και η διεξαγωγή της στο Εφετείο της Αθήνας, η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική. Πάνω απ’ όλα όμως, δείχνει την αδυναμία τους να απαντήσουν επί της ουσίας στο κατηγορητήριο, τόσο για τις επιμέρους εγκληματικές επιθέσεις (Φύσσας, ΠΑΜΕ, Αιγύπτιοι αλιεργάτες και λοιπές συσχετιζόμενες επιθέσεις), όσο και στην ίδια την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης. Έτσι, προσπαθούν, ως τελευταία «γραμμή άμυνας», να εξομοιώσουν την οργανωμένη εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής με τους αγώνες του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, ευρύτερα του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να αποδώσουν παρόμοια με τη δική τους αξιόποινη σ��μπεριφορά και σε άλλα κόμματα, οργανώσεις και φορείς, με τη λογική του συμψηφισμού και της διάχυσης της εγκληματικής ευθύνης σε όλη την κοινωνία. Με την τακτική αυτή, συνδέεται και ο ισχυρισμός τους για «πολιτική δίωξη», για την οποία είχαν ήδη σηκώσει τη σημαία από την προδικασία της δίκης, πράγμα που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συνεχίσουν. Μετά όμως και από την τεράστια ποσότητα και το συντριπτικό χαρακτήρα των στοιχείων που εισφέρθηκαν στη δίκη και αποδεικνύουν τόσο τη διάπραξη των εγκλημάτων για τα οποία κατηγορούνται, όσο και τη συμμετοχή της ηγεσίας σε αυτά, ο ισχυρισμός αυτός έχει καταρρεύσει πλήρως.

Η δίκη θα συνεχιστεί τώρα με τους μάρτυρες υπεράσπισης. Τι αναμένετε να φανεί από αυτή τη διαδικασία;
Χ. Παπαδοπούλου: Από τους 230 μάρτυρες που έχουν δηλωθεί, θα δούμε πόσοι θα έρθουν, γιατί ανάμεσά τους υπάρχουν και ονόματα στελεχών που έχουν αποχωρήσει πια από την Χ.Α. και μάλλον δεν θα εμφανιστούν. Θα πρόκειται για δύο κατηγορίες μαρτύρων, αυτοί των απλών μελών, που θα είναι περισσότερο μάρτυρες χαρακτήρα, θα λένε δηλαδή πόσο καλοί άνθρωποι είναι οι κατηγορούμενοι, ότι δεν είναι ρατσιστές κτλ, και δεν θα έχουν να εισφέρουν κάτι για τα πραγματικά γεγονότα, και οι μάρτυρες-στελέχη, που έχουν κληθεί από τους βουλευτές. Όσον αφορά αυτούς, αφού το δικαστήριο έχει εικόνα των αναγνωστέων, των επιθέσεων κτλ, θα μπορεί να κάνει χρήση τους και να τους ρωτάει για αυτά. Είναι βασικό κατά αυτή τη διαδικασία να υπάρξουν άνθρωποι από το αντιφασιστικό κίνημα στο ακροατήριο και να ξέρουν οι μάρτυρες ότι υπάρχει κόσμος που παρακολουθεί τη δίκη και αυτά που λέγονται είναι δημόσια.

Έχει αποδειχθεί η ιεραρχία

Μέχρι τώρα έχει δέσει το κατηγορητήριο για τον αρχηγικό ρόλο του Μιχαλολιάκου και για την αλυσίδα της ιεραρχίας;
Χ. Στρατής: Όπως αναμφισβήτητα προκύπτει μέσα από το αποδεικτικό υλικό της δίκης, οι εξεταζόμενες επιμέρους επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, συνιστούν στην πλειοψηφία τους οργανωμένες επιθέσεις από τα τάγματα εφόδου της, που δρουν όχι αυθόρμητα αλλά κατόπιν εντολών - οδηγιών, ενημέρωσης και έγκρισης της ηγεσίας της, διαμέσου της ιεραρχικής πυραμίδας Πυρηνάρχης τοπικής οργάνωσης – Περιφερειάρχης Βουλευτής – Μιχαλολιάκος Αρχηγός. Οι εντολές - οδηγίες για επιθέσεις είτε αφορούν συγκεκριμένους στόχους, είτε θέτουν ένα ευρύτερο πλαίσιο στόχων: μετανάστες, κομμουνιστές, αντιφασίστες και γενικά ιδεολογικούς αντιπάλους. Ο Μιχαλολιάκος είναι ο αδιαμφισβήτητος «Αρχηγός» της, που ελέγχει απόλυτα το ναζιστικό κόμμα, έχοντας για τους χρυσαυγίτες ένα μεταφυσικό, όπως λένε, χαρακτήρα. Κάθε εντολή έτσι κατώτερου στην ιεραρχία στελέχους, που ο ίδιος ο αρχηγός έθεσε εκεί, είναι στην πραγματικότητα εντολή του ίδιου του αρχηγού και κάθε παράβασή της θεωρείται παράβαση δικής του εντολής. Άλλωστε, η Χρυσή Αυγή είναι μια γνήσια ναζιστική οργάνωση, που έχει στο DNA της, όπως έχει αποδειχτεί και ιστορικά, την οργανωμένη και μαζική εγκληματική δράση, για την οποία προϋπόθεση είναι η τυφλή υπακοή στον αρχηγό, μέσω της απαρέγκλιτης ιεραρχίας. Επομένως, κάθε άλλη εκδοχή για επιμέρους μόνο ευθύνες στελεχών της και ιδίως χωρίς να περιλαμβάνει αυτήν του αρχηγού της, δεν έχει καμία απολύτως βάση.

Η πολιτική αγωγή πού θα εστιάσει τώρα την προσπάθειά της; Ποια σημεία χρειάζονται περαιτέρω υποστήριξη;
Χ. Παπαδοπούλου: Αυτό που θα εισφέρουμε, ανάλογα και με ποια τακτική θα ακολουθήσουν και τι θα καταθέσουν οι μάρτυρες υπεράσπισης, είναι να καταδείξουμε και να αναδείξουμε όλα τα στοιχεία που ήδη γνωρίζει το δικαστήριο και μέσα από τους μάρτυρες υπεράσπισης.
Κ. Παπαδάκης: Θα εστιάσουμε στην αντίκρουση του ισχνού υπερασπιστικού λόγου, που ουσιαστικά συμπυκνώνεται στη ρητορική περί συνομωσίας εναντίον του «φιλολαϊκού κόμματος». Βέβαια είναι πολύ εύκολα καταρριπτόμενη, γιατί δεν μπορείς να κατηγορείς ένα πολιτικό σύστημα ότι σε καταδίωκε, την ώρα που ήταν σε διαρκή επικοινωνία και συνομιλούσε με το γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου. Πριν τη δολοφονία του Φύσσα υπάρχουν πολλά σημεία ανοχής και του πολιτικού συστήματος και της αστυνομίας προς τη Χ.Α. Και είναι αυτή η ανοχή που υποβοήθησε τη δράση της.

Αναμένεται απόφαση στις αρχές του 2020



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί η δίκη; Σε περίπτωση που τελείωνε πριν τις βουλευτικές εκλογές, τι θα σήμαινε αυτό για τη συμμετοχή της Χ.Α. σε αυτές;
Χ. Παπαδοπούλου: Η δίκη δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πριν τις εκλογές, είτε γίνουν τον Μάιο, είτε τον Οκτώβριο. Ελπίζουμε ότι θα έχουμε απόφαση αρχές του 2020. Και για τις επόμενες εκλογές, όμως, το δικαστήριο αυτό θα αποφασίσει για την ποινική καταδίκη ή μη συγκεκριμένων προσώπων ως προς συγκεκριμένα αδικήματα. Δεν σημαίνει ότι σε μια ενδεχόμενη καταδικαστική απόφαση κατά των βουλευτών και του αρχηγού της Χ.Α., αυτομάτως δεν θα μπορεί να κατέβει στις εκλογές. Μετά, δηλαδή, από μια τέτοια καταδικαστική απόφαση, θα είμαστε σε αχαρτογράφητα νερά, θα υπάρχει το παράδοξο να υπάρχει μια πρωτόδικη δικαστική απόφαση που θα αναγνωρίζει ότι κάτω από το κόμμα Χ.Α. δρα μια εγκληματική οργάνωση, και εκεί θα κληθεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό ο Άρειος Πάγος για τη συμμετοχή στις εκλογές.
Χ. Στρατής: Πιστεύω ότι πολύ δύσκολα θα τελειώσει πριν τις βουλευτικές εκλογές, ακόμη και αν αυτές γίνουν τον Οκτώβρη. Το γεγονός αυτό θα έχει επιπτώσεις στο συσχετισμό των δυνάμεων μέσα στον ευρύτερο συντηρητικό χώρο, ΝΔ – ΑΝΕΛ – Χρυσή Αυγή και διάφορες άλλες εθνικιστικές-ακροδεξιές δυνάμεις. Εξυπηρετεί αντικειμενικά και το σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ, που αξιοποιεί το φόβητρο της Χρυσής Αυγής και του φασισμού για να εμφανίζεται ως το μικρότερο κακό.

Ανάγκη πολιτικής και κοινωνικής απομόνωσης της Χ.Α

Πέρα από τη δίκη, που είναι πολύ σημαντική, ο φασισμός δεν νικιέται δικαστικά. Οι ρατσιστικές επιθέσεις συνεχίζονται, μόνο την εβδομάδα που μας πέρασε είχαμε δύο σε βάρος προσφύγων και μεταναστών. Παράλληλα, στην Ευρώπη έχουμε κυβερνήσεις με συμμετοχή της ακροδεξιάς. Τι κάνουμε μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο;
Κ. Παπαδάκης: Η ακροδεξιά εκμεταλλεύεται τα κενά της αριστεράς και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και αναπτύσσει τη δυναμική της. Εμείς δεν είχαμε ποτέ την αυταπάτη ότι ο φασισμός θα νικηθεί στα δικαστήρια, δεν έχουν καμία αρμοδιότητα, ούτε η αριστερά θα επιθυμούσε κάτι τέτοιο, να απαγορεύουν ιδεολογίες και να θέτουν εκτός νόμου κόμματα. Τα δικαστήρια υπάρχουν για να προστατεύουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού, που είναι κατακτήσεις και όχι δώρα κάποιες θεόσταλτης εξουσίας. Από εκεί και πέρα, η πάλη εναντίον του φασισμού είναι υπόθεση του κινήματος στους δρόμους, τις γειτονιές και τα συνδικάτα. Αυτό σημαίνει, πρώτον, μαζική αντιφασιστική δράση και, δεύτερον, πολιτική πρόταση διεξόδου, που θα αποτρέπει τη ροπή της λαϊκής δυσαρέσκειας προς τα δεξιά και να αποκαθιστά την αριστερά κοινωνικο-πολιτική της κατεύθυνση.
Χ. Παπαδοπούλου: Το θέμα του ρατσισμού και του φασισμού δεν μπορεί σίγουρα να λυθεί με μια καταδικαστική απόφαση, ακόμα και αν αφορά την ηγεσία. Αυτό που πρέπει να γίνει, κατά την άποψή μου, είναι να υπάρχει μια συνολική πολιτική και κοινωνική καταδίκη και απομόνωση. Πρέπει, όμως, να σημειώσουμε ότι η Χ.Α. έχει διαφορές από τα υπόλοιπα ακροδεξιά κόμματα που κυριαρχούν στην Ευρώπη. Η Χ.Α. είναι ένα καθαρά ναζιστικό κόμμα, ακόμα και τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα την έχουν απομονώσει. Πρέπει επίσης να υπάρξει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στον πολιτικό χώρο ότι με το θέμα της Χ.Α. δεν μπορεί να υπάρξει κανένα μικροκομματικό παιχνίδι και να καταστεί σαφές σε όλους τους θεσμούς της πολιτείας.

Σε επίπεδο κομμάτων έχει ακουστεί πολλές φορές η ανάγκη δημιουργίας ενός δημοκρατικού, αντιφασιστικού τόξου. Δεν φαίνεται να έχει συμβεί και ταυτόχρονα έχουμε και ποινικές διώξεις σε πολιτικούς, όπως π.χ. βουλευτές του ΚΚΕ, που αναφέρονται σε μέλη της Χ.Α. ως φασίστες.
Χ. Στρατής: Σύμφωνα με τον Μπρεχτ, ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί, παρά μονάχα ως καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή. Πράγματι, τόσο ιστορικά όσο και σήμερα, ο φασισμός αποτέλεσε επιλογή της κυρίαρχης αστικής τάξης, αφενός ως εναλλακτική λύση όταν άλλα διαχειριστικά και κυρίως σοσιαλδημοκρατικά σχήματα απέτυχαν, αφετέρου ως σιδερένια γροθιά απέναντι στο εργατικό κίνημα και την πρωτοπορία του, τους κομμουνιστές. Αντικειμενικά λοιπόν, η πάλη κατά του φασισμού συνδέεται αναπόσπαστα με την πάλη για μια διαφορετική κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αντιφασιστικό μέτωπο με κόμματα που υπηρετούν πιστά τον καπιταλισμό και στρώνουν το έδαφος με την πολιτική τους στο φασισμό, υμνούν την ΕΕ της καταστολής και του αντικομμουνισμού, θεωρούν τον Τραμπ ως διαβολικά καλό, συνεργάζονται με ακροδεξιές δυνάμεις όπως οι ΑΝΕΛ, περιστέλλουν το απεργιακό δικαίωμα, χρησιμοποιούν τα ΜΑΤ για το χτύπημα των εργατικών και λαϊκών κινητοποιήσεων, όπως πρόσφατα των εκπαιδευτικών, δεν μπορεί να υπάρξει.
Κ. Παπαδάκης: Η ποινική δίωξη είναι πάντα μέσα στις πιθανότητες εκτροπής του πολιτικού αγώνα, αλλά η ποινικοποίηση του πολιτικού λόγου δεν είναι δυνατόν να οδηγεί στην υποστολή του. Το να δημιουργηθεί αντιφασιστικό κομματικό τόξο δεν είναι τόσο απλό, αλλά το αντιφασιστικό κίνημα οφείλει να βρει τρόπους κοινωνικής δράσης και από εκεί και πέρα οι συνιστώσες του μέσα από την προβολή των δικών τους ιδεολογικο-πολιτικών χαρακτηριστικών να βρουν το δρόμο εκείνο που θα οδηγήσει σε μία πολιτική πρόταση για πορεία της κοινωνίας αριστερά.
Χ. Παπαδοπούλου: Δεν θα μπορέσει να υπάρξει όσο υπάρχουν μικροκομματικά παιχνίδια με τη Χ.Α. Ειδικά εκ μέρους των κομμάτων θα έπρεπε να υπάρξει ένας υγειονομικός χώρος γύρω από τη Χ.Α., να συμφωνήσουν όλοι ότι δεν μπορεί να υπάρξει μαζί της καμία συνδιαλλαγή και διάλογος. Η απόφαση, για παράδειγμα, που έχει ληφθεί από το σωματείο της ΕΡΤ ότι κάθε φορά που έχει η Χ.Α. δημόσια ομιλία κάνουν στάση εργασίας, είναι ένα βήμα στη σωστή κατεύθυνση και δείχνει πώς ο καθένας από εκεί που βρίσκεται μπορεί να κάνει κάτι.

 

 

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΥΜΑΝΤΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ GOLDENDAWNWATCH

Να μην αφήσουμε ελεύθερο πεδίο δράσης στην Χ.Α.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσιότητα της δίκης έχει φθίνει τα τελευταία χρόνια. Τι κινδύνους μπορεί να ενέχει αυτό;
Τον τελευταίο χρόνο που ήταν τα αναγνωστέα, νομίζω τα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκαν καθόλου, παρότι αν και ίσως βαρετή διαδικασία, ήταν κατά τη διάρκεια αυτής που, σύμφωνα με την πολιτική αγωγή, με το υλικό που παρουσιάστηκε, αποδείχθηκαν οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί και επιβεβαίωσαν τους μάρτυρες. Ενώ περιμέναμε ότι αυτό θα έκανε τα μέσα να ξαναποκτήσουν ενδιαφέρον για τη δίκη, δεν συνέβη. Αυτό είναι πολύ κακό γιατί πολύς κόσμος θεωρεί είτε ότι έχει τελειώσει η δίκη και δεν έχει γίνει τίποτα, είτε ότι καθυστερεί, ενώ έχουμε 15 δικασίμους το μήνα, είτε συνεχίζει να θεωρεί ότι αφορά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και όχι συνολικά της Χ.Α. Το αποτέλεσμα, δηλαδή, είναι να κυριαρχεί σύγχυση στον κόσμο. Εκτιμούμε ότι τώρα πια που θα περάσουμε στις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης και στις απολογίες των κατηγορουμένων, το ενδιαφέρον θα αναθερμανθεί.

Σε αυτή τη διαδικασία θα είναι και πιο έντονη η παρουσία οπαδών της Χ.Α. Τι πρέπει να κάνει το αντιφασιστικό κίνημα σε αυτή την περίπτωση;
Δεν αντιπροσωπεύω το αντιφασιστικό κίνημα, αλλά ως άνθρωπος που παρακολουθεί τη δίκη, θεωρώ ότι θα πρέπει να έχει παρουσία εκεί. Είναι πολύ σημαντικό, ώστε οι μάρτυρες υπεράσπισης να ξέρουν ότι ο κόσμος θα μάθει τις καταθέσεις τους, η έδρα να ξέρει ότι η κοινωνία παρακολουθεί και ενδιαφέρεται για τη δίκη και βέβαια η οικογένεια του Παύλου Φύσσα να έχει την υποστήριξή τους, όπως και οι δικηγόροι που τέσσερα χρόνια παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν, δίνοντας μεγάλο αγώνα.

Όσον αφορά εν γένει τον αγώνα κατά του φασισμού, τι κάνουμε; Δημοσκοπικά η Χ.Α. είναι σταθερά μέσα στη βουλή, οι ρατσιστικές επιθέσεις συνεχίζονται και η ακροδεξιά ανεβαίνει σε όλη την Ευρώπη.
Υπάρχουν αντιφασιστικές ομάδες που δραστηριοποιούνται ευτυχώς. Νομίζω ότι είμαστε στη φάση που θα πρέπει να υπερασπιστούμε τα κεκτημένα μας. Η Χ.Α. και άλλες φασιστικές ομάδες, δεδομένου ότι είναι και προεκλογική περίοδος, αρχίζουν και ξανακάνουν την παρουσία τους αισθητή στο δρόμο και τις γειτονιές, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν και το ζήτημα του Μακεδονικού. Βλέπουμε ότι αρχίζουν και γίνονται πάλι επιθέσεις, νομίζω ότι είναι μηνύματα που αφορούν το εσωτερικό των οργανώσεων αυτών, ότι είναι ακόμα εδώ. Είναι η στιγμή, λοιπόν, που το αντιφασιστικό κίνημα πρέπει να αναδιοργανωθεί, να αναδιατάξει τις δυνάμεις τους και να δει πού θα εστιάσει τη δράση του. Ειδικά τώρα στην προεκλογική περίοδο των δημοτικών εκλογών που αναδεικνύονται προβλήματα της γειτονιάς, δεν θα πρέπει να αφεθεί χώρος στη Χ.Α. να πάρει κόσμο εκμεταλλευόμενη τις ανάγκες του, όπως έγινε παλιότερα στον Αγ. Παντελεήμονα και στον Πειραιά. Θέλει μια προσοχή, και από τους υποψήφιους δημάρχους του συνταγματικού τόξου, αλλά και από τις αντιφασιστικές οργανώσεις, για το πόσο ελεύθερο πεδίο δράσης θα αφήσουν στην Χ.Α.
Πρόσφατα άρθρα ( Κοινωνία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet