«Η ΧΗΡΑ»
Μια χαμένη τσάντα στο μετρό




Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Εξι χρόνια μετά το «Byzantium», ο ιρλανδός σκηνοθέτης Νιλ Τζόρνταν επιστρέφει με τη νέα του ταινία «Η χήρα» (Greta). Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Kinowetter, ρωτήθηκε αν όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύει στο σινεμά έχει αλλάξει τον τρόπο που σκηνοθετεί: «Έχω να κάνω ταινίες έξι χρόνια -δουλεύω για την τηλεόραση και γράφω δύο βιβλία-, αλλά, όχι, δεν έχω αλλάξει. Είναι όλο και πιο δύσκολο για σκηνοθέτες του είδους μου να κάνουμε ταινίες», απάντησε.
Κεντρικός χαρακτήρας στην ταινία είναι η Γκρέτα, μια αινιγματική χήρα η οποία στην πορεία αποδεικνύεται ιδιαίτερα επικίνδυνη. Την ερμηνεύει η Ιζαμπέλ Ιπέρ, μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες ηθοποιούς του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Στην ίδια συνέντευξη η Ιπέρ, μιλώντας για το ρόλο της λέει: «Είναι μια περίπτωση παράνοιας, έχει εμμονές, είναι αγκιστρωμένη στο παρελθόν. Νιώθει μόνη και δεν το αντέχει. Δεν έχει ρίζες, όπως το έχει θέσει ο Νιλ (Τζόρνταν), είναι σαν τους ανθρώπους που έχουν έρθει από διαφορετικά μέρη. Φέρει αυτή την ανασφάλεια για την ταυτότητα της, είναι από την Ουγγαρία και τη Γαλλία και σχεδόν δεν ξέρει πια την καταγωγή της ούτε το ποια είναι».
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η νεαρή Φράνσις ΜακΚάλεν, η οποία μόλις έχει χάσει τη μητέρα της, ενώ ταξιδεύει μια μέρα με το μετρό της Νέας Υόρκης βρίσκει επάνω σε ένα κάθισμα μια ξεχασμένη γυναικεία τσάντα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι να βρει την κάτοχό της και να την επιστρέψει. Έτσι θα φτάσει στο σπίτι μιας γυναίκας, της Γκρέτα Χιντέγκ, η οποία είναι χήρα και ζει μόνη. Σύντομα θα αρχίσει να αναπτύσσεται μια φιλική σχέση ανάμεσα στις δύο γυναίκες, μια σχέση η οποία βρίσκει αντίθετη την Έρικα, την καλύτερη φίλη της Φράνσις. Όμως η κοπέλα αγνοεί τις ανησυχίες της φίλης της, μέχρις ότου αρχίσει να αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο της Γκρέτα. Οι υποψίες αρχίζουν να γίνονται τρομακτικές, όταν η Φράνσις θα ανακαλύψει τυχαία μέσα σε ένα ντουλάπι πολλές ίδιες τσάντες με αυτήν που βρήκε στο συρμό του μετρό! Τότε αρχίζει να καταλαβαίνει πως η χήρα παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι μέρος του οποίου είναι και η ίδια. Τα ερωτήματα πληθαίνουν και οι απαντήσεις δίνονται μέσα από έναν αινιγματικό και γοητευτικό λαβύρινθο, τον οποίο έχει στήσει ο Νιλ Τζόρνταν δημιουργώντας αυτό το γεμάτο αγωνία και ένταση ψυχολογικό θρίλερ. Ο Τζόρνταν υπογράφει το σενάριο μαζί με τον Ρέι Ράιτ και σκηνοθετεί με τρόπο καθηλωτικό βάζοντας το θεατή μέσα σε έναν κόσμο παράνοιας και τρόμου. Έναν κόσμο που η λογική αποδομείται καθώς αντικαθίσταται από τον εμμονικό κόσμο της Γκρέτα στον οποίο καραδοκεί ο κίνδυνος. Δυνατοί χαρακτήρες οι οποίοι ζωντανεύουν χάρη στις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών.
Ο Νιλ Τζόρτνταν σε σημείωμά του για την ταινία, γράφει: «Αυτό που με τράβηξε ήταν η απλότητα της ιστορίας. Η σκέψη ότι κάθε τυχαία συνάντηση μπορεί να κρύβει είτε το θησαυρό της φιλίας είτε τον τρόμο μιας αχόρταγης πεισματικής ανάγκης, ήταν ελκυστική. Ένα δράμα που παίζουν τρεις γυναίκες και ήμουν τυχερός που είχα την Ιζαμπέλ Ιπέρ, την Κλόι Μόρετζ και τη Μάικα Μονρόε στους ρόλους».

strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

«ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ»


Το συλλογικό και το ατομικό




«Οι αγώνες μας απεικονίζουν μια άποψη του κόσμου της εργασίας, όπως είναι σήμερα, και πιο ειδικά τις επιπτώσεις που έχει στις οικογένειες. Ήθελα να δείξω ένα χαρακτήρα που δεν μπορεί να καταλάβει πώς να βοηθήσει τους ανθρώπους που αγαπά. Είναι ένας υπεύθυνος ομάδας που ενδιαφέρεται πολύ για τους συναδέλφους του, αλλά όποτε τα πράγματα αγγίζουν μια πιο προσωπική σφαίρα όλα γίνονται δύσκολα για εκείνον», λέει ο σκηνοθέτης Γκιγιόμ Σενέζ για την ταινία «Οι αγώνες μας» (Nos batailles).
Ο Ολιβιέ είναι αγωνιστής. Στο εργοστάσιο που δουλεύει πρωτοστατεί στους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις αδικίες και τις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας. Η ζωή του όμως θα αλλάξει όταν η γυναίκα του θα τον εγκαταλείψει ξαφνικά και θα μείνει μόνος με τα παιδιά. Τώρα πια ο Ολιβιέ θα πρέπει να αγωνιστεί για την ίδια του την οικογένεια και να καταφέρει να τα βγάλει πέρα.
Συγκινητική, ανθρώπινη ταινία με έντονη κοινωνική ματιά με πρωταγωνιστή έναν θαυμάσιο Ρομέν Ντιρί. Ο Γκιγιόμ Σενέζ διαθέτει την κοινωνική ματιά των συμπατριωτών του αδελφών Νταρντέν, αλλά φαίνεται πως είναι περισσότερο επηρεασμένος από το άμεσο σινεμά του Κεν Λόουτς. Συνδυάζει το πολιτικό με το προσωπικό και το συλλογικό με το ατομικό, σε μια ταινία η οποία έκανε πρεμιέρα ως Ειδική Προβολή στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ των Κανών. Κέρδισε 3 βραβεία στο Φεστιβάλ του Τορίνο, ενώ κέρδισε το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο καθώς και 5 βραβεία Μαγκρίτ από την Ακαδημία Κινηματογράφου του Βελγίου.
«Η δομή της ταινίας είναι φτιαγμένη από δύο ιστορίες που τέμνονται: την εξαφάνιση της συζύγου και μητέρας και τους εργατικούς αγώνες στους οποίους είναι αναμεμειγμένος ο Ολιβιέ. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει μια αντιστροφή: από τη μία ένας άνδρας που τον εγκατέλειψε η γυναίκα του με τα δύο του παιδιά, κάτι που δεν είναι συχνό στις ταινίες, και από την άλλη η σταδιακή μείωση της ανθρώπινης αξίας στην τωρινή μορφή του καπιταλισμού», σημειώνει ο σκηνοθέτης.

Σ.Κ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Σκιά» (Ying) του Ζανγκ Γιμού: Στην επική αυτήν περιπέτεια, ο Γιμού αφηγείται μια ιστορία η οποία είναι βασισμένη στο κινέζικο έπος των Τριών Βασιλείων. Ένας βασιλιάς και ο λαός του έχουν εκδιωχθεί από την πατρίδα τους και επιθυμούν να την ξαναπάρουν. Ο βασιλιάς είναι σκληρός και φιλόδοξος, αλλά στην ιστορία παίζουν το ρόλο τους τόσο ο οραματιστής αρχιστράτηγός του όσο και οι γυναίκες του παλατιού, οι οποίες διεκδικούν τη θέση τους σε έναν κόσμο που τις θέλει στο περιθώριο. «Η Σκιά είναι μια ιστορία για τον αγώνα, την επιβίωση. Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει ανάμεσα στα παιχνίδια εξουσίας των βασιλιάδων και των αριστοκρατών και να μετατρέψει την ήττα σε νίκη», σχολιάζει ο Ζανγκ Γιμού.

«Arctic» του Τζο Πένα: Παγιδευμένος στην Αρκτική μετά από την πτώση του αεροπλάνου του, ένας άνδρας αγωνίζεται να επιβιώσει στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες της περιοχής. Αντιμετωπίζει το κρύο μέσα σε ένα καταφύγιο που έχει φτιάξει και αναζητά τροφή με διάφορους τρόπους. Οι ελπίδες για τη διάσωσή του, που φτάνουν με την εμφάνιση ενός ελικοπτέρου, χάνονται μόλις το ελικόπτερο συντριβεί πάνω στους πάγους. Τώρα πλέον δεν έχει να φροντίσει μόνον τον εαυτό του αλλά και την πιλότο του ελικοπτέρου την οποία έχει ανασύρει τραυματισμένη από τα συντρίμμια. «Τίποτα δεν αποτυπώνει παραστατικότερα την αντοχή όσο ένας άνθρωπος που περπατάει αργά μέσα σε δεινή θύελλα, σε σημείο που να μην μπορείς καν να τον διακρίνεις στη χιονοθύελλα…», σημειώνει ο σκηνοθέτης.

«Οι αδελφοί Σίστερς» (The Sisters brothers) του Ζακ Οντιάρ: 1850, Όρεγκον. Ο Ιλάι και ο Τσάρλι Σίστερς είναι μπράβοι και εργάζονται για λογαριασμό του πλούσιου που κάνει κουμάντο στην περιοχή. Τα δυο αδέλφια φροντίζουν να μαζεύουν τα χρήματα που χρωστούν οι αγρότες στο αφεντικό τους. Όταν ο Αρχηγός πληροφορείται πως στην περιοχή έχει φθάσει ο Χέρμαν Κέρμιτ Γουόρμ, ένας χημικός ο οποίος έχει ανακαλύψει μια νέα μέθοδο για την εξόρυξη χρυσού, βάζει τους Σίστερς να τον βρουν. Τον Χέρμαν αναζητά και ο Τζον Μόρις, ένας πληρωμένος φονιάς που αποστολή του είναι να τον βρει και να τον παραδώσει στους Σίστερς. Όμως ο χημικός κάνει στον Τζον μια ιδιαίτερα δελεαστική πρόταση, ώστε να τον πείσει να μην τον παραδώσει στα δυο αδέλφια. Στο Φαρ Ουέστ δεν υπάρχουν φιλίες παρά μόνο ο νόμος του χρήματος.

«Εμείς» (Us) του Τζόρνταν Πιλ: Η Αδελαίδα Γουίλσον έρχεται μαζί με το σύζυγο και τα δυο τους παιδιά στο πατρικό της σπίτι για να περάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές. Έχοντας περάσει μια ολόκληρη μέρα με τη φιλική οικογένεια Τάιλερς επιστρέφουν στο σπίτι. Μόλις νυχτώνει, όμως, βλέπουν έξω από το σπίτι τέσσερις ανθρώπους να στέκονται στο δρόμο. Μια σειρά από μυστηριώδεις συμπτώσεις θα αρχίσουν να ξεδιπλώνονται φτάνοντας στον απόλυτο τρόμο. Από το σκηνοθέτη της μεγάλης επιτυχίας «Τρέξε!».

«Το πάρκο των θαυμάτων» (Wonder park) του Ντίλαν Μπράουν: Μια χαρισματική 8χρονη δημιουργεί με τη φαντασία της ένα όμορφο λούνα παρκ το οποίο… ζωντανεύει!

Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet