Περισσότερο από βέβαιο πρέπει να θεωρείται ότι στις άμεσες στοχεύσεις της κυβέρνησης προέχουσα θέση καταλαμβάνει η πρόωρη εξόφληση των δανείων του ΔΝΤ. Μιλώντας την περασμένη Πέμπτη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός ήταν σαφής: «Έχουμε σχέδιο να πάψει να είναι εδώ το ΔΝΤ και σύντομα θα το κάνουμε πράξη».
Εξίσου σαφής ως προς το ότι το ζήτημα έχει τεθεί επί τάπητος στις συζητήσεις με τους δανειστές από καιρό, ήταν ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ. Ο κ. Τζέρι Ράις είχε δηλώσει, μετά το πέρας της συνεδρίασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ταμείου (Τετάρτη 6 Μαρτίου), ότι «η πρόωρη αποπληρωμή είναι κάτι που θα το αποφασίσει η Ελλάδα», εκτιμώντας το ως μια εύλογη κίνηση που θα ανακουφίσει τη χώρα μειώνοντας αισθητά το κόστος δανεισμού, δεδομένου ότι τα δάνεια του Ταμείου έχουν ιδιαίτερα υψηλό επιτόκιο, που φτάνει μεσοσταθμικά το 4,9%.
Στην πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ επιβεβαιώθηκε η πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε πρώτη φάση στην πρόωρη αποπληρωμή μεγάλου μέρους του χρέους, το οποίο υπολογίζεται στα 9,5 δισ. ευρώ, ποσό που η χώρα πρέπει να αποπληρώνει με ρυθμό 1,9 δισ. ευρώ το χρόνο, από το 2019 έως και το 2023, με το υπόλοιπο να πρέπει πληρωθεί στις αρχές του 2014. Η δομή του χρέους είναι τέτοια που η πρόωρη εξόφλησή του κατά 60% (περίπου 5,7 δισ. ευρώ) θα επιφέρει αντίστοιχα αισθητή μείωση του επιτοκίου, ελαφρύνοντας κατά περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ τα ποσά για αποπληρωμή τόκων ετησίως.
«Η ελληνική κυβέρνηση εξετάζει περαιτέρω ενέργειες για να βελτιώσει το προφίλ του ελληνικού χρέους, μεταξύ των οποίων και η πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ», αναφέρει στην επιστολή του, η οποία ενσωματώνεται στην έκθεση του Ταμείου, ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Ταμείο, Μιχάλης Ψαλιδόπουλος – προσθέτοντας ότι, «η απόφαση θα ληφθεί σε συνεννόηση με τους ευρωπαίους εταίρους». Υπενθυμίζεται ότι η υλοποίηση του σχεδίου προϋποθέτει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ως αποτέλεσμα της θετικής αποτίμησης της προόδου στα προαπαιτούμενα της λεγόμενης δεύτερης μεταμνημονιακής αξιολόγησης, αποτίμηση που θα «επιβραβευθεί» με την εκταμίευση του 1 δισ. ευρώ από το Eurogroup.
Από το υπουργείο Οικονομικών εκτιμάται ότι αν η εκταμίευση του το 1 δισ. ευρώ εγκριθεί στο Eurogroup της 5ης Απριλίου και κατατεθεί άμεσα το αίτημα προς το ΔΝΤ, δεν θα χρειαστούν περισσότερες από 40 ημέρες για το αίσιο πέρας, καθώς –εκτός από το 1 δισ. ευρώ του Eurogroup— βρίσκονται σε ετοιμότητα τα 5 δισ. ευρώ από τις δύο πρόσφατες εξόδους στις αγορές: πενταετές και δεκαετές ομόλογο.
Δεν αναμένεται να υπάρξει κώλυμα από το γεγονός ότι για να προεξοφλήσει η Ελλάδα το ΔΝΤ, οφείλει να έχει προεξοφλήσει ανάλογο ποσοστό του χρέους της προς τον ESM. Η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει εξαίρεση (waiver), όπως έκανε η Πορτογαλία, και αυτό θα κάνει.
Τα παραπάνω θα υπερεπαρκούσαν για να αποφασίσει η κυβέρνηση να απαλλάξει τη χώρα από τη στραγγάλη του ΔΝΤ, αν δεν υπήρχε ένας επιπλέον, εξίσου σημαντικός λόγος να το κάνει: ο βαθμός ελευθερίας που θα κερδηθεί στο πεδίο των εσωτερικών χειρισμών, στην άσκηση ανεμπόδιστης, στο μέτρο του δυνατού, εφαρμογής των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης στην οικονομία και την κοινωνία, με το δικό της πρόσημο. Το στοίχημα της υπέρβασης της «λογικής» πάνω στην οποία το ΔΝΤ οργανώνει την άμυνα της οικονομικής ανάκαμψης έναντι των εσωτερικών και εξωτερικών κινδύνων — όπως αντιλαμβάνονται τους κινδύνους αυτούς οι οικονομολόγοι που συνέταξαν την πρώτη μεταμνημονιακή έκθεση του Ταμείου για την Ελλάδα: ευθυγραμμισμένοι με τις επιταγές του νεοφιλελεύθερου οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου.
Η έκθεση καταγράφει σημαντική πρόοδο στους τομείς της ανάπτυξης και της απασχόλησης, για τους οποίους εκτιμά ότι θα ενισχυθούν περαιτέρω το 2019. Θεωρεί ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου θα παραμείνουν διαχειρίσιμες μεσοπρόθεσμα (σ.σ. το υψηλό δημοσιονομικό πλεόνασμα 3,5% +, το χαμηλό κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και το μεγάλο «μαξιλάρι» ρευστότητας ως εγγυητές του αξιόχρεου της χώρας, προς κατευνασμό ενδεχόμενων ανησυχιών των «αγορών»...). Βεβαιώνει ως προς τη δυνατότητα αποπληρωμής των δανείων του ΔΝΤ. Καταγράφει, τέλος, ενδεχόμενες προκλήσεις και κινδύνους από μια διαφαινόμενη κάμψη της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώσεις που δεν συγκρούονται με την πραγματικότητα.
Η σύγκρουση με την πραγματικότητα έρχεται όταν οι συντάκτες της έκθεσης προχωρούν στις υποδείξεις, προσκολλημένοι στο μοντέλο σκέψης και τις μεταρρυθμίσεις που εισηγούνταν για την Ελλάδα όταν ξέσπασε η κρίση, ρυθμίσεις που απέτυχαν οικτρά να ανασυντάξουν την οικονομία και να ανορθώσουν την κοινωνία, αν υποτεθεί ότι αυτός ήταν ο στόχος.
Επιμένει το ΔΝΤ να εισηγείται περισσότερη ευελιξία στην αγοράς εργασίας (σ.σ. η Ελλάδα πρέπει να επανεξετάσει τις πρόσφατες αλλαγές στις συλλογικές διαπραγματεύσεις…), χαμηλούς μισθούς (σ.σ. για να αποφευχθούν οι επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα, η οποία, μολαταύτα, κατέληξε να συγκαταλέγεται στα θύματα της βίαιης περικοπής εισοδημάτων, μαζί με την εγχώρια κατανάλωση, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την απασχόληση…), απόρριψη της αύξησης του κατώτατου μισθού και της κατάργησης του υποκατώτατου που θέσπισε πρόσφατα η κυβέρνηση (σ.σ. επικαλούμενοι οι του ΔΝΤ το απαρχαιωμένο επιχείρημα ότι υπονομεύεται η παραγωγικότητα, μολονότι, αποδεδειγμένα, τη μεγαλύτερη παραγωγικότητα παγκοσμίως δεν παρουσιάζουν οικονομίες χαμηλού κόστους εργασίες, αλλά οικονομίες υψηλών μισθολογίων, που επενδύουν στην έρευνα, την τεχνολογία, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, μεγέθη τα οποία δεν φαίνεται να συγκινούν το ΔΝΤ όταν πρόκειται για χώρες δεύτερης διαλογής…).
Εύστοχα ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Ταμείο, στην παρέμβασή του στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, αναφερόμενος σε σημεία της έκθεσης όπως αυτά που προαναφέρθηκαν, υπαινίχθηκε «ιδεολογικές προσεγγίσεις». Προσέθεσε έτσι ένα επιπλέον επιχείρημα στη λίστα των λόγων για τους οποίους επείγει η δανειακή απεξάρτηση της Ελλάδας από το ΔΝΤ.

Κωστής Γιούργος
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet