Της Ελένης Ζορμπά

Οι εικόνες των ανθρώπων που πνίγονται προκειμένου να φθάσουν στη χώρα μας ή σε μια χώρα της νότιας Ευρώπης δεν είναι καινούργιες. Η έξαρση του φαινομένου της προσπάθειας εισόδου στη χώρα μας, αλλά και σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, προσφύγων και μεταναστών απλά υπογράμμισε μια κατάσταση που υπάρχει εδώ και χρόνια. Η διαφορά δεν είναι στον αριθμό των ανθρώπων που αναμένεται να μετακινηθούν, αλλά στο ότι, από την τοποθέτηση της αναπληρώτριας υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασίας Χριστοδουλοπούλου στο θέμα, έγινε ορατό το ζήτημα και οι άνθρωποι που υποφέρουν. Με την πρόταση να φτιαχτούν δομές υποδοχής και φιλοξενίας σε όλη την Ελλάδα, δήμους και περιφέρειες η ομάδα των προσφύγων δεν θα κλειστεί σε μια νέου τύπου Αμυγδαλέζα, αλλά θα βρίσκεται μέσα ή κοντά στις τοπικές κοινωνίες. Ο σχεδιασμός αυτός εξαρτάται από τη θετική ανταπόκριση των δήμων και των περιφερειών σε συνάρτηση με την ανταπόκριση και τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Ενδεικτικά έχουμε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις. Η ανακοίνωση που εξέδωσε το Γραφείο Επικοινωνίας του δήμου Πεντέλης «σχετικά με το σχέδιο της κυβέρνησης για τη Μεταφορά Παράνομων Μεταναστών στο ʺΑναρρωτήριο ΠΙΚΠΑʺ, κτίριο που διαχειρίζεται το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και βρίσκεται στο δήμο Πεντέλης. Πληροφορηθήκαμε από τη Διαύγεια ότι εγκρίθηκε η διάθεση κονδυλίου για επισκευές σε κτίριο που διαχειρίζεται το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και βρίσκεται στο δήμο Πεντέλης (αναρρωτήριο ΠΙΚΠΑ). Προφανώς κάποιοι «οραματίζονται»να μετατρέψουν την περιοχή σε κέντρο φιλοξενίας παράνομων μεταναστών. Θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε, όπως πράξαμε και με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ότι τα σχέδιά τους δεν θα υλοποιηθούν».
Σε διαφορετική κατεύθυνση κινείται ο δήμος Πάτρας κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα της φιλοξενίας. Συγκεκριμένα, ο δήμος τονίζει: «Απαιτούμε, οι υποδομές για τη φιλοξενία των προσφύγων στην πόλη μας να εξασφαλίζουν τις στοιχειώδεις ανθρώπινες συνθήκες, με όρους υγιεινής διαβίωσης και δομές ιατρικής βοήθειας, καθώς και χορήγησης ταξιδιωτικών εγγράφων». «Δομές που θα στηρίζουν και θα διευκολύνουν την ασφαλή μεταφορά τους στις χώρες προορισμού τους και όχι κέντρα «αποθήκες ψυχών» εγκλωβισμένων και απελπισμένων μεταναστών». προσθέτει. Ακόμα ο δήμος Τήλου και Γαύδου έβαλαν μπροστά τις ανάγκες των ανθρώπων.

Τοπική αυτοδιοίκηση και μετανάστες

Η σχέση της τοπικής αυτοδιοίκησης με τους μετανάστες αφορούσε, μέχρι το 2013, την παραλαβή και διαβίβαση των αιτημάτων, για έκδοση και ανανέωση των αδειών διαμονής καθώς και τη λειτουργία του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών, ως συμβουλευτικού οργάνου του δήμου για την ενίσχυση της ένταξης των μεταναστών στην τοπική κοινωνία.
Παρότι τα συμβούλια ένταξης μεταναστών δεν έχουν πλήρη λειτουργία, αποτέλεσαν μια θετική εξέλιξη ως προς τη συμμετοχή και την εμπλοκή, τόσο της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και των εκπροσώπων των μεταναστευτικών κοινοτήτων. Εξαρτώνται, όμως, από την πολιτική βούληση της κάθε δημοτικής αρχής, έχουν γνωμοδοτικό χαρακτήρα, δεν έχουν προϋπολογισμό και δεν εντάσσονται στη διεύθυνση κοινωνικών υπηρεσιών ή κοινωνικής πολιτικής , ώστε να συνδυάζονται η έρευνα των αναγκών με τις προτάσεις και την εφαρμογή συγκεκριμένων δράσεων.
Δεν υπήρξε μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και παρεμβάσεις για την ένταξη των μεταναστών, ούτε προτάσεις από και προς τα δημοτικά συμβούλια. Επίσης, καταγραφή των προβλημάτων και των αιτημάτων των μεταναστών ανά δήμο δεν έχει γίνει.
Τα προτεινόμενα μέτρα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ότι η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός μεγάλων και ευάλωτων ομάδων δημιουργεί οξυμένα κοινωνικά προβλήματα και εντάσεις. Ότι τα γκέτο στις πόλεις γεννιούνται από τη στέρηση δικαιωμάτων και την αδυναμία ένταξης των περιθωριοποιημένων πληθυσμών. Μέχρι σήμερα, η αντιμετώπιση του θέματος από την πολιτεία εξαντλήθηκε στην απομάκρυνση ομάδων τοξικομανών ή και εκδιδόμενων γυναικών. Κατόπιν, άνοιξαν τα πρώτα στρατόπεδα κράτησης, οπότε πολίτες του κέντρου θεώρησαν ότι ανακουφίστηκαν και πολίτες των περιοχών που άνοιξαν τα κέντρα κράτησης ότι υποβαθμίζεται η περιοχή τους.

Ο αποκλεισμός δημιουργεί εντάσεις

Σήμερα φθάσαμε στην κατάργηση των κέντρων κράτησης και την επιστροφή των πρώην κρατουμένων στις πόλεις.
Αρνούμαστε και είμαστε κάθετοι στις παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δεν υιοθετούμε τη θεωρία της συλλογικής ευθύνης και την αναπαραγωγή των πιο ρατσιστικών στερεότυπων ενοχοποιώντας το σύνολο ενός συγκεκριμένου πληθυσμού που βρίσκεται σε αδυναμία και διώκεται από τη φτώχεια και τον πόλεμο. Θεωρούμε ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες πρέπει μέσα από τα όργανα εκπροσώπησης και τους τοπικούς φορείς να ανοίξουν τη συζήτηση για την πολιτική ουσία της ανάγκης των προσφύγων να ζήσουν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Αυτή η διεργασία πρέπει να ανοίξει στις τοπικές κοινωνίες με στόχο την αρμονική συμβίωση όλων των μερών.


ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet