Τι ακριβώς σημαίνει μεταφορά στην Τράπεζα της Ελλάδος των διαθεσίμων δημοσίων οργανισμών; Έχουν λόγο να ανησυχούν  οι δήμοι και οι περιφέρειες; Και πόσο μπορεί να βοηθήσει την κυβέρνηση το μέτρο αυτό; Η συζήτηση με τον Κώστα Μελά φωτίζει τα γκρίζα σημεία του προβλήματος.

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Σε προηγούμενες συζητήσεις μας εντόπιζες ότι παρά το θετικό των συμφωνιών είτε της 20ής Φεβρουαρίου είτε της συνόδου κορυφής των 8, παραμένει κενό η χρηματοδότηση. Τώρα αυτό μας πιέζει;

Όντως, η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, ενώ έβαλε τα πράγματα υπό μία έννοια σε ένα κανάλι, είχε ένα έλλειμμα στην αντιμετώπιση των χρηματοδοτικών αναγκών του δημοσίου. Ως τα τέλη Μαρτίου δεν θα είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα, όμως αυτά θ’ άρχιζαν, όπως ήταν γνωστό, από τον Απρίλιο. Οι υποχρεώσεις της χώρας, ειδικά προς το ΔΝΤ, ήταν πράγματι υψηλές και τον Απρίλιο και τον Μάιο μαζί με τις υποχρεώσεις για μισθούς και συντάξεις. Πρόσθετο στοιχείο είναι ότι για το πρώτο τρίμηνο του έτους ο προϋπολογισμός, είχε μια δυσκολία εκ κατασκευής, παρουσίαζε πρωτογενή ελλείμματα, δηλαδή τα έσοδα του κράτους δεν αρκούσαν για να πληρωθούν τα έξοδά του, εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους. Από τον Μάιο και πέρα προβλέπονται σημαντικά πλεονάσματα ως απόρροια της τουριστικής δαπάνης κ.τ.λ.
Αυτό, μαζί με την καθυστέρηση των διαπραγματεύσεων, την πεισματική άρνηση των εταίρων να συγκλίνουν σε ένα πρόγραμμα, αλλά κυρίως της ΕΚΤ να μην επιτρέψει την έκδοση, όπως ζήτησε η κυβέρνηση, ενός αριθμού εντόκων γραμματίων, περίπου 3 δισ. ευρώ ή της επιστροφής του περιβόητου 1,9 δισ. κερδών που διακρατούν χώρες της ευρωζώνης από αγορά ελληνικών ομολόγων ανάγκασε την κυβέρνηση, την υποχρέωσε να αποφασίσει αν θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο εξωτερικό ή όχι. Πολύ σωστά αποφάσισε να τις εκπληρώσει και προς τούτο θα έπρεπε να βρει τα χρήματα.

Έφτασε, λοιπόν, αυτή η δύσκολη στιγμή.
Ακριβώς, αυτό κάνει η ελληνική κυβέρνηση, όπως θα έκανε οποιαδήποτε άλλη. Θα επεδίωκε με τα χρήματα που υπάρχουν σε διάφορους οργανισμούς της γενικής κυβέρνησης να αντεπεξέλθει. Βεβαίως, αυτά τα χρήματα, όπως προκύπτει σαφώς από το νόμο, θα επιστραφούν και με πολύ υψηλότερο επιτόκιο, αφού γίνονται ρέπος. Αυτή την πρακτική χρησιμοποιούσε και η κυβέρνηση Βενιζέλου – Σαμαρά κατά το προηγούμενο έτος. Ο κ. Σταϊκούρας, μάλιστα, είχε δηλώσει στη Βουλή ότι είχε φτάσει, αυτού του είδους ο δανεισμός, στα 8 δισ. ευρώ.

Χαρακτηρίστηκε από μερικούς εσωτερικός δανεισμός. Είναι επιστημονικά σωστό;
Θα ήταν υπερβολή. Είναι ένας πρόσκαιρος δανεισμός για την εξυπηρέτηση αναγκών του δημοσίου, που όμως ανά πάσα στιγμή οι φορείς έχουν τη δυνατότητα να ξαναπάρουν τα χρήματά τους πίσω. Το κράτος έχει ένα απόθεμα χρήματος, όπως μια τράπεζα: βγαίνει και μπαίνει συνεχώς. Αυτά δε τα χρήματα που βγαίνουν και μπαίνουν και που με αυτά πληρώνονται μισθοί, συντάξεις και οτιδήποτε άλλο, είναι χρήματα που παραμένουν στο εγχώριο εισοδηματικό κύκλωμα, δεν φεύγουν. Άρα δεν χάνονται, χάνονται μόνο αυτά που πηγαίνουν για την αποπληρωμή εξωτερικών υποχρεώσεων. Ο νόμος προβλέπει ότι αν υπάρχουν ανάγκες εντός  των 15 ημερών, δεν παίρνονται τα χρήματα. Η αντίδραση, κατά τη γνώμη μου, υπήρξε λόγω του τρόπου, δηλαδή της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου. Δεν είναι, όντως, σωστή πρακτική. Αλλά όταν φθάνεις στα όρια;

 Υπήρξε και η ανακοίνωση της Κομισιόν, που στήριξε την απόφαση της κυβέρνησης.
 Από την αρχή ήταν αυτό άποψη της Κομισιόν, το πώς να βρεθούν τα απαραίτητα χρήματα. Όλα αυτά, βεβαίως, έχουν νόημα και δείχνουν ότι η λογική της κυβέρνησης δείχνει επιλογή προς τον συμβιβασμό, τη σύναψη συμφωνίας. Εάν δεν προσέβλεπε σ’ αυτό, δεν θα αποστράγγιζε τα ταμεία για να πληρώσει δανειστές. Η ΕΕ επιχειρεί, σύμφωνα με το σχέδιό της, να εξαντλήσει όλα τα αποθέματα της ελληνικής κυβέρνησης, ώστε να φθάσει τον Ιούνιο χωρίς χρήματα. Ήταν, περίπου, εξαναγκαστικό. Να θυμηθούμε τι είπε ο Σόιμπλε: έχετε διορία ως τις 30 Ιουνίου! Γνωρίζουν ότι ως τότε υπάρχουν χρήματα … Εκτός και αν σχεδιάζουν να δώσουν μια μικρή ανάσα.

Υπάρχουν, δηλαδή, ενδείξεις, που δείχνουν ότι και το «θεριό» φοβάται τον «Γιάννη»;
 Σαφέστατα. Νομίζω ότι καμιά ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν επιθυμεί και δεν μπορεί να υλοποιήσει το Grexit. Είναι δύσκολο οι Ευρωπαίοι να φθάσουν στα όρια και να δημιουργήσουν μια κατάσταση με άγνωστο αποτέλεσμα, που δεν ξέρουν πού θα οδηγήσει την Ευρώπη. Δεν νομίζω ότι η Μέρκελ μπορεί να έχει μια τέτοια άποψη.

Η ΕΚΤ σχεδιάζει να γίνει ακόμη πιο σκληρή με την Ελλάδα;
Ναι, και δεν πρέπει να το υποτιμήσουμε. Διότι αυτό περιλαμβάνεται στους κανόνες για την ΕΕ, παρά το ότι εφαρμόζονται κατά γράμμα  μόνο για την περίπτωση της Ελλάδας. Και ετοιμάζεται να γίνει πιο σκληρή στο εξής σημείο: να μειώσει την προεξόφληση. Εκεί, δηλαδή, που τώρα παίρνουμε ένα συγκεκριμένο ποσό χρημάτων έναντι των πακέτων των ομολόγων που δίνουν οι ελληνικές τράπεζες ως ενέχυρα (collateral) στην ΕΚΤ για προεξόφληση, αυτή, λοιπόν, σχεδιάζεται να μειωθεί. Ο δεύτερος κίνδυνος είναι ότι τελειώνουν, πιθανόν, τα περιθώρια που έχουν οι τράπεζες να σχηματίσουν, πλέον, πακέτα ενέχυρων (collateral).
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet