ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΜΕΡΚΕΛ – ΣΟΪΜΠΛΕ – ΟΛΑΝΤ


** Μόνη απάντηση η δημόσια διαπραγμάτευση και η συνεχής ενημέρωση των πολιτών




Ειδικού συνεργάτη

Βιώνουμε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τελευταίο διάστημα πριν την συμφωνία [ή τη ρήξη…] με τους δανειστές, που, με βάση την απόφαση του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, πρέπει να περιλαμβάνει δύο σκέλη: μία πρώτη συμφωνία ως τα τέλη Απριλίου [με νομοθετημένες μια σειρά από δράσεις, με τις οποίες θα συμφωνούν και οι εταίροι, πιθανόν με πολυνομοσχέδια…] και μια δεύτερη, που θα αφορά την όποια ρύθμιση για το χρέος, καθώς και τις υπόλοιπες μεταρρυθμίσεις. Συμφωνία που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος Ιουνίου/αρχές Ιουλίου και θα αφορά στο σύνολο των δράσεων/μεταρρυθμίσεων για τα υπόλοιπα 3,5 χρόνια ζωής αυτής της κυβέρνησης.
Υπάρχει, βέβαια, η πίεση από ευρωπαίους αξιωματούχους [Β. Σόιμπλε, Τ. Βίζερ, κ.ά.] οι δύο συμφωνίες να γίνουν μία στο τέλος Ιουνίου. Το πώς θα αντέξει η χώρα οικονομικά, δεν φαίνεται να τους απασχολεί, παρά τις επανειλημμένες αναφορές και προειδοποιήσεις –ακόμα και δημόσιες- από στελέχη της κυβέρνησης, ότι δεν μπορεί η χώρα να αποπληρώνει δάνεια και ταυτόχρονα να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. «Η κατάσταση της ρευστότητας στην Ελλάδα είναι ασφυκτική, είναι ωστόσο επαρκής για τον Ιούνιο», δηλώνει ο T. Βίζερ. Άποψη που φαίνεται να ενστερνίζονται και άλλοι υψηλόβαθμοι Ευρωπαίοι με μόνη πρόταση, ως λύση, τη χαλάρωση της θηλιάς από την ΕΚΤ –να μπορούν, δηλαδή, να αγοράσουν οι ελληνικές τράπεζες ομόλογα [T-bills] έως 15 δισ. ευρώ από περίπου 8,5 δισ. ευρώ που τους επιτρέπει σήμερα [ουσιαστικά «ανάσα» 6, 5 δισ. ευρώ]. Όλα αυτά θα αποφασιστούν στο Γιούρογκρουπ της 11ης Μαΐου, ανάλογα με τις ελληνικές «επιδόσεις»…

Ρήξη εντός ευρώ

Ο χρόνος όλο και πιο έντονα θα πιέζει. Όχι μόνο την κυβέρνηση [συντάξεις, μισθοί, ομόλογα που λήγουν και πρέπει να γίνουν roll over, τόκοι, δόσεις στο ΔΝΤ, κ.λπ.], αλλά και τους δανειστές που αντιλαμβάνονται πλέον, και το δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία, ότι το Grexit δεν υπάρχει ούτε ως υπόθεση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επεξεργάζονται «νέα» σενάρια με επικρατέστερο αυτό της χρεοκοπίας εντός του ευρώ –τους εξυπηρετεί και πολιτικά. Ως τότε θα συνεχιστεί «το μαρτύριο της σταγόνας», απέναντι σε μια χώρα που, όπως εκτιμούν, κάθε μέρα που περνάει θα οδηγείται σε μεγαλύτερο αδιέξοδο, θα βουλιάζει. Μοναδικός στόχος τους να καταδείξουν ότι η νέα κυβέρνηση είναι διαχειριστικά ανεπαρκής [τρεις μήνες δεν κάνει τίποτα άλλο από το να διαπραγματεύεται χωρίς αποτέλεσμα…] και έχει φέρει τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, στη χρεοκοπία. Που, χωρίς καμιά χρηματοδότηση, είναι πλέον, θέμα χρόνου… Ωστόσο, η κριτική δεν γίνεται για το σύνολο της κυβέρνησης. αλλά για στελέχη της με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, πάντα, σκοπίμως, να εξαιρείται.  
Αυτή η πίεση τροφοδοτείται συνεχώς με δηλώσεις «αξιωματούχων» και διαφόρων συμβούλων ή ιδρυμάτων «ανάλυσης». Όπως του Μ. Ντράγκι, που δήλωσε ότι «όλοι θέλουμε να πετύχει η Ελλάδα» και «η απάντηση βρίσκεται στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης» [άρα υπογράψτε…] ή του Β. Σόιμπλε, που προσπαθεί να προκαταλάβει τις διαπραγματεύσεις λέγοντας ότι «δεν φαίνεται να υπάρξει λύση στη Ρίγα», σημειώνοντας, παράλληλα, πως «είναι σαφές ότι τα πράγματα έχουν χειροτερέψει για την Ελλάδα». Ο ίδιος ο κ. Σόιμπλε, βέβαια, ενώ αποκλείει το Grexit [γι’ αυτό και οι υμέτερες μνημονιακές δυνάμεις σταμάτησαν να το προπαγανδίζουν…], αφήνει ανοιχτή τη χρεοκοπία εντός ευρώ. Στο πλευρό του και το Der Spiegel [άρθρο καθηγητή Χενρικ Μίλερ, 19.04.15], που υποδεικνύει ότι «η Ευρώπη πρέπει να επιτρέψει την πτώχευση κρατών μελών και να γίνει λίγο πιο… Αμερική».  

Οι αριθμοί δεν βγαίνουν

Οι διαφωνίες της κυβέρνησης με τους θεσμούς δεν είναι προσχηματικές. Δεν βρίσκονται στο αν η χώρα έχει επεξεργασμένες προτάσεις, κοστολογημένες, κ.λπ. Η διαφωνία είναι πολιτική –δεν πρόκειται περί «αδυναμίας τεχνικής προσέγγισης». Οι θεσμοί το γνώριζαν, όπως γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει πολιτική δύναμη που μπορεί σήμερα να αντιπαρατεθεί στον Αλ. Τσίπρα και τον ΣυΡιζΑ. Τι επιδιώκουν, λοιπόν, μέσα από τη συνεχή οικονομική πίεση;  Οι δανειστές εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε αδιέξοδες, γι’ αυτήν λύσεις. Και:
* είτε θα υπογράψει, «κουρασμένη» και αποκομμένη από την κοινωνία, ό,τι της φέρουν στο τραπέζι, με αποτέλεσμα ο «έντιμος συμβιβασμός» να μετατραπεί όχι σε «επώδυνο συμβιβασμό», αλλά σε τραγωδία της κοινωνίας
* είτε θα την αναγκάσουν να ζητήσει συντεταγμένη έξοδο από το ευρώ, κίνηση, όμως, που ούτε καν μπαίνει σε συζήτηση και από τους ίδιους του Ευρωπαίους
* είτε θα προσπαθήσουν να την «ανατρέψουν», δίνοντας τη διακυβέρνηση σε ένα άλλο σχήμα, που αναγκαστικά, όμως, πρέπει να στηριχθεί και από κομμάτι του ΣυΡιζΑ! Σε κάθε περίπτωση, θα προσπαθήσουν να αποφύγουν τις εκλογές –γιατί δεν θα τις κερδίσουν- και να σχηματίσουν «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», και προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργούν συνειδητά –στο πλευρό τους έχουν στελέχη του συστήματος και τραπεζίτες, που όμως δεν αρκούν, γιατί δεν έχουν το πολιτικό ανάστημα. Φυσικά, οι Ευρωπαίοι δεν υπολογίζουν σε κανένα Σαμαρά, που, αναξιοπρεπώς, έθεσε θέμα συμμετοχής του σε μια νέα κυβέρνηση [Bloomberg, 02.04.2105].
Ωστόσο, ακόμα και να μπορέσουν να ρίξουν [συνολικά] την κυβέρνηση Τσίπρα δεν μπορούν να σχηματίσουν «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας»! Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Η ΝΔ έχει 76 έδρες, το Ποτάμι 17 και το ΠΑΣΟΚ 13, σύνολο 106 έδρες. Χρειάζονται άλλους 45 βουλευτές, που δεν βρίσκονται… [Τα υπόλοιπα κόμματα έχουν: ΣΥΡΙΖΑ 149, ΧΑ 17, ΚΚΕ 15 και ΑΝΕΛ 13 βουλευτές]. Η εκτίμηση είναι ότι μέχρι να προετοιμάσουν διάδοχα σχήματα, δεν θα οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές και θα τη συντηρούν στην «εντατική», στα όρια της χρεοκοπίας.

Τι επιδιώκουν

Οι επόμενες μέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες  για το μέλλον αυτής της κυβέρνησης, αλλά και για τις κοινωνικές πολιτικές που θα εφαρμοστούν. Τα συστήματα ευελπιστούν ότι εξαντλούνται όλα τα οικονομικά αποθέματα και οι αντοχές της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά και της κοινωνίας. Και θα επιχειρήσουν το «μεγάλο κόλπο». Απέναντι στην κυβέρνηση έχουν συσπειρωθεί όλες οι μνημονιακές και συντηρητικές δυνάμεις, όχι μόνον της Ευρώπης αλλά και πέραν του Ατλαντικού με πρόσχημα την [μη] αποφυλάκιση του Σ. Ξηρού. Πρόκειται για μια «συμμαχία προθύμων» κόντρα στη δομή, τη λειτουργία και την πολιτική στήριξη της κυβέρνησης.
Τα δεδομένα είναι ότι δεν θέλουν εκλογές, Grexit, χρεοκοπία εντός ή εκτός ευρώ, ούτε αυτή την κυβέρνηση! Δεν έχουν, όμως, πολιτικό πρόσωπο να ηγηθεί κάποιου εναλλακτικού σχήματος και ο Αλ. Τσίπρας έχει με το μέρος του τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Στόχος τους η πίεση να οδηγήσει σε συμφωνία / υπογραφή από τον Α. Τσίπρα μπροστά στο αδιέξοδο πληρωμής μισθών, που θα περιλαμβάνει μέτρα ή απόσυρση άλλων [π.χ. εργασιακά, ασφαλιστικό, κ.λπ.], που θα οδηγούν σε παραιτήσεις υπουργών ακόμα και αποχωρήσεις από το ΣυΡιζΑ. Θέλουν και επιδιώκουν την παραμονή του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού με ένα άλλο, όμως, κυβερνητικό σχήμα «χαμηλών αντιστάσεων». Το πώς, βέβαια, θα εξελιχθεί αυτός ο σχεδιασμός,  δεν εξαρτάται πάντοτε από τον σχεδιαστή!

Και πώς απαντάμε

Τι πρέπει να γίνει, όμως, για να αποφευχθεί η φθορά της κυβέρνησης Τσίπρα, αλλά και να υπονομευθούν τα σχέδια που απεργάζεται το σύστημα; Τα οικονομικά δεδομένα δείχνουν ότι αν δεν υπάρξει χρηματοδότηση ή, έστω, χαλάρωση από την ΕΚΤ, η χώρα δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της. Η κυβέρνηση θα πρέπει, με κάθε θυσία, να πληρώσει μισθούς και συντάξεις στο τέλος Απριλίου και να μένουν σε εκκρεμότητα οι δόσεις του ΔΝΤ [από 6 Μαΐου, σύνολο 1 δισ. ευρώ μόνο γι’ αυτό τον μήνα]. Το πρόβλημα, δηλαδή, αν «σκάσει», πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των δανειστών. Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία, και οι όποιες αποφάσεις δεν επιδέχονται περιθώρια λάθους –δύσκολα θα υπάρξει επιστροφή από ό,τι αποφασιστεί.
Η κυβέρνηση κινδυνεύει να βρεθεί εγκλωβισμένη, ανάμεσα σε δανειστές και πολίτες, με την κοινωνία χωρίς ουσιαστική πληροφόρηση. Με την όποια διαπραγμάτευση να έχει περιοριστεί ανάμεσα σε ομάδες «τεχνοκρατών» [που, ας σημειωθεί, από την ελληνική πλευρά ελάχιστοι ανήκουν στον ΣυΡιζΑ…] , και με την πληροφόρηση να είναι επιλεκτική και κυρίως από ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Το εγχώριο σύστημα ενημέρωσης είτε αναμασά τα όσα μεταδίδουν τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, είτε αναδεικνύει τα θέματα που το συμφέρουν, με μεγάλο βαθμό διαστρέβλωσης.
Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης είναι μονόδρομος – δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια. Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να δημοσιοποιήσει τις προτάσεις της με λεπτομέρειες. Ποια είναι η πραγματική λίστα της. Ποιες μεταρρυθμίσεις αποδέχεται, σε ποιες έχει βάλει κόκκινες γραμμές, για ποιες μεταθέτει το χρόνο εφαρμογής τους. Προτάσεις συγκεκριμένες και επεξεργασμένες που δίνονται άμεσα στη δημοσιότητα. Και, κυρίως, ποιες αρνείται να εφαρμόσει. Τονίζει ότι δεν δέχεται περικοπή συντάξεων και μισθών, άλλες απολύσεις, περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού, και άλλα λουκέτα σε νοσοκομεία…

Δημόσια διαπραγμάτευση

Η κίνηση αυτή βάζει τέλος στις επιλεκτικές διαρροές. Και κάνει πράξη την υπόσχεση της κυβέρνησης: όλα στο φως. Η κοινωνία ενημερώνεται πλήρως, τα κόμματα αναγκάζονται να τοποθετηθούν πάνω σε συγκεκριμένες θέσεις, το ίδιο και οι δανειστές. Μια δημόσια διαπραγμάτευση όπου κανείς δεν θα μπορεί να πετά τη μπάλα έξω, να μεθοδεύει τη διαρροή πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες δεν έχει θέσεις ή προτάσεις η ελληνική κυβέρνηση, να ζητούν απίθανα στοιχεία... Θα πρέπει δημόσια θεσμοί και κόμματα να παρουσιάσουν τις αντιρρήσεις τους: σε ποιες μεταρρυθμίσεις επιμένουν, γιατί ορισμένοι λένε «ναι». Παράλληλα, κυβέρνηση και κόμμα βγαίνουν στην κοινωνία με εκδηλώσεις και συζητήσεις­ –όχι μέσα στο κόμμα, δημόσια. Μια κινητοποίηση που θα αγκαλιάζει όλη την κοινωνία, θα την ενημερώνει, τη συσπειρώνει και την προετοιμάζει, προκειμένου οι ίδιοι οι πολίτες να αποτρέψουν τους επικίνδυνους δρόμους στους οποίους θέλουν να μας οδηγήσουν.
Το νέο σενάριο που προωθούν τώρα, μια και κατάλαβαν τις επιπτώσεις ενός Grexit, είναι «οριακή χρεοκοπία», πάντα εντός του ευρώ. Ο αρθρογράφος των F.T., Βόλφγκανκγ Μινχάου [19.04.15], είναι «αρκετά σίγουρος ότι θα πτωχεύσει» η Ελλάδα, καθώς «ίσως να είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποτρέψουν την απόλυτη καταστροφή». Τάσσεται, βέβαια, κατά της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. καθώς, όπως τονίζει, «ένα Grexit θα προκαλούσε ανυπολόγιστο οικονομικό ρίσκο στη χώρα και θα τραυμάτιζε τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της ΕΕ αλλά και την παγκόσμια φήμη της». Ωστόσο, ακόμα και οι FT υποδεικνύουν χρεοκοπία απέναντι σε ΔΝΤ ή ΕΚΤ και όχι «έναντι των πολιτών με το να μην πληρωθούν μισθοί δημοσίων υπαλλήλων ή συντάξεις». Γιατί, αυτό, συνεχίζουν οι FT, «θα ήταν ηθικά απεχθές και πολιτική αυτοκτονία για την κυβέρνηση που ηγείται ο ΣυΡιζΑ». Και υποστηρίζουν ότι η χρεοκοπία «δεν είναι συνώνυμη με την έξοδο. Δεν υπάρχει ένας κανόνας στην ΕΕ, που να λέει ότι πρέπει να εγκαταλείψεις την Ένωση όταν χρεοκοπείς».
Οι Ευρωπαίοι πιέζουν -και θα πιέσουν ακόμα περισσότερο- με στόχο αυτή η κυβέρνηση να υπογράψει συμφωνία. Από αυτή την υπογραφή ευελπιστούν να ξεκινήσουν πολιτικές διαδικασίες στην Ελλάδα, που θα τους επιτρέψουν να παίξουν ρόλο ρυθμιστή. Ας μην τους το επιτρέψουμε!

Υ.Γ.: Είναι σαφές, με βάση και τα παραπάνω, ότι το σύστημα ως μόνη επιλογή έχει τον Τσίπρα. Με αυτή την παραδοχή είναι λογικό να εξυμνούν και να μιλούν για καλό κλίμα του Τσίπρα με την Μέρκελ, κ.λπ., σε αντίθεση με το άσχημο κλίμα του Γιούρογκρουπ, όπου μετέχει ο έτσι και αλλιώς «προβληματικός» Βαρουφάκης.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet