Ο πρ. υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ για το σκάνδαλο Novartis και τον ισχυρισμό της αντιπολίτευσης περί σκευωρίας



Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές γίνεται αποσαφήνιση των επιχειρημάτων των δύο πόλων που συγκρούονται. Τελευταίο παράδειγμα η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα και η τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Λευκωσία. Πώς κρίνεις τον πολιτικό λόγο των δύο κομμάτων;
Όσον αφορά τη ΝΔ, μένει σταθερή σε αυτά που είχε εκπέμψει ως πολιτικό λόγο από την αρχή της εκλογής του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκτός από τις συνεχείς διαψεύσεις των προβλέψεών της, δεν εισφέρει στη συζήτηση κάτι νέο. Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, είναι ο πολιτικός λόγος και η πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μένει μόνο στο επίπεδο των διακηρύξεων, αντιθέτως έχουμε μια σταδιακή υλοποίηση φιλολαϊκών μέτρων, τα οποία δημιουργούν αίσθημα αισιοδοξίας στην κοινωνία και ένα κλίμα ενθουσιασμού στον κόσμο της Αριστεράς. Σιγά σιγά, νομίζω, ότι γίνεται κτήμα ευρύτερων μαζών, κυρίως ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που έμειναν επιφυλακτικοί για μεγάλο διάστημα, το γεγονός ότι το τέλος των μνημονίων συνδυάζεται με τη διαμόρφωση μιας άλλης πολιτικής, που μπορεί να κινείται αυτοδύναμη. Αυτό αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή, το ποσοστό των αναποφάσιστων φαίνεται ότι μειώνεται και αυτό είναι ενθαρρυντικό για εμάς.

Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ έχει έργο να παρουσιάσει και έργο που εκτελεί. Αυτό, όμως, συχνά φαίνεται να χάνεται μέσα στην ένταση που διαμορφώνεται μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα θέματα. Αυτό δεν είναι λάθος της κυβέρνησης;
Η κυβέρνηση παίρνει μέτρα υπέρ συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, οι οποίες είχαν χτυπηθεί από τις πολιτικές της λιτότητας και φτωχοποίησης. Αυτές γνωρίζουν τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση υπέρ τους, όπως για παράδειγμα η προστασία της πρώτης κατοικίας ή οι 120 δόσεις. Είναι αλήθεια ότι έχουμε ανάγκη πτυχές της πολιτικής μας να γίνονται γνωστές όχι μόνο από τους πολίτες που είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, αλλά και από το σύνολο της κοινωνίας. Στο σημείο αυτό πρέπει να ομολογήσουμε ότι υπάρχει ένα έλλειμμα παρουσίασης και ενημέρωσης συνολικά του κυβερνητικού έργου, ακόμα και από τα μέλη του κόμματος.

Ζητούμενο η λειτουργία των θεσμών

Από τις δημοσκοπήσεις προκύπτει το ζήτημα της διαφθοράς δεν προτεραιοποιείται από την κοινωνία. Η επιδίωξη, πέραν της απόδοσης δικαιοσύνης, είναι να φτιαχτούν θεσμοί που να αποτρέπουν τέτοια φαινόμενα;
Η κυβέρνηση συνδυάζει το θέμα της διαφθοράς και των σκανδάλων που προκύπτουν, με το θέμα της διαχείρισης του δημοσίου χρήματος και της οικονομικής κατάστασης που βρέθηκε η χώρα. Το πρόβλημα είναι σύνθετο. Από τη μία, γίνεται μια προσπάθεια θεσμικής θωράκισης με μηχανισμούς ελέγχου για το μέλλον, από την άλλη, πρέπει η κοινωνία να μάθει γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Δεν μπορούν τα σκάνδαλα να μην εξεταστούν και να μην οδηγηθούν στη δικαιοσύνη αυτοί που τα δημιούργησαν. Το γεγονός ότι μπορεί στις δημοσκοπήσεις να μην αποτυπώνεται με τέτοια ένταση το ενδιαφέρον των πολιτών, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Κατά τη γνώμη μου, τα θέματα ηθικής τάξης που άπτονται του πολιτικού προσωπικού διαχέονται στην πολιτική επικαιρότητα και απασχολούν την κοινωνία, η οποία τα παρακολουθεί με αμείωτο ενδιαφέρον. Από την άλλη, είναι ζήτημα να λειτουργήσουν οι θεσμοθετημένοι μηχανισμοί ελέγχου. Διότι από την εμπειρία μου, έχω να σας πως ακόμα κι αν υπήρχαν, δεν λειτουργούσαν με επάρκεια. Επομένως δεν αρκεί μόνο να εκφράζεται η βούληση της κυβέρνησης στο επίπεδο της θεσμικής θωράκισης, αλλά πρέπει αυτοί οι θεσμοί να λειτουργούν και να είναι αποτελεσματικοί.

Ακούγεται ένα επιχείρημα ότι εσκεμμένα άνοιξαν οι φάκελοι με τα σκάνδαλα λίγο πριν τις εκλογές. Ισχύει αυτό ή η ωρίμανσή τους αργεί;
Αυτές είναι πάρα πολύ σοβαρές υποθέσεις. Χρειάζονται χρόνο για την έρευνα και τον έλεγχο του υλικού που συγκεντρώνεται, όπως και διασταύρωση των στοιχείων. Στην υπόθεση Novartis έχει ενεργοποιηθεί ακόμα και η διαδικασία της δικαστικής συνδρομής από ξένα κράτη. Δεν είναι κάτι το απλό και ιδίως στη συγκεκριμένη υπόθεση, η διαδικασία φαίνεται να προχωρά ικανοποιητικά, λαμβανομένου υπόψη ότι η δικογραφία ήρθε στη βουλή και επεστράφη άμεσα.

Το σκάνδαλο-έγκλημα Novartis



Όσο ερευνάται το σκάνδαλο Novartis, βαθμιαία προκύπτει ότι είναι μεγάλο, αν εστιάσουμε στο πόσο κόστισε ο τρόπος τιμολόγησης των φαρμάκων στο δημόσιο τομέα. Σήμερα πού βρισκόμαστε ως προς τη συγκεκριμένη υπόθεση;
Ας προσεγγίσουμε λίγο την πραγματική κατάσταση, διότι η αντιπολίτευση προσπαθεί να το εμφανίσει ως «σκευωρία». Το 2000 είχαμε φαρμακευτική δαπάνη που έφτανε το 1,278 δισ. Το 2009 φτάνει στα 5 δισ. Επομένως, έχουμε μια εκτόξευση της δαπάνης που από μόνη της συνιστά ζήτημα προς διερεύνηση. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, το 2000 ήταν 0,9% και έφτασε το 2010 2,1%, δηλαδή είχαμε υπερδιπλασιασμό. Όταν στην ΕΕ ο μέσος όρος είναι 1%, είναι πασιφανές ότι πρόκειται για σκάνδαλο, που μάλιστα ο Αντώνης Ρουπακιώτης ονόμασε έγκλημα. Επομένως, κανένας δεν μπορεί να πει ότι δεν έχουμε ένα οικονομικό σκάνδαλο, προϊόν της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το οποίο παίρνει τεράστιες διαστάσεις αν λάβουμε υπόψη ότι σε αυτό εμπλέκονται με την παράνομη συνταγογράφηση, από ό,τι θρυλείται, χιλιάδες γιατροί του ΕΣΥ και υπηρεσιακοί παράγοντες. Αλλά είναι και ένα θέμα ηθικής τάξης, διότι αυτό το σκάνδαλο συνεχίστηκε εις βάρος των ασφαλισμένων τα χρόνια των μνημονίων. Είναι, δηλαδή, ταυτόχρονα οικονομικό και ηθικό εις βάρος συνανθρώπων μας που δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν άμεση πρόσβαση στη φαρμακευτική δαπάνη.

Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες στο σκάνδαλο αυτό;
Δεν πρέπει να αποκλείσουμε εκ προοιμίου τα πολιτικά πρόσωπα, όταν αυτά είχαν τον τελευταίο λόγο στην κοστολόγηση των φαρμάκων. Επομένως, πρέπει και εδώ να δούμε ποια ήταν η παρέμβαση του πολιτικού προσωπικού αυτών των κυβερνήσεων, πώς μας έφεραν σε αυτό το σημείο όσον αφορά την κοστολόγηση, τη διαμόρφωση της φαρμακευτικής αγοράς, ποιο φάρμακο θα προηγείται έναντι άλλου κοκ. Όλα αυτά είναι θέματα που πρέπει να διερευνηθούν. Και εδώ το έργο της κυβέρνησης εξαντλήθηκε στο να δοθεί η παραγγελία, με βάση τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, έτσι ώστε να επιληφθεί η εισαγγελία Καταπολέμησης της Διαφθοράς και να διερευνηθεί το σκάνδαλο. Από εκεί και πέρα, η κυβέρνηση δεν είχε καμία άλλη ανάμιξη με αυτή την υπόθεση, που είναι στα χέρια της δικαιοσύνης από την πρώτη στιγμή. Δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο να ακουστεί η πρωτόγνωρη για την πολιτική ιστορία της χώρας δήλωση του κ. Παπαθεοδώρου, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΙΝΑΛ, ότι οι εισαγγελείς διώκουν αθώους, ως μοχλοί πολιτικής σκευωρίας!

Πού οφείλεται αυτό;
Επειδή η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ, αισθάνονται να βάλλονται από αυτή την ιστορία, καθώς, ενδέχεται, στελέχη τους να κληθούν να δώσουν εξηγήσεις, έχουν εγκλωβιστεί στο σενάριο της σκευωρίας. Θα μπορούσε υποθετικά αυτό το σενάριο να έστεκε, αν είχε εμπλακεί η βουλή, όπως στην υπόθεση Ανδρέα Παπανδρέου ή Παπακωνσταντίνου. Δυστυχώς, όμως, για την αντιπολίτευση, η βουλή δεν εμπλέκεται καθόλου σε αυτή την υπόθεση την οποία χειρίζεται αποκλειστικά η δικαιοσύνη. Έχει εγκλωβιστεί, λοιπόν, σε αυτή τη «γραμμή», προέκταση της οποίας είναι ο ισχυρισμός ότι τη σκευωρία την οργανώνουν οι εισαγγελείς, διώκοντας αθώους, αφού η βουλή δεν υπάρχει στο προσκήνιο. Αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να σταθεί εκτός των άλλων, γιατί οι εισαγγελείς έθεσαν στο αρχείο την υπόθεση για συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Αυτό αποδεικνύει ότι κάνουν ανεπηρέαστα το καθήκον τους.

Ο έωλος ισχυρισμός της σκευωρίας

 

Και η Νέα Δημοκρατία υπέπεσε στο σφάλμα των δύο μέτρων και δύο σταθμών…
Το ακραίο είναι ότι παλαιότερα, σύμφωνα με τη ΝΔ, η δικαιοσύνη εμφανιζόταν αντιστεκόμενη στις πιέσεις που δήθεν ασκούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ σήμερα εμφανίζει τη δικαιοσύνη ότι έχει ενδώσει σε αυτές τις πιέσεις και συμπράττει σε σκευωρίες. Ο ισχυρισμός περί δίωξης των πολιτικών αντιπάλων είναι από την αρχή έωλος. Είναι ο κ. Πικραμμένος πολιτικός αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιος μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο; Και δεν ήταν ο κ. Βορίδης, ο οποίος είχε θητεύσει υπουργός Υγείας;

Γιατί ο κ. Πικραμμένος δήλωσε πως εάν είχε χειριστεί ανάλογο φάκελο, ως εισαγγελέας, θα ήθελε να έχει περισσότερες και πιο εξασφαλισμένες αποδείξεις;
Είναι μη νόμιμο αυτό που είπε ο κ. Πικραμμένος. Μου έκανε εντύπωση η τοποθέτησή του, διότι εάν ο εισαγγελέας συνέχιζε την έρευνά του για το πολιτικό πρόσωπο που ανέφερε ένας μάρτυρας, τότε θα παρανομούσε. Είναι υποχρεωμένος να κλείσει το φάκελο και να τον διαβιβάσει στη βουλή. Τελικά, όλοι καταλαβαίνουμε ότι θα ήταν πολύ καλύτερο να υπάρχει μια καταρχήν διερεύνηση πριν ο φάκελος να φτάνει στη βουλή με μόνο μία μαρτυρική αναφορά, η οποία μπορεί να είναι λάθος ή δόλια ή αναπόδεικτη.

Η γραμμή της παραγραφής από την αντιπολίτευση εγκαταλείφθηκε;
Έχω την αντίθετη εκτίμηση. Μάλλον αποσύρθηκε πρόσκαιρα, διότι είδαν ότι υπερπροβάλλοντάς την –κυρίως ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Αθανασίου- δημιουργούσε μία αίσθηση ότι κάποιοι θέλουν να συσκοτίσουν την υπόθεση και να κρυφτούν πίσω από την παραγραφή. Έτσι δόθηκε η εντύπωση ότι επιδιώκεται η παραγραφή για να μην εξεταστεί η ουσία της υπόθεσης, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα σε ένα εμπλεκόμενο πρόσωπο, το οποίο δεν μπορεί να διωχθεί λόγω παραγραφής, να ζητήσει από μία ειδική επιτροπή, που συνίσταται και με τη συμμετοχή ανωτάτων δικαστών, να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Η γραμμή της παραγραφής, λοιπόν, δεν βοήθησε πολιτικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αντιθέτως τα εξέθεσε στην κοινή γνώμη πολλαπλώς. Εκτιμώ, όμως, ότι ο παραπάνω ισχυρισμός, προϊούσης της έρευνας και υπό την προϋπόθεση ότι μπορεί να ασκηθεί ποινική δίωξη κατά πολιτικών προσώπων, θα επανέλθει.

Φαιδρότητα

Ο κ. Βενιζέλος έκανε λόγο για αλλοίωση του Συντάγματος και για εσχάτη προδοσία, με την υπόθεση Novartis. Έχουν νομική βάση όσα είπε;
Εξεπλάγην δυσάρεστα με αυτή την επιχειρηματολογία, η οποία την χαρακτηρίζει ένας νομικός βερμπαλισμός. Μάλιστα, η επίκληση τέτοιων αδικημάτων, περί εσχάτης προδοσίας, η οποία ιστορικά έχει αποδοθεί μετά τη μεταπολίτευση στους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου, δημιουργεί μια αίσθηση φαιδρότητας.

Θα μου επιτρέψεις την ευαισθησία: πολλοί νεκροί στις φυλακές. Τι συμβαίνει;
Αυτό που με απασχόλησε και θεώρησα ζήτημα τιμής όσο ήμουν υπουργός Δικαιοσύνης, είναι να μην υπάρξει καμία ανθρωποκτονία στις φυλακές, διότι οι κρατούμενοι τελούν υπό την εγγύηση του κράτους. Γι’ αυτό έγινε μια προσπάθεια από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να βελτιωθούν οι συνθήκες, που δυστυχώς ήταν αντικείμενο ελέγχου από διεθνείς οργανισμούς και κυρίως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το γεγονός ότι την τελευταία περίοδο έχουν συμβεί τέσσερις ή πέντε ανθρωποκτονίες, είναι κάτι απολύτως αρνητικό και θεωρώ ότι το σχέδιο που είχε δρομολογηθεί και υλοποιούταν από τον Ιανουάριο του 2015 θα πρέπει να ολοκληρωθεί με γρήγορα και αποφασιστικά βήματα.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet