Συνέντευξη με την Άννα Παπαδημητρίου Τσάτσου, υποψήφια ευρωβουλεύτρια με τον ΣΥΡΙΖΑ



Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Συμμετέχεις στη Γέφυρα και στο κάλεσμα για τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων. Γιατί πιστεύεις ότι υπάρχει αυτή η αναγκαιότητα;
Αυτή την αναγκαιότητα, ότι χρειάζεται σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, την είχα πιστέψει πολύ πριν και γι’ αυτό είχα διαφοροποιηθεί πολιτικά και παραιτηθεί από την περιφέρεια και την παράταξη του κ. Σγουρού. Στο πλαίσιο αυτό υπέγραψα και το κείμενο της Γέφυρας και ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα του πρωθυπουργού και του ΣΥΡΙΖΑ για το προοδευτικό μέτωπο. Με τη συμμετοχή μου στο ευρωψηφοδέλτιο θα παλέψω ώστε οι αριστερές και οι εν γένει προοδευτικές δυνάμεις να πάνε στην Ευρώπη πολύ πιο δυνατές. Και αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αλλάξει η Ευρώπη και μετά να αντέξει την ύπαρξή της. Η άνοδος των συντηρητικών και των ακροδεξιών δυνάμεων απεργάζεται ένα τελείως διαφορετικό σενάριο, την οπισθοδρόμηση στα έθνη-κράτη, την ελαχιστοποίηση έως και ανυπαρξία των ατομικών δικαιωμάτων, την αδιαφορία για ό,τι συνεπάγεται η κλιματική αλλαγή.

Το τριπλό πρόβλημα της Ευρώπης


Ένα στοίχημα των επερχόμενων ευρωεκλογών είναι η ανακοπή της ανόδου της ακροδεξιάς και να υπάρξει ένα ανάχωμα στις πολιτικές λιτότητας. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό, αν αναλογιστούμε πόσο παραγκωνισμένος είναι ως θεσμός το ευρωκοινοβούλιο, αλλά και τι συμβαίνει σε εθνικό επίπεδο σε κάθε κράτος-μέλος;
Ο στόχος είναι να σταματήσουν οι ολέθριες πολιτικές λιτότητας και να αντιμετωπίσουμε το τριπλό πρόβλημα της Ευρώπης. Το πρώτο σκέλος είναι ότι η Ευρώπη, ως μόρφωμα, είναι μια οικονομική ένωση και όχι πολιτική. Επιχείρησε το 2004 στη συνδιάσκεψη της Ρώμης να γίνει και πολιτική, με τη σύνταξη ενός ευρωπαϊκού συντάγματος, προσπάθεια που ανακόπηκε. Δεν υπονοώ φυσικά ότι ένα σύνταγμα θα έφερνε τη λύση σε όλα τα προβλήματα, αλλά αυτό ήταν ένα κείμενο που ξαναέφερνε σιγά σιγά στο επίκεντρο τον άνθρωπο, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, τις ιδέες του Διαφωτισμού που υποτίθεται ότι διαπερνούν την Ευρώπη και τείνουν τώρα να εξαφανιστούν. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι είναι ένας αντιδημοκρατικός οργανισμός. Έχει δημιουργηθεί μια τεχνοκρατική κάστα, που δεν μπορεί να καταλάβει ούτε να αφουγκραστεί τις διαφορετικές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές δυναμικές κάθε χώρας. Γι’ αυτό πρέπει ο ρόλος του ευρωκοινοβουλίου να ενισχυθεί και να υπάρξουν θεσμοί λογοδοσίας για τη Γιούροστατ, το Γιούρογκρουπ. Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι οι δυνάμεις που ελέγχουν αυτή τη στιγμή την Ευρώπη δεν θέλουν να αλλάξει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και γι’ αυτό πρέπει, εθνικά και ευρωπαϊκά, να αγωνιστούμε να ενδυναμωθούν οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις.

Στις προηγούμενες ευρωεκλογές, η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ είχε ερμηνευτεί ως μία τάση ανόδου της αριστεράς, ύστερα και από την «πασοκοποίηση» της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό δεν επιβεβαιώθηκε τα επόμενα χρόνια σε εθνικό επίπεδο. Και έτσι η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε μόνη στην Ευρώπη. Βλέπεις αυτή η εικόνα να αλλάζει από τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών σε διάφορα κράτη μέλη;
Η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη έχει ταυτιστεί πλήρως με τις νεοφιλελεύθερες και ακραίες δυνάμεις και γι’ αυτό έχει χάσει την εκλογική της βάση, πολύ μεγάλο μέρος της οποίας δεν κατευθύνθηκε στην αριστερά, αλλά στην άκρα δεξιά. Μοναδική εξαίρεση ήταν η Ελλάδα της κρίσης και ο ΣΥΡΙΖΑ. Πράγματι ελπίζαμε τότε ότι θα εκλεγούν και άλλες κυβερνήσεις στην Ευρώπη με κορμό την Αριστερά. Κάτι που δεν έγινε. Τώρα βλέπουμε δειλά δειλά τη σοσιαλδημοκρατία να κατανοεί εν μέρει τα λάθη της και να κάνει κινήσεις συζήτησης με τις άλλες δυνάμεις, με την Αριστερά και τους Οικολόγους. Έχει αρχίσει αυτή η ώσμωση, όπως βλέπουμε να συμβαίνει στην Πορτογαλία και την Ισπανία, να ενδυναμώνει τις αριστερές και τις προοδευτικές δυνάμεις. Είναι δύσκολο. Ωστόσο, λαμβάνουμε θετικά μηνύματα από όπου γίνονται εκλογές, με πρόσφατο παράδειγμα τη Φινλανδία. Η μόνη που δεν φαίνεται να παίρνει τα μηνύματα είναι η ελληνική σοσιαλδημοκρατία, που βλέπει ως στρατηγικό της εχθρό την Αριστερά. Επομένως, διπλός ο στόχος: ενδυνάμωση της αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων σε εθνικό επίπεδο και ενδυνάμωση στην Ευρώπη, ώστε να αλλάξουν οι πολιτικές λιτότητας, να αποφευχθεί η άνοδος της άκρας δεξιάς και να μπορέσουμε να επανανοηματοδοτήσουμε τις αρχές του Διαφωτισμού.

Μέσω της ανάπτυξης, μια άλλη ατζέντα


Η ατζέντα των ευρωεκλογών έχει περιοριστεί στην οικονομία και την ανάπτυξη. Πώς θα αλλάξει αυτό, ώστε να τεθούν κεντρικά τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, η ελευθερία της κίνησης, η προστασία και διεύρυνση των δημόσιων χώρων, η ελευθερία του Τύπου, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία κ.λπ.;
Πράγματι το ζήτημα της ανάπτυξης είναι το πρώτο στην πολιτική ατζέντα. Ωστόσο, αν παραμείνουμε σε αυτό το θέμα, μπορούν να αναδειχθούν και όσα είπες, καθώς η ανάπτυξη που εφαρμόζεται διευρύνει τις ανισότητες και ευνοεί τους λίγους. Επομένως, μέσω της ανάπτυξης, όπως την προτείνουμε εμείς, αλλά τίθενται και από την κοινωνία, όπως τα Κίτρινα Γιλέκα στη Γαλλία, μπορούν να προστατευθούν και να διευρυνθούν τα ατομικά δικαιώματα, να προστατευτεί το περιβάλλον, η υγεία, η διατροφή κ.ο.κ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στόχος μας δεν είναι να αλλάξει η ατζέντα αλλά το ζήτημα της ανάπτυξης να τεθεί στη σωστή του βάση, καθώς αυτό συμπαρασύρει και όλα όσα πρεσβεύουμε και προασπιζόμαστε. Να το δούμε και πρακτικά; Αν υπάρξει πλειοψηφία Βέμπερ την επόμενη των εκλογών, ο προϋπολογισμός, για παράδειγμα, στα κοινωνικά κονδύλια θα κατακρημνιστεί, διότι αυτές είναι οι αξίες που πρεσβεύει. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι επιλέγει δυνάμεις που την επόμενη μέρα θα πάρουν αποφάσεις που τον αφορούν άμεσα.

Επειδή έχεις διατελέσει πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, θα ήθελα να σταθούμε στο προσφυγικό ζήτημα. Η προσφυγική κρίση αποτέλεσε την αφορμή για να θωρακιστεί η Ευρώπη, χωρίς να υπάρξει καμία συζήτηση και παρέμβαση πάνω στις αιτίες που την προκαλούν, αλλά ούτε να σχεδιαστεί προσφυγική πολιτική –εδώ πια βλέπουμε να απαγορεύεται ακόμα και η διάσωση- πόσω μάλλον μεταναστευτική πολιτική.
Δεν υπάρχει καμία πρόνοια ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, ενώ η πολιτική του κάθε κράτους σχεδιάζεται με γνώμονα τους «πόσους αντέχει η κάθε οικονομία», δηλαδή του πόσα φτηνά εργατικά χέρια χρειάζεται. Όταν έγινε το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες δεν υπήρχε προσφυγική κρίση, ασχολείτο με τους πολιτικούς πρόσφυγες. Ήδη από τότε είχε φανεί η παντελής απουσία υπηρεσίας ασύλου, αφού εκκρεμούσαν 50.000 αιτήσεις, και επαναλαμβάνω δεν υπήρχαν αυτές οι ορδές ανθρώπων που τρέχουν να φύγουν από την καταστροφή του πολέμου. Όταν ξέσπασε η κρίση, η Ελλάδα ήταν εντελώς απροετοίμαστη. Και ταυτόχρονα η Ευρώπη ήθελε να κλείσει τις πόρτες και αρνήθηκε να το δει το πρόβλημα ως ευρωπαϊκό. Τα προσφυγικά ρεύματα ήρθαν για να μείνουν και μπορούν να καταστήσουν τις κοινωνίες μας πλουσιότερες σε πάρα πολλά επίπεδα, αν αυτοί οι άνθρωποι ενταχθούν και αν οι χώρες μας είναι ανοιχτές. Αυτό άλλωστε πρέπει να είναι η Ευρώπη και αυτό πρέπει να είναι η δημοκρατία. Και να προσθέσω και κάτι ακόμα. Προβλέπεται ένα μεγάλο προσφυγικό ρεύμα από το περιβάλλον, ως απόρροια της κλιματικής αλλαγής. Και η Ευρώπη αρνείται να το δει και να το συζητήσει.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet