Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Αναμένεται να κατατεθεί ψήφος δυσπιστίας για τον Παύλο Πολάκη και ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι θα την μετατρέψει σε ψήφο εμπιστοσύνης. Γιατί αυτή η επιλογή και τι να αναμένουμε σε αυτή τη συζήτηση;
Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να μετατρέψει οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια της Νέας Δημοκρατίας σε διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης, ακυρώνει απολύτως την προσπάθεια αντιπερισπασμού από την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πέραν από την αστοχία της παρέμβασης του Πολάκη –και αναφέρομαι στο προσωπικό επίπεδο σε σχέση με τον υποψήφιο της ΝΔ, τον κ. Κυμπουρόπουλο, διότι στα υπόλοιπα ζητήματα αναδείχθηκε η διαφορά της αριστεράς και της δεξιάς για το πώς αντιλαμβάνονται την ισοτιμία των ΑΜΕΑ- νομίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης εκών άκων θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση μιας προγραμματικής αντιπαράθεσης εφ’ όλης της ύλης, στο βαθμό που επιχειρήσει –που πιστεύω ότι θα το κάνει τελικά- να καταθέσει την ψήφο δυσπιστίας. Θα αναγκαστεί έτσι να τοποθετηθεί στα θέματα της οικονομίας, του κοινωνικού κράτους, της εξωτερικής πολιτικής, της κατεύθυνσης της ανάπτυξης, των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και θα ηττηθεί κατά κράτος. Διότι δεν έχει τίποτε να πει για την κοινωνική πλειοψηφία, εκπέμπει μόνο απειλές, με στόχο να εξυπηρετήσει τις ελίτ της χώρας και της Ευρώπης.

Αναμένονται ανακοινώσεις νέων μέτρων

Εφόσον η συζήτηση θα είναι εφ’ όλης της ύλης, όπως είπες, σίγουρα θα ακουστεί από πλευράς της αντιπολίτευσης και το επιχείρημα της «παροχολογίας» όσον αφορά τα μέτρα της κυβέρνησης υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας. Έχει βάση αυτό;
Όσα έχουμε θεσμοθετήσει μέχρι τώρα και ιδιαίτερα μετά την έξοδο από τα μνημόνια και τα βιώνουν οι πολίτες, τα χαρακτηρίζουν ως παροχές. Θα έλεγα αλίμονό τους γιατί ποιες είναι αυτές οι δήθεν παροχές; Είναι τα μόνιμα μέτρα για όσους έχουν πληγεί από τη βάναυση βαρβαρότητα της κρίσης, τα μόνιμα μέτρα για τα εργασιακά δικαιώματα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τα μέτρα αποκατάστασης των αδικιών, όπως για παράδειγμα η επιστροφή των αναδρομικών στα ειδικά μισθολόγια, κ.λπ. Θα τα πάρουν πίσω; Θα πάρουν πίσω την προστασία της πρώτης κατοικίας; Την αύξηση του βασικού μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου; Την καθολική πρόσβαση στην υγεία και το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης; Ας πούνε καθαρά τι θα περικόψουν; Γιατί κρύβονται πίσω από τις φοροελαφρύνσεις που εξαγγέλλουν, αλλά τσιμουδιά για το που θα βρουν τα 5 δισ. που είναι το κόστος αυτών των μέτρων μόνο για το 2019. Συνεπώς, ό,τι και να κάνει η ΝΔ και το μιντιακό σύστημα του κ. Μαρινάκη, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι μετά και το αποτέλεσμα του 2018, όσον αφορά το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος, υπάρχει πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος, και τις επόμενες μέρες ο πρωθυπουργός θα προβεί σε ανακοινώσεις νέων μόνιμων μέτρων υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτά, λοιπόν, που ονομάζει η ΝΔ «παροχές» είναι μόνιμα μέτρα, που θα αναγκαστεί και πάλι να τα ψηφίσει, όπως έκανε και στην πλειονότητα των προηγούμενων, καταρρίπτοντας έτσι την ίδια της την επιχειρηματολογία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε πως θα καταθέσει τροπολογία για ακύρωση της μείωσης του αφορολόγητου. Πώς τοποθετείται ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την πρωτοβουλία;

Πρόκειται για μια υποκριτική κίνηση, ανάλογη με αυτή για την περικοπή των συντάξεων, που όχι μόνο ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και η κ. Γεννηματά υποβάλλουν. Το θέμα είναι τι γίνεται στην πράξη, με μέτρα που αναγκαστήκαμε να πάρουμε, υπό την πίεση της δεύτερης αξιολόγησης. Και είναι φανερό ότι έχουμε όλο το δημοσιονομικό περιθώριο αυτό το μέτρο να το ακυρώσουμε, όταν έρθει ο καιρός του. Όσο και αν προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να κάνει έναν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι απολύτως γνωστό, το παρακολούθησαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στην πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη του πρωθυπουργού, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει αυτό το μέτρο.

Τα μηνύματα των ισπανικών εκλογών

Την περασμένη βδομάδα πραγματοποιηθήκαν εθνικές εκλογές στην Ισπανία. Θεωρείς ότι το αποτέλεσμά τους επηρεάζει τη στρατηγική των κομμάτων στην Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη;
Καταρχάς, πρόκειται για ένα θετικό αποτέλεσμα υπέρ των προοδευτικών δυνάμεων στην Ισπανία, παρά την εμφάνιση, για πρώτη φορά, στο κοινοβούλιο των νοσταλγών του Φράνκο. Ιδιαίτερα το αδελφό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το Λαϊκό Κόμμα του άλλοτε πανίσχυρου και απολύτως διαπλεκόμενου Ραχόι και της κυβέρνησής του, υπέστη συντριπτική ήττα. Επιπλέον, πρέπει να σημειώσουμε ότι το Ποδέμος, ένας πολιτικός οργανισμός της ριζοσπαστικής αριστεράς, είναι ένας ισχυρός πόλος, που μπορεί να στηρίξει μια προοδευτική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Σάντσεθ. Το έκανε άλλωστε κατά την κυβέρνηση μειοψηφίας των Σοσιαλιστών, στηρίζοντας όλα τα προοδευτικά μέτρα, όπως π.χ. η σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού. Υπάρχει, λοιπόν, το πεδίο για μια προοδευτική διακυβέρνηση. Αυτό επηρεάζει θετικά τις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς δείχνει ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις απέναντι στην προσπάθεια της δεξιάς και της ακραίας δεξιάς να διαλύσουν οτιδήποτε κοινωνικό, αλληλέγγυο και δημοκρατικό έχει απομείνει και να αλλάξουν την Ευρώπη προς την κατεύθυνση της εθνικής αναδίπλωσης και του φασισμού. Αναφορικά με τη χώρα μας, είναι απολύτως σαφές ότι αυτό το αποτέλεσμα στέλνει μηνύματα ελπίδας σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες. Νομίζω ότι ιδιαίτερα για το χώρο του ΚΙΝΑΛ θέτει στην πράξη το ερώτημα αν εξακολουθεί να φλερτάρει την ιδέα της διακυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία. Πρέπει επιτέλους το ΚΙΝΑΛ να μιλήσει καθαρά για τις επιλογές του και να μην βαυκαλίζεται ότι θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Αν το ΚΙΝΑΛ συνεχίσει στη ρότα της «στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ» είναι απολύτως σαφές ότι αυτός ο χώρος δεν έχει κανένα μέλλον και κανένα ρόλο στο μεγάλο μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων που συγκροτείται στη χώρα μας και την Ευρώπη.

Ποια είναι τα μηνύματα που λαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από την Πρωτομαγιά και ποιες οι εκκρεμότητες της κυβέρνησης;
Πρώτον, είναι μεγάλο καθήκον για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά γενικότερα να υπάρξει μια μεγάλη προσπάθεια αναδιοργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας, ώστε να ξεφύγει από τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, από τα κούφια συνθήματα και τις κομματικές περιχαρακώσεις και να γίνει ένα δημοκρατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους. Δεύτερον, πρέπει να επιταχύνουμε στο επόμενο διάστημα στην κατεύθυνση που ήδη έχουμε χαράξει της πλήρους αποκατάστασης των εργασιακών δικαιωμάτων και του ελέγχου της εφαρμογής τους, με όλα τα μέσα που μπορούμε και τρίτον να συνεχίσουμε την προσπάθεια να βρουν δουλειά όσοι είναι στην ανεργία ή στο περιθώριο, και βασικά οι νέοι. Και θέλω να σταθώ σε όσα ήδη κάναμε, όταν ήμασταν στους σκληρούς μνημονιακούς καταναγκασμούς, για τα οποία είμαστε περήφανοι, που είναι η επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η επέκταση συλλογικών διαπραγματεύσεων σε πολλούς κλάδους, η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και η αύξηση του κατώτατου μισθού –και έχουμε ρεκόρ προσλήψεων τον περασμένο Μάρτιο- η ανασύσταση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Αποδείξαμε στην πράξη ότι είμαστε ο βασικός υπερασπιστής του κόσμου της εργασίας και αυτό μας δίνει το «δικαίωμα» να ζητήσουμε την ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και της προοδευτικής συμμαχίας και μέσα από τις ευρωεκλογές.

Κρίσιμα διλήμματα στην κάλπη

Είμαστε τρεις βδομάδες πριν τις τετραπλές κάλπες. Ποιο είναι το κλίμα που εισπράττετε στις περιοδείες και τι πρέπει να τεθεί στην ατζέντα τον καιρό που απέμεινε;
Όλες αυτές τις μέρες στα Γιάννενα και την Ήπειρο διαπιστώνω μια μεγάλη απόσταση από το ποιο είναι το πραγματικό κλίμα στον κόσμο και σε αυτό που δείχνουν οι εναγώνιες δημοσκοπήσεις του μιντιακού συστήματος του Μαρινάκη και του συστήματος. Υπάρχει μια όλο και μεγαλύτερη ενίσχυση του εγχειρήματος ΣΥΡΙΖΑ-προοδευτική συμμαχία. Πάρα πολλοί άνθρωποι, που δεν ήταν καν ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την έξοδο από τα μνημόνια και τη σκληρή επιτροπεία και τη συμφωνία των Πρεσπών, συμπαρατάσσονται ανοιχτά και δημόσια με το εγχείρημά μας. Δεν έχουμε καμία άλλη επιλογή παρά να νικήσουμε στις ευρωεκλογές. Και νομίζω ότι θα το καταφέρουμε βάζοντας στην ατζέντα επιτακτικά και με έμφαση τις κρίσιμες επιλογές και τα κρίσιμα διλήμματα που έχει μπροστά στην κάλπη ο λαός. Στο αν, δηλαδή, θα ψηφίσει για μια Ευρώπη προοδευτική, της αλληλεγγύης, των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας ή την Ευρώπη του Βέμπερ, του Όρμπαν και του Σαλβίνι. Στο αν θα ψηφίσει για την αύξηση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των πολιτικών κοινωνικής συνοχής και σύγκλισης ή για την «σκοτεινή Ευρώπης» και την επιστροφή στην εποχή των εθνικών ανταγωνισμών και αναδιπλώσεων. Στο αν θα ψηφίσει για να προχωρήσει η χώρα μας αυτό το δύσκολο, αλλά ουσιαστικό, δρόμο επαναφοράς των εργασιακών δικαιωμάτων, στήριξης της κοινωνικής πλειοψηφίας, για μια δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη ή θα δώσει συγχωροχάρτι σε αυτούς που μας οδήγησαν στα μνημόνια και την καταστροφή και θα ανοίξει το δρόμο στην παλινδρόμηση μιας ρεβανσιστικής δεξιάς. Είμαι απολύτως βέβαιος –και κάθε μέρα αυξάνεται η αισιοδοξία μου ότι θα νικήσουμε. Η μόνη προϋπόθεση είναι να βάλουμε στα πόδια μας φτερά και να φτάσουμε παντού, σε κάθε σπίτι, σε κάθε χωριό, σε κάθε χώρο εργασίας. Η Αριστερά, στο νήμα, θα τους εκπλήξει.

ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet