Με κοινό τους κείμενο-έκκληση 24 κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς: κομμουνιστικά κόμματα, αριστεροί, οικολόγοι, παρεμβαίνουν λίγες ημέρες πριν τις ευρωεκλογές. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στις 9 Μαΐου, τονίζοντας την ανάγκη για «μια άλλη Ευρώπη των εργαζομένων και των λαών». Με το κείμενό τους αυτό ασκούν έντονη κριτική στην πολιτική της ΕΕ. Επισημαίνουν τους κινδύνους με την επανεμφάνιση της άκρας δεξιάς και του νεοφασισμού. Και, τέλος, αναφέρουν ότι με την ενίσχυσή της, η ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE/NGL) θα βρεθεί δίπλα στους κοινωνικούς αγώνες και θα δυναμώσει η φωνή για μια άλλη Ευρώπη μέσα στο κοινοβούλιο. Την έκκληση αυτή, που υπογράφουν, μεταξύ άλλων, το ΚΚ Πορτογαλίας, Φιλανδίας, δεν υπογράφει το ΚΚΕ. Ολόκληρο το κείμενο, με μικρές συντομεύσεις λόγω χώρου, δημοσιεύουμε στη συνέχεια.

Μ. Κ.

Οι ευρωεκλογές βρίσκουν τους λαούς της Ευρώπης αντιμέτωπους με τεράστια προβλήματα, μπροστά σε διλήμματα και αδιέξοδα. Οι εργαζόμενοι ζουν καθημερινά τις πρόσκαιρες σχέσεις εργασίας, την κοινωνική ανασφάλεια, τις ανισότητες, τη φτώχεια και τη συμπίεση των μισθών και την αφαίρεση των κοινωνικών δικαιωμάτων που έχουν προσλάβει μόνιμο χαρακτήρα. Οι λαοί, και ιδιαίτερα οι νέοι που υφίστανται τις συνέπειες της ανεργίας, εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και να γίνουν οικονομικοί μετανάστες. Η πρόσβαση τους στην εκπαίδευση, στην υγεία και την αξιοπρεπή κατοικία περιορίζεται όλο και περισσότερο.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι μετά την ένταση των πολιτικών της εκμετάλλευσης και της φτωχοποίησης στις χώρες της ΕΕ. Με τις ασύμμετρες πολιτικές των ανισοτήτων που διευρύνονται μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, η οποία διέρχεται μια μακροχρόνια κρίση και αντιμετωπίζει επικίνδυνες αναταράξεις. Οι ηγετικές τάξεις της ΕΕ και οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αποκρύψουν την κοινωνική δυσαρέσκεια που ορισμένες φορές εκδηλώνεται με ένταση. Δυσαρέσκεια που προκαλούν οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές τους πολιτικές (...)

Η διάψευση των προσδοκιών



Σήμερα, όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που αναγνωρίζουν και διακηρύττουν ότι οι μεγάλες προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν από την ΕΕ και τους ηγέτες της διαψεύστηκαν. Η πραγματικότητα που ζουν οι λαοί και οι χώρες είναι πολύ διαφορετικές.
Αντί της «ευημερίας» οι λαοί της ΕΕ μετρούν τα εκατομμύρια των ανέργων, τους χωρίς κατοικία και τους φτωχούς, ενώ δισεκατομμύρια διατέθηκαν για τη διάσωση των τραπεζών. Οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι δημόσιες επιχειρήσεις βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης και τα κοινωνικά αγαθά εμπορευματοποιούνται. Οι ζημιές των τραπεζών μετατράπηκαν σε δημόσιο χρέος και μεταφέρθηκαν στις πλάτες των εργαζομένων.
Αντί της «δημοκρατίας και ελευθερίας» έχουμε μέσα από τους μηχανισμούς και τις δυνατότητες που παρέχει το Ίντερνετ την ταξινόμηση των πολιτών και τον έλεγχο τους. Οι δημοκρατικές ελευθερίες, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα συμπιέζονται συνεχώς.
Η ακροδεξιά και ο νεοφασισμός που ηττήθηκε τον 20ο αιώνα μετά από τεράστιους λαϊκούς αγώνες και θυσίες, ξαναεμφανίστηκε στην Ευρώπη, ενώ ο αντικομμουνισμός και η παραχάραξη της ευρωπαϊκής ιστορίας τείνει να προσλάβει θεσμικό χαρακτήρα. Σε ορισμένα κράτη της ΕΕ οι δυνάμεις της εξτρεμιστικής δεξιάς μετέχουν σε κυβερνήσεις. Την ίδια στιγμή, το σύστημα ευνοεί τη διάδοση του δηλητηρίου του ρατσιστικού μίσους, της ξενοφοβίας, του σωβινισμού, του σεξισμού και της ομοφοβίας, αμφισβητώντας την ιδέα της ισότητας.
Αντί η ΕΕ να εργάζεται για την «ειρήνη» υιοθετεί το πνεύμα του μιλιταρισμού, ενισχύοντας σήμερα τους οργανικούς της δεσμούς με το ΝΑΤΟ. Με τη δημιουργία μιας δομικής συνεργασίας στο στρατιωτικό τομέα (PESCO) περνάει σε μια νέα μιλιταριστική φάση (...) Η ΕΕ έχει εμπλακεί σε μια κλιμάκωση ενάντια στους λαούς ή δείχνει αδιάφορη. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το δράμα του παλαιστινιακού λαού.
Αντί να φροντίζει το περιβάλλον, η ΕΕ υποτάσσει τις περιβαλλοντικές πολιτικές στους νόμους της αγοράς. Τα σκάνδαλα των πολυεθνικών, σε αυτόν τον τομέα, αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία. Οι ηγέτες της Ευρώπης δεν πήραν τις αναγκαίες αποφάσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, και οι συνέπειες της είναι δραματικές για το περιβάλλον και τους λαούς.

Η προσφυγική κρίση



Αντί να εφαρμόσει πολιτικές αλληλεγγύης, ώστε να καταπολεμηθούν οι αιτίες που οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις χώρες τους, η ΕΕ συνεχίζει τις καταστροφικές πολιτικές που επιδεινώνουν την κατάσταση. Η εμπλοκή της στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική δημιούργησε ένα νέο φαύλο κύκλο: φτώχειας, υπανάπτυξης που οδήγησε τους λαούς αυτούς να αναζητήσουν μια νέα καλύτερη ζωή στην Ευρώπη. Έτσι πολλαπλασιάστηκε ο αριθμός των προσφύγων (...) Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι το μεταναστευτικό σήμερα και η προσφυγική κρίση αποτελεί ένα σύνθετο και πολυδιάστατο πρόβλημα.
Ασφαλώς ο μιλιταρισμός, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί λύση για το προσφυγικό. Οι προοδευτικές δυνάμεις καλούνται να παλέψουν σε κάθε χώρα και στην ΕΕ, ώστε να δοθούν λύσεις με βάση τις αρχές της αλληλεγγύης και του διεθνισμού (...)

Μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή!

Μια Ευρώπη έξω από το πλαίσιο των συνθηκών του Συμφώνου Σταθερότητας. Η ΕΕ στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων (ιδιαίτερα μετά
το ξέσπασμα της κρίσης) δημιούργησε δρακόντειους μηχανισμούς, με τους οποίους ασκεί ασφυκτικούς ελέγχους στους προϋπολογισμούς και τις δημοσιονομικές πολιτικές των κρατών-μελών μέσω της «οικονομικής διακυβέρνησης», και των «ευρωπαϊκών εξαμήνων». Η οικονομική και νομισματική ένωση ενισχύθηκαν και έτσι οι σχέσεις οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης επιχειρείται να θεσμοποιηθούν. Η λαϊκή κυριαρχία για την άσκηση μιας διαφορετικής πολιτικής σε εθνικό επίπεδο τείνει να ακυρωθεί. Η δημοκρατία και τα δικαιώματα του λαού στην κοινο-οικονομική ανάπτυξη περιορίζεται. Με την «τραπεζιτική ένωση» προβλέπεται μια γιγάντια συγκέντρωση του κεφαλαίου και του έλεγχου του χρηματοπιστωτικού συστήματος των κρατών.
Οι συμφωνίες για τις ελεύθερες-ανταλλαγές με τις ισχυρές δυνάμεις του κόσμου (όπως αυτή της CETA με τον Καναδά), σε συνδυασμό με τις εμπορικές πολιτικές που καθορίζουν το αποικιοκρατικό εμπόριο, με τις υπανάπτυκτες περιφέρειες του κόσμου, αποτελούν τις εξωτερικές όψεις ενός οικονομικού μοντέλου βαθύτατα άδικου και εκμεταλλευτικού. Η δημοκρατία, η λαϊκή κυριαρχία των κρατών αμφισβητούνται από τις σχέσεις και τις πολιτικές που καθορίζουν και επιβάλουν οι χρηματοπιστωτικές δυνάμεις. Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις υφίστανται απροκάλυπτα απειλές και είναι ο στόχος εκβιασμών. Τα δημοψηφίσματα αγνοούνται ή επαναλαμβάνονται μέχρι οι πολίτες να ψηφίσουν σύμφωνα με τη θέληση των ισχυρών (όπως συνέβη με το δημοψήφισμα στην Ολλανδία το 2005 με την απόρριψη της ευρωπαϊκής συνταγματικής συνθήκης).
Οι προβλέψεις και οι προειδοποιήσεις των προοδευτικών δυνάμεων για το χαρακτήρα, τις πολιτικές και την πορεία της ΕΕ –έτσι όπως καθορίζονται από τις συνθήκες και εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις της δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη– αποδείχθηκαν ορθές. Παρόλ΄ αυτά η ΕΕ όχι μόνο δεν ακούει τις φωνές των λαών, αντίθετα εντείνει τις επιθέσεις σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, δικαιώματα κατά των λαών κ.λπ.
Με το σλόγκαν «περισσότερη Ευρώπη» οι ηγέτες της ΕΕ δεν συζητούν για κανένα άλλο δρόμο ή για μια άλλη Ευρώπη. Αντίθετα, συνεχίζουν να ενισχύουν τα μονοπώλια (...) Για τις προοδευτικές δυνάμεις ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, η άκρα δεξιά δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση μια άλλη εναλλακτική λύση, αλλά αντίθετα αυτές οι αντιλήψεις εκφράζουν το πιο απεχθές πρόσωπο, του πιο αντιδραστικού καπιταλισμού και μας φέρνουν στη μνήμη τις πιο σκοτεινές εποχές της Ευρώπης.

Μια άλλη Ευρώπη είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε...

Η κρίση της ΕΕ –είναι το αποτέλεσμα του καπιταλισμού και των αντιφάσεων- έφερε στην επιφάνεια με δραματικό τρόπο τα προβλήματα και έκανε φανερό ότι η ΕΕ με τις δομικές της αγκυλώσεις δεν μεταρρυθμίζεται (...) Απέναντι σε αυτή την πολιτική είναι ανάγκη να χαραχτεί μια άλλη πορεία αποτελεσματικής συνεργασίας για την Ευρώπη. Μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή, αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Το αίτημα αυτό έχει τεθεί στην ημερήσια διάταξη. Μια Ευρώπη –που θα είναι στην υπηρεσία των εργαζομένων, των λαών και των αναγκών τους– μπορεί να γεννηθεί μέσα από μια ριζική αλλαγή των βασικών δομών της ΕΕ. Μια ριζική αλλαγή που θα εκφράζει τη θέληση και την απόφαση των εργαζομένων και των λαών της Ευρώπης.
Η ευρωπαϊκή ήπειρος έχει πλούσια ιστορία, μια μεγάλη κληρονομιά αγώνων και επαναστάσεων. Αυτή αποδεικνύει ότι οι λαοί –με τους εργαζόμενους και τους νέους στην πρώτη γραμμή– μπορούν με τους αγώνες τους να θέσουν ένα τέρμα στα σημερινά βάρβαρα μέτρα, να φράξουν το δρόμο στην άκρα δεξιά και τους φασίστες και ταυτόχρονα να ανοίξουν το δρόμο για τις μεγάλες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις(...)

Ενώνουμε τις δυνάμεις μας,  δυναμώνουμε τους αγώνες

Οι κομμουνιστικές, προοδευτικές, αντικαπιταλιστικές, οικολογικές δυνάμεις και αυτές που αγωνίζονται κατά του νεοφιλελευθερισμού, που συνυπογράφουν αυτή την έκκληση, θεωρούν ότι οι προσεχείς εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο δίνουν μια μεγάλη ευκαιρία για να εκφράσουμε τη θέλησή μας για τη συνέχιση των αγώνες μας τώρα και στο μέλλον, στις χώρες μας και στην Ευρώπη.
Γνωρίζουμε ότι η άκρα δεξιά αποτελεί ένα μεγάλο κίνδυνο για την ήπειρο μας και τους λαούς μας. Ενθαρρύνεται από την προεδρία Τραμπ. Οι δυνάμεις που βρίσκονται στην εξουσία σε χώρες της Ευρώπης δεν μπορούν να αναχαιτίσουν αυτή την απειλή, αντίθετα με τις πολιτικές τους καλλιεργούν το έδαφος που της επιτρέπουν να δρα, σε μια στιγμή μάλιστα που ορισμένες δεξιές κυβερνήσεις συνεργάζονται ανοικτά με την άκρα δεξιά. Μόνο οι προοδευτικές δυνάμεις, οι δυνάμεις που αγωνίζονται για τα δικαιώματα στην εργασία και τα κοινωνικά δικαιώματα, καθώς και για τη λαϊκή κυριαρχία, μπορούν να αντισταθούν στην άκρα δεξιά και το φασισμό, γι΄ αυτό οι δυνάμεις αυτές θα πρέπει να ενισχυθούν για να συνεχίσουν τον αγώνα τους (...)
Για μια Ευρώπη των κοινωνικών δικαιωμάτων για όλους αυτούς που παράγουν τον πλούτο, για σταθερές θέσεις εργασίας, για αξιοπρεπή αμοιβή, για υπεράσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων (...)
Για μια Ευρώπη με σταθερή οικονομική, κοινωνική και οικολογική ανάπτυξη (...) Αυτή η ανάπτυξη θα συμβάλει στην ουσιαστική σύγκλιση των χωρών της ΕΕ. Θα σεβαστεί το περιβάλλον, θα διασφαλίσει τον κοινωνικό χαρακτήρα στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, θα θέσει τέρμα στους φορολογικούς παραδείσους και την ασυδοσία των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων (...)
Για μια Ευρώπη της ειρήνης και της συνεργασίας με τους λαούς του κόσμου, που θα σεβαστεί τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δίκαιο και ασφαλώς τον αυτοκαθορισμό των λαών, την εδαφική ακεραιότητα και τη λαϊκή κυριαρχία των κρατών. Που θα απορρίπτει την κούρσα των εξοπλισμών και του μιλιταρισμού στις διεθνείς σχέσεις, θα εργαστεί για να τερματιστούν οι εξωτερικές επεμβάσεις και θα βάλουν τέρμα στις επιθετικές στρατιωτικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ (...)
Για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της συνεργασίας ανάμεσα σε κυρίαρχα και ισότιμα κράτη που θα σεβαστεί τη συμμετοχική δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και τα δικαιώματα των κρατών, θα σεβαστεί τις διαφορετικές κουλτούρες και ταυτότητες, τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Μια Ευρώπη που δεν θα κυβερνιέται από τα διευθυντήρια, τα λόμπι (...)
Για μια Ευρώπη της ελευθερίας, των δικαιωμάτων και της αλληλεγγύης που θα υπερασπίζεται τις δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, τα πολιτικά (ατομικά και συλλογικά) δικαιώματα και ασφαλώς την ιδιωτική ζωή των πολιτών, που απορρίπτει τους καταπιεστικούς μηχανισμούς, την κατάταξη και την επιτήρηση των πολιτών, και εγγυάται την ισότητα και το σεβασμό σε όλους, χωρίς διακρίσεις φύλου, εθνικότητας, σεξουαλικών προτιμήσεων (...)

Ενίσχυση της ευρωομάδας της αριστεράς στο κοινοβούλιο

Με αυτό το στόχο αναπτύσσουμε όλο και περισσότερο τη συνεργασία μας και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού στην ομάδα της Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά-Πράσινοι-Βόρειοι (GUE/NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στη βάση της ισότητας και του αμοιβαίου σεβασμού των διαφορών μας, της τακτικής, των εμπειριών και των ιδιαιτεροτήτων.
Θα συνεχίσουμε την κοινή μας δράση μέσα από την ομάδα της GUE/NGL, το κοινό μας χώρο, της συνεργασίας. Μέσα από τον οποίο δώσαμε πολυάριθμους αγώνες, αγώνες που μας ενώνουν και σήμερα στην πάλη μας για μια άλλη Ευρώπη.
Επαναβεβαιώνουμε τον χαρακτήρα και την ταυτότητα της κοινοβουλευτικής μας ομάδας σαν ένα συνομοσπονδιακό χώρο συνεργασίας ανάμεσα στις δυνάμεις των κομμουνιστών, των εργατικών, των προοδευτικών, των αριστερών και των οικολόγων που έχουν σαν κοινό τους στόχο να δώσουν φωνή στο Ευρωκοινοβούλιο στους αγώνες των εργαζομένων και των λαών: να διακηρύξουν, να προτείνουν και να υπερασπιστούν προοδευτικές πολιτικές που τους διαφοροποιούν από αυτές που εφάρμοσε –και συνεχίζει να εφαρμόζει– η δεξιά και η σοσιαλδημοκρατία. Να δώσουμε έκφραση και περιεχόμενο στον αγώνα για μια άλλη πορεία της Ευρώπης. Οι οργανώσεις που υπογράφουμε αυτή την έκκληση δεσμευόμαστε να υπερασπιστούμε τους στόχους και τις κατευθυντήριες γραμμές μας. Όση περισσότερη δύναμη έχουμε, τόσο περισσότερους αγώνες μπορούμε να κάνουμε για την Ευρώπη, της συνεργασίας, της κοινωνικής προόδου και της ειρήνης.
Τα κόμματα που υπογράφουν: ΑΚΕΛ Κύπρου, ΚΚ Πορτογαλίας, ΚΚ Γερμανίας, Die Linke Γερμανία, ΚΚ Αυστρίας, Κόμμα των Εργαζομένων του Βελγίου (PTB-PVDA), Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας-Μοράβιας (KSCM), Κομμουνιστικό Κόμμα Δανίας (DKP), ΚΚ Δανίας (KpiD), ΚΚ Ισπανίας, Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας, Ενωμένη Εναλλακτική Αριστερά (EuiA), Anova Irmandade Nacionalista – anova, Κομμουνιστές της Καταλωνίας, ΚΚ Φιλανδίας, ΚΚ Γαλλίας, ΚΚ Ιταλίας, Κόμμα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης Ιταλία, Σοσιαλιστική Σύγκλιση Ιταλία, ΚΚ Λουξεμβούργου, ΚΚ Μάλτας, ΚΚ Βρετανίας, Σιν Φειν Ιρλανδία, ΚΚ Δανίας.

Από την ιστοσελίδα Faire vivre le PCF

 

Αντιφασιστική ψήφος για τις ευρωεκλογές


Απευθύνουμε θερμή έκκληση στους πολίτες όλων των ευρωπαϊκών χωρών για τις ευρωεκλογές για να ηττηθούν οι εθνικισμοί, οι ρατσισμοί, οι φασισμοί, οι ναζισμοί, που δεν ήταν ποτέ τόσο δυνατοί από τη μεταπολεμική περίοδο μέχρι σήμερα.
Θέλουμε μια Ευρώπη αντίθετη με οποιαδήποτε μορφή διακρίσεων, που να εγγυάται άσυλο στους πρόσφυγες και το σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων, ιδιαίτερα των γυναικών και των παιδιών. Μια Ευρώπη της εργασίας, τηςμόρφωσης, της στήριξης όσων έχουν ανάγκη. Μια Ευρώπη που να αντιτάσσεται σε κάθε άρνηση και αναθεώρηση της ιστορίας, στην αποκατάσταση των ναζιστών, που να υπερασπίζει τα δικαιώματα και τις κουλτούρες των μειονοτήτων, που να είναι ειρηνοποιός και να μην επεμβαίνει στις υποθέσεις των άλλων κρατών.
Ας υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και τις ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αίμα, με την αντίσταση και την απελευθέρωση το 1945! Ας συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός ευρέος αντιφασιστικού, δημοκρατικού και λαϊκού μετώπου για την υπεράσπιση των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Πρώτοι υπογράφοντες:
Vilmos Hanti, πρόεδρος Fir* (Ουγγαρία), Ulrich Schneider, γενικός γραμματέας Fir * (Γερμανία), Filippo Giuffrida, αντιπρόεδρος Fir * (Ιταλία), Carla Nespolo, πρόεδρος Anpi (Iταλία), Cornelia Kerth, πρόεδρος VVN-BdA (Γερμανία), Tit Turnsek, πρόεδρος ZZB NOB (Σλοβενία), Jovan Vejnovic, διοικητικό συμβούλιο SABA RH (Κροατία), Ivan Blažinović, SABA HR (Κροατία), Rok Selan, εκπρόσωπος μαθητών μέσης εκπαίδευσης (Σλοβενία), Guido Lorenzetti, εθνικός αντιπρόεδρος ANED, Andrej Mohar, γραμματέας ZKP (Ένωση Αντιστασιακών) (Καρίνθια), Henri Goldberg, πρόεδρος του Ιδρύματος Άουσβιτς, Andrea Malpassi, πρόεδρος Ένωσης Itaca (Ιταλία)

Σημείωση:
Στην Fir (Διεθνή Ομοσπονδία Αντιστασιακών) συμμετέχουν 58 ενώσεις πρώην μαχητών των αντιστασιακών δυνάμεων, ατόμων που υπέστησαν διώξεις από το ναζιστικό και το φασιστικό καθεστώς κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και ενώσεις νέων αντιφασιστών.
Από την Ελλάδα προστέθηκαν οι υπογραφές του Δημήτρη Παλαιολογόπουλου, προέδρου ΠΣΑΕΕΑ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αγωνιστών Εαμικής Εθνικής Αντίστασης)
και του Κώστα Μανταίου, προέδρου του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974) και αντιπροέδρου ΠΣΑΕΕΑ.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet