Του Θωμά Τσαλαπάτη

Μνήμη Χρήστου Αγγελάκου


Ο χρόνος αλλάζει. Με την πάροδο του χρόνου. Αλλάζει όρους ταξινόμησης, σημεία αναφοράς, βάθος και προοπτική. Καθώς μεγαλώνεις θυμάσαι τις ημερομηνίες μέσα από γεγονότα. Τη χρονιά εκείνη που συνέβη αυτό. Ο χρόνος γίνεται γεγονός μέσα από τα γεγονότα. Αποκτά σώμα, διαστάσεις, σπονδύλους. Καθώς μεγαλώνεις ορίζεσαι από τις απώλειες. Από τους ανθρώπους που κατέλαβαν τον χρόνο σου που παρήλθε. Η απώλειά τους παίρνει μαζί και ένα κομμάτι του χρόνου αυτού. Και στον επιστρέφουν ολόκληρο και συμπυκνωμένο ακριβώς την ημέρα της απώλειας. Και ακόμα περισσότερο τη στιγμή της υπενθύμισης αυτής της απώλειας. Είμαστε όλα όσα χάνουμε. Οι άνθρωποι και οι στιγμές τους. Και ο χρόνος μόνος. Διαρκώς περιμένει. Χωρίς δικαιολογίες, χωρίς ναυαγοσωστικά. Ενιαίος. Να μας εμπεριέχει και διαρκώς να μας ξεπροβοδίζει.

 

Και να που ο Χρήστος έφυγε. Και μας άφησε πίσω ένα έργο για τον θάνατο. Όχι για τον δικό του ή τον δικό μας θάνατο. Αλλά για τον θάνατο όπως τον αντιμετώπιζε η ζωή του. Με λυρισμό, με χιούμορ, με τη γενναιότητα του ανθρώπου που παραμένει πάντοτε όρθιος χωρίς να κλείνει τα μάτια, χωρίς να απομακρύνει το βλέμμα. Όταν διάβασα πρώτη φορά το «Ήταν ένας και δεν ήταν κανένας» σκέφτηκα πόσο πολύ θα ήθελα να το δω στη σκηνή. Ένα έργο σκληρό, γεμάτο δημιουργικά άλματα φαντασίας, μαύρο χιούμορ, στιγμές ανθρωπιστικού κυνισμού. Ο Χρήστος έφυγε πριν ολοκληρωθούν οι πρόβες. Και να που τώρα όλα μοιάζουν με φάρσα. Το φέρετρο πάνω στη σκηνή, ο χαρακτήρας του νεκρού μέσα στο έργο, η σπουδή θανάτου χωρισμένη σε σκηνές και σε πρόσωπα. Το πικρό γέλιο του έργου λειτούργησε με τρόπο σχεδόν παρηγορητικό μέσα σε μια παράδοξη διαδικασία, σχεδόν φάρσα του Χρήστου από το επέκεινα. Γιατί το χιούμορ σε αντίθεση με όσα πιστεύουμε, δεν έχει να κάνει με το γέλιο. Πρωτίστως έχει να κάνει με την ανατροπή. Ανατροπή της ροής και ηρεμίας, ανατροπή της αλληλουχίας και της βεβαιότητας, ανατροπή του αποδεκτού και του βέβαιου. Το έργο στην πρώτη του θέαση λειτούργησε ως ανατροπή του ίδιου μου του πένθους. Ως μια στιγμή που γελάς μαζί με τον φίλο που έφυγε, σαν να γελάς ενάντια στον ίδιο τον θάνατο. «Θάνατος είναι το φάσμα του θανάτου» λέει κάπου το έργο. Αυτό που αποκαλούμε θάνατο ανήκει αποκλειστικά στους ζωντανούς. Ως πένθος, ως φόβος, ως ανεπιθύμητη προοπτική. Ο νεκρός στέκει μακριά. Τίποτα από αυτά δεν τον αγγίζει. Ολόκληρος μέσα στις λέξεις και μέσα στον χρόνο σου, σου γνέφει από μακριά. Μαζί μας. Αυτός που στέκει μόνος είναι ο χρόνος. οι υπόλοιποι είμαστε εδώ μαζί.

Στο θέατρο Σημείο το «Ήταν ένας και δεν ήταν κανένας»



Το «Ήταν ένας και δεν ήταν κανένας», το δεύτερο και τελευταίο έργο του Χρήστου Αγγελάκου παίζεται στο θέατρο Σημείο Πέμπτη με Κυριακή στις 21:00. Σκηνοθεσία: Σοφία Παλάντζα Πρωταγωνιστούν: Νικόλας Αλεξίου, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Λευτέρης Καταχανάς, Φελίς Τόπη Άλλοι Συντελεστές: Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Λογοθέτης, Σκηνικά - Κοστούμια: Μαρία Παλάντζα.
Αντιγράφω από το δελτίο τύπου: Το έργο τοποθετεί τη δράση του σε ένα γραφείο τελετών όπου καταφθάνει ένας άνδρας και μία γυναίκα, ανώνυμοι και άγνωστοι μεταξύ τους για να συνοδεύσουν στην τελευταία του κατοικία έναν ανώνυμο άστεγο νεκρό. Οι ήρωες του έργου επιδίδονται σε ένα ανελέητο παιχνίδι αλληλοεξόντωσης προσπαθώντας να ξεφύγουν από τη μοναξιά, το κενό, την αποξένωση και την πλήξη. Στο παιχνίδι μπαίνει και μια νεαρή κοπέλα, ιδιοκτήτρια του γραφείου τελετών. Το έργο ακροβατεί ανάμεσα στο φανταστικό και το πραγματικό κάνοντας πολλές φορές δυσδιάκριτα τα μεταξύ τους όρια. Η παράσταση έρχεται να θέσει ερωτήματα σχετικά με τον θάνατο και τη ζωή βλέποντας τις δύο έννοιες ως συγκοινωνούντα δοχεία. Τι είναι ένας ανώνυμος νεκρός; Πόσες εικόνες θανάτου προσπερνάμε καθημερινά; Σε ένα απονεκρωμένο περιβάλλον ένας άνδρας και μία γυναίκα, ως αρχέτυπα σύμβολα προσπαθούν να ξορκίσουν τον θάνατο, το κενό της προσωπικής τους ζωής, να προσδώσουν κάποιο νόημα στην ματαιότητα της ύπαρξής τους ακόμη και μέσα από τις ψευδαισθήσεις τους.

http://tsalapatis.blogspot.com/
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2020 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet